Mr. Mister - Welcome to the Real World (1985)

Zoals bij Jantje Smit....

Jantje Smit........daar zeg je zo wat. Dat ken ik toevallig wel! Dankzij mijn ouders die het geprobeerd hebben in mijn oudste zoon te impregneren toen ze oppasopa en oma waren. Daar zijn ze tijdelijk in geslaagd ook. Gelukkig is het weer overgegaan en hij heeft er gelukkig geen hersenbeschadiging van opgelopen.
Sterker, twee weken geleden zijn propedeuse gehaald! Je kunt dus naar Jan(tje) Smit geluisterd hebben en toch een normaal mens blijven.
Ik ben een snob! Ik heb een pesthekel aan alles wat uit Volendam komt.
Maar dit is wel erg off topic ben ik bang.....

Erg off-topic, maar ik pestte je met je stem-historie.

Mr. Mister: een inspiratie voor mij hoe een plaat moet klinken. Met name de drums en de synths. Iets smeriger en iets hardere drumsound had wel gemogen, maar het gebrek aan drumfills en tom-rolls plezieren me enorm.

Toch niet de minste drummer, sterker nog zelfs een sterdrummer. Maar hij doet het hier wel in dienst van de plaat. Toch wel lekker extreem 80's hoe de drums invallen bij Kyrie en Uniform

ik heb de remaster ook in bestelling (net als die van Go On.. overigens) en ben erg benieuwd. Ik heb sinds de eerste keer dat ik Broken Wings hoorde een zwak voor de songs van Richard Page en vooral deze band, al zijn zijn soloplaten ook zeer de moeite waard.

Go On heb ik ook gekocht, ik heb verhalen vernomen dat de comebackplaat erg goed is. Die moet ik misschien ook eens checken.

Bedoel je 'Pull'? Dat is geen comeback-album maar een album dat al in 1989/1990 is opgenomen maar door diverse redenen nooit is uitgebracht. Richard Page heeft in 2010 de master tapes teruggekregen het album opnieuw gemixt en alsnog gereleased. In mijn ogen een erg sterke plaat!

Ja precies die bedoel ik.

Bedankt voor de aanvullende info

Deze plaat kent een aantal lekkere 80's FM-rock songs maar ook een aantal erg melige ballads, zo kan ik Into My Own Hands, Is It Love en Kyrie niet uitluisteren.

Daartegenover staat het ijzersterke trio waar de plaat mee begint en de drie sterke songs waar de plaat mee afsluit. Is It Love is ook wel okay.

Uiteindelijk lijdt deze plaat aan een gedateerde productie en klinkt in het huidige tijdperk wat zielloos en klinisch. Luister je echter door de kille productie heen, dan blijven er wel lekkere meezingbare composities over en is het voor 80s-begrippen nog best wel een analoog-klinkende plaat.

Verder dan 'Broken wings' ben ik nooit gekomen. Mijn oudste broer had de cd vroeger, meen ik, maar kan me er niets van herinneren... 'Bw' is onder de radio-vriendelijke nummers, en ook op zichzelf staand, een klassieker die ik zeer kan waarderen.

Bedankt voor de bump, Mssr Renard.

Ik hoop dat je deze 80's rock ook gaat smaken. Ik ben momenteel even op een nostalgie-trip.

Deze plaat destijds gekocht na de ijzersterke singles Broken Wings en Kyrië. Ik heb er nooit spijt van gehad. Fijne poprock met een 80s sausje.

En dat terwijl deze drummer later bij King Crimson is gaan spelen.

Ozric Spacefolk gaat je nooit meer antwoorden, maar ik weet dat hij weet dat Mastelotto bij King Crimson is gaan drummen.

Don't Slow Down is redelijk fantastisch ondanks de ietwat over de top 80's koortjes.

Probeer je me in een Mr Mister-fase te lokken?

Nee hoor, je bent vrij om in welke fase dan ook te gaan.

Voordeel aan een Mr. Mister fase is dan weer wel dat je er redelijk snel doorheen bent

Prima album van deze Toto light formatie. Want net als hen veelgevraagde studiomusici. Richard Page is zelfs benaderd als zanger bij Toto. WTTRW bevat uitstekende nummers en de uitvoering is gewoon goed, weliswaar in een jaren '80 jasje wat ik niet echt als een nadeel beschouw. Al meer dan 34 jaar in mijn cd collectie en nog regelmatig push play.

