John Mayer - Continuum (2006)

Gekocht voor mijn vriendin, maar stiekem kan ik hier zelf ook zeer van genieten. De bluesrand in de muziek in combinatie met Mayer zijn goede stemgeluid maakt deze plaat tot meer dan een leuk plaatje. Voor mij te prefereren boven Battle Studies!
3.5*

Kijk dit is nou een mooie plaat. Fantastische stem, prima sfeertje, helemaal goed.

Moeilijk om mijn favoriete nummers aan te wijzen bij deze plaat.. Al vind ik Bold as Love wel van een dermate magistraal niveau, het pareltje van dit album. Zo mag ie er van mij meer coveren

Heel mooi album met prachtige herdraailiedjes, die voor mij echter een beetje naar bijsmaakje heeft gekregen door lawaaiige buren die dit op nachtelijke uren graag draaien/spelen op de gitaar, waardoor ik maar wat ga typen op Musicmeter...

Ik ga 'm toch verlagen, de nummers pakken me niet meer zo, ik vind het eigenlijk niet meer speciaal. Een ster eraf dus.

3,5 sterren

Deze CD vind ik eerlijk gezegd beter dan Where The Light Is hoewel dat ook meer en deel Continuum bevat

Klinkt erg lekker dit, vooral het nummer I Don"t Trust Myself.
Enkel flarden beluisterd, ik ga het album eens in zijn geheel aanhoren.
Kijken of het me raakt.

Zeldzaam mooi album dit met geen enkel zwak nummer ertussen. Absolute favoriet is "Belief": die gaat altijd op vol vermogen over de muziekinstallatie heen!

Goede tweede is "Bold as love". Als gitarist moet je van goede huize komen om een nummer van Jimi Hendrix geloofwaardig te coveren: John Mayer slaagt hierin met glans!

Zelfs de langzame nummers zoals "Dreaming with a broken heart" en "Slow dancing in a burning room" (ik krijg normaal braakneigingen bij al te romantische nummers) zijn uitermate goed te pruimen.

De combinatie van een mooie zangstem (ik vind hem op Stevie Ray Vaughan lijken) en heerlijk gitaarspel (anders dan SRV, maar van een vergelijkbaar niveau) maakt dit een heerlijke CD. Dat dit niet garant staat voor een constant hoog niveau blijkt uit de opvolger (Battle Studies). Koesteren dus dit album!

Dit album vind ik dus echt genieten. Al jaren lang fan van Mayer en dit is echt overduidelijk zijn beste plaat. De heerlijke afwisselingen van nummers, de blues invloeden, prachitig gitaarwerk, echt heerlijk.

Om maar even alle nummers te becommentariëren:

"Waiting on the World to Change" is een heerlijk mee schreeuw nummer, dat natuurlijk let's be honoust een mainstream nummer is. Niet voor niets ook de eerste single en verreweg John's bekendste nummer.

"I Don't Trust Myself", een van mijn favorieten, het soepele en smooth gitaarspel, the horns sound van Roy Hargrove (overigens een geliefd muzikant van mij) en de soepele beats van Steve Jordan maken voor mij dit een lekker nummertje, die dan ook vaak gedraaid word.

"Belief", tja volgens mij heeft dit nummer niet zo veel uitleg nodig wat het een topper maakt, heerlijke gitaarriff en prachtige tekst. Leuke aan dit nummer vind ik dat ik een filmpje gevonden heb met een van de eerste versies van dit nummer. Hier kun je erg goed luisteren, hoe het nummer zich heeft gevormd en wat een geniale songwriter John is. Voor interesse: YouTube - John Mayer - Simmering (Belief Demo)

Tja, "Gravity", volgens de master himself zijn beste nummer dat hij ooit heeft geschreven, waar hij op het idee kwam op een Newton-achtige stijl onder de douche.Zelf kan ik ook erg genieten van dit nummer en dan vooral van het intieme gitaargeluid.

"The Heart of Life", mooi intiem nummer, vooral mooi omdat het persoonlijke betekenis heeft.

"Vultures", ja dit nummer vind ik persoonlijk een van de meest ondergewaardeerde nummers, passende lyrics, goeie stem, lekkere beat en gitaarwerk. Hoe vaak dit nummer bij mij door de kamer heeft geklonken is ongekend!

Het nummer "Stop this Train" is voor mij wel de topper van dit album, alles klopt eraan de melodie, de lyrics en de intimiteit.

Verder is de cover van Jimmy Hendrix wel erg geniaal, beter dan het origineel mag ik niet zeggen, maar het is een goeie 2e.

De nummers "Slow Dancing in a Burning Room" en "Dreaming with A Broken Heart" pakken mij ook erg goed moet ik zeggen, helemaal de live-uitvoeringen hiervan zijn erg goed om aan te horen.

