menu

Bob Dylan - Modern Times (2006)

mijn stem
3,91 (439)
439 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Roots
Label: Columbia

  1. Thunder on the Mountain (5:55)
  2. Spirit on the Water (7:43)
  3. Rollin' and Tumblin' (6:02)
  4. When the Deal Goes Down (5:04)
  5. Someday Baby (4:56)
  6. Workingman's Blues #2 (6:07)
  7. Beyond the Horizon (5:36)
  8. Nettie Moore (6:52)
  9. The Levee's Gonna Break (5:43)
  10. Ain't Talkin' (8:48)
totale tijdsduur: 1:02:46
zoeken in:
Relax
1ste post
Nu er veel nieuwe inspiratie is om over te klagen zou deze ook wel in de top250 komen,

avatar van Toon1
4,0
Kijk, dit is nog eens een album om naar uit te kijken . De cover staat me wel niet echt aan...

avatar van musicfriek
Toon1 schreef:
De cover staat me wel niet echt aan...


Die ik dan wel weer erg mooi vind Me ook maar eens gaan verdiepen in het werk van deze man. Anno 2006 dus weer een nieuw album van deze nu al legendarische zanger. Ik hoop dat het wat is

avatar van Sonic Nurse
Toon1 schreef:
De cover staat me wel niet echt aan...


Op zich niet echt lelijk maar het is zo 'niet Dylan'...
Ben wel heel benieuwd.

5,0
Ik hoorde reeds enkele fragmentjes en die staan me aan. Can't wait for the release!

avatar van aERodynamIC
3,5
Shake schreef:
Ik hoorde reeds enkele fragmentjes en die staan me aan. Can't wait for the release!

Dan mag je nu je stem weer weghalen: n.a.v. enkele fragmentjes 5* uitdelen klopt niet. Even wachten tot je ze allemaal in zijn geheel gehoord hebt.

aERodynamIC schreef:
(quote)

Dan mag je nu je stem weer weghalen: n.a.v. enkele fragmentjes 5* uitdelen klopt niet. Even wachten tot je ze allemaal in zijn geheel gehoord hebt.

Dit is inderdaad zeer frappant. Ik heb ook reeds wat 'samples', gehoord, maar aan de hand daarvan ga ik natuurlijk nog geen stem uitbrengen alhier. En er is al drie keer gestemd, terwijl het album nog nergens volledig 'gelekt' is. Stelletje opportunistische vooroordelers!

avatar van Martin Visser
4,0
Deze man is echt onverwoestbaar. Ongelofelijk dat er na al die jaren nog steeds uitgekeken wordt naar nieuwe releases van Dylan. Ikzelf ben ook zeer nieuwsgierig. Time out of mind was geweldig, maar ik loop achter, want ik heb Love and theft nog steeds niet gehoord.

Ik reken op een kleine Dylan-revival in huize Visser als deze plaat binnen is. Na lezing van een biografie luisterde ik alweer vaker naar hem. ik denk dat ik nu weer zo'n dikke stapel cd's uit de kast ga trekken en weer lekker al die ouwetjes ga luisteren: John Wesley Harding, Blonde on blonde, Highway 61 revisited, Nashville skyline...

avatar van aERodynamIC
3,5
En ik weet het niet, ik weet het niet. Ik heb toch enigszins moeite met het stemgeluid van Bob op dit album.
Nu ben ik niet bekend met zijn latere werk, dus het vergelijkingsmateriaal zijn top-albums als Blood on the Tracks, Highway en Blonde on Blonde, maar echt helemaal warm kan ik van deze cd nog niet worden en dat werd ik wel van genoemde albums.
Voorlopig zet ik dit op 3,5*.

avatar van Martin Visser
4,0
aERodynamIC schreef:
En ik weet het niet, ik weet het niet. Ik heb toch enigszins moeite met het stemgeluid van Bob op dit album.
Nu ben ik niet bekend met zijn latere werk, dus het vergelijkingsmateriaal zijn top-albums als Blood on the Tracks, Highway en Blonde on Blonde, maar echt helemaal warm kan ik van deze cd nog niet worden en dat werd ik wel van genoemde albums.
Voorlopig zet ik dit op 3,5*.


ach, onze Bob knerpt toch altijd? dat deed ie altijd al en dat zal ie nog steeds doen. in die biografie las ik trouwens dat hij zichzelf dat heeft aangeleerd. hij zou oorspronkelijk een mooiere stem hebben. (maar misschien kan ie nu niet meer van zijn knerp afkomen en is zijn stem definitief verrot)

avatar van aERodynamIC
3,5
En die laatste opmerking is het hem: ik heb het gevoel dat die stem het nu echt bijna begeven heeft.
Laat ik het zo zeggen: normaal stoort het me niet en op dit album een klein beetje. Genoeg om niet voor een torenhoge beoordeling van mijn kant in aanmerking te komen (maar 3,5 is zo slecht toch niet?!).

avatar van Martin Visser
4,0
nee hoor, 3,5* is prima. ik laat van me horen als ik dit album beluisterd heb

avatar van Kaaasgaaf
3,5
Ik heb hem net voor het eerst beluistert en ik vind het een prachtig album! Veel beter dan het bij vlagen toch wat ''muzakkerige'' (voor zijn doen althans, kan geen betere term verzinnen) Love and Theft, maar ik denk toch niet zó indrukwekkend als Time Out Of Mind (dat was dan ook wel weer een héél erg mooie plaat). Met oudere platen ga ik het niet vergelijken, maar ik kan zeggen dat Dylan weer een goede indruk maakt met dit album. En dat is heel wat voor een artiest die zich na de jaren '60 keer op keer moest bewijzen, met zeer wisselende resultaten en af en toe een verrassend meesterwerk.

