Oasis - Be Here Now (1997)

Ik herinner me nog de dag dat dit album uitkwam. Had er echt met smart op zitten wachten. Werkte destijds in een cd winkel, dus kon m al vroeg horen. De verwachtingen waren (logischerwijs) hoog na de vorige 2 albums.. dus ja, dat was inderdaad een enorme teleurstelling.... En da's zachtjes uitgedrukt.

De single D'You Know What I Mean? kondigde al niet echt iets moois aan, helaas was dit een voorbode van het hele album.

En ik op mijn beurt kan dan weer niet geloven dat mensen met plezier, genot en voldoening naar dit album kunnen luisteren. Wat een B-A-G-G-E-R. Vooral productioneel en lyricaal. Muzikaal is het hier en daar nog aardig.

Muzikaal aardig maar toch 1*? Is dat niet waar het allemaal om draait?? De muziek??
Als je zoveel waarde hecht aan lyrics, stel ik proza of poëzie voor.
Dat het niet Oasis' beste is, weten we eigenlijk allemaal wel maar er wordt net gedaan alsof dit zo verschrikkelijk anders is dan wat er op bijvoorbeeld Shoulder of Giants of Heathen Chemistry staat. Productie gaat wat over de top en de nummers duren soms (te) lang. Maar bagger? Right...

Ik beschouw het als een stuk taart waar je heel snel vol van wordt.
Het is te overdadig en vooral met All Around The World te pretentieus.
Ik hoor ook helemaal geen groei op dit album terug.
Vind de kritiek volkomen terecht. Het kwam artistiek ook niet helemaal goed meer met Oasis.
ik heb uiteindelijk ook meer met Blur.

Tja, 'aardig' beschouw ik nu ook niet als 'goed' ofzo. En de productie slokt alles op, het is vreselijk. Vocaal is het trouwens ook verschrikkelijk, zo zagen... vooral Noel in 'Magic Pie' en Liam in 'My Big Mouth'. Hij zou beter zijn 'big mouth' wat meer toehouden!

Maar goed, omdat 'Stand By Me' en 'Don't Go Away' toch wel 2 goede nummers zijn, verhoog ik het gedrocht naar 1,5*.

Deze plaat is rock 'n' roll.

Dacht je niet voor je deze plaat ging beluisteren: "zalwelnikszijn" ?

Aan zijn stem te zien waarschijnlijk niet

Maar even ontopic: ook ik vind dit echt een overgeproduceerde, veel te lange drol van een band die even het contact met de realiteit verloren was. Alleen tracks 4 en 5 zijn wat mij betreft bovengemiddeld.

"I Hope, I Think, I Know" kan er ook wel nog mee door ja.

Tja, realiteit zuigt sowieso al genoeg. Gewoon lekker de amps op 11 zetten en 145 gitaren naast elkaar in de mix proppen die allemaal hetzelfde spelen.

Wat moet je anders, Ok Computer luisteren of zo?

Don't Go Away is mijn favoriet. Maar het houdt niet over, inderdaad. Te langdradig. Maar dat is al gezegd hier, en ik sluit me aan bij de meeste kritieken. Drie sterren, voor de moeite.

Aantal begint toch aardig op te lopen...
1,5 *

Dat is maar een kwartiertje van de 70 minuten dat de plaat mij (een beetje) kan boeien...

Das logisch toch. Ook 5 sterren. Meer kan niet helaas

"Mag het een onsje meer zijn?" dachten de gebroeders Gallagher tijdens het maken van deze plaat. Een onsje meer van de gitaarmuur en een onsje meer speelminuten per nummer. En dat beiden had van mij nou net niet gehoeven. Je oren zijn toe aan wat rust na ruim 70 minuten 'Be Here Now'.

De debuutplaat had die wall of guitars ook al, maar daar is het nog te behappen door de korte songs. 'Morning Glory' had dit in vele mindere mate en is daarom ook voor mij het beste Oasis album.

Is dan alles verkeerd aan deze plaat? Nee hoor, er staan nog steeds een handvol goede nummers op, zo noem ik Magic Pie, Stand By Me, The Girl In The Dirty Shirt, Fade In-Out en Don't Go Away. Maar de rest is helaas veel te pretentieus, te druk en te rommelig. Ook zit er in veel teksten wel heel opzichtig een Beatles link. Wel hadden sommige van de andere nummers best wat potentie (I Hope, I Think, I Know en D'You Know What I Mean).

Maar ik denk dat de broers tijdens de opnames met hun hoofd vaker ergens anders waren dan bij het maken van een goed album. Een onsje meer coke was het helaas iets te vaak.

Als het bij jou alleen maar om de muziek gaat zou ik aanraden Beethoven te gaan luisteren. Dit is rock 'n' roll en de boodschap speelt nu eenmaal een héél belangrijke rol. Muziek zonder inhoud haalt het gewoon niet. En sorry, maar dit album vertelt ons niets. Het is een interessant album in de muziekgeschiedenis, dat wel. Het is een schoolvoorbeeld van hoe het niet moet.

En begrijp me niet verkeerd, dit is mijn favoriete band. En het album zit vol met bijna-goede nummers, maar er is gewoon met hun klak naar gegooid.

Hm, sinds wanneer is rock 'n' roll gebonden aan goede lyrics??
Er zijn percentueel gezien maar weinig bands in dit genre die serieus goede teksten schrijven.
Muziek blijft, wat mij betreft, toch zeer bepalend. Ik kan toch een aardige waslijst opnoemen van nummers die mij tekstueel totaal niet bekoren (of waar niet eens in gezongen wordt) maar die ik muzikaal gezien geweldig vindt. En begrijp mij niet verkeerd, ik kan goede teksten wel degelijk waarderen.

Als iemand een boodschap in zijn muziek legde was het Beethoven wel en die had ook vocale muziek met tekst dus.

Oké, mijn fout, excuseer. Ik doelde uiteraard op tekstloze muziek.



Voor mij is het de combinatie. Ik kan moeilijk luisteren naar muziek zonder inhoud. Daarom moet het niet altijd poëzie zijn, maar de lyrics moeten wel een boodschap hebben. Buiten muziek en tekst is het verhaal achter een song, een band of artiest of het bijhorende album ook altijd iets dat het geheel naar net dat hoger niveau kan tillen. Dat speelt allemaal mee. Ik denk dat de meeste baanbrekende rockartiesten ook wel aan die eisen voldoen.

Ik weet het,de nummers zijn vaak te lang,overgeproduceerd en missen ook regelmatig de kwaliteit van de eerste twee albums maar zo stiekem en af en toe vind ik dat gitaar gedrein best lekker.D'you know what i mean vind ik sowieso een fantastische single en zo staan er nog wel een aantal meer op.

Elf bombastische nummers waar geen einde aan Komt. Voor mij het beste werk.. De nummers gaan maar door en door en in tegenstelling tot vele anderen waardeer ik dit zeer.. Uitschieter Is d you know what i mean

Deze shit is vet. Wat een songs. Dit album blaast en scheurt alles aan flarden.
Ik weet nog de dag dat het uitkwam... Meteen gaan halen. De eerste plaat die ik heb gekocht de dag dat ze verscheen.

De openingsfeedback van My Big Mouth is zo fijn.

Daar zal niemand u ongelijk in geven!

Behoorlijk overgeproduceerd derde album, waarop de band definitief last begint te krijgen van grootheidswaanzin. De meeste songs zijn, hoewel in essentie best goed, aan de langdradige en eentonige kant. Het geluid is daarnaast volledig dichtgesmeerd; iedere nuance wordt volledig weggeblazen door de bombast. Er is gewoonweg te weinig dynamiek aanwezig om ervoor te zorgen dat het album de volle lengte blijft boeien, alhoewel de losse songs stuk voor stuk de moeite waard blijven. Gelukkig zou de band het hierna weer wat subtieler aanpakken.

‘Flattened by the cocaine panzers’ – the toxic legacy of Oasis’s Be Here Now | Music | The Guardian - theguardian.com

Leuk artikel!

Blijft trouwens een fascinerende plaat dit, niet zozeer omwille van de muziek, als wel om het verhaal er rond. Alleen All Around The World zit in de Oasis-top voor mij. Heerlijk nummer, Hey Jude herschreven op een geweldige wijze. Ook gewoon het enige nummer hier dat niet te lang duurt, ook al is het de langste song van het album

Nee, D'You Know What I Mean is duidelijk de topper hier.

Wat een onzin allemaal die 1,5* stemmers. Als ik alle nummers bij elkaar optel die wel goed of echt vet zijn blijkt dat meer dan de helft te zijn. 1,5* betekent toch echt 3xniks met een halfje voor de moeite?
Ik heb zelf ook sommige nummers die skip. Daar staan wel enkele wereldnummers tegenover.

Dat is dan ook precies hoe ik dit album vind..3 x niks...