The Veils - Total Depravity (2016)

Wat een geweldig nummer is Do Your Bones Glow At Night! Fraai album dat nog vele draaibeurten zal krijgen!

Baseer je "poppy gitaarliedjes" enkel op hun eerste plaat? Er is wel wat meer van dat op de vorige platen, maar ik heb altijd wel het gevoel gehad dat The Veils goed genoeg hun best deden om verrassend en experimenteel te zijn. Op de vorige plaat deden ze dat met Through the Deep, Dark Wood en Birds, en vooral op Sun Gangs zijn Three Sisters en Killed by the Boom moeilijk poppy te noemen.
Al ga ik wel akkoord dat ze dat popaspect voor deze grotendeels achterwege gelaten hebben. De invloed van de producers zal hier wat mee te maken gehad hebben (El-P is een baas, die andere 2 waarschijnlijk ook). Heel de plaat blijft wat in hetzelfde sfeertje: Donker, grauw of ruw, agressief... En laat dat nu net het soort nummer zijn dat voor mij al op elk Veils-album de uitschieters vormde (zelfs op het relatief puberale debuut The Runaway Found, dat met Vicious Traditions een van hun beste nummers heeft voortgebracht, wat mij betreft).

Soit, ik heb nog een paar luisterbeurten nodig om de nummers te leren kennen, maar voorlopig ben ik al onder de indruk.

De hoes doet me denken aan 'The Next Day' van Bowie. 21st century's deconstructivism, I lov' it.

Na een paar luisterbeurten begint voor mij het kwartje steeds meer te vallen.
heerlijk het geluid van de Veils vertrouwd maar dan net weer even anders.
Een echte groeiplaat die steeds beter klinkt.

Het nummer Iodine & Iron is 4 jaar oud....en ik heb het blijkbaar in 2014 al eens gehoord toen The Veils hier in de buurt waren

Dit is echt een schitterende (!!!) performance: The Veils - Iodine and Iron - YouTube

Samen met Swimming with the Crocodiles zijn dit de topnummers van dit album.
Een goed album. Op het moment vlak achter de eerste 2, maar time will tell.

Fantastisch album, een van de betere releases van dit jaar wat mij betreft. Vorige album vond ik wat minder van The Veils. Hiermee zetten ze het niveau door van hun eerste 2 albums maar dan met een wat meer volwassen geluid.

Axolotl, Swimming with en Iodine & Iron nu de prijsnummers. King of Chrome vind ik nu nog wat minder.

Laten we beginnen met ****, vergeleken met The Runaway Found moet hij ook nog wel behoorlijk groeien om dezelfde impact te hebben.

Dat album (samen met Times Stays, We Go) heeft het voordeel dat het gepaard ging met 'de ontdekking' van The Veils voor mij, maar hey, impact is impact

Ik ben al een paar dagen helemaal verslaafd aan dit werk. Het openingsnummer is een doorbijtertje, maar kan ik nu inmiddels ook hebben. Daarna volgt veel meer moois, met Swimming with the Crocodiles, Iodine & Iron, en Total Depravity als favorieten. Ze kunnen goed afsluiten. *drukt op replay*

Neig album met Swimming with the Crocodiles, Iodine & Iron en het heerlijke catchy Low Lays the Devil op het podium. Vwalla!

haha grappig, het openingsnummer vind ik juist een v.d. betere, maar inmiddels begint House of Spirits hem uit de top 3 nummers van dit album te verdringen. Als je niet kan kiezen wat de beste nummers van het album zijn, dan zit het meestal wel goed. Of juist slecht natuurlijk, maar in dit geval is het het eerste

Heel apart album. Als geheel vind ik het erg goed maar als ik vervolgens elke nummer kritisch luister zit er geen uitschieter naar boven bij. Wel naar onderen: "Kings of Chrome" en "Low Lays The Devil".
Op vorige albums van The Veils vond ik altijd wel enkele pareltjes, nu dus niet maar het album luistert in zijn geheel lekker weg.
Het "windows-error" geluidje in het 1e nr ("Axolotl") is gruwelijk irritant.