Bob is naar mijn smaak trouwens ook beter (of ieder geval ''mooier'') gaan zingen in vergelijking met de vorige plaat, het contast tussen de soms zeer romantisch aandoende muziek (ragtime, swing etc.) en zijn stem kwam daar een beetje belachelijk over, terwijl het hier juist mooi en geloofwaardig samen gaat. En af en toe wordt het weer een beetje donker (maar zo donker als op Time Out Of Mind zal het wel nooit meer worden) en dan is zijn stem natuurlijk helemaal op z'n plaats.

Hulde voor Bob Dylan! Ik denk toch wel de meest ondoorgrondelijke persoon van zijn generatie en iemand die altijd heel eigenwijs zijn eigen ding is blijven doen, ook als het van niemand persé hoeft.

avatar van Kaaasgaaf
3,5
Bij een tweede beluistering valt me trouwens op hoeveel beter, mooier en spannender de tweede helft van deze plaat is dan de eerste. De eerste helft is gewoon ontzettend aangenaam en werkt daarmee als een goede opmaat naar alles wat vanaf Workingman's Blues #2 (die ''2'' moeten jullie nog even toeveogen MuM) komt. Alsof de romantisch neurieënde (tomdiedom) Dylan van Love and Theft daar ergens het stokje overgeeft aan de mysterieuse kunstenaar die de wereld wat te vertellen heeft en die wij toch altijd het liefst willen begroeten.

4,5
weer een geweldig album van dylan.. Z'n stem lekker rauw en z'n teksten weer scherp. Ik vind em beter dan love and theft, en misschien zelfs beter dan time out of mind, maar dat kan ik nog niet met zekerheid zeggen.
IK word vooral snel verliefd op de rustige nummers, maar de teksten van de snellere nummers zijn echt geweldig.

4,5
Zeer goed (en samenhangend) album van Dylan; wat lichter in sfeer dan bijvoorbeeld "Time Out Of Mind", en beter dan "Love and Theft". Heeft Dylan z'n draai weer gevonden? Geen zorgen, bij het volgende album gaat 'ie dan gewoon een totaal andere kant op. Af en toe doen de arrangementen me wat Self Portrait-achtig aan, maar daar is op zich helemaal niets mis mee. Zeer goed album, ik geef het 4.5*

5,0
Niet meer, niet minder dan de...Plaat van het jaar!

avatar van Kaaasgaaf
3,5
Shake schreef:
Niet meer, niet minder dan de...Plaat van het jaar!

Ach, kom op zeg. Er is zoveel moois dit jaar uitgekomen! Niemand zal van deze muziek wakker liggen, ook al is het Bob Dylan. Dat wil niet zeggen dat het geen fijne plaat is. Voor mij springen nr 6, 8 en 10 eruit, vooral dat laatste nummer is van ongekende klasse, echter de rest van de songs is aangenaam maar niet wereldschokkend.
Voor mij blijft Time Out Of Mind uit '97 het laatste echte meesterwerk dat Dylan geschreven heeft.

avatar van Kaaasgaaf
3,5
Maar natuurlijk wel leuk dat hij een liedje heeft geschreven over hoe erg hij op Alicia Keys geilt. Weten we dat ook weer....

avatar van Pinsnider
Zit nu volgens mij al een kwartier naar Ain't Talking te luisteren op Kink, maar ik kom niet meer aan werken toe vandaag: ik ga mijn bed opzoeken...

avatar van beaster1256
5,0
ik vind dit persoonlijk een zeer sterk album van de 65 jarige bard , en zeker evengoed als zijn 2 voorgaande , prachtige nummers , goed gemixt met dylan zijn stem naar voor , prachtige teksten , komt zeker in aanmerking voor plaat van het jaar , en ik zal hem nog zeer veel opleggen , zelfs mijn vrouw , die zo voor muziek is vindt hem goed

Toine Rorije
Ik word zo moe van al die artikelen over Modern Times waar dan met vette letters 'Meesterwerk' boven staat. Gewoon omdat dit album daar geheel niet om vraagt. Het is namelijk vooral een verzameling van bescheiden liedjes met veel hints richting vroeger werk en maakt ook geen enkele aanstalte om meer te zijn dan dat.
Overigens wint ie het wel van Neil Young in de strijd om de titel van beste oudelullenplaat van 2006.

avatar van ACole_20
4,0
Toine Rorije schreef:
... en maakt ook geen enkele aanstalte om meer te zijn dan dat.

Helemaal mee eens.
Gewoon een goede rustige plaat met mooie teksten.
Geeft me een lekker vertrouwd thuis-gevoel; verrast niet, shockeert niet, mindblowt niet, maar klinkt helemaal vertrouwd en daar is niets mis mee.
Meesterwerk is dus wat overdreven.

avatar van George
3,5
De bluesklassieker Rollin ' and Tumblin ' wordt 'plotseling' aan Dylan toegeschreven.De evergreen Red Sails in the sunset heet nu Beyond the horizon. Het openingsnummer lijkt wel heel erg veel op Johnny B. Goode. Voor de liefhebbers....er is nog meer in dat kader te vinden op Modern Times. Ik vind het niet erg dat hij die muziek uit zijn jeugd " hergebruikt " , maar ik vraag mij af waarom juist hij - als een van de belangrijkste (en origineelste)liedjesschrijver uit de vorige eeuw- ons dat niet even laat weten.

avatar van PinkEclipse
3,5
Eens met Toine Rorije en ACole_20.

Zeker geen meesterwerk. (Wie bepaalt dat eigenlijk)
Eentonige nummers (doet me denken aan J.J. Cale: 'Ain't Talkin' ')
Kabbelt op de achtergrond lekker door.
Na een paar maal draaien, blijft er niets "hangen".
Waardering 0,5 naar beneden.

4,5
George schreef:
De bluesklassieker Rollin ' and Tumblin ' wordt 'plotseling' aan Dylan toegeschreven.De evergreen Red Sails in the sunset heet nu Beyond the horizon. Het openingsnummer lijkt wel heel erg veel op Johnny B. Goode. Voor de liefhebbers....er is nog meer in dat kader te vinden op Modern Times. Ik vind het niet erg dat hij die muziek uit zijn jeugd " hergebruikt " , maar ik vraag mij af waarom juist hij - als een van de belangrijkste (en origineelste)liedjesschrijver uit de vorige eeuw- ons dat niet even laat weten.


Bob Dylan heeft altijd gepikt als de raven. Arrangementen, flarden tekst, melodietjes... Zoals hij zelf ooit geschreven heeft: "If there's a original thought out there, I could use it."
Op dat gebied niks nieuws dus.

En toch is het een van zijn beste platen. En dat is een hele prestatie, met zo'n staat van verdienste en op een pensioengerechtigde leeftijd.

Van mij mag hij zo nog wel even doorgaan.

avatar van George
3,5
Een muzikaal ideetje van een ander oppikken en dat zelf creatief verwerken in een eigen compositie is een gebruikelijk fenomeen in de muziekwereld. Dat zegt ook Dylan over zijn werkwijze. Maar een bestaand nummer (ook al is die 50 jr. oud) in zijn geheel als een nieuwe compositie onder je eigen naam presenteren is plagiaat. Het kan zijn dat Dylan er een bedoeling mee heeft , want het komt op zo'n grote schaal op Modern Times voor , dat er van toeval bijna geen sprake kan zijn. En nee Peerke , in die vorm komt dat op geen enkele andere plaat van Dylan voor.

4,5
Luister maar eens naar 'Scarborough Fair' en dan naar 'Girl From The North Country'. Hetzelfde nummer, maar met andere woorden. Toegegeven, het is een oud nummer, een traditional dus, zonder copyright. Maar het is wel het arrangement van Martin Carthy. En dat wisten zowel Bob Dylan als Paul Simon.


'Masters of War' is 'Nottamun Town' met andere woorden. 'Song to Woody' is '1913 Massacre' van Woody Guthrie, met andere woorden. 'Blowin' in the Wind' is 'No More Auction Block' met een nieuwe tekst.
'With God On Our Side' is 'The Patriot Game', 'Obviously 5 Believers' is 'Good Morning Little Schoolgirl', 'Tweedle Dee and Tweelde Dum' is 'Uncle John's Bongos', 'When the Deal Goes Down' is 'Where The Blue of the Night Meets the Gold of the Day'...

Op zijn vorige plaat heeft hij rijkelijk leentjebuur gespeeld met hel tekstflarden van Junichi Saga en deze keer haalde hij zijn inspiratie bij de dichter Henry Timrod.

Het arrangement van 'House Of Sun' heeft hij helemaal van Ramblin' Jack Elliott.

Het meest schandalige is echter Good As I Been To You. Een fantastische plaat, maar de veremelding "All songs traditional, arragements by Bob Dylan" is gewoon bedrog. Van een aantal nummers was de auteur wel degelijk gekend en van vele nummers waren de arrangementen door anderen bedacht en op plaat gezet. Luister maar eens naar 'Canadee-i-o' in de versie van Nic Jones.

avatar van ACole_20
4,0
peerke schreef:
Het arrangement van 'House Of Sun' heeft hij helemaal van Ramblin' Jack Elliott.

Niet waar, die heeft ie van Dave van Ronk

Maar tis daarom uiteraard niet minder gejat

4,5
Daar heb je gelijk in. Sorry.
Dat komt ervan als je niet even je bronnen gaat checken.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:32 uur

geplaatst: vandaag om 17:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.