menu

Tool - 10,000 Days (2006)

mijn stem
3,95 (895)
895 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Volcano

  1. Vicarious (7:09)
  2. Jambi (7:31)
  3. Wings for Marie (Part 1) (6:13)
  4. 10,000 Days (Wings Part 2) (11:16)
  5. The Pot (6:24)
  6. Lipan Conjuring (1:13)
  7. Lost Keys (Blame Hofmann) (3:48)
  8. Rosetta Stoned (11:13)
  9. Intension (7:23)
  10. Right in Two (8:58)
  11. Viginti Tres (5:03)
totale tijdsduur: 1:16:11
zoeken in:
avatar van Don Cappuccino
5,0
Het ziet er naar uit dat Tool dit jaar de opvolger van 10,000 Days gaat uitbrengen. Na jaren van gemengde signalen door verschillende leden is het album echt opgenomen en bevindt de band zich in de mixfase. Dat kan nog wel even gaan duren, maar als dat hetzelfde eindresultaat oplevert als 10,000 Days heb ik daar geen enkel probleem mee. Ruim 12 jaar na de releasedatum hoor ik nog steeds per luisterbeurt nieuwe lagen.

Het album gaat opvallend stevig van start. Daar waar Lateralus sluipend binnenkomt, zet Tool met Vicarious en Jambi een aantal, voor hun doen, bondige en hoekige moderne metal/rockkrakers neer. Vicarious is een observatie over hoe wij als mensheid steeds meer ramptoeristen zijn geworden met het zien van afgrijselijke beelden. Een ziekelijke fascinatie voor het ongeluk. Mensen die met hun telefoon op de snelweg aan het filmen en fotograferen zijn wanneer er een fataal auto-ongeluk (I need to watch things die / From a good safe distance) is gebeurd. Wat vooral opvalt is dat Adam Jones hier met zijn gitaarriffs het voortouw neemt en Justin Chancellor en Danny Carey een begeleidende rol spelen. Dat is doodnormaal voor de meeste rock/metalbands, maar voor Tool is dat atypisch. Ook Maynard James Keenan ligt een stuk losser qua zanglijnen op deze twee tracks, aangezien hij normaal verweven is met de ritmesectie.

Hoe goed het openingsbod ook is, vanaf Wings for Marie (Part 1) en 10,000 Days (Wings Part 2) komt de magistrale unieke klasse van Tool glansrijk naar boven. Het tweeluik, geschreven als ode aan Judith (de moeder van Maynard James Keenan), laat horen waarom Tool wel eens de Pink Floyd van de metal wordt genoemd. Alle elementen vallen subtiel en naadloos in elkaar en er wordt geen noot te veel gespeeld. De tokkel van Jones is bezwerend, Maynard vergroot dat effect alleen nog maar meer met zijn gepassioneerde monotone vocalen en als kers op de kaart legt Chancellor een van zijn mooiste baslijnen ooit neer. Het is ook meesterlijk hoe de baspartij na de uitbarsting meegaat in de melodie van de zanglijn. Nadat Maynard ''Alright, now it's time for us to let you go'' zingt, wordt de laatste adem op de bas uitgeblazen. Kippenvel.

De emotie wordt doorgezet in het tweede deel, wanneer Maynard verder gaat over de liefdevolle relatie met zijn moeder, maar niet met haar geloof. Het tweeluik klinkt muzikaal alsof Tool in een ander universum is, maar tekstueel is het levensecht, al gaat Maynard zeer poëtisch en berustend met het moeilijke onderwerp om. Het is een wereld van verschil vergeleken met de geëmotioneerde frustratie op Judith (van A Perfect Circle), waarin hij flink op haar geloof inhakt. Ongeloof, dat zo'n prachtig persoon gestraft kan worden door verlamd te raken.

10,000 Days bevat dezelfde tweedeling als Aenima en Lateralus: nummers die vrij hoekig en ritmisch in elkaar zitten en nummers die echt uitwaaieren en meer op textuur dan ritme zijn gericht. Danny Carey heeft weer een glansrol op het heerlijk diep groovende The Pot. Het is een afwisseling die heel goed werkt, aangezien de 17 minuten durende reis over Marie toch een behoorlijke onderneming is. Ook Rosetta Stoned focust zich op een cyclus van hypnotiserende riffs die langzaamaan steeds gedetailleerder en intenser wordt. Het is meer een constante trip dan een song waar je helemaal in gezogen wordt.

Wanneer je denkt dat de plaat niet beter kan, komt Tool met een ongekend mooie finale met Intension en Right In Two. Het voelt als één nummer, net als Disposition/Reflection op Lateralus. Intension brengt je in een heerlijke mellow sfeer en door die onderdompeling en de naadloze overgang naar Right In Two, word je compleet naar een andere plek gestuurd. Mijn hoofd is helemaal leeg van gedachten en ieder detail van de ritmesectie is om van te smullen. Vooral wanneer Chancellor in de derde minuut de voorgrond neemt wordt het ultiem genieten. Zelfs wanneer Tool hard speelt, blijft er een hypnose, subtiliteit en rust die ik niet eerder bij een andere band heb gehoord. Oosterse metal, wat in de bezwerende tablasectie in het midden van het nummer alleen nog maar meer duidelijk wordt.

De Nederlandse passage van Tool in het Ziggo Dome zal ik niet meemaken en om heel eerlijk te zijn vind ik dat niet erg. Ik ben altijd van het principe dat ik een band live wil meemaken, maar bij Tool heb ik dat niet. Bij het luisteren van Tool wil ik niemand om mij heen hebben, koptelefoon op of de stereo op een flink volume en mijlenver in alle lagen duiken. Misschien is Tool wel mijn ''mindfulness''-moment. ''Mindfulness'' met power.

avatar van Johnny Marr
4,5
Heerlijk stuk om te lezen, Don Cappuccino, waarvoor dank.

4,5
geplaatst:
Bedankt inderdaad. Kreeg gelijk weer zin om het album te luisteren.

Wat onderstaande betreft: het bizarre is dat Steve Jobs de eerste iPhone nog moest presenteren toen 10,000 Days uitkwam. Zo lang is het al geleden dat Tool een album uitbracht.
Don Cappuccino schreef:
Mensen die met hun telefoon op de snelweg aan het filmen en fotograferen zijn wanneer er een fataal auto-ongeluk (I need to watch things die / From a good safe distance) is gebeurd.

avatar van Johnny Marr
4,5
geplaatst:
Vandaag exact 13 jaar oud. Het nieuwe album mag nu wel eens gaan gebeuren...

avatar van bennerd
3,0
bennerd (moderator)
geplaatst:
Berichten verplaatst naar Tool

Gast
geplaatst: vandaag om 08:33 uur

geplaatst: vandaag om 08:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.