Oasis - Be Here Now (1997)

Grote teleurstelling na de twee fantastische voorgangers. In Engeland werd deze plaat de hemel in geprezen en daar snap ik echt helemaal niets van. 2,5*

Alleen het intro al van het album met de helicopter en de opkomende drums en gitaren . Ik vind dit juist een wat onderschat album. Misschien omdat het niet echt van die Beatles-achtige luisterliedjes zijn zoals op hun vorige werk.

ook ik vind dit een erg onderschat album, natuurlijk staan er wat mindere nummers op, maar die stonden ook op de 2 bejubelde voorgangers. Ik vind dit album echt nix minder.

Ik wel, het begint al bij D'you know what I mean. Een echt stontvervelend dreutelnummer. Verder schiet dit album werkelijk in elk nummer volledig ernaast. Zelfs als ik een top 40 zou moeten samenstellen met Oasis nummers zou er geeneen van Be Here now in staan. (Wel een hoop b-kantjes van vroege singles trouwens).

Overigens werd dit album niet alleen in Engeland, maar vrijwel overal goed ontvangen. Terwijl ik vreselijk teleurgesteld was toen, pas iets later kreeg je zelfs in de pers een soort van backlash. Oasis is er hierna wat mij betreft ook nooit meer bovenop gekomen. Standing was vooral doodsaai en Heathen Chemistry heeft twee leuke nummers.

Ik kan SB wel begrijpen - maar ik vind dit een te gek album.

Alles klinkt groots hier - gitaarmuren ter hoogte van het vrijheidsstandbeeld. Als ik me niet vergis zit (of zat - ik weet niet hoe dat zat met het clearen van die sample) er een stukje N.W.A. in "Be Here Now" - iets van een milliseconde, dacht ik.

Oasis rolt hier voor zichzelf de rode loper uit en laat het breed hangen: dit kun je horen aan de majestueuze productie die uit de boxen knalt.

Bovendien: Oasis is ook hier weer o-zo grappig (Fast Show-achtig grappig - er is trouwens zo'n B-kantje van Oasis waar op het einde Jazzzz - nice! te horen is ).

Behoorlijk mislukt album dit ja. Oasis sloeg hier een beetje door. Ik denk persoonlijk wel dat All Around the World een heel mooi nummer zou zijn als het ipv 9 minuten slechts 4 a 5 minuten zou duren.

Voor mij was het gelijk gedaan met deze band: ik heb nooit meer een cd van ze gekocht. Ik geniet nog wel van de eerste 2 albums.....

Goeiedag zeg, het mag allemaal wel net ietsjes puntiger hoor, Gallagher & Gallagher. Ellenlange toppunten van saaiigheid als D'You Know What I Mean, Fade in-Out of It's Getting Better Man staan wel erg ver van de leuke Morning Glory nummers.

Uitzonderingen op de misere zijn Stand by Me en All Around The World, die ik ondanks -of misschien wel mede dankzij- de lengte en de leuke lala's echt fijn vind.

1,5 *.

Het 3e opeenvolgende succes.
Ja muziek maken kunnen ze wel, de broertjes Gallagher, buiten ruzie maken om.
Toch iets minder dan de 2 voorgangers.
De favorieten, I hope I think I know, en Be here now.

Ik hoorde vandaag op boulevard (ahum) dat Noel dit album zelf ook niet echt geweldig vond. Te lange en nietszeggende nummers volgens Gallagher #2.

Redelijk goede maar wat bombastische opvolger van whats the story morning glory met weinig nieuws onder de zon.
Of het moet natuurlijk de bombastische sound wezen.
Haalt het niveau van de vorige albums zeker niet en is naar mijn mening hun minste album tot nu toe.
Er staan wel een paar goede nummers op zoals "stand by me", "magic pie" , "be here now", en "fade in-out".
Maar voor de rest is het toch te veel middelmatig.
Ze hadden er naar mijn mening beter wat later verschenen b-kantjes zoals "going nowhere" en "rockin chair" op kunnen zetten.
Dat had het album wat minder bombastisch en evenwichtiger gemaakt.

een beetje zoals de second coming van de roses, maar dan beter. een band die op het moment dat ze het album opnamen de status had van de beste band ter wereld. en voor een lange tijd waren ze tevens de beste band allertijden.

ik kan me nog herinneren dat be here now indertijd tot in den treure vergeleken werd met de beatles. onzin natuurlijk, want behalve all around the world, dat duidelijk betlesque is, klonk het gewoon naar een luide mix van Definitely Maybe en (Whats The Story?) Moning Glory!.
misschien is een van de redenen waarom dit album met de rug word aangekeken wel het feit dat het in de verste verte niet klinkt zoals de beatles.

be here now klinkt luid, erg luid en ik denk dat de term ''bombastisch'' ook wel op zijn plaats is. echter, per definitie hoeft bombastisch niet iets slechts te zijn. de eerste single en openingsnummer D'You Know What I Mean? is het perfecte voorbeeld van de richting die oasis met dit album insloeg. ze waren de grootsten, en met dit album dachten ze definitief de grootsten te blijven. een liedje van ruim 7 minuten, ingeleid door helicopter geluiden en electronische geluiden, dat bolstaat van de solo's en tegen het einde aan 32 (!) gitaren tegelijkertijd telt.

het kent 2 van noel's sterkste ballads, stand by me en dont go away en voor de rest een geweldige collectie harde, pure rock n roll songs: my big mouth, i hope i think i know, fade in out, be here now, its getting better man. alleen the girl in the dirty shirt is een zwak nummer.
verder klinkt liams stem gewoon perfect, zwaarder dan op dm en wtsmg, maar niet zo rauw en nasaal als de latere albums.

noel zei ooit over be here now: all the guitars were really loud in a weird kind of wayne's world style and for every second liams not singing theres a guitar solo.

geweldig toch, qua pure ''rockness'' staat dit album op eenzame hoogte.

