Mr. Mister - Welcome to the Real World (1985)

Aardige, typische jaren '80 popplaat van een sessiemuzikantenband. Bevat naast de geijkte hits (Kyrie, Broken wings) nog enkele sterke songs (o.a. Black/white, Run to her, Is it love). Tegen het einde ben je er wel weer flauw van. 2½*

Casartelli, je vergeet dat deze "sessiemuzikant" ook al actief was in The Village People (echt waar, geen grap), en ook in "PAGES" was Richard Page al acitef. Trouwens ook met die muzikanten die het mooie weer maakten bij Mr. Mister. Dat was wel meer dan enkel een verzameling sessiemuzikanten hoor... maar sessiemuzikanten waren ze natuurlijk wel.. Page & Steve George schreven ook teksten/muziek voor andere artiesten waaronder namen zoals John Parr, Reo Speedwagon, Kenny Loggins, ...)

Mr. Mister. Destijds vond ik het geweldig. Heb onlangs de plaat nog eens opgezet, en echt slecht vind ik het nog steeds niet hoor. "Welcome to the Real World" is best geen goede plaat. Ok, klinkt wel gedateerd nu, maar songs zoals de titeltrack, maar ook, inderdaad "Black/White", en ook "Tangent Tears", "Uniform Of Youth" en "Don't Slow Down" zijn aardig...

"Welcome to the Real World" was de band's tweede plaat, de eerste was "I Wear the Face"(1984), de opvolger is "Go On". Deze zou minder commericeel moeten klinken, en er ging meer geexperimenteerd worden, maar dat werd dus een grote flop. Het album "Pull" dat gepland was als vierde plaat, heeft zijn release nooit gehaald en zo was in 1989 het Mr. Mister verhaatje uit...


Welcome to the Real world krijg van mij toch een 3 hoor!

I wear the face heb ik net geprobeerd toe te voegen

Enne, drummer Pat Mastelotto had toch al bij King Crimson gezeten?

... ik denk dat hij er zelfs nu ook bij drumt.. Meer nog, het King Crimson verhaal is blijkbaar van nà Mr. Mister.. Mastelotto ging eerst bij Sylvian/ Fripp aankloppen.. en zat wat later dus bij King Crimson te drummen... (1994), en er zijn linken met Tony Levin's "California Trio", en in 2002 drumde hij ook weer met King Crimson...

Bezig baasje...

Mastelotto is volgens mij inderdaad door z'n werk met Sylvian / Fripp, alwaar hij Jerry Marotta verving tijdens hun tweede toer (excellent gedocumenteerd op het album Damage), bij King Crimson terecht gekomen. Als je naar Damage luistert hoor je ook al kleine voorboden van wat King Crimson later in de Double Trio opstelling op Thrak ging doen. En hoewel ik KC altijd in een hoog vaandel heb staan, ben ik kort na Thrak toch afgehaakt. Muzikaal werd het me echt allemaal veel en veel te grauw.

Moet zeggen dat ik toendertijd de hitsingles helemaal niet verkeerd vond.

En nog wat muzikale trivia: Richard Page heeft later nog met Patrick Leonard (producer van o.a. Madonna en Roger Waters) nog een plaat gemaakt onder de naam Third Matinee. De naam daarvan verwees weer naar een eerder album, Toy Matinee, van Patrick Leonard met de singer-songwriter / progrock muzikant Kevin Gilbert. Leonard trok zich kort na de release van dat schitterende album terug nog voordat er ook maar enigszins promotie voor was gedaan terwijl 1 van de nummers van dat album toch op het punt stonden om een echte hit te worden. Gilbert ging vervolgens toch met de hele band op toernee en had daar zijn vriendin op toetsen en achtergrondzang, in de band: Sheryl Crow.

Toen ik 'Broken wings' aanvankelijk hoorde, zonder dat ik ook maar iets wist van de band dacht ik echt te maken te hebben met een serieuze band, een band die wist hoe muziek te maken en met toekomst van sterk nivo. 'Broken wings' vind ik echt majesteus mooi. Maar het album vind ik beduidend minder goed. Dus daar ging al mijn vewachtingen. 'Broken wings' krijgt van mij dan ook een vijf vette vette sterren. De rest niet meer dan 1,5. Dus ach....laten we er 3 * van maken.

broken wings en kyrie zijn sterke nummers,ik vind de rest van dit album ietsje minder,maar zeker niet slecht

Broken Wings heb ik altijd al slappe hap gevonden en toen kwam Kyrie uit op single. Mijn zus kocht dat op single en ik vond het ook een heerlijk nummer.
Uit nieuwsgierigheid ben ik later het hele album op gaan zoeken alleen al om Kyrie weer eens terug te horen: typisch verveelde Amerikaanse jaren '80 rock waar ik niet veel mee had in die tijd en dat nog steeds niet heb.
Is It Love was ook nog een klein hitje en ook dat vind ik maar een mager liedje. Kyrie zelf was in mijn beleving een stuk leuker want bij herbeluistering bleek dat toch ook niet het geweldige nummer dat ik in mijn hoofd had zitten. Toch weet dat nummer de rest nog redelijk op te trekken.

