Kensington - Control (2016)

Eens, ik ben bang dat Kensington dezelfde weg gaat bewandelen als Kane destijds. Leuk begin maar weinig onderscheidend van andere bands binnen het genre. Hoewel zanger Eloi best veel in zijn mars heeft. Als ze de nummers op de volgende plaat klein houden en de nuance zoeken geloof ik best in dit bandje.

Klinkt best wel wat hetzelfde ja. Ik wacht nog even met mijn beoordeling. Ben nooit fan van Kane geweest, maar Kensington kan me af en toe wel met een nummertje blij verrassen. Zolang je maar niet doodgegooid wordt ermee op de radio....

Moet zeggen dat ik Sorry wel echt heeel erg mooi vind. En St. Helena is heel gaaf, en dan wel redelijk vernieuwend (enige nummer zo'n beetje).

Het is wat je aangeeft; op MU is er bijna geen sprake van bashen. Daarnaast ben ik benieuwd waar jij de muzikale ontwikkeling van de band signaleert. Ik vind (naast de eerste paar minuten van Storms) dat de band een kopie aflevert van de voorgaande platen. Ik hoor geen nieuwe details, geen nieuwe songstructuren, geen zanger die eens wat intiemer voor de dag wilt komen enzovoort. Ik respecteer je mening uiteraard, het hoeft niet vernieuwend te zijn maar ik ben bang dat de keuzes die de band maakt er voor zorgt dat ze een voetnoot worden in de vaderlandse muzikale geschiedenis. En dat gun ik de jongens niet want er zit denk ik meer in.

Een typische songfestivalband is Kensington, ze zien er goed uit, het luistert lekker weg, niemand zal er van weglopen en dat is nou precies het probleem, het is 2016-middleoftheroad. Ik zou ze een schop onder hun kont geven als manager en hun eens platen van zeg eens Richard Hell laten luisteren of zelfs Motley Crue om aan te geven wat inspiratie is, terug gaan naar de basis. Helaas ben ik bang dat Kensington niet onder de indruk zal zijn en niet wil luisteren naar wat wij - mensen met hun hart op de juiste plaats wat muziek betreft - hun in al onze goedheid adviseren.

Zit nu op de plee bij de ziggo Dome. Tijdens t kensington concert. Heb totaal geen haast om mun reet af te vegen.. het zegt al voldoende dat ik deze post plaats ?

Naja qua sound vind ik Regret wel echt ff wat anders (het doet me denken aan Sail van Awolnation met een Muse-sausje . Het intieme is met Sorry goed te horen. En wat die angst betreft heb ik dat ook hoor, al hoor ik zeker wel verschillen. Misschien heeft het te maken met het feit dat ikzelf (enigszins beleerd) muzikant ben? Daardoor hoor je misschien wat dingetjes die opvallen al zijn ze klein of genuanceerd. Het heeft een Kensington sound dat zeker, en daardoor lijkt het allemaal hetzelfde qua songstructuren, maar dat is lang niet altijd zo. Tevens ook een van de meeste kritieken die ik hoor over Kensington: Alle liedjes lijken op elkaar. Dat komt ook door de equalizing/afmixing van de songs. Ach jah. Ik ben het wel met je eens qua dat er meer in moet zitten...

Ik ben een grote Black Metal liefhebber, maar wat vind ik 'Do I Ever' toch een onwijs gaaf nummer. Doen ze toch weer even. Heb de rest van de cd niet gehoord en betwijfel een beetje of ik dat ooit ook ga doen. Ligt verder niet aan de groep.

Na een leuke eerste single (Youth) was ik toch wel benieuwd naar het vervolg van deze band. Het oude werk klinkt lekker fris, maar vanaf Vultures wordt het allemaal toch minder. Veel bombastisch geneuzel in de refreinen... ik noem een Home Again en Streets... maar in Nederland worden ze alsmaar groter en groter. Tig keer Ziggo is niet niks natuurlijk. Zijn ze dan zo goed of is het wansmaak van het Nederlandse volk? Het laatste dus. Een nummer als Sorry is het Utrechtse antwoord op Overcome van Live. Echt tenenkrommend. En dan die stem van de zanger... nee hoor, zo slecht was Kane achteraf niet.