Deze laatst weer eens 'ontdekt' en ik was vergeten wat een prima plaatje dit was. Ik hou wel van die zielloze jaren 80 stijl Had ooit de cd maar in een opwelling weer voor een tientje verkocht bij de plaatboef. Er staat eigenlijk geen slecht nummer op, al skip ik meestal de ballad Run to Her. Jammer genoeg bleef het hier ook bij, opvolger Go On deed me een stuk minder.

Dat is een goede deal geweest, nu kan je m terugkopen voor 50 cent bij menig kringloop winkel

Dacht altijd dat ik Kyrie een putnummer vond, maar in de context van dit album klinkt het prima. Sterker nog, dit hele album gaat erin als koek. Als je 80's-curious bent, laat je niet afschrikken door de relatief lage score.

Absolute AOR klassieker met een schandalig lage score zeg! Hoewel zeker erg 80s is de sound van Mr Mister best uniek te noemen, goed gecomponeerde poprock , gevleid op een behaaglijke deken van keyboards en knallende 80s drumpatronen. Leverde en passant 2 Amerikaanse no 1 hits op en scoorde ook zeer behoorlijk op het Europese vasteland. De ontwikkeling van deze band was uit het boekje, de eerste plaat I wear the face zette de specifieke sound neer die op dit album werd geperfectioneerd. Hierna volgde het meer organische Go on , een prachtig luisteralbum en daarna nog het nooit officieel verschenen 1989 album opnieuw zeer de moeite waard. Page ging daarna solo en manifesteerde zich met een reeks platen die onder het genre singer songwriter vallen en de moeite waard zijn.

Ik heb m weer eens opgezet, maar blijf bij mijn mening, de singles zijn echt heel goed, maar de rest haalt dat niveau helaas niet. Kant B is dus mijn favoriet van dit album. En daarom 2,5 ster. voor die leuke kant.

Nee, zo goed als de twee singles (beiden een #1 hit in de VS, wat Mr Mister in dat opzicht op gelijke hoogte stelt met ht Australische Men At Work - twee nummer 1 hits en daarnaast nauwelijks succesvol) wordt dit album nergens. En sommige nummers klinken een beetje generiek eighties, wat ik op zich niet zo'n groot probleem vind.
Maar naast die twee nummers staan er nog wel enkele pareltjes op, zoals Run to her, Uniform of Youth, Into my own hands en de derde single Is it love, die wat mij betreft n ruime voldoende rechtvaardigen.

En hoewel de muziek erg tijdgebonden klinkt, ben ik dit album overigens later wel meer gaan waarderen dan destijds. Mijn eerste indruk was ook dat-ie wat tegenviel ten opzichte van de hitsingles.

Is it Love kwam tot de 8ste plek in Billboard Top 100. Noem dat maar 'nauwelijks succesvol'

Ik vind het over de gehele linie een behoorlijk sterk album, sterker ik kan moeilijk begrijpen dat je de 2 grootste hits heel goed vind en de rest niets. Nummers als Uniform of Youth, het titelnummer, het eerdere genoemde Is It Love en mijn grootste favoriet Don't Slow Down schaal ik toch (zo'n beetje) op het zelfde niveau als de millionsellers.

Wat overigens wel apart is dat de drie hitsingles allemaal op de B kant staan. Dat kwam je toch nauwelijks tegen in de 70s en 80s. De hit moest toch echt in het begin van het album staan.

Ook deze heb ik uit de 2 gulden bakken in de kelder van de Disco Stars gehengeld ergens einde 80s en heb die niet heel veel gedraaid. De hits had ik al op een mixtape staan en de rest sloeg blijkbaar niet aan. Ik was toen ook meer fan van de Gothic Rock / Post-Punk / New Wave.

Even een 5-tal nummers opnieuw beluisterd en ik herken nu ook de derde single en bevalt dit veel beter dan de 3* die ik hier eerst had staan.

De hele b-kant is veel beter dan de a-kant, zouden ze bij de release gewoon de verkeerde kant als A gemarkeerd hebben ?

Nou de hits staan idd op kant B maar kant A is bepaald niet misselijk dacht ik , alle tracks op deze AOR klassieker zijn namelijk meer dan de moeite waard!