Fantstisch een nieuwe The Veils....!
Ik hoop altijd dat de muziek een beetje in de buurt kom van Nux Vomica..
Maar als het iets totaal anders word, dan ben ik daar alleen maar ontzettend nieuwschierig naar.
Ik ben nog nooit teleurgesteld geweest door deze band.
Ik haal hem samen met Bouwdewijn de Groot, Leonard Cohen en Neurosis...

Als je The Veils kent van Advice for Young Mothers to Be en Under the Folding Branches is dit toch wel andere koek. Ja, ik ken ook de rest van de eerste twee albums, maar ook die zijn toch beduidend minder elektronisch en duister. Of deze beklijft zal de tijd leren. Vooralsnog ben ik er tevreden, noch ontevreden over.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Veils - Total Depravity - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het was een tijd geleden dat ik naar muziek van The Veils had geluisterd, maar ook als dat niet het geval was geweest was ik waarschijnlijk flink verrast door de nieuwe plaat van de band rond Finn Andrews.

De vijfde plaat van de band, het vorige week verschenen Total Depravity, opent immers loodzwaar en klinkt bovendien veel elektronischer dan ik van de band gewend ben.

De grotere rol van elektronica blijft niet beperkt tot de openingstrack en ook de zware en bijna industriële ritmes uit deze openingstrack keren nog meerdere keren terug op Total Depravity. Ze worden gecombineerd met buitengewoon fraaie gitaarlijnen en de nog altijd zeer expressieve vocalen van Finn Andrews, die hier en daar wat vervormd worden door de elektronica.

De elektronica springt misschien het meest in het oor bij eerste beluistering van de nieuwe plaat van The Veils, maar het zijn de gitaren die uiteindelijk de meeste indruk maken. Deze gitaren kunnen rauw scheuren, maar sluiten ook aan bij de bijna spookachtige en van veel galm voorziene gitaren die in de country-noir en de folk-noir gemeengoed zijn. Gecombineerd met de elektronica en de beats levert het een fascinerend geluid op, waarin Finn Andrews volop kan schitteren.

Total Depravity heeft de intensiteit en de onderhuidse spanning van de platen van Nick Cave, maar klinkt uiteindelijk anders dan de platen van Nick Cave en zijn Bad Seeds. Total Depravity heeft overigens ook de kleuren van de muziek van Nick Cave, want The Veils gebruiken op hun nieuwe plaat vooral zwart en hiernaast hooguit wat donkergrijs. Het zorgt ervoor dat de vijfde van The Veils geen makkelijke plaat is, al is het na enige gewenning al heel snel een hele mooie plaat.

Dit is deels de verdienste van Finn Andrews en zijn medemuzikanten, maar ook de producers van de plaat verdienen veel lof. Total Depravity werd geproduceerd door Adam Greenspan, die werkte met Nick Cave & The Bad Seeds en zorgt voor de intensiteit en de emotie, Dean Hurley, die onder andere voor David Lynch achter de knoppen zat en garant staat voor filmische muziek vol duistere beelden, en de vanuit de rap afkomstige El-P, die de band inspireerde tot het nadrukkelijk buiten de lijntjes kleuren.

Total Depravity past misschien niet zo goed bij de laatste zomerdagen van 2016, maar de stormachtige herfstdagen en donkere en koude winterdagen komen vanzelf. Indrukwekkende plaat en voorlopig wordt hij alleen maar mooier. Erwin Zijleman

Non-Stop Erotic Cabaret.
Total Depravity is sensueel, vergelijkbaar met het laatste album van Arctic Monkeys.
Muziek voor in een luxe nachtclub, met veel rood fluweel en belachelijke dure drankjes.
De electronica geeft een mooie aanvulling aan het nieuwe album van The Veils.
Wat lijkt het mij een genot om ze weer eens live te aanschouwen, waar een heupwiegende Sophia Burn het liefdesspel aan gaat met haar basgitaar, gekleed in de een of andere bloemetjesjurk.