Ben ik het niet echt mee eens. Van hun debuutalbum 'Borders' heb ik enkele losse nummers gehoord, en die vond ik aardig. Met 'Vultures' en 'Rivals' leverden ze juist twee goede albums af. 'Home again' vind ik een van de mooiste Kensington-nummers tot nu toe, en ook 'Streets', 'Riddles', 'War' en 'Done with it' kan ik graag horen. Wansmaak van het Nederlands Publiek? Nee, Kensington is echt goed.

Van dit album vierde album 'Control' hebben de bandleden (of hun producers) twee mooie nummers gekozen voor op single uit te brengen: 'Done with it' is een mooie rocknummer, en 'Sorry' is een prachtige ballad. Het geen antwoord op 'Overcome'. En daarnaast zijn 'Storms' en 'Saint Helena' ook heel mooi, ik zie graag een van die liedjes op single uitkomen.

Wie weet wordt Saint Helena wel de 'Stairway to Heaven' van Kensington .

Wel jammer dat ik maar drie tracks aan kan vinken. Nu valt 'Storms' bij mij net buiten de boot. Ach ja, wie weet wissel ik 'Do I ever' of 'Sorry' er over een tijdje wel voor in. 4* voor dit hele goede album.

joengens joengens toch. dat dit bandje de ziggodrome tig keer uitverkoopt is enkel en alleen een bewijs dat het grote publiek bij pakken valt voor makkelijke deuntjes en oohooh en aahaah refreintjes. dit heeft geen sikkepit met de kwaliteiten van een band te maken.

in belgië heeft clouseau ook ooit 15 avonden op een rij het sportpaleis uitverkocht. wilt ook niet zeggen dat clouseau kwaliteit maakt

on topic: vreselijke plaat overigens

Kensington en Clouseau zijn allebei goede bands die de Benelux heeft voortgebracht (, hoewel ik liever Kensington hoor). Niks mis mee. En natuurlijk is een deel van het Grote Publiek vatbaar voor gemakkelijke melodieën en gezellig klinkende liedjes, maar ik hoor in heel wat nummers van Kensington toch wel diepgang, en vooral in 'Sorry', dat ik als echt ervaar. En mijn gevoel (ook qua muziek) liegt niet tegen mij.

'Sorry hoor, maar ik heb eerder de indruk dat je een hekel aan Kensington hebt. Aan 'Rivals' heb je ook al de laagst mogelijke score uitgedeeld.

ik heb inderdaad een hekel aan platte "klap maar allemaal in de handjes" groepjes. wat is het verschil met regi "waar zijn die handjes - waaar zijn die tandjes" penxten?

Kensington is een tweederangskloon van kings of leon, zelf een tweederangskloon van zoveel betere bands.

en het is uiterst grappig om alle commentaren te lezen van die Nederlandse fans die vinden dat deze jochies een internationale carriere verdienen. elk land heeft tegenwoordig wel een paar van die groepjes: mateloos populair in eigen land, strak in het gelid lopend van de marketingmachine, maar te weinig eigen smoel en kwaliteit om in andere landen door te breken. typische "here today, gone tomorrow" groepjes.

wat België betreft: herinnert iemand zich de derderangs Interpol-kloon customs nog? of de plastieken muse-afkooksels van zornik?

Op zich niet eens slechte muziek maar die stem en uitstraling van die zanger : brrr ! Stuitend en tenenkrommend. Idd ga je met terugwerkende kracht Dinant Wuesthof waarderen. Heeft die Eloy toch maar mooi bereikt.

Grappig. Ik refereerde deze avond ook al naar Kane als iets dat achteraf gezien misschien nog helemaal niet eens zo onaardig is geweest.

Op zich zelf altijd best een prima band gevonden. Sowieso was de hele air om hen heel anders en dat het maakt het voor ons toevallige passanten al gelijk een stuk dragelijker.

Deze jongens verkopen lege bombast als ik weet niet wat en dat vind ik niet alleen niet eens zo heel geinig maar zelfs zeer kwalijk eigenlijk.

'Sorry' en 'Control' zijn wel twee prachtige nummers.
De rest van het album vind ik wat minder, maar zeker niet zo slecht als dat hierboven omschreven word.
Goed, ik moet eerlijk toegeven: dit is het eerste complete album van Kensington dat ik beluisterd heb.
Echt veel vergelijkingsmateriaal heb ik dus nog niet.
Als ik meer van ze heb beluisterd denk ik er misschien weer anders over, maar voor nu vind ik 3,5* wel gepast.

