Ryley Walker - Golden Sings That Have Been Sung (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ryley Walker - Golden Sings That Have Been Sung - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Halverwege 2014 kwam ik voor het eerst in aanraking met de muziek van de Amerikaanse singer-songwriter Ryley Walker.

De jonge muzikant uit Chicago imponeerde op zijn debuut All Kinds Of You met muziek die nadrukkelijk teruggreep op de psychedelische folk uit de jaren 60 en 70, maar ook een eigen draai gaf aan de invloeden uit het verleden, bijvoorbeeld door een eigenzinnige instrumentatie met een hoofdrol voor de viool.

Nog geen jaar later was de Amerikaan terug met zijn tweede plaat en ook Primrose Green bleek een voltreffer. Op zijn tweede plaat borduurde Ryley Walker voort op het geluid van zijn debuut, maar zette hij, bijgestaan door een aantal uitstekende muzikanten, ook een aantal flinke stappen. Primrose Green was nog altijd geworteld in de psychedelische folk van decennia geleden, maar verwerkte ook op fraaie wijze invloeden uit de jazz.

Inmiddels zijn we weer een jaar verder en komt Ryley Walker al weer met zijn derde plaat op de proppen. Golden Sings That Have Been Sung is geproduceerd door Leroy Bach, die ook voor Wilco’s Yankee Hotel Foxtrot achter de knoppen zat. Het is een plaat die meerdere malen opduikt als associatie bij beluistering van de derde plaat van Ryley Walker, die zich verder ook zeker heeft laten beïnvloeden door de experimentele muziek die in de jaren 90 in zijn thuisbasis Chicago werd gemaakt door bands als Tortoise en The Sea And Cake.

Gecombineerd met de inmiddels vertrouwde invloeden uit de psychedelische folk en jazz levert het een fascinerend nieuw geluid op. Golden Sings That Have Been Sung is een plaat die een belangrijk deel van zijn kracht ontleent aan de fraaie arrangementen (die gemaakt lijken voor de kleine uurtjes), de vele muzikale hoogstandjes (met name het gitaarwerk is weer om van te watertanden) en de werkelijk prachtige productie, maar Ryley Walker schrijft ook nog steeds prima songs met een kop en een staart.

Naast de al genoemde associaties citeert Ryley Walker dit keer in gelijke delen uit het oeuvre van Tim en Jeff Buckley, maar heeft hij inmiddels ook een herkenbaar eigen geluid op de rails. Het is een geluid waarin het draait om details en subtiliteiten, al mag de muziek af en toe ook wel eens uit de bocht schieten. Golden Sings That Have Been Sung is niet heel makkelijk te doorgronden, maar wanneer je je openstelt voor de nieuwe songs van Ryley Walker valt er verschrikkelijk veel te genieten op zijn nieuwe plaat.

Terwijl ik volledig nog wel even bezig ben met het ontrafelen van alle geheimen van Golden Sings That Have Been Sung wordt in veel recensies al opzichtig gesproken over de jaarlijstjes. Terecht denk ik. Erwin Zijleman

Ryley Walker bewijst met deze plaat een blijver te zijn.

Na een schitterend optreden in een snikhete tent op Best Kept Secret, wist ik al dat de opvolger van het sterke Primrose Green in huis gehaald moest worden. Ook ik ben gezwicht voor de mooi uitgevoerde 'deep cuts edition', met de jamsessie om Sullen Mind heen op een apart stuk vinyl. Iets waar ik geen spijt van heb.

De wapenfeiten waren na de vorig plaat al duidelijk: Ryley Walker imponeert met creatief gitaarspel, bijzondere, beklijvende teksten en een schitterend stemgeluid, wat ook mij bij vlagen aan Nick Drake doet denken. Op deze plaat worden ook die wapenfeiten ingezet, wat uitmondt in een boeiende plaat, met krachtige nummers. Mijn persoonlijke favoriet is The Roundabout. Wat een geweldig nummer.

Ik zie er naar uit om dit grote talent snel weer live te zien spelen.

Ryley Walker mag dan nog maar 27 zijn, zijn liedjes doen toch vooral denken aan artiesten uit lang vervlogen tijden, zoals Tim Buckley, Nick Drake en John Martyn. Golden Sings That Have Been Sung is een fenomenaal album met acht meanderende composities, die subliem gearrangeerd zijn. Ryley Walker heeft daarbij een aangename zangstem om naar te luisteren. De muziek zweeft ergens tussen folk, psychedelische rock en jazz in, wat het een ideaal album maakt om bij weg te dromen.

Vorig jaar maakte de 27-jarige muzikant Ryley Walker indruk met het prachtige Primrose Green (op plek 47 in mijn jaarlijst), waar de jazz folk uit de jaren 60 een grote rol op speelde. Zijn warme zang en vingervlugge gitaarspel brachten ontspannen muzieklandschappen voort. Voor zijn derde album liet hij zich inspireren door zijn thuisstad Chicago en gaat hij ook muzikaal dichter naar zijn roots. De zwoele muzikale stijl blijft deels behouden, maar zijn teksten kennen een diepgaandere blik op het bestaan.

The Halfwit in Me voert je door onbekende straten heen, op zoek naar een plek om je gedachten kwijt te kunnen. Het ritmische aspect ondersteund zijn gitaarspel en tilt de muzikale pracht naar een hoger niveau. De ontwikkeling van verschillende nummers is zeer indrukwekkend, neem het ruim 6 minuten durende Sullen Mind. Bij vlagen zwaar in klank en met sombere gedachten die op je neerdalen, de percussie, gitaren en bas voeren het tempo op en bouwen op naar verschillende climaxen. Een ander hoogtepunt is het schitterende The Roundabout, een nummer waarin verhalen worden uitgewisseld en mensen elkaar ontmoeten, op zoek naar gelijkgestemden en de liefde. Zijn poëtische teksten voeren je in de gestage ontwikkeling van zijn gitaarspel naar verschillende hoogtepunten toe.

Het album staat boordevol muzikale invloeden (Tim Buckley, John Fahey), maar worden door zijn gedreven teksten en bijzonder fraaie muzikale composities tot een eigen geheel gesmeden. Ryley Walker maakt grote stappen als muzikant en weet zijn indrukwekkende live shows te vertalen naar deze gouden plaat.

4*

Afkomstig van mijn site Platendraaier.

Ideale zondagochtend muziek. Het kabbelt voort met hier en daar een uitspatting. Live ook helemaal mijn ding.