The Decemberists - The Crane Wife (2006)

Ongeveer 1 jaar geleden ontdekt en sindsdien , geloof ik, alles gekocht. Heerlijke muziek , uit vervlogen tijden met een echte zeeman aan het roer. Lekker om zo af en toe mee te brullen.

Laatst heb ik deze plaat weer een keer opgezet, na hem een paar maanden niet gedraaid te hebben en ik werd (weer) compleet weggeblazen door 'The Island'. Het verbaast me dat in 2006 nog nummers gemaakt kunnen worden die zo wereld groots zijn, met zoveel epische grandeur dat ze zich kunnen meten met de grote nummers van vroeger. Ik noem bijvoorbeeld Shine on You Crazy Diamond (of Echoes) van Pink Floyd. Zowel tekstueel als muzikaal rol je van het ene hoogtepunt in het andere bij The Island. Daarmee onderscheiden The Decemberists zich van veel indie-tijdsgenoten.

De epische grandeur van dit album laat zich het best meten met "Thick As A Brick" van Jethro Tull uit 1972. Met name het tweede deel van "The Island" deed mij aan Tull denken.

In 1 woord: magnifiek. Maar weinig muzikanten kunnen me zo ontroeren als The Decemberists dat doen met deze plaat. Hij staat dan ook hoog in mijn top tien en verdient een dikke 5.

Deze CD wordt alleen maar beter en beter en beter en beter, omhoog naar 5* en misschien wel een top 10 positie. Sons & Daughters is echt een super nummer van bijna ongeevenaarde klasse!!!!!!

Ik kocht deze CD zonder dat ik de Decemberists kende omdat, en ik dacht nog dat ik daar nooit gevoelig voor zou kunnen zijn, "The Crane Wife" mij werd aangeraden door de "recommendations" en de "people who bought this album also bought..." vermeldingen op Amazon.com. Ik dacht, en het kwam door de hoes , hup, in het winkelmandje...

Ik had niks online geluisterd en was dus compleet blanco toen ik het pakketje thuis open maakte.

Het eerste wat je ziet is uiteraard de afbeelding en de rest van het boekje wanneer je het eruit haalt. Ik hou van CD boekjes. Daar moet aandacht aan besteed zijn en dat is zeker het geval bij het vierkante boekwerk wat in deze CD hoes zit.

Dubbel aangenaam verrast was ik nadat track 1 begon af te spelen. Prachtig opgebouwde, goede muziek en zeer aansprekende en boeiende zangstem. Uiteraard meteen de rest van het album geluisterd en ik was eerlijk gezegd zo blij. Gewoon op de gok gekocht en dan zo'n lekker album luisteren. Zeer verassende muziek. Ik snapte alleen helemaal niks van de teksten.

Erna is deze CD niet meer uit mijn speler geweest. Thuis, in de auto, Iphone. En boekje mee om de teksten te lezen (ja in de file kun je nuttige dingen doen). Nog steeds viel het kwartje niet helemaal, maar na uitzoekwerk en menige discussies met mijn vrouw, die overigens op het laatst gek werd van mijn zo spontaan onstane Decemberists enthousiasme, is mij aangaande de teksten op dit album, nog niet alles, maar wel meer duidelijk geworden.

Ik heb het album nu aardig vaak geluisterd en het is niet gaan vervelen. Het wordt zelfs steeds beter. Deze plaat is er absoluut 1 die bij mij meegaat als ik er 10 moet kiezen die meegaan naar een onbewoond eiland. De top 10 notering is daarom niet verwonderlijk. Daar ik "The Perfect Crime" en "Sons and Daughters" persoonlijk iets, maar dan ook echt maar iets, minder vind, krijgt deze plaat van mij 4,5 sterren.

Vandaag voor het eerst gehoord dit album, en ik moet zeggen ben onder de indruk.

Toen ik dit album voor het eerst hoorde (paar jaar terug) was ik meteen onder de indruk, later zakte dit wat in. Pas weer opgezet, mede door de nieuwe die pas uit is, en ben toch weer onder de indruk. Het is een erg goed album, maar je moet er met je hoofd wel bij zijn, anders komt het een beetje hectisch over allemaal.

