menu

Massive Attack - Blue Lines (1991)

mijn stem
3,82 (615)
615 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Circa

  1. Safe from Harm (5:16)

    met Shara Nelson

  2. One Love (4:48)

    met Horace Andy

  3. Blue Lines (4:21)
  4. Be Thankful for What You've Got (4:09)

    met Tony Bryan

  5. Five Man Army (6:04)

    met Horace Andy

  6. Unfinished Sympathy (5:08)

    met Shara Nelson

  7. Daydreaming (4:14)

    met Shara Nelson en Tricky

  8. Lately (4:26)

    met Shara Nelson

  9. Hymn of the Big Wheel (6:36)

    met Horace Andy

totale tijdsduur: 45:02
zoeken in:
avatar van IllumSphere
4,5
Toch maar met een halfje verhoogd. De plaat komt nog beter tot zijn recht dan bij mijn vorige luisterbeurt. Dat is deels te verklaren door het zomerse weer, maar dat is dan ook niet moeilijk met de zomerse sfeer die deze plaat kent. De vinyl heb ik nog niet gekocht, maar nu heb ik zeker geen enkele reden om het niet te doen.

avatar van RogerV
5,0
Mwa op donkere koude winteravonden is dot toch ook heel sfeervol.

avatar van Brunniepoo
3,0
Unfinished sympathy vind ik een van de beste singles van de jaren 90 en Mezzanine vind ik een prima plaat dus van dit debuut had ik best wel behoorlijke verwachtingen. Het is me niet echt meegevallen eigenlijk. De stem van Shara Nelson scoort ook in andere nummers punten maar met Horace Andy kan ik dan weer niet zoveel. Verder vind ik geen enkel nummer eigenlijk ook maar bij benadering zo goed als Unfinished sympathy. Krappe voldoende.

4,5
safe from harm, one love, five man army, runner up daydreamer, stijgen ver boven de rest uit. Unfinished Sympathy is natuurlijk ook prachtig maar op zich vreemde eend. Dat nummer lijkt meer van Sharah Nelson dan van MA. Safe from harm met het onovertroffen "I was lookin' back to see if you were lookin' back at me To see me lookin' back at you". Als je dat kan ben je fokking geniaal.
Inderdaad MA heeft 3 geniale platen gemaakt, geen ideel wat de beste is

avatar van adri1982
3,5
Ik kocht dit album in 2003 nadat ik 'Unfinished sympathy' van dit album in de toen der tijdse Veronica's Top 100 Aller tijden heb zien staan. Het klinkt best goed, maar 'Unfinished sympathy' is toch wel het mooiste nummer op het album gebleven. 'Safe from harm' is mooie openingstrack, maar toch zitten er helaas een paar saaiere nummers tussen. Wel een goede zang van Tony