The Decemberists - The Crane Wife (2006)

Nog niet uitverkocht?

Waarom staan de nummers Culling of the Fold en After the Bombs hier niet op het album? Zijn geweldige nummers

Ok, bedankt nu jegens mijn persoontje.

Wat meesterlijk, 5.

al een behoorlijke tijd in m'n iTunes staan maar nooit echt goed geluisterd. was vooral gevallen voor de mooie cover. onlangs toch maar eens gaan luisteren en hier valt heeel veel moois te halen zeg! mooie ontdekking!

Wie is er bij de 22e septemberist in Paradiso?

[quote]Sven Bersee schreef:
Wie is er bij de 22e septemberist in Paradiso?[/quote

ik? ik zou toch in uw kofferbak mee kunnen reizen? dat had u belooft. verdikke

Was verdimd groots concert ruiz. U weet dat, u zat in mijn stofzuiger. Ik aanbid ze nog meer.

ik heb weinig mee kunnen krijgen idd van concert

dit gaat heel langzaam aan naar een 5

ja het is een 5

O'Valencia!

sgoed ja

Dat siert je niet bepaald Dielie. Standaard opnoeming. Geef mij maar nr. 2 of 9. Maar uiteraard is ook O Balenzia puik werk.

haa, u kraakt de goede man gelijk af. dat siert u dan weer.

Wij twee laten nu eenmaal de juiste balletjes in de juiste putjes vallen. Mooie uitspraak vanwege zijn lelijkheid.

Een aantal keren gedraaid en hij bevalt me best aardig.

Tot nu toe vind ik vooral O Valencia! en Yankee Bayonet erg goed. De zanger heeft een prettige stem. Ik kan alleen niet veel maken van het nummer The Island. Is een nogal saaie pause van 12 minuten.

Maar deze plaat is groeiende. Ik start met 3.5

Wat een beest ben jij. Dat jij vooral O Valencia goed vind maakt je een kuddedier. Das geen probleem voor mij hoor! En luister jij The Island volgende keer eens goed. Beschouw het zoals het hoort, als drie nummers. Bepaald geen saaie pauze. Misschien wel het beste staaltje van the Decemberists.

Ten eerste heb ik het album nog maar een paar keer gehoord en is mijn mening tot nu toe nog helemaal niet compleet. Ik heb nog lang niet alles heel goed kunnen beluisteren. Ik geef dus mijn mening tot nu toe. Ik vind The Island na een paar keer luisteren nogal saai maar wie weet veranderd dit in de toekomst?

Ten tweede had ik nog nooit iets van the Decemberists gehoord. Ik heb gewoon een album gedownload op basis van o.a. jou top 10. Daar staan albums in die ik ook heel erg waardeer. Ik download dus af en toe een album op basis van de muzieksmaak van anderen, die redelijk overeenkomen met de mijne. Zo leer ik dus nieuwe dingen kennen. Zoals ik al zei ken ik dus verder niemand die the Decemberists leuk vind. O Valencia! ligt lekker in het gehoor en is gewoon een goede 1e kennismaker. Wist ik veel dat anderen dit nummer ook standaard goed vinden? Wie weet welke nummers ik na vaker luisteren nog meer leuk ga vinden...

Als ik nou eens vind dat The Decemberists erg goed zijn in het maken van prachtige popliedjes als Yankee Bayonet, O Valencia!, Shankill Butchers, Eli the Barrow Boy en Engine Driver, mag dat dan ook? Of voldoe ik dan niet aan de altotoets van de heer Bersee...

Ik vind dit ook goede nummers. Maar dat hier noemen gaat er bij mij niet in. Excuses.

[nihilistischebobcomment]

Mooie hoes
3,5*

[/nihilistischebobcomment]

En voor de rest mooi album.

Na twee keer luisteren valt dit album me lichtelijk tegen, tenminste, in verhouding met hun eerdere album "Picaresque". Er staan een aantal goede nummers op, maar geen enkele springen er voor mij zo uit als het typische "Eli, The Barrow Boy" en het magistrale "The Mariner's Revenge Song". Ondanks dit gemis, zou dit ook goed de kracht van het album kunnen zijn. Dat het als het ware in het totaal geluisterd moet worden. Anyways, dit album wist me vooralsnog niet uit mijn stoel te toveren van enthousiasme, ondanks het wel erg lekker wegluisterd.
3.5 *

Ik verhoog mijn stem naar 4* voor dit opmerkelijke maar toch goede album.