N.a.v. de nieuwe (The Hazards of Love) ook deze maar weer eens opgezet. Wat blijkt dit opeens een prachtig plaatje. Instrumentaal, vocaal, kortom, muzikaal is het prachtig. Mooi conceptalbum. Prachtig harmonieus, bij vlagen kippevel en alle Crane Wives! Wat een goed plaatje!

Omgekeerd chronologisch ben ik deze band aan het ontdekken. Nadat The Hazards of Love mij omver had geblazen als misschien wel het beste album van 2009 wilde ik meer horen van The Decemberists. The Crane Wife is misschien NOG mooier dan de opvolger. Wat een prachtige muziek en wat heb ik in hemelsnaam gemist! The Island; mmmmmm beter wordt muziek zelden gemaakt.

Prachtig plaatje. Sterk, echt sterk en dit voor het jaar 2006.

Besloten deze eens op te gaan speuren op LP. Een waar hebbedingetje. Een optimistisch score van mij

Ik wou vragen wat het jaartal ermee te maken heeft, maar een blik op je top 10 doet me vermoeden dat je denkt dat alle goede muziek vroeger gemaakt werd. Maar dat is dus echt niet zo, er is nog een hele hoop voor je om te ontdekken.

ik denk dat ik al reeds een stapje voor ben.

momenteel ben ik alles per jaar aan het beluisteren. De oudere muziek staat misschien net iets voor op de wat latere of hedendaagse werken. Maar als ik een top 20 of top 50 hierop zou kunnen maken, dan zal er heel wat hedendaagser muziek tevoorschijn komen.

Wilco, Elbow, Arcade Fire, Interpol, Explosions in the Sky, Sigur Ros, White Stripes, The Shins, Editors en deze hier. En nog wat artiesten dat ik heel even uit het oog verlies

Built to Spill vind ik wat minder dan Modest Mouse

Ah kijk eens aan. Dan heb ik niks gezegd.
Maar wat hebben Built to Spill en Modest Mouse ermee te maken?

heel eventjes zitten loeren op uw top 10. Ziet er heel goed uit trouwens en gevarieerd. van Built to Spill was het een grapje

En dan nog krijgen ze het voor elkaar om zo veel rotzooi op de radio te draaien, want dit is ook nog maar het topje van de ijsberg

Maar wat een mooie plaat en hoes.

Prachtige plaat. Heb ik helemaal grijs gedraaid op mijn iPod voor zover dat kan dan.

The Crane Wife 3

Ach, hoe mooi. In één keer raak ook, wist me direct bij de ballen te pakken. Daar ben ik over het algemeen niet vies van. Het ene sterke nummer wordt afgewisseld door het andere. Alsof het niks is! Met groot gemak heeft 'The Crane Wife' mij voor zich gewonnen. Ik ben nog een beetje achterdochtig, even kijken hoe lang ze mij bij zich weten te houden. Voor nu vind ik dit wel een heel mooie plaat. Met name het eerste deel is een mooi moment om een pet te gaan kopen, enkel om hem vervolgens af te nemen. Hulde.

Wat mij betreft de mooiste bandnaam allertijden en een mooie eerste kennismaking.

Ik krijg door sommige posts het idee dat ze ook wat gewaagdere muziek hebben uitgebracht. Dat mag ook wel, want het is allemaal wel erg binnen de lijntjes (soms zelfs wat te zoet).

Hoogtepunten track 2 t/m 6.

The Decemberists. Een groep waar ik compleet niet bekend mee ben, maar door de hoes werd ik erg benieuwd naar dit album.

Ik word in het begin gelijk gegrepen door de muziek, het geeft een heerlijk warm gevoel. Het eerste nummer is eigenlijk het perfecte begin. Het tweede nummer is 12 minuten lang, maar verveelt geen moment. Vooral in het tweede deel zitten flink wat Prog-invloeden, of nog duidelijker Jethro Tull. De stem van de zanger is heel aangenaam, ook als hij de hoogte in gaat. De keyboardsound is heerlijk, de productie is super!