Werkelijk prachtige bonustrack op de 2LP: 1 Big 1!

The Veils zijn terug in absolute topvorm op deze donkere plaat met fraai bijpassend artwork. Donker in de zin van wat heftigere muziek en teksten over the devil and the dead. Maar ook donker in de zin van melancholisch mooie muziek zoals zij die zo goed kunnen maken. Het levert zo alles bij elkaar een afwisselende plaat met een duidelijke donkere draad op. Finn Andrews zingt weer onnavolgbaar goed en instrumentaal zit het weer ouderwets sterk in elkaar, inclusief de toevoeging van wat elektronica dit keer.

Na meerdere keren draaien valt op dat er werkelijk geen minder nummer op staat. Favorieten vind ik toch wel te benoemen. Het haast catchy A Bit on the Side, het sterke Low Lays the Devil, het juweel Iodine and Iron, het mooie House of Spirits, titelsong Total Depravity en bonus LP track 1 Big 1. Kortom, een fantastische plaat, die bij vaker draaien steeds meer zijn mooie geheimen prijs geeft.

Wow eerst word je goed wakker geschud en dat komt het nummer Swimming with the Crocodiles een beetje rust krijg je... maar de onrust blijft toch plakken. En de drama wil maar niet verdwijnen.
met geplaatste woede, je voelt het.. een heftig album hoor.

Wat een lekker album is dit. Heerlijk dreigend, rauw, dramatische sfeer, diepe bassen, vele laagjes en bovenal heel erg sexy. Ik zet voorlopig in op 4*, maar ik hoor vanalles dat me heel erg bevalt maar nog beter moet doordringen. Dus dat cijfer gaat hoogst wss nog omhoog.
Voorlopig favoriet is Low Lays The Devil

Zijn er hier ook nog liefhebbers van Here Comes The Dead?
Nou ik wel... maar wat is er gebeurd met The Veils?..
Die hebben iets meegemaakt, wat totaal onrechtvaardig moet zijn geweest...
Die zijn echt goed kwaad nu.. Ik kan 1 album opnoemen die ook zoveel persoonlijke woede wrok en kwaadheid in zich hebben en dat is wel deze Tool - 10,000 Days (2006). En ja ik houd er wel van dat gevoel dwars door je boxen heen scheuren.

Ik, absoluut mijn favoriete track van dit album!

The Veils doet hier iets wat Radiohead niet doet met A Moon Shaped Pool.
En dat is met iets totaal anders en werkelijk iets vernieuwend's op de proppen komen.
En ik zie ze dan ook graag hoger eindigen in de top 10 dan Radiohead.
Maar die kans is erg klein hier op Musicmeter..

Zou wel absoluut terecht zijn volgens mij, maar die kans is eigenlijk nihil.

Als je dit album kan waarderen, dan is deze tot nu toe wat ondergesneeuwde plaat misschien ook wat:
The Kills - Ash & Ice (2016)

Horen beide tot de top van wat dit jaar is verschenen.

Hoe mooi dat dit album echt wint aan kracht bij mij. De eerste luisterbeurten wilde het maar niet lukken en nu groeit het per draaibeurt.

Deze band bij de derde worp uit het oog verloren maar zo te lezen moet ik deze weer proberen.

Ik wist het, je gaat toch voor de bijl!

Nou hier niet hoor. Een enkel subliem nummer, maar te vaak de plank mis - zou willen dat die band vaker het niveau haalde van The Leavers Dance - The Veils - YouTube man, man wat een prachtsong

Mooi om te horen Aero

Inmiddels is er een video voor 'Low Lays the Devil':
The Veils - Low Lays The Devil The Veils [Official Video] - YouTube