"In Repair" heeft mij ook altijd kunnen pakken, helemaal toen ik de reportage "One Song, One Day" zag op YouTube, waar John dit nummer is 1 dag opneemt met drummerkoning Steve Jordan en bassist Charlie Hunter. Hier zie je zijn ware aard als singer-songwriter naar boven komen en de kunst om een heel nummer in een 1 dag te maken heeft mij erg geïnspireerd. Voor de liefhebbers:
YouTube - John Mayer - John Mayer "In Repair:" One Song, One Day

"I'm Gonna Find Another You", het kortste nummer van het album, maar toch erg lekker. Vooral het prachtige geluid dat uit de Gibson L5 pakt mij enorm.

Nog even in iTunes gekeken en heb dit album inmiddels al 30x gedraaid, zo voelt het niet, elke keer ontdek ik wel weer iets nieuws en het blijft nog steeds prachtig. Dikke 5-sterren dus.

Niet twijfelen. Aanschaffen!

Nu na het ( nogmaals ) beluisteren op spotify van dit album ga ik de raad van bovenstaand bericht maar eens opvolgen .

Elke keer weer puur genot van begin tot eind bij dit album.

John Mayer is in de Verenigde Staten al ruim 10 jaar lang een superster. Hij pakt hordes vrouwen in met zijn lieve zoete singer/songwriter liedjes. Op "Continuum" toont hij echter zijn ware aard. John Mayer is een bluesman in hart en nieren. Daarnaast is hij een van de beste gitaristen van zijn generatie. Live liet hij dat al geregeld horen, maar op plaat bleef dat veelal achterwege. Op "Continuum" echter komen zijn bluesroots en zijn kwaliteiten als gitarist tezamen. "Continuum" bevat 12 met blues doordrenkte nummers waarop Mayer ook nog eens laat horen dat hij een flinke donder soul in zijn stem heeft. Zijn gitaarspel is ingetogen maar zo gevarieerd in zowel de ritmepartijen en solo's. Hij bouwt elke song laagje voor laagje op tot een spannende verzameling mooie indringende liedjes. Hoogtepunten voor mij zijn "Slow Dancing in a Burning Room", "In Repair" (met die prachtige zinsnede I'm in repair, not together, but I'm getting there). Daarnaast laat Mayer ook horen waar hij de mosterd heeft gehaald met een prachtige interpretatie van de Jimi Hendrix song "Bold as Love" (die solo en dat gitaarwerk zijn werkelijk schitterend). "Continuüm" is een plaat over hartzeer, liefde, pijn, maar ook hoop, precies zoals de blues hoort te zijn.

Ik ben geen Mayer liefhebber en dat komt met name door zijn stem, die ik wat onecht vind en niet een mooie klank vind hebben. Daarnaast spreekt hij mij als persoon ook niet aan. Doet er verder niets aan af, dat hij een mooi potje gitaar kan spelen en weet hoe een nummer neer te zetten, jammer dat hij ze ook zelf inzingt. Lijkt mij overduidelijk dat zijn spel, zeker op dit Continuum geinspireerd is door de legende van Hendrix...Little Wing/Burning of the Midnight Lamp achtige settings komen m.i. wel her en der voorbij. Niets mis mee trouwens, want hij doet er weer het zijne mee.

Gravity is vooral live een beest, sluit die vaak mee af en terecht. Ik heb deze plaat door de jaren heen wellicht al 100 keer geluisterd en hij blijft boeien (kan ik zeker niet zeggen van zijn nieuwere werk).

Mijn eerste kennismaking met John Mayer is mij bijzonder goed bevallen.
Eigenlijk nooit eerder de moeite genomen om me in de man te verdiepen.
Ik ben geen blues liefhebber maar het bluesy randje op dit album geven de meeste nummers mijns inziens wat extra glans, vooral I Don"t Trust Myself, Belief, Vultures , Stop This Train en Slow Dancing In A Burning Room vind ik toppers.
Tekstueel is de plaat ook dik in orde, enkel de afsluiter vind ik wat minder maar dat mag de pret niet drukken

Zeer goed derde album van John Mayer. Waiting on the World to Change, Belief, Slow Dancing in a Burning Room, stuk voor stuk fantastische nummers, maar absolute hoogtepunten zijn Gravity en Vultures. De nummers klinken ook live fantastisch. De man heeft een mooie stem, speelt lekker gitaar én schrijft goede teksten. Beste singer-songwriter van dit moment.

Blij te horen dat het je bevallen is. Nu de DVD 'Where the light is' bekijken .

Blijkbaar ben ik de enige die zijn stem regelmatig naar Lenny Kravitz vind neigen.

ja ik denk dat je daar wel de enige in bent...vind het er niet bepaald op lijken

Hoor weinig over Bold as Love,

onderschat nummer.

Waarschijnlijk omdat men het origineel van Jimi Hendrix beter vindt.

Bedankt voor de tip.

Grappig ik heb net in het just a joke topic een grappige link hierover gepost.

Men neme een prachtsong van Curtis Mayfield, stript het vervolgens van enige ziel en diepgang, stopt ervoor in de plaats wat holle frasen en voilà: een verse drol. Naar ventje dit.

Je eind zin completeert mijn gedachtegang over jou toen ik het eerste gedeelte las.

*eindzin

*zal wel niks zijn!

in kop per tje

Ik ben al een tijdje een grote fan van John Mayer. Hij schrijft fantastisch mooie songs!