David Bowie - Tonight (1984)

Een halve punt meer dan Never let me down door Loving the alien!
2*

Ik beschouw mijzelf best als een kritische fan van Bowie. Zo vind ik Let's Dance niet direct het beste van zijn oeuvre ondanks het feit dat ik genoten heb van het concert ten tijde van het verschijnen van deze single.

Natuurlijk zijn er fans die kritiek hebben op Tonight. Maar wat is Tonight anders dan een album met covers en een vehicel voor Loving The Alien en Blue Jean? Ongetwijfeld zullen contractuele verplichtingen hier hebben gepreveleerd boven artistiek verantwoorde inspiratie, soit. C-moon heeft overigens natuurlijk gelijk als hij zegt dat de laatste drie nummers niet meegerekend mogen worden, zijnde later toegevoegde bonustracks.

Maar nogmaals; een ieder die Loving the Alien wegzet als muzak is in mijn ogen geen muziekliefhebber maar een eenvoudige muziekconsument die een gebrek aan inzicht in de dieper liggende betekenis van zo'n nummer heeft.

Zo denk ik er ook over, al krijgt Let's Dance van deze periode duidelijk voorrang.
Het mede-80's-album Scary Monsters... heb ik natuurlijk allang binnen.

Ben het wel eens met Sheplays, weinig mis met dit album, alhoewel je het wel vanuit een ander perspectief moet luisteren. Met een stukje jeugdsentiment erbij kom ik met gemak op 4 sterren uit

Is die cover van Neighborhood Threat nog te doen?

Aardig album, maar wat mij betreft geen bijzondere Bowie plaat.

Stond het titelnummer niet zonder mevrouw Turner op de LP? Ik kan mij herinneren een versie zonder haar te hebben (en die stukken prettiger aanhoorde)

Nee, maar de hit bekend van radio is een liveversie, misschien
vandaar, en het is een origineel van Iggy Pop, misschien ben je daarmee in de war?

3,5 voor de moeite en Loving the Alien

mmm slechte waardering. voor mij staan er toch zekers drie sterke nummers op

Loving the alien
tonight
blue jean

is de rest dan zo slecht?

Ja, die live-versie vind ik vrij afschuwelijk.
Zeer flauwe uitvoering en de mix is niet om aan te horen.

Met verve, samen met Never Let Me Down het muzikale dieptepunt uit Bowie's oeuvre. Never Let Me Down was nog nèt iets tenenkrommend slechter.
Nou ja, mijn Bowie collectie moest volledig, dus deze staat mooi stof te vergaren op het schap.
En helaas, zelfs aan Loving The Alien vind ik na de zoveelste herbeluistering nog steeds niet veel, je kunt niet van alles houden.
Gelukkig zou alles vanaf Black Tie White Noise terug de goede richting uitgaan met Bowie's carriëre, al mag hij nu, na 5 jaar stilte na het mooie Reality terug met iets nieuws op de proppen komen, al vrees ik dat het wishful thinking is.

Echt een ver ondermaatse Bowie plaat, maar dat weet iedere kenner inmiddels, gelukkig heeft deze man een ouvre nagelaten waar nog jaren, en wat mij betreft tot in de eeuwigheid, uit kan worden geput en van worden genoten. Want hoewel ik zo'n beetje alles van Bowie bezit hoor ik nog steeds nieuwe dingen. Ik geloof niet dat Bowie ooit met iets nieuws gaat komen, daarvoor is de stilte voor zijn doen veel te lang, denk dat hij vanaf nu voor een teruggetrokken leven kiest. Jammer voor mij en vele maar ik gun het hem van harte.

Naast ''Never Let Me down'' het zwakste album van Bowie howel hier toch wel een paar mooie tracks opstaan vooral dan de samenwerking met Iggy Pop onthouden we hier en ''absolute beginner'' en ''this is not america'' (niet op het officiele album dacht ik??) zijn best wel leuke nummers

Geen hoogstaand album van Bowie,maar Loving The Alien -Absolute Beginners en This is not America mogen er zeker zijn.
Alleen voor deze nummers een 4

ach noem me gek maar ik vind dit toch best een goed album. zeker niet zo brilliant als de jaren 70 en niet zo verassend als de jaren 90 00 maar wel gewoon nog goed.

