0
geplaatst: 14 juni 2024, 17:06 uur
De wending die Talk Talk heeft begaan van New Wave naar post-rock is er echt een voor de geschiedenisboeken. Deze plaat is de definitie van 'mooi'
4
geplaatst: 14 mei, 13:27 uur
Laughing Stock is voor mij een van de meest intense en bijzondere albums die ooit zijn gemaakt. Op deze plaat bereikt Talk Talk een niveau van verstilling en emotionele diepgang dat bijna niet meer met gewone pop- of rockmuziek te vergelijken is. Alles draait hier om sfeer, ruimte en gevoel. De stem van Mark Hollis klinkt kwetsbaar en oprecht, terwijl de muziek zich langzaam ontvouwt tussen stilte en improvisatie.
Vooral After the Flood en New Grass raken me iedere keer opnieuw door hun bijna spirituele intensiteit. Wat dit album zo bijzonder maakt, is dat het volledig losstaat van mode, commercie en trends. Laughing Stock klinkt vandaag nog even mysterieus, intens en vooruitstrevend als in 1991 en is daarmee een tijdloos meesterwerk dat indrukwekkend blijft.
Vooral After the Flood en New Grass raken me iedere keer opnieuw door hun bijna spirituele intensiteit. Wat dit album zo bijzonder maakt, is dat het volledig losstaat van mode, commercie en trends. Laughing Stock klinkt vandaag nog even mysterieus, intens en vooruitstrevend als in 1991 en is daarmee een tijdloos meesterwerk dat indrukwekkend blijft.
1
geplaatst: 14 mei, 18:07 uur
Rainmachine schreef:
Laughing Stock is voor mij een van de meest intense en bijzondere albums die ooit zijn gemaakt………..Laughing Stock klinkt vandaag nog even mysterieus, intens en vooruitstrevend als in 1991 en is daarmee een tijdloos meesterwerk dat indrukwekkend blijft.
Laughing Stock is voor mij een van de meest intense en bijzondere albums die ooit zijn gemaakt………..Laughing Stock klinkt vandaag nog even mysterieus, intens en vooruitstrevend als in 1991 en is daarmee een tijdloos meesterwerk dat indrukwekkend blijft.
Mooi, Mooi, Mooi, Rainmachine, op deze manier houd je de fabelachtig mooie erfenis van Mark Hollis
in Ere!
2
geplaatst: 15 juni, 19:34 uur
Ben dit nu voor het eerst in mijn leven echt aan het luisteren.
En in de jaren '80 vond ik Talk Talk al geweldig. Soms komen prachtige dingen pas jaren, eeuwen, later echt buurten. Hier moet ik nog wel even tijd in steken hoor.
En in de jaren '80 vond ik Talk Talk al geweldig. Soms komen prachtige dingen pas jaren, eeuwen, later echt buurten. Hier moet ik nog wel even tijd in steken hoor.
2
geplaatst: 29 augustus, 21:40 uur
Ik luister graag naar klassieke muziek, of modern klassieke muziek. Er zijn vele stukken geschreven die de tand des tijds hebben doorstaan en die dat nog eeuwen blijven doen. Er zijn een klein aantal nieuwe stukken geschreven die waarschijnlijk overgeleverd gaan worden in de tijd.
Ik denk dat Laughing Stock in dat rijtje hoort. Bij iedere luisterbeurt omhult de muziek je weer als vanouds en tegelijkertijd hoor ik altijd wel iets nieuws. Ik kan dit oneindig vaak blijven luisteren. En dat kan ik van een handvol albums zeggen. Opgenomen in 1991, maar dat had net zo goed gisteren kunnen zijn. Of morgen.
Ik denk dat Laughing Stock in dat rijtje hoort. Bij iedere luisterbeurt omhult de muziek je weer als vanouds en tegelijkertijd hoor ik altijd wel iets nieuws. Ik kan dit oneindig vaak blijven luisteren. En dat kan ik van een handvol albums zeggen. Opgenomen in 1991, maar dat had net zo goed gisteren kunnen zijn. Of morgen.
1
geplaatst: 8 september, 09:29 uur
De al duidelijke ommezwaai naar atmosferische songs met verwijzingen naar jazz en klassiek op Spirit of Eden en dan met dit aan komen.
Nog drastischer en wellicht zo op het eerste gehoor ongrijpbaar.
Op een bepaalde manier heel puur en juist zo boeiend door de klanken, beleving, muzikaliteit, maar zeker ook door Mark Hollis zo innig omarmde stiltes.
Buitencategorie.
Nog drastischer en wellicht zo op het eerste gehoor ongrijpbaar.
Op een bepaalde manier heel puur en juist zo boeiend door de klanken, beleving, muzikaliteit, maar zeker ook door Mark Hollis zo innig omarmde stiltes.
Buitencategorie.
* denotes required fields.
* denotes required fields.