Ik dacht na het tweede nummer echt: Kan dit nog beter worden? Het blijft in ieder geval erg constant, het derde nummer is het eerste met vrouwenzang die ook erg lekker klinkt, heel relaxt en de combinatie van stemmen is al helemaal geweldig. En ook O Valencia is geweldig. Deze band is geweldig in het schrijven van lange epische nummers en heel erg catchy korte nummers.

Ik vertel niet meer over de rest, omdat ik dan heel de tijd op hetzelfde uitkom. Hoe hard ik ook mijn best doe om iets negatiefs te vinden, het lukt gewoon niet! Daarom krijgt deze de maximale score en een mooie plek in mijn top 10! Deze gaat vaak gedraaid worden.

The Landlord's Daughter, rond 6:10 doet me sterk denken aan Baba O'Riley van The Who. Mooi!

Gadverdamme zeg, waarom kende ik deze band nog niet?

Ik had vorige week The King Is Dead aangeschaft en vervolgens helemaal OM gegaan.
Maar eigenlijk is The Crane Wife nog mooier en beter dan The King.
Music Is The Best (Zappa)

Helemaal mee eens. Ook begrijpelijk jouw link naar Pink Floyd, dat had ik ook heel erg met dit nummer, vooral het 'Come & See' deel. 'The Landlord's Daughter' heeft dan weer andere prog-invloeden. Geniaal.

Verslaafd ben ik aan dit album.. Grootse klasse!

Heel jammer van dit album is het vreselijke 'When The War Came'. Dat vind ik echt niet om aan te horen. Verder vooral heel goede nummers, met The Island als hoogtepunt. Al zijn ook The Crane Wife 3, O Valencia! en Shankill Butchers werkelijk schitterend.

Dat heb ik vaker bij The Decemberists, dat het een beetje wisselvallig is, al is dat bij deze wel heel extreem. Vooral de overgang van When The War Came naar Shankill Butchers is een heftige.

Het derde album van Decemberists dat ik heb gekocht en dat vind ik tot nu toe hun beste. Het is een erg afwisselend album waar the Decemberists zowat alle registers opentrekken gaande van akoestische nummers tot richting progrock met lange epische nummers en toch vormt het album een sterk geheel. De nummers zitten zowel melodisch als tekstueel ingenieus in elkaar, zijn stijlvol gearrangeerd en niettemin behoorlijk toegankelijk en blijven na meerdere luisterbeurten boeien. De zang vind ik ook wat beter en zuiverder dan op hun vorig album. Alle songs vind ik top en dus krijgt dit album de volle 5* van mij waardoor dit ook mijn nr.1 van 2006 wordt.

Toen ik in de platenzaak The King Is Dead beluisterde op de koptelefoon wist ik al: deze ga ik kopen.
Ik heb hem thuis een aantal keren geluisterd en nadat ik hem op mijn werk heb aangezet om aan mijn collegas te laten horen schrok ik. Het was country!
En dat konden mijn collega's niet waarderen.

Een bevriende muzikant zei dat hij de stem van de vrouw op The King Is Dead storend vond.
Maar dat ze gelukkig al een kleinere rol heeft dan op de eerdere CDs.
Eerdere CDs? Ja. The Decemberists bleken nog meer CDs te hebben.

Dit is de eerste van de andere The Decemberists-albums en hij is... super!
Het is heel wat anders dan The King Is Dead.
Minder country. Minder americana. Iets meer folk. Meer rock.
Enkele PRACHTIGE composities van 10+ minuten.
Ook gewoon wat fijne, 'korte' liedjes.

Het album begint al te gek. 'The Crane Wife 3' is een mooie, folk-rockend openingsnummer dat wordt gevolgd door het epische The Island.
Yankee Bayonet begint opeens met een vrouwenstem. Wat verrassende variatie.
Het album gaat lekker door. Nummer 5 en 6 vind ik een beetje te poppy
en het verlangen naar iets 'groots' kruipt op...
En dan komt The Crane Wife 1 and 2!
Het album sluit daarna mooi af met een coda aan het eind van Sons and Daughters.

Dit was mijn eerste luisterbeurt, maar ik ben verkocht.
Ik ga deze absoluut vaker luisteren.
Jammer van 'The Perfect Crime' en 'When The War Came'.
Vandaar 4.5 ster.