de twee albums die hier na kwamen waren wel gewoon

In vergelijking tot deze grote held zijn oeuvre uit de jaren zeventig, is het vrij magertjes. Maar geplaatst in de magere jaren tachtig qua creativiteit, valt het m.i redelijk mee. Het album sputtert wat verder, na zijn comeback succes Let's Dance, maar wel met minder pakkende pop songs. Hoewel ik van mening ben dat een Loving the Alien een prima nummer is en prima past in die tijdsgeest. Don't look down, heeft een cruise control sfeertje, met een hoog Bob Marley gehalte.
Wat Bowie bezielde om God only Knows op die wijze te coveren, weet ik bij God niet, maar het is bij verre het slechtste nummer van dit Tonight. Om God only Knows, dat behoort tot de klassiekers der composities, op deze wijze te doen, tja ook grote geesten dwalen wel eens af.
Tonight, vind ik live meer vibe hebben en komt hier wat magertjes over. Gewoontjes.
De drie samenwerkingen met Iggy Pop leveren ook nog wel leuke nummers op, maar echt vlammen wil het niet.
Blue Jean was ws. nog over van de sessie voor Let's Dance en vind ik persoonlijk het mooiste nummer van het album, samen met Loving the Alien.
Ik heb de oude versie en niet degene met de extra nummers, wat jammer is, wan This is not America vind ik een mooi nummer. Absolute beginners is oke, maar niet echt schokkend goed.

everybody always wants to kiss your trash? (Neighborhood Threat)...nou vooruit dan met de hakken over de sloot. ***

Ik ben net geconfronteert met dit album, maar het sprak mij niet onmiddelijk aan. De reagea invloeden en het magere duet met Tina Turner... Deze plaat slaat voor mij de bal verkeerd, waarin Bowie zijn succes van Let's Dance wil opnieuw beleven en dit dan nog eens met een reaggeasausje eroverheen te gieten.

Neen, beter kan het zeker ... ik ga hem wel alvast wat meer beluisteren...

Dit is natuurlijk niet Bowie's beste album, sterker nog het is één van z'n mindere. Toch zijn er een aantal nummers die dit een essentiële aankoop maken voor de Bowie-liefhebber.

Track-by-track:
Loving The Alien: briljant nummer, het gladde geluid dat het album overheerst werkt bij dit nummer juist uitstekend. Mooi instrumentaal stuk in de tweede helft. Krachtig gezongen en absoluut het hoogtepunt van het album.

Don't Look Down: Enigszins saai reggae-deuntje en je bent het meteen vergeten nadat het afgelopen is.

God Only Knows: totaal overbodige cover. De muziek is ontdaan van iedere subtiliteit, maar Bowie maakt het deels goed met z'n geïnspireerde zang. Blijkbaar is dit Bowie's favoriete nummer aller tijden.

Tonight: Beter geslaagde reggae deze keer met een prima gastrol van Tina Turner. Het haalt het echter niet bij de rauwe versie die hij samen met Iggy Pop maakte in 1977. De latere live-hitversie is ook beter.

Neighborhood Threat: eindelijk een wat ruiger geluid. Jammer genoeg is het nummer zelf niet echt bijzonder.

Blue Jean: Geweldig nummer natuurlijk. Lekker ritme, leuk gitaarloopje en een heerlijk scheurende blazerssectie.

Tumble And Twirl: Hier gaat het voor het eerst echt mis. Totaal over-the-top met een idiote mix van muziekstijlen en een overvolle produktie. Op Lodger lukten dit soort dingen nog wel, maar hier dus absoluut niet. Een puinhoop..

I Keep Forgetting: Bij dit nummer vliegt het ook nog uit de bocht, maar iets minder erg dan in het vorige...

Dancing Wth The Big Boys: een redelijk stevige afsluiter, samen met Iggy Pop. Net iets te gladde produktie om het echt leuk te maken.

De 3 bonustracks (niet op iedere versie) zijn wel van uitstekende kwaliteit. As The World Falls Down van de Labyrinth soundtrack is een briljante ballad en het is een schande dat Bowie het nooit live heeft gespeeld. This Is Not America komt ook uit een film en is een prachtig nummer met Pat Metheny en Absolute Begiiners, wederom uit een film, is een heerlijke, uitgestrekte jaren '50 pastiche.

Het album is het dus alleen al waard door Loving The Alien en Blue Jean. De versie met bonustracks behoeft helemaal geen aanschaf-twijfel, al zijn de bonustracks natuurlijk ook te vinden op één van de vele compilatie-albums van Bowie.

Ik vind dont look down juist een goeie track op dit album!

helemaal niet slecht!
God only knows en tonight had ie niet moeten opnemen

Korreltje zout? Iets soortgelijks is al gezegd over Floyd's See Emily Play dat ie coverde op Pin-Ups.





Ik vraag me af of je Iggy's Lust For Life bezit.....?

Deze twee lichtpuntjes staan inderdaad niet op het originele album, dus heb ik daar voor de puntentoedeling geen rekening mee gehoduen.
Ik vind dit album, samen met het nog stukken vreselijkere Never Let Me Down het allerslechtste wat Bowie gemaakt heeft; Vanaf Black Tie White Nois begint Bowie stilaan wat uit zijn artistieke depressie te geraken.
Met dit album hier, kan ik weinig of niets.