Waar ik in mijn vorige post nog vond dat 'The Island' een irritant nummer vond ben ik al een stuk wijzer geworden. 'The Island' bevat zulke briljante stukken muziek wat ik maar zelden eerder heb gehoord. De intro en vooral de overgang van 'Come & See' naar 'the Landlord's Daughter' is fenomenaal. Jammer dat er dan 'You'll Not Feel the Drowning' aan word toegevoegd. Dat gedeelte is een beetje langdradig en saai. Het voorkomt dat ik The Island kan scharen in het rijtje van fenomenale nummers die op zichzelf staan (zoals bijvoorbeeld Neutral Milk Hotels 'Oh, Comely' en 'Specialist' van Interpol)

Na 'The Island' gaat het album goed verder met prachtige nummers als 'Yankee Bayonet' en 'O Valencia!'. Samen met 'The Island' vind ik dit de beste nummers van het hele album. Daarna word het wat minder en dat ligt in principe niet aan de nummers. Ik denk dat the Decemberists hier een compositie fout hebben gemaakt. Ik heb het over de nummers 'The Perfect Crime #2' en 'When the War Came'. Deze nummers zijn niet ontzettend goed maar zeker niet slecht. De fout die the Decemberists gemaakt hebben is om deze nummers na elkaar te doen. In beide nummers is er namelijk steeds 1 ritme. Om 2 nummers achter te draaien (van bij elkaar ruim 10 minuten) met weinig variatie in hun ritmes maakt het saai. Ze hadden beter 'Shankhill Butchers' hiertussen kunnen zitten. Dat is een heel opmerkelijk karig nummer binnen de diversiteit van de andere nummers maar wel echt een ontzettend mooi nummer!

'Summersong' doet mij niet zoveel maar 'The Crane Wife 1 and 2' vind ik daarentegen een mooi nummer. Het duurt lang maar het is een lekker rustig nummer. Vervolgens word er afgesloten met 'Sons and Daughters' wat ook een aardig nummer is, niet slecht maar zeker niet ontzettend goed.

Wat ik mooi aan dit album vind is dat het mij doet denken aan de 18e of 19e eeuw. Ik moet denken aan Europese pioniers die in Amerika hun heil gaan zoeken. Op de huifkar met de hele familie op zoek naar een mooi stukje land om op te leven. De albumhoes draagt bij aan deze gedachte. Net als de songtitel 'Yankee Bayonet'. De 'Shankhill Butchers are sharpening their cleavers and their knives'. 'No bootmark here no fingerprint' in 'The Island'. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Oh oh, Sons & Daughters is zo'n beetje het mooiste The Decemberists nummer! Prachtig gewoon, knal m'n MP3-speler altijd op z'n hoogst als dat nummer toevallig langskomt met shuffle. Maar er is meer: de geweldige opener The Crane Wife 3, het epische drieluik, het kippenvelliedje O Valencia!. Erg sterk album. 4,0*.

Nee nee, The Island: Come & See / the Landlord's Daughter / You'll Not Feel the Drowning is voor mij het mooiste van deze plaat. Onvoorstelbaar vaak gedraaid. De lange Decemberists nummers zijn vaak het best. Zo is mijn all-time-favourite The Mariner's Revenge Song. Prachtig, vooral live! Dit is echter wel het beste album van ze.

@ Larsch, met je eens, alleen vind ik hem nog beter, 4,5*

Wegens de aanstaande release van het live-album van Colin Meloy The Crane Wife nog maar eens gedraaid. Blijft een te gek album. Heerlijk melodieus, warm, bijzonder.

Met Picaresque heeft deze band me helemaal ingepakt en hoewel The Crane Wife voorlopig op een halfje lager (nl 4*) blijft steken begint dit steeds meer een favoriet bandje te worden. Vooral The Crane Wife 1 + 2 is werkelijk wonderschoon. Droog houden? Vergeet het maar!

in de eerste maten van yankee bajonet zit 'waiting on a friend'..

verder prachtig, 4

Wat een fijn plaatje van The Decemberists !
Opener The Crane Wife 3 laat meteen zien wat we mogen verwachten: een interessante drumpartij, een optimistische zang en een prachtige melodie en dito refrein. Maar het wordt pas echt razend interessant in The Island. Wat een wereldnummer! Waar het eerste deel gewoon mooi is, met die gitaren die plots wegvallen, is het tweede deel waanzinnig, knettergek. Alle registers open, moeten The Decemberists gedacht hebben. Om daarna rustig af te sluiten met het derde deel waar kippenvel mijn deel wordt tijdens het schitterende 'go to sleep now, little ugly; go to sleep now, little fool'.
Vanzelfsprekend houden The Decemberists dit niveau niet heel het album vol. Yankee Bayonet is nog een prachtig popnummer in duetvorm en O Valencia is een aanstekelijke rocksong, maar The perfect crime en When the war came raken veel minder. Net wanneer het met Summersong allemaal iets te zonnig en vrolijk dreigt te worden, volgt met The crane wife 1 and 2 nog een wereldsong, niet toevallig weer een van de langste nummers. Niet zo spannend als The Island, maar bloedmooi. Op dat moment kan dit plaatje niets meer fout doen...