Typisch jaren 80 album met dito produktie. Heeft een stel sterke nummers aan boord, en de singles brachteen de band het nodige commerciele succes. Na 3 albums hield de band het voor gezien.

Onevenwichtig album met hoogte- en dieptepunten. "Broken Wings" blijft een juweeltje, vandaar toch nog 4 sterren.

Kyrie moet toch zeker een van de vreselijkste 80's-songs ooit zijn.
Dat over-vrolijke jubelgehalte, die pompeuze drums en dan dat intro....

meest geslaagde plaat van deze band. En alles bij elkaar hield dat al niet over.

Vandaag nog eens een keertje Kyrie gehoord op de radio, en genoten. En behalve Broken Wings en het vernoemde numer zou ik er geen derde nummer van kunnen opnoemen, nou ja, wel als ik het hier mag aflezen...
Nou, die 2 songs zijn wel leuke songs.

Helemaal mee eens.

De hits Broken Wings en in mindere mate Kyrie vind ik nog best aardig maar dit album heeft de tand des tijd niet goed weten te doorstaan.
Even pompeuze als gladgestreken rock met dichtsmerende synths en het gebruik van (lelijke) syndrums wat kenmerkend is aan vele rock van de jaren '80, met name die AOR dat de Amerikaanse rock in die tijd overheerste. Het album vind ik nu steriel en gedateerd klinken en voelt zelfs leeg aan.

Goed nieuws vanaf de website van Richard Page:
...., but plans are under way to finally release the "Pull" album, Page says.

YES !

De meeste songs op dit album vind ik toch niet slecht. 't Is allemaal wat poppy met dat typische gitaartje/synths voor die tijd, maar toch zeker niet slecht. Bovendien heeft Richard Page ook nog eens een geweldig goede stem. Een aantal nummers gaan er dan ook in als koek. b.v. 'Is it Love', 'Kyrie','Run to her', 'Broken Wings' en de titelsong.
Het album begint alleen wat stroef : de eerste twee songs zijn de minste van het hele album.

Er is blijkbaar een 25th Anniversary versie uitgekomen: Mr. Mister Releases - fridaymusic.com

Bedankt voor de info, de versie die ik heb voldoet nog uitstekend, bedankt.

He, "Kyrie" is weer eens op de radio (3FM) !! Goede zaak

Uniform of Youth is behalve gedateerd toch best een leuk liedje!

Maar ja je mag maar 2 gele sterren geven dus die gaan dan toch naar de hitsingles.

Links laten liggen want volgens alle berichten schijnt die niet echt best te klinken. Volgens Pat Mastelotto gaat Sony de eerste 3 opnieuw uitbrengen en brengt dus Richard Page zelf uiteindelijk Pull (album nr. 4) uit c.q. hij zal zelfs wel al uit zijn nu vermoed ik.

Chris, met bonusmateriaal of jij weet?

Pull gaat vanaf deze week in de pre-order. Zie voor meer gegevens mijn post bij de band updates/discussie.

Geen idee ... het enige wat ik over reissues kan vinden zijn dus berichten over die Friday Music uitgaven eerder van het jaar en het bericht van Mastelotto op z'n site. Ik hou Amazon.com wel in de gaten de komende weken. Als ik wat zie staan wat op Sony reissues lijkt laat ik het hier wel weten.

Een album vol goeie en hitgevoelige nummers. En met prachtige zang. Alleen nu draai ik 'm niet meer zo vaak.
Twintig jaar geleden nam ik 'm op op een bandje en dan ging ik vooral Tangent Tears iedere keer lekker hard draaien.
Nu vind ik Don't Slow Down nog steeds het beste nummer.

Eindelijk heb ik mijn lievelingsnummer nl. 'is it love' in de extended version.
Het staat op de nieuwe 'dance classics pop vol. 3' en dat is meer dan 6 minuten genieten.

Pat Mastellotto heeft later ook nog gedrumd bij Cock Robin. En Richard Page was omstreeks 1984 gevraagd door Toto maar gaf toen de voorkeur aan zijn eigen band Mr. Mister. Later heeft hij nog vaak achtergrondzang gedaan bij Toto en Steve Lukather. En ook het nummer "how many times" van Toto
met Steve George van MM op achtergrondzang erbij.

Page zit nu in band van Ringo Starr als ik het wel heb.

Inderdaad, al is de tour afgelopen zomer gestopt. Dus of hij ook in de nieuwe incarnatie van de All-Starr Band zal zitten is nog de vraag.