Na de meevaller Let's Dance (in de gevreesde jaren '80) begon ik vol goede moed met Tonight, ondanks de slechte kritieken. Het eerste nummer is echt genieten, een fantastisch nummer if you ask me! Ook een stuk langer dan de singleversie, ik vond het helemaal geweldig. (De veel rustigere versie op A Reality Tour is overigens nóg veel mooier). Ik begon te denken; is dit niet zo'n album die kritieken hebben uitgekozen om te kraken, terwijl het stiekem gewoon heerlijke muziek is? Neen, dat had ik mooi mis. De rest van de nummers zijn verschrikkelijke inspiratieloze troep. De Beach Boys cover is nog niet eens zo slecht, maar het blijft Bowie onwaardig en is zeker de Beach Boys' klassieker onwaardig. Verder neemt hij veel dingen opnieuw op, die hij samen met Iggy Pop (Bowie muziek, Pop tekst) maakte voor Iggy's soloalbums. The Idiot en Lust For Life vind ik beide prachtplaten, dus ik dacht, zo erg kan dit niet worden. Maar wat een mislukking! Vooral Tonight is helemaal verpest. Echt een van Iggy Pop's betere, maar hier een zielloos popnummertje met een vervelende Tina Turner die het nog erger maakt. Ik ben diep teleurgesteld geraakt. Absolute Beginners vind ik dan wel weer een prachtnummer, maar die hoort er niet echt bij (bonustrack I mean). De kritieken zijn helemaal juist; Bowie gaat voor commercieel succes en faalt immens, de ziel van de muziek is verdwenen. Ik had gehoopt dat ik hiermee Bowie's dieptepunt over de rug had, maar helaas moest ik me ook nog wagen aan het nóg slechtere Don't Let Me Down.

Loving the alien en de bonustracks This is not america en Absolute beginners zijn erg lekkere tracks! Ook Blue Jean mag er zijn!

This is not america valt voor mij onder 1 van de mooiste jaren 80 nummers...

Dit album als geheel wel wat sterker dan Let's dance.. maar echt geen album wat ik vaak opzet....

Ook een van de mindere albums van Bowie naar mijn mening. Maar dat is niet hetzelfde als rotslecht. Er staan hier wel een paar mooie nummers op. De twee covers, God Only Knows en I Keep Forgetting, vind ik overigens ook geslaagd.

Het stemgemiddelde van 2.52 is eigenlijk echt belachelijk laag. Het leert mij dat de zogenaamde (self claimed) kritische fans niet zozeer kritisch(er) zijn maar teleurgesteld omdat hun idool eens niet aan hun wensdroompjes heeft voldaan.

...omdat hun idool als het ware zichzelf en de muziek verloochent door de weg van pure commercie in te slaan en het een behoorlijk slappe plaat oplevert.

Het afdoen als pure commercie is wat makkelijk maar weinig overtuigend over een album dat opent met een nummer van meer dan 7 minuten.

Grappig om zuke kritiek van een Elvis fan te lezen.. (ik zeg Vegassssssss)

En wat voor een nummer. Een van de meest gedurfde nummers met een heikel onderwerp ooit. Alleen daarom al verdient dit album meer respect.

Dat is dan ook meteen het beste nummer (en de enige goede). Toen ik het album luisterde begon ik enthousiast met zo'n prachtige opener, maar helaas liet de rest van de plaat afweten. Don't get me wrong, ik heb niets dan lof voor Loving the Alien. Daar komen mijn 2 punten dan ook vandaan.

@lennon: haha je hebt natuurlijk volkomen gelijk, maar toch zal ik met een klein weerwoordje komen. Natuurlijk heb ik niets tegen commerciële muziek (anders kon je bijna alles wel weggooien), maar als je ziet wat Bowie hiervoor heeft gemaakt is het een grote teleurstelling. Hij was altijd expirimenteel en dat ie nu met zoiets aankomt vind ik doodzonde. Let's Dance vond ik overigens wel een geslaagde popplaat. Ik probeer artiesten te beoordelen vanuit de artiest, dus bij Bowie vind ik het jammer dat ie deze weg is ingeslagen. Overigens is de grootste boosdoener dat Elvis zo commerciëel is zijn manager Tom Parker (Colonel). Door hem werd Elvis bijna niets meer dan een product, iets wat ik zeer betreur.

Had ik nou maar gewoon voor AddictedToMusic gekozen als usernaam...

Loving the Alien en Blue Jean zijn wel aardig maar wat is de voor de rest een zeer matig Bowie album. What was wrong with the man at that time?