Volgens mij kwamen ze er daar ook na een tijdje achter. Weet je, het is een beetje de kleren van de keizer-verhaal. Iedereen vond het album daar goed, want het ging om Oasis.
Totdat er iemand kwam en die zei: "Een betere titel zou kunnen zijn: Just played once."
En toen gingen de ogen van de Britse pers-dudes open en zagen ze dt het album eigen helemaal niet goed was, maar omdat niemand dat eerst zei, durfde men het ook niet af te kraken.
Toen het spreekwoordelijke schaap over de dam was, volgden er al gauw meer.

als alle nummers minstens een solo minder hadden en geen intro of outro van 8 minuten dan was het nog eens wat geworden.
Maar achteraf bezien viel deze plaat toch wel tegen in vergelijking met zijn voorgangers. Niet slecht maar wel minder goed

Ik moet toegeven dat ik het album ging luisteren met de nodige vooroordelen.. en mwah.. het viel me nog mee
Gewoon een lekkere rock 'n roll plaat

Alleen wel (veel) minder dan DM en WSMG

Ik vond en vind dit nog steeds een vrij goed album, zeker niet de minste van Oasis. Vooral stand by me, all around the world , do you know what I mean en de prachtige ballad don't go away zijn echt wel goede nummers. Plaat is inderdaad wel iets te veel "wall of sound" , maar uiteindelijk toch nog een leuk, typisch Oasis album.

Stand by me en Don't go away klinken (live) acoustisch zoveel beter. (Die laatste is dan gezongen door Noel) De LP-versies liggen me nietzo. Overige nummers vond ik ook tegenvallen; duidelijk 1 van hun minste, dit. 2,5

erg ondergewaardeerd 4 sterretjes

prutplaat, alleen Stand by me is wel goed.

Verder zijn er nog wel twee aardige nummers, maar monotone deurdreinende zeikplaten als D'you know what I mean maken dit album praktisch onluisterbaar.

Skippen.

Stand by me is net een van de zwakste nummers hierop: een zwakke rip-off van whatever met zelfs voor oasis-begrippen hemeltergend slechte lyrics.

Flutalbum, de koek was blijkbaar op..........

All around the world is een goed nummer, alleen veeeel te lang op dit album. Als je daar een leuke re-mix van maakt van 3 à 4 minuten heb je iets prachtigs. Zonde hoor.

Begrijp de kritiek op deze plaat wel. Er was heel wat heisa gemaakt over de release van hun derde plaat.
Het succes van What's the Story... was zo groot dat dit moeilijk te evenaren bleek.
Dan maar hun grote muil openzetten en bluffen, typisch voor de ettertjes die de broers Gallagher natuurlijk zijn.
Maar om deze plaat nu helemaal af te breken ? Niet akkoord.
D'You Know what I mean vind ik een stevige rocker die de plaat prima opent. Stand by me, Fade-in Out en All Around the World zijn gewoon prima songs die helaas op de verzamelaar STOP THE CLOCKS schandelijk over het hoofd werden gezien.
Vind deze plaat beter dan gemiddeld. Uiteraard zwakker dan hun 2 voorgangers, maar af en toe nog van zeer hoog niveau. Vind hem 3.5 ster waard en ben blij dat ik hem in huis heb.

Mischien moet je dan toch eens wat beter luisteren. Het album is wat mij betreft zwaar onderschat. Ik vind het één van de betere Oasis albums (ik heb ze allemaal). het enige punt van kritiek is dat sommige nummers overgeproduceerd zijn.

Fade In-Out is wat mij betreft het vocale hoogtepunt van Liam. Het jongensachtige is eraf en de stem is nog niet verpest door de drank/drugs. Ideaal dus.

De plaat is ook veel te lang, het kortste liedje is bijna 4.30.

Waarom zou ik? Daar wordt het album toch echt niet beter van. Ik heb ook alle (reguliere studio)albums van Oasis in huis en dit is toch veruit de zwakste.

Vind jij "Heathen Chemistry" echt beter dan deze?

Ja, dat zeg ik toch?

Ik snap het wel, de hype was toen zo immens, met Knebworth en ''Noelrock' en de talloze persrellen. En niet te vergeten het hele Cool Britannia, waarvan Oasis (terecht of onterecht) toch een beetje als leider werd verkozen. Men (de Britse pers) kon, in opperste staat van zelfbevlekking, bijna niet anders dan dit de hemel in prijzen. Q magazine gaf het 5 sterren en volhardt anno NU nog in het kontlikken van Oasis

Maar ja... het leven zit er totaal niet meer in en de liedjes zijn te lang en er staat flink wat vulling op en het is gitaar ''mayhem''. Toch, toen ik dit album ging halen de 21e Augustus 1997 bij de V&D (ik kreeg er nog een mooie poster bij ook ) was ik er stellig van overtuigd dat dit het ultieme, beste album aller tijden was. En die week was het dat ook. En nog steeds kan ik er goed naar luisteren, met een dikke glimlach op mijn smoel (en hier en daar wat geskip).

All Around the World - 9.20.... wat een kutnummer, maar hoe vet!

Dus, vanuit nostalgisch oogpunt van mij een 4*