Doe mij nog maar meer van die heerlijke bombast, overdrevenheid en galmbakken...het liefst zoals op de eerste of de laatste track...zo'n Sorry haalt alleen maar de vaart eruit.

Vandaag gekocht bij de Aldi, al lag deze bij de kassa; samen met o.a. Paradise And Back Again van Anouk.

Het afsluitnummer is geweldig.

Na het album wat meer in de speler gehad te hebben vind ik de productie jammer genoeg een mindere factor van dit album. Overal ligt een vrij dikke galm op en dat resulteert erin dat de afzonderlijke instrumenten er een beetje in verzuipen. Daarnaast zit er weinig hoog in het klankspectrum. De bekkens van de drums zijn haast totaal niet te horen, ook.niet op een hoofdtelefoon. Volgende keer toch een andere producer kiezen die alles niet zo dichtsmeert en tekent voor een opener geluid.

Berichten verplaatst naar Kensington

Ben ik (of moet ik mezelf beschouwen als) een Kensington-basher? Hmmm... Ik krijg bij zo'n beschuldiging altijd hetzelfde gevoel als wanneer er op MovieMeter een discussie gaande is over een film die veel mensen slecht vinden, en als iemand dan zegt dat hij de film eigenlijk best goed vindt is de reactie soms : "Ja, maar jij houdt nou eenmaal van die regisseur of acteur, en fanboys vinden altijd alles goed, dus dat telt niet." Toen ik Kensington voor het eerst hoorde was ik verbaasd over en onder de indruk van hun lekker harde geluid, hun puntige rock en de karakteristieke zang van Eloi Youssef, en Vultures vind ik nog altijd een prima plaat, dus ik heb zeker geen hekel aan deze band. En ik hoor ook wel dat ze op Control af en toe wat ánders proberen, zoals het slepende ritme op Regret (voor mij het enige echt goede nummer van dit album), een ballade als Sorry en het lekker broeierige Storms. Het probleem is alleen dat ze zelden of nooit afwijken van het climaxgerichte componeren, nergens zo erg te horen als op het titelnummer dat zo ingetogen begint en dan eindigt met breed uitwaaierende akkoorden en klassieke stadion-samenzang. En dan direct daarna Rely, vier maten rustig, en dan weer de galm en het grote gebaar... Misschien zitten er nog meer kleine of grote verschillen of veranderingen of nuances op deze plaat die ik verder niet heb opgepikt, maar ook op het vierde album van deze band klinkt wat ik hun emotionele dynamiek zou willen noemen niet wezenlijk anders, net zoals de teksten nog altijd vlak zijn en ik nog altijd nergens eens een lekker vieze gitaarsolo hoor. En dat hoeft verder ook niet, zolang zijzelf en hun doelgroep er tevreden mee zijn en ze de Ziggodome moeiteloos uitverkopen vind ik het allemaal best, wat míj betreft moeten ze vooral blijven doen waar ze goed in zijn als ze daar gelukkig van worden, maar ik heb het zelf inmiddels wel gezien met deze band, en aan de commentaren hier te lezen ben ik daar niet de enige in – en dat heeft toch echt niets met bashen te maken, maar alles met voorspelbaarheid. (Overigens beluisterd via de Limited Live Edition uit 2017, met een 11 tracks tellende, 51 minuten lange bonus-CD Live at Ziggo Dome 2016, opgenomen in november van dat jaar.)

St. Helena is de enige echte uitschieter voor mij. Wat een geweldige plaat !

Mooi album maar inderdaad zoals vaker gezegd het is alsof je naar een oud cassettebandje zit te luisteren dat met een slecht afgesteld dolby systeem is opgenomen. Een soort mistige dofheid overheerst de opname waardoor het nergens fris of sprankelend klinkt zelfs niet op de allerbeste koptelefoons. Jammer, volgende keer iets minder de vingers aan de knoppen.

Wat een gezwets hier allemaal. Wees in godsnaam blij dat we een band hebben van internationaal niveau. Klasse plaat met prima productie. 4 sterren

Redelijk goed album. Ik vind vooral het nummer Control heel erg goed. Daarnaast zijn Sorry, Slicer, St. Helena, Bridges en Do I Ever ook sterke nummers.