David Bowie and Enda Walsh - Lazarus: The Original Cast Recording (2016)

Vandaag zijn de vier nummers als EP uitgekomen, maar alleen digitaal.

Ik krijg altijd jeuk van musicals en dat is hier al helemaal het geval. Echt onwijs suf en pietluttig. Gelukkig zijn Bowie's nummers nu ook los verkrijgbaar. Met name 'No Plan' en 'Killing a Little Time' zijn uitstekend.

No Plan heeft een video, en de nieuwe Bowie tracks zijn nu wel los verkrijgbaar als EP.

Ik zie voorlopig alleen nog iTunes als enig verkooppunt. Ik doe nooit meer iets met iTunes. Vast weer in mp3!

Helaas alleen nog als lucht. Maar zal vast goed komen....

Ik ook. Maar soms valt het mee. Zoals hier: een flink aantal nummers zijn een (hele) aardige (wat) andere uitvoering van Bowie songs. En vergeet niet: Bowie was hier zelf uitgebreid bij betrokken. Zijn handtekening staat hieronder.

Als je dan ook nog de 4 Bowiesongs erbij neemt, dan is dit gemiddeld genomen de moeite waard.

Na een aantal populaire jaren was Bowie al jarenlang geen naam van faam meer. Ook Lazarus laat een man horen die een onmiskenbaar maar gehavend geluid produceert. De inkt van het stempel Bowie was hier op, en dat stempel stond bovendien nooit garant voor muzikale uitschieters. Een markante man was het wel, die Bowie. Met zn verschillende ogen en flamboyante aanwezigheid. Daar heeft de man dan ook gretig gebruik van gemaakt, stiekem wel wetende dat er al die tijd veel betere musici bestonden maar goed, die zaten in de oefenruimte hun licks en zang te oefenen terwijl Bowie Studio 54 en de navenante foto's in The New York times veel belangrijker vond. Tja. Een aanname hoor ik u zeggen, en ja: dat klopt.

Bovendien heb ik het niet zo op de dode artiesten als het aankomt op postuum aandacht geven. Zie ik een lp van The Doors die mooi is, prima. Kopen. Een oude Queen single, gaaf. Toeval. En 'older' van George Michael draai ik echt niet vaker nu de man het tijdelijke voor het eeuwige gewisseld heeft. Die was altijd al goed. Geldt overigens ook voor Morrison en Mercury. Bowie kan ik bij lange na niet filen onder dezelfde zangcapaciteiten echter. Maar hij staat wél elke keer aan in mijn platenzaak. Nouja stond, want tegenwoordig is het de dode Chester van Linkin Park die in zijn afterlife de winkel bij elkaar schreeuwt. Who's next?

Het blijft een SBS6 mindset om Bowie meer aandacht te geven als dode dan levende. Kappen nou en laat de man met rust.

Heb je deze plaat wel goed beluisterd? Als je denkt dat Bowie een gehavend geluid produceert vraag ik me dat echt af..

Hij zingt maar 4 tracks op deze plaat namelijk .

En dat Bowie vocaal niet dezelfde capaciteit had als Mercury of Jim is appels met peren vergelijken.

Je stukje komt wat vreemd over, correct me if I'm wrong maar had je verhaal niet hier moeten staan? David Bowie - ★ (2016)

En heb je dit geschreven nav je hoorde in een.platenzaak en niet op basis van het echt beluisteren van het album? Kan natuurlijk, maar zorg dan in ieder geval voor de juiste feitjes

Het gelijk stellen van een interpretatie als 'gehavend geluid' aan niet goed beluisteren is ook een behoorlijk vreemde conclusie, Lennon.

En ja, 4 tracks waar ik dat uit op maak. Voor mijn beeldvorming voldoende.

Ik luister nog eens naar deze mooie weergave van wat een prachtige voorstelling was. Ik woonde 'Lazarus' bij in London en kwam buiten met een krop in de keel en in tranen...

Was ook heel erg aangenaam verrast door de goede zang van Michael C Hall!!
En de hele cast bracht het er erg goed vanaf...
En dit is een prima weergave....
Eerlijk gezegd begrijp de negativieteit over deze score niet hier... Zowel de muzikanten als de acteurs doen het echt goed hoor..

En dit komt van een ei zo na musical-'hater' en erg kritisch mens als het om covers en tributes gaat

RodVL zegt: en onderstreept wat ik ook al stelde: David Bowie; kunstenaarschap als roeping – Nes – Medium bij Bowie wordt je wel gedwongen tot diepe bewondering of afkeer (/afgunst). All well, ieder zijn ding. Maar toch 2 zaken:
- Betere muzikanten; Bowie heeft zelf nooit gesteld dat hij een virtuoos muzikant is, koos mede daarom voor de popmuziek en niet voor de Jazz. Toch hadden diverse navenant technisch vaardigere musici als Rick Wakeman, Steven Wilson en Pat Metheny veel bewondering voor Bowie's compositorische vaardigheden en originele invalshoeken. Hij wist ook altijd goeie muzikanten om zich heen te verzamelen en die werkten echt niet (alleen (graag)) met hem om het geld. Muzikanten die met hem werkten vonden Bowie extreem gefocust/monomaan -om niet te zeggen een workaholic-, dus deed hij echt wel meer dan zichzelf exposeren "terwijl anderen hun licks en zang oefenden".
- Beperkte zanger; ik vond Bowie als zanger t/m Diamond Dogs inderdaad enigszins beperkt, maar vanaf Young Americans werd dat onder coaching van o.a. Luther Vandross wel behoorlijk veel beter. Of je van zijn zangstijl houdt is een ander ding, het is best theatraal (maar dat was Freddie Mercury ook), galmt zo af en toe stevig en hij deed zijn best om als Bowie en niet als iemand anders te klinken. Ik krijg er persoonlijk geen genoeg van. Dat het "inkt van de stempel" al lang op was is i.m.o. een misverstand. Na 1980 heeft Bowie nog behoorlijk wat goede songs op zijn conto geschreven en de albums '1.Outside' en 'Blackstar' doen niet onder voor zijn beste werk uit de jaren 70. De machtige galm is op 'Blackstar' minder, je hoort hier zeker een oudere Bowie, maar het is weer zijn meesterschap dat zijn uitdrukkingskracht daar niet onder lijdt. Nu maar hopen dat Gijs Naber het er (ongeveer) even goed vanaf brengt als Michael C. Hall.

Helemaal mee eens.

NOS Nieuws & Co over de vondst van het laatste stuk waaraan David Bowie werkte, een muziek-theaterstuk. beluister hier.

Ook Oor bericht over The Spectator.