Joanna Newsom - Ys (2006)

Ik luister het nu voor de eerste keer en ik begrijp het enthousiasme meteen. Wat een prachtige muziek, die stem vind ik wel meevallen, maar mag misschien wat meer aanwezig zijn, want de muziek verdient ook wat aandacht.

Dit wordt vast een 4 of meer en een mooie plaats in mijn top tien van dit jaar. Nu al een goede indruk en ik ga er van uit dat dit een echte groeiplaat is.

Wat zingt zij vals om eerlijk te zijn vind ik dan

Je kan zeggen wat je wil, maar vals is het in ieder geval niet.

Je kunt wel zeggen dat het in jouw oren vals klinkt, omdat je andere toonsafstanden bent gewend. Maar dat lijkt me hier niet het geval. Alhoewel, aan de stemmen en de top 10 van Relax te zien, is hij of zij niet gewend aan muziek waarin gezongen wordt. Misschien dat het daar aan ligt.

Joanna Newsom zingt op precies dezelfde toonhoogte als ze bedoelt te zingen, dus is het per definitie niet vals.

Selecteer 2 favoriete tracks... Ik kom er niet uit. Onmogelijke opgave voor me Monkey & Bear vind ik wel het meest "lieve" nummer.

En de muziek vind ik van alle 5 echt prachtig.. Ik denk er nog even over na..

Ik vind het ook onmogelijk, vooral omdat elk nummer zo compleet uniek is. Ik las in een recensie (volgens mij die van CMG) dat Ys niet meer was dan Emily en Only Skin, en drie tracks die er heel erg op leken, en ik kan me hier absoluut níet in vinden. Elk nummer is een zo op zichzelf staand kunstwerk, dat enige verwarring tussen de composities onderling volgens mij meer een probleem is dat aan de luisteraar kan worden toegeschreven. Prachtigste nummers? Onmogelijk dus! Alle vijf gewoon even mooi. Wel even wat prachtige momentjes noemen dan, hoewel Ys er eigenlijk natuurlijk compleet vol mee staat:

- And miss, and miss, and miss, and miss, and miss, and miss, and miss, and miss your heart!

- De samenzang tussen Bill (Callahan) en Joanna in Only Skin

- Én de prachtige piep/kraak/u-noemt-het waarmee Joanna Only Skin opent ('Ánd there...')

En dan al die andere prachtige momenten (zucht, zwijmel). Wát een plaat.

Ook weet mevrouw weer eens de mooiste woorden uit de Engelse taal te gebruiken in haar prachtige narratives (ik noem een 'spelunking'). Wát een plaat!

Overigens moet me nog even van het hart dat het huidige gemiddelde echt schandelijk laag is, maar dat is vast debet aan het feit dat Joanna nogal wat aandacht krijgt in indie-media en er dus ook een compleet ander publiek met haar muziek in aanraking komt; The Milk-Eyed Mender sloeg wel in als een bom, maar bleef toch meer een soort hidden treasure. Het spreekt immers ook boekdelen dat Ys nú al (nét) meer stemmen heeft dan The Milk-Eyed Mender, terwijl laatstgenoemde al twee jaar uit is.

De vorige cd kreeg ook voldoende aandacht (luisterpaal e.d.). Maar dit album krijgt inderdaad zeer veel (vaak lovende) aandacht en dan pikken mensen het (logisch) op. Dit gebeurde ook bij artiesten als Antony en Rufus Wainwright vorig jaar en je zag de waardering kelderen. Dat vind ik niet raar: het zijn allen artiesten met een op zijn zachtst gezegd opvallende stem. Die vind je goed of niet en daar zit nauwelijks iets tussen. In mijn geval vind ik de muziek en composities van Joanna Newsom schitterend, maar haak ik af bij nummer 3. Dan krijg ik genoeg van haar zang en ontstaat kriegeligheid bij mij. Dat hebben anderen weer bij b.v. Antony.
En dat de score dan zakt? So what? Als jij het maar goed vindt

Ik vind het wederom een geweldig album! Met als favoriet 'Only Skin'. Wat een prachtige opbouw zit er in dit nummer. Van alleen harp en zang naar een waar strijkorkest, prachtig gedaan. Haar stem, duidelijk gegroeid is een plezier voor de oren. Ik vind het een sprookjesachtige cd dat heerlijk luisterd op de fiets

Ik heb hetzelfde als jou. Ik vind het ook een heel goed album, maar maar voor 20 minuten. Dan ben ik het een beetje beu. Ik vind vooral Emily prachtig, maar verder dan sawdust and diamonds kom ik zelden.

Ik kan me voorstellen dat je afhaakt wanneer je alleen naar de muziek en zang luistert. 't Is echter de bedoeling de teksten (verhalen) ook actief te volgen, liefst met het lyrics boekje erbij. Die twee elementen vullen elkaar perfect aan en ik denk dat je Ys 'verkeerd' beluisterd als je je niet op beide focust.

Ik niet.

Wat een geweldig album is dit zeg, zelden zoiets bijzonders gehoord. Toen de laatste tonen klonken wenste ik dat er nog een nummer kwam. Dank je wel sxesven voor al je gespam. Dat zorgde er namelijk voor dat ik erg nieuwsgierig werd naar dit album.

4,5 om mee te beginnen.

Probeer me hier doorheen te worstelen, de laatste dagen.
Je denkt dan:dat met al die positieve reacties er toch een kern van kwaliteit in moet zitten.
Valt nog niet echt mee; toch die stem vrees ik.
.....maar geef nog niet op, zo erg is het nou ook weer niet.

