Opeth - Sorceress (2016)

Indrukwekkende cover! De grote vraag is natuurlijk welke kant Opeth op is gegaan met dit album. Ik wacht het met enthousiasme af!

Ik vind de cover maar niets. Hopelijk gaat de muziek wel knallen.

Ik ben van de partij als ze teruggaan naar Ghost Reveries en Watershed.

Ik stel nul eisen, wordt sowieso weer een blinde instabuy. Een van de weinige bands die nooit kapot kan bij mij.

Hoop op een vervolging van Pale Communion, maar als het de oude kant op gaat vind ik het prima!

Helemaal mee eens!

afgaand op het getokkel dat als teaser is vrijgegeven zal het wel weer de artyfarty ellende worden als op de twee voorgaande platen.

pale communion vind ik best te pruimen alhoewel 'koekie monster' van mij wel weer mag meedoen. Heritage moeten ze niet meer na proberen te doen.
Afwachten maar weer ...

Ik sluit me aan bij de vorige spreker. De toevoeger heeft "Metal" als enige genre ingegeven, daar is de wens misschien wel een beetje de vader van de gedachte.

Pauw pauw pauw ik ben mooier dan jou

Pale Communion is net zo goed als Blackwater Park. Niets mis mee. Dat technisch metalgepingel heeft idd plaats gemaakt voor wat meer progressieve rock. Dat de fans van het eerste uur daarin niet kunnen volgen versta ik ook. Dan is het maar aan de fans van het eerste uur om andere bands te gaan opzoeken die anno heden wel te vergelijken zijn met wat Opeth ooit was. Ik kan beiden smaken.

Ik ben dol op Pale Communion (en nog wel iets meer op Damnation), maar dit soort albums verschijnen om de haverklap. Ik smacht eerlijk gezegd wel weer naar iets in de stijl van Black Waterpark, Ghost Reveries en dergelijke. Dat geluid is tamelijk uniek.

Ik zie liever een combinatie van beiden. Ik hou zeer veel van de rustigere passages, maar het mag ook wel eens echt knallen van mij! Dat mis ik toch wel op de voorgaande albums, het kabbelt soms een beetje voort. De 'knallende' stukken daar missen toch echt de explosiviteit. Dat komt mijns inziens ook mede door het gekozen geluid van de instrumenten op die albums. Het klinkt allemaal wat softer, zelfs de hardere stukken.
Als ik op de hoes af ga, zal het echter in het verlengde liggen van de voorgaande twee albums. Het heeft dezelfde uitstraling op mij en gebruikt ook veel van dezelfde kleuren. Neemt niet weg dat ik de hoes wel mooi vind.
Pale Communion vond ik wel een stuk beter dan Heritage en als ze deze weg blijven volgen zullen er vast weer prachtige stukken uit voort komen. Ze raken immers gewend aan de stijl.

Bloederige hoes, veel nummers en een overstap naar Nuclear Blast; dit zou best weer wat meer metal kunnen worden. Maar het leuke is dat je bij Opeth nooit weet hoe een nieuw album gaat klinken.

Het aangename van Opeth is inderdaad dat je nooit weet hoe een nieuw album zal klinken. Maar het leuke aan Opeth is ook dat ze geen herhalingsoefeningen doen, eerder het uitbreiden van eerder aangehaalde elementen en stijlen. Een echte metalplaat valt daarom niet uit te sluiten, maar een terugkeer naar wat dan ook lijkt mij vooral wishful thinking.

Een echte terugkeer is voor mij zelfs niet wenselijk. Maar het mag af en toe best wat steviger en meer metal zijn dan Heritage en Pale Communion. Hoewel ik die albums ook erg goed vind. En Sorceress wordt ongetwijfeld ook weer geweldig.

Zo aan de nummers te zien zal het meer richting Pale Communion gaan, zou me niet verbazen
als er tevens een scheutje Folk ingebracht wordt.

Titelnummer is hierrrr te beluisteren (vanaf 1:27:37).

Gaat dus idd richting Pale Communion alhoewel de bass en drum er voor zorgen dat er een hoek aan af is. Op het eerste gehoor iets minder 'glad' dan de voorganger.

In het nieuwe nummer zitten zeker elementen die je ook op Pale Communion hoort, maar ik vind toch dat Opeth hier weer nieuwe paden bewandeld. Ik vind de gitaren weer wat zwaarder klinken en vooral in het begin staat het hammond orgel opvallend op de voorgrond. Ik vind de sound ook een stuk directer. Als de rest van het album in het verlengde van deze track ligt verwacht ik een meer hard rock georiënteerd album en als de hammond op alle nummers zo'n grote rol speelt zou het wel eens een beetje Deep Purple achtig kunnen worden. Geen slechte ontwikkeling wat mij betreft.

Overigens vind ik de songtitels The Seventh Sojourn (album van Moody Blues), Strange Brew (nummer van Cream), en de toevoeging Slight Return (van Voodoo Chile van Jimi Hendrix) bij Persephone opvallend. Nu gebruikt Michael Akerfield wel vaker songtitels van andere bands, maar zo opvallend heb ik het nog niet eerder gezien. Ik vraag mij zelfs af of Strange Brew niet gewoon een cover is. Zou wel tof zijn trouwens. We gaan het meemaken. Ik ben in elk geval zeer benieuwd.

HIER een link naar een interview van Rolling Stone met Michael Akerfield over ondermeer de nieuwe plaat en een lyric video van het titelnummer.

Wauw. Zojuist het nummer Sorceress beluisterd. Helemaal niet meer de oude Opeth . Dit klinkt eigenlijk ook wel lekker.

Sorceress klinkt helemaal nergens naar. Gewoon weer die stuurloze, matte prog zoals ze die al een tijdje maken. Het lijkt ook of ze er zelf helemaal geen zin meer in hebben. Er zit iig geen greintje energie meer in. Zouden ze nog albums maken omdat het contractueel nog zou moeten ofzo of omdat de hypotheek betaald moet worden?

Het laatste studioreport zegt mij genoeg. De desinteresse straalt er vanaf, wat een uitgeblust gezelschap is dit geworden zeg.

De eerste minuut van de nieuwe track klinkt als een progrockparodie, daarna komt er een gruwelijk misplaatste sludgy stonerriff in met een Deep Purple-orgeltje en Akerfeldt die er overheen zingt, maar meer ook niet. Sorceress is gefragmenteerd en pakt nergens echt een draad op, dit is zo mogelijk nog slechter dan het materiaal op Pale Communion. Nog even en Opeth levert zijn eigen Jazz Odyssey af.

Precies. Bij de ouwe Opeth stopte men ook zoveel mogelijk ideeën in een nummer, maar het was toch één geheel. Het lijkt of ze dat nu niet meer beheersen.

Ik wacht liever nog even het gehele album af voordat ik conclusies trek. Pale Communion vond ik namelijk wel een prima album. Heritage wat minder.

Ijzersterke kennismaking met het nieuwe album. Erg compact en voor de liefhebbers van puur het oude werk vermoedelijk wederom iets te hoog gegrepen

Sorceress is inderdaad bepaald geen sterk nummer. Erg saai en bloedeloos. Ik vind Pale Communion overigens wel een erg sterk album, waardoor mijn verwachtingen voor dit album hoog lagen. Ik ben nu echter een tikkeltje minder enthousiast.

Ik vind het dan wel weer curieus en mooi klinken. Leuk eigenlijk hoe Sorceress de fans verdeelt. Maakt het album alvast een stuk interessanter.

Ik mag het liedje ook wel...