Oasis - Be Here Now (1997)

Voor een beginnend bandje zou dit een superalbum geweest zijn, maar omdat het de broertjes Eikel betreft, werd het niet goed bevonden... Tja, als je hieroor al 2 kanjers van het niveau van Definately Maybe en What's The Story, Morning Glory hebt afgeleverd, word je hier zwaar op afgerekend.

Zoals gezegd niet geheel terecht, want hier staan echt wel goede dingen op. Zie eerdere posts.

volgens mij is het - not done - op m.m. dat dit eigelijk best wel een goede plaat is. ik schaam me er niet voor dat ik deze samen met de 2 voorgaande platen van oasis graag hoor. niets mis mee.

Wat mij betreft ook gewoon 4 sterren. Niet zeiken, gewoon een degelijke plaat en qua verkoopcijfers zeker geen flop!!

Vandaag 10 jaar geleden stond ik bij de V&D en kocht ik het beste album allertijden (lol!) van mijn niet zo zuur verdiende zakgeld. Ik kreeg er tevens een mooie be here now poster bij en die hangt nog altijd op. Ah... happy times

Nu ga ik keihard I hope, I think, I know opzetten

Deze plaat krijgt van mij 2* en dat is 2½ lager dan zijn directe voorganger... ik heb de query niet uitgevoerd, maar ik vermoed dat dat wel in de toptien grootste achteruitgangen tussen twee opeenvolgende albums is.

Voor mij was dit typisch de plaat waar de waanzin de jochies Gallagher een beetje boven het hoofd gegroeid was. 71 minuten lang (godbetert, eenenzeventig!!) galm en andersoortige bombast. Jongens, als een liedje afgelopen is, maak er dan een eind aan en blijf niet nog twee minuten doorloeien, althans niet de hele tijd!

Tussen alle rommel staan een paar redelijk acceptabele nummers: de eerste twee, Stand By Me en het titelnummer.

Ik herinner me dat OOR vrijwel meteen sceptisch was. Daar waar bladen als Q lyrisch uit hun plaat gingen waren wij Hollanders al meteen een stuk nuchterder over deze plaat. Ik heb het al jaren niet meer beluisterd, maar herinner me dat Fade In-Out, My Big Mouth en It's Getting Better, Man! wel leuk waren. Maar wat ik me ook herinner is dat alles hier behoorlijk over-the-top ging en dat was ook gelijk een behoorlijke afknapper. All Around The World is absoluut verschrikkelijk Wat een zeikere kwijlplaat is dat toch, gatverdamme! En dan gaat het ook nog eens een uur door!
De overige singles vond ik ook niet erg geslaagd.

De negatieve punten winnen het hier nipt aan:

2,5.

Bij een 1e luisterbeurt valt hij mij niet tegen, is ook meteen het eerste Oasis-album dat ik hoor... Vooralsnog 4 sterretjes, maar dat kan nog makkelijk veranderen bij een volgende luisterbeurt die zeker komen gaat

Nooit begrepen waarom de cd zo mild ontvangen is...

ik denk dat I hope, I think, I know een wereldhit was geweest als het een single was geworden. Beetje gemiste kans wat dat betreft..

do you know what i mean heeft exact hetzelfde akkoordenschema als wonderwall, en toch , het klinkt als een tiet, een lekkere tiet

goed uitgedacht

Toen deze plaat uitkwam, was ik een enorme Oasis fan. Dus meteen naar de winkel gerend op de dag van release (21 augustus 1997 als ik me niet vergis..? de datum staat op de hoes). En eventjes vond ik em geweldig. Maar al snel bleek dat deze plaat gewoon een stuk minder was dan z'n twee voorgangers. Maar zeker niet slecht! Alleen te opgeblazen en veeeel te lang. Waarom moet dat uitermate vervelende 'All Around The World' 9 en een halve minuut duren? En waarom dan ook nog een reprise van 2 minuten?

Toch blijft er na de aanvankelijke teleurstelling en het besef dat Oasis toch niet de beste band ter wereld is, een best aardige rockplaat over. 'D'You Know What I Mean' blijft een heerlijk nummer, waarbij ik de lengte in dit geval niet erg vind, 'Be Here Now' en 'My Big Mouth' zijn sterke snelle rocksongs en 'Stand By Me' en 'I Hope I Think I Know' zijn prachtige popnummers. Daarbij vind ik 'Don't Go Away' best een aardige ballad.
3,5*

Een prachtige plaat van Oasis. Het is natuurlijk bekend dat dit album door lang niet iedereen gewaardeerd wordt en dat snap ik niet. Ok, D'you Know What I Mean speelt leentjebuur bij een eerdere Oasistrack maar dat vind ik in dit geval helemaal niet storend. De enige tracks die ik niets vind zijn All Around The World en de Reprise hiervan. De rest vind ik erg goed. In mijn ogen begon deze band pas af te takelen vanaf Heathen Chemistry. Standing on the Shoulder of Giants is namelijk ook erg goed.

Zwaar ondergewaardeerd dit album. Met schitterende nummers.

Het enige wat je ze zou kunnen aanrekenen is dat de intro's en outro's soms wat aan de wollige kant zijn.

In Groot-Brittanië werd dit album als een nieuw meesterwerk onthaald, in Europa kreeg dit minder gunstige kritieken omdat men vond dat Oasis teveel voortborduurde op hun succesalbum "What's the story". De grootsprakerigheid van de broers Gallagher heeft zich uiteindelijk tegen hen gekeerd. Oasis is band die je ofwel haat ofwel bemint, zelf heb ik een haat-liefde-verhouding met deze band (ik was fan vanwege hun muziek maar ergerde tegelijkertijd aan hun houding).
Ik vind dit minder dan hun vorige, maar nog steeds een sterk album.
Hier staan pakkende en breed uitgesponnen melodieën op, met een stevige muur van gitaren (en violen) waar Liam over heen zingt. Het titel- en openingsnummer, "Stand by me" en "Don't go away" zijn prima songs.
"All around the world" is niet hun sterkste nummer, maar ik mij best voorstellen dat het refrein in de voetbalstadia wordt gebruld. Misschien is het nummer met dat optiek geschreven, het zou helemaal passen bij het ego van de Gallaghers (Queen heeft overigens patent op zulke refreinen). Trouwens, het door wel honderden gitaren begeleide "My big mouth" past ook perfect bij hun.

Vervelende bombastische zeikplaat met een paar lichtpuntjes. Oasis is goed in rock&roll, maar dan wel 'stripped down', dit gaat echt te ver.

De passie op deze plaat is op de verkeerde plek terechtgekomen, teveel overproductie en teveel afleidende "snoepjes".
Mijn minst favoriet. Heathen Chemistry en vooral The Masterplan vind ik een stuk beter.

The Masterplan is geen regulier album maar een verzamelbak.

The Masterplan staat vol toppers ook al is het geen reguliere plaat, de nummers zijn voor de meesten wel nieuw, of je moet alle cd-singles en grijze outtakes verzamelen.

Je zou dit album kunnen typeren als misschien iets te veel van hetzelfde.
Daardoor is het zeker geen flop in de zin van een overbodig of slechtalbum.Er staan zeker een aantal prima nummers op.(Do You know what i mean,Be here Now en wellicht 1 van hun betere songs,Stand By me)
In zijn geheel maakt het minder indruk dan de 2 vorige albums.Maar die waren ook wel heel erg goed.
De groep heeft ook hierna de lijn niet meer door kunnen zetten.Het blijft toch een beetje hangen in herhalingen en gewoon te weinig inventieve songs.Best jammer,want het is en blijft gewoon een lekker bandje.

Altijd moeilijk om twee voorgaande juweeltjes op te volgen.
Be here now is inderdaad wat minder, maar desalniettemin een prima plaat.

Ik wil dat graag staven; Er mochten trouwens van deze plaat best wat songs op Stop The Clocks, de verzamelaar staan, maar Noel dacht daar anders over, begrijpe wie kan?

Moeilijk om een album te maken na 2 toppers als Definitly Maybe en (What's the story)Morning Glory.Albums die nog steeds de meest inspirerende nummers van de groep bevatten.
Be here now is eigenlijk niets meer dan een herhalingsoefening.Noel Gallagher blijkt toch een beperkt liedjesschrijver.Iets wat hem op de albums na Be here Now nog ernstiger gaat opbreken.
De sound is hier bombastischer en het uitsmeren van bepaalde songs mag als storend worden ervaren.Stand by me is een fraaie song,en zo staan er nog wel een aantal genietbare dingen op.Als de plaat echter klaar is,heb ik althans,een gevoel van,was dit het nou??
Achteraf een album die wellicht wat te snel kwam.

@ bikkel; je hebt dat mooi uiteengezet, ik kan die mening enkel delen. Inderdaad Stand By Me en voor mij zeker ook All Around The World zijn de uitschieters, maar dat te lang uitspinnen van songs doet de drive van dit album geen deugd. Noel camoufleert op die manier zijn gebrek aan inspiratie, laat ons hopen dat er ooit nog een album als Morning Glory komt...

Met een album als Morning Glory in het begin van je loopbaan(ik vond het debut stukken minder en enorm overgewaardeerd) kan je niet anders dan voor de rest van je cariere een enorm blok meedragen. Altijd zal het vergeleken worden en de kans dat men tevreden is word stukken kleiner, het gebeurde bij bijv. George Harrison met All Things Must Past . Toch vind ik dat het de broertjes Gallagher en consorten prima werk hebben geleverd en een plaat maakte die toch ver boven het gemidelde ligt. Met het gebrek aan inspiratie ben ik het deels eens maar ook weer niet, op het eerste gehoor lijkt het inderdaad erg op de vorige platen maar als je ze iets dieper beluisterd valt dat toch best wel mee.

Ik moet trouwens toegeven dat ik dit album vaker opzet dan de eerste plaat maar niet zo vaak als Morning Glory
Ik kijk trouwens wel weer uit naar het nieuwe album, Oasis is toch wel een band om in de gaten te blijven houden imo.

Ik ga deze toch weer eens beluisteren. Soms moeten de ugly ducklings ook eens aan je gehoor voorbijkomen als echte muziekliefhebber.

@ frankieman; ik vind die debuutplaat ook stukken overgewaardeerd, ik heb Morning Glory altijd stukken beter gevonden en gewoon hun beste plaat;

@ kaztor; haha ij noemt hem de ugly ducklings, ik noem hen de broertjes Eikel! Die f**ing Gallagher brothers toch!

Ze zijn beiden inderdaad niet mooi en/of prettig, maar ik doelde eigenlijk op platen die altijd als 'lelijke eendjes' worden beschouwd, zoals deze.

Lekker bombastisch en zelfs nog harder dan het debuutalbum. Maar hier en daar gaat de band toch iets te ver en iets te lang door. Desalniettemin een aardige plaat. Voordeel van de twijfel, 3 en een halve ster.

Lekker album, zeker een onderschatte cd van deze super band. Er zitten goede meezingers op in een lekker ritme. Nummers als All around the world, fade in out en Do you know what I mean doen niets onder aan nummers als Supernova en Supersonic.