ABC - The Lexicon of Love II (2016)
mijn stem
63 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Virgin
-
The Flames of Desire (4:27)
-
Viva Love (4:14)
-
Ten Below Zero (3:58)
-
Confessions of a Fool (3:55)
-
Singer Not the Song (4:10)
-
The Ship of the Seasick Sailor (4:41)
-
Kiss Me Goodbye (4:52)
-
I Believe in Love (4:42)
-
The Love Inside the Love (4:12)
-
Brighter Than the Sun (5:13)
-
Viva Love [Reprise] (0:55)
0
geplaatst: 27 mei 2016, 01:33 uur
Prima album, mooie ballad Ten Below Zero, en Singer Not the Song volgende single?
De eerste helft van I Believe in Love is het minst geslaagd, maar het heeft wel een lekker doorlopende beat, en het is ook leuk dat het alle kanten op gaat, zeker met dat eind.
The Love Inside the Love de violen lijken me echt en niet uit een synth te komen en doen me denken aan het eerste album van Simply Red - Picture Book, maar ook aan ander album waar ik nu niet op kom.
Brighter Than the Sun doet me denken aan het album The Wanderer (1980) van Donna Summer. Wijkt nog het meest af van de rest van het album.
Het eerste LoL was een Trevor Horn productie, dit album doet daar weinig voor onder met Anne Dudley. Ook mooi dat de stem van Martin Fry nog redelijk goed herkenbaar is, maar mist wel wat kracht.
De eerste helft van I Believe in Love is het minst geslaagd, maar het heeft wel een lekker doorlopende beat, en het is ook leuk dat het alle kanten op gaat, zeker met dat eind.
The Love Inside the Love de violen lijken me echt en niet uit een synth te komen en doen me denken aan het eerste album van Simply Red - Picture Book, maar ook aan ander album waar ik nu niet op kom.
Brighter Than the Sun doet me denken aan het album The Wanderer (1980) van Donna Summer. Wijkt nog het meest af van de rest van het album.
Het eerste LoL was een Trevor Horn productie, dit album doet daar weinig voor onder met Anne Dudley. Ook mooi dat de stem van Martin Fry nog redelijk goed herkenbaar is, maar mist wel wat kracht.
0
geplaatst: 27 mei 2016, 12:28 uur
Het is gewoon een heel leuk album wat aan alle voorwaarden van een succesvol jaren 80 album van ABC voldoet.
Een mooie glaszuivere volle (maar zeker niet te vol of over de top) productie met vooral in de tweede helft mooi werk van Art of Noise lid Anne Dudley. Ik vind het een slimme zet om het The Lexicon of Love II te noemen want daardoor krijgt het meer aandacht en meer recensies verwacht ik. Het album komt kwalitatief in de buurt en komt nergens geforceerd over.
Een geheide millionseller als deze in 1986 ofzo iets was uitgebracht maar ja dat doet hij niet. De plaat verdient het wel om goede verkoopcijfers te behalen maar of dat gaat gebeuren weet ik niet. Aan Fry heeft het niet gelegen, hij zingt prima en de liedjes zijn over het algemeen gewoon sterk.
Singer Not the Song is mijn voorlopige fave.
Een mooie glaszuivere volle (maar zeker niet te vol of over de top) productie met vooral in de tweede helft mooi werk van Art of Noise lid Anne Dudley. Ik vind het een slimme zet om het The Lexicon of Love II te noemen want daardoor krijgt het meer aandacht en meer recensies verwacht ik. Het album komt kwalitatief in de buurt en komt nergens geforceerd over.
Een geheide millionseller als deze in 1986 ofzo iets was uitgebracht maar ja dat doet hij niet. De plaat verdient het wel om goede verkoopcijfers te behalen maar of dat gaat gebeuren weet ik niet. Aan Fry heeft het niet gelegen, hij zingt prima en de liedjes zijn over het algemeen gewoon sterk.
Singer Not the Song is mijn voorlopige fave.
0
geplaatst: 1 juni 2016, 21:11 uur
Het Verschil Part 1 & 2 zit in de verhouding Pop - Soul.
Waar part I een popalbum is met Soul invloeden is Part II Een Soul Album met pop invloeden.
Als je dat accepteert worden songs als Kiss Me Goodbye & Confessions of a Fool opeens veel beter.
De meeste Soul zit in Ten Below Zero & Brighter Than the Sun. Voor mij de sleutelsongs van part II,
Doet verder niets af aan Singer Not the Song. De combi is onweerstaanbaar,
ondanks iets te zoetzappige nep-violen.
Ik wordt hier niet een Beetje vrolijk van , maar Heel blij.
Waar part I een popalbum is met Soul invloeden is Part II Een Soul Album met pop invloeden.
Als je dat accepteert worden songs als Kiss Me Goodbye & Confessions of a Fool opeens veel beter.
De meeste Soul zit in Ten Below Zero & Brighter Than the Sun. Voor mij de sleutelsongs van part II,
Doet verder niets af aan Singer Not the Song. De combi is onweerstaanbaar,
ondanks iets te zoetzappige nep-violen.
Ik wordt hier niet een Beetje vrolijk van , maar Heel blij.
* denotes required fields.