Best mooi op momenten maar het ontbreekt nogal aan een climax. Het kabbelt allemaal maar een beetje voort. Misschien ontdek ik nog een climax als ik het vaker luister, het intrigeert wel.

Newsom is soms alleen wel irritant met haar debiele piepjes en kraakjes. Wel knap overigens, ik had niet gedacht dat een volwassen persoon een kirrende baby na kan doen.

Tja, als deze plaat zo wordt opgehemeld en gehyped, kan die alleen maar tegenvallen. ´t Is geen plaat voor het grote publiek en uitgerekend het MOR-publiek pikt deze plaat door alle aandacht op. Geen wonder dat de gemiddelde waardering niet boven de 4 zit.
Na twee weken geef ik er 2 sterren voor.
Zet na al dat gekir een lekkere plaat van Björk op. Homogenic is een plaat waarvan meisje Newsom alleen maar van kan dromen.

(Mijn visie)

Stem verlaagd naar 1,5. Ik vind het echt een ronduit irritant album eigenlijk

Grappenmaker; Björk mocht willen dat ze het talent en het genie bezat om een plaat te maken die maar in de buurt van Ys komt.

Ik hou wel van vasthoudendheid, moet natuurlijk niet teveel omslaan in blind (of doof in dit geval) fanatisme

geitenwollen sokken muziek meer kan ik er tot dusver niet van maken

Jij moet verre van het 3voor12 forum blijven friek, daar gaan sommigen nog veel verder in het typeren van deze muziek

Zal ik ook zeker blijven doen. Maakt me ook niet uit wat ze zeggen, dit is en blijft voor mij een 5 sterren-plaat

Ik snap wel dat het misschien zo mag lijken, maar Joanna Newsom is wat mij betreft gewoon dé meest vernieuwende en één van de beste nieuwe artiesten van de laatste tien, vijftien jaar, die in haar muziek op werkelijk alle gebieden welhaast perfectie weet te bereiken; qua teksten, qua instrumentatie, qua arrangementen, qua compositie, etcetere etcetera. Björk daarentegen (hoewel, nogmaals, de vergelijking met Björk vind ik zelf altijd een beetje krom) heeft een oeuvre met enkele pieken (Vespertine voornamelijk), maar voor de rest kabbelt het allemaal maar een beetje door zonder ergens echt geniaal te worden. Bij Björk is het een beetje muziek maken om 't muziek maken; Joanna's muziek is essentieel, bezit een onvermijdelijke schoonheid die op plaat gezet móest worden - niet omwille van het muziek maken, maar omwille van het feit dat de songs geuit moesten worden.

Althans, zo zie ik het.

Ben het overigens zeer eens met het feit dat het jammer is dat de plaat wordt opgepikt door een MOR-publiek (eens te meer het lage cijfer verklaard), maar anderzijds komen er ook veel mensen met Joanna in aanraking die wel degelijk door haar muziek betoverd worden en er anders misschien nooit naar hadden geluisterd. Een beetje tweezijdig, dus.

Ik ben een liefhebber van zowel Joanna Newsom als van Björk (met uitschieters Medulla, Homogenic en Vespertine). Dat gaat prima samen. Ik snap de vergelijking tussen te twee ook wel. Dat gaat vooral over het 'onschuldige' of 'kinderlijke' stemgeluid. Ik vind het bij beide artiesten prachtig.

Het is altijd zo jammer dat wanneer we artiesten met elkaar willen vergelijken, dat het vaak te nadele gaat van één van hem. De vergelijking met Björk kan ik deels begrijpen, door de kinderlijke zang en het gebruik van harp. Bespeelt Joanna zelf de harp, Björk wordt meesterlijk op Vespertine begeleid door Zeena Davis. Daar houdt voor mij de vergelijking op. Heb ze beide zeer hoog zitten.
Trouwens de zang vind ik veel meer lijken op onze Bloem de Ligny.
Joanna heeft een heel mooi album afgeleverd, die je eerst wel een paar keer moet ervaren, voordat hij blijft hangen. Het gebruik van orkest is met zeer veel smaak door Van Dyke Parks gedaan. Door het gemis aan climax, gemis aan percussie en de lange lappen tekst, had ik na aanschaf een gevoel van teleurstelling, maar het album heeft zich nu in al haar schoonheid ontvouwd. Lieflijk, wonderbaarlijk en emotioneel is de reis naar de verdronken stad van de Kelten Ys.

Fantastisch!

Binnengestormd in mijn top10, ook al vond ik het erg moeilijk om dit album te verkiezen boven The Milk-Eyed Mender, beide albums ontlopen elkaar niet veel in kwaliteit vind ik. Kan ook niet uitleggen waarom ik nou precies de voorkeur geef aan dit album, het voelt gewoon net een tikkeltje beter.

Teksten zijn pure poetry (vaak snap ik er ook de ballen van, maar dat maakt niet uit), muziek is sprookjesachtig mooi, zang is zo ontzettend uniek. Het geheel vormt een betoverend iets, een album van onbeschrijfbare schoonheid.

Ik ga voortaan door het leven als Joanna Newsom fan.

goed om te zien dat maarliefst 12 mensen hun stem hebben verhoogd. Ik vond het bij de eerste luisterbeurt al een fenomenale plaat, maar hij blijft nog steeds groeien. Zeker nu ik me ook op de teksten begin te concentreren.

Joanna Newsom - Ys (2006): 4,0
YobbeR, geplaatst: vandaag 0:27 uur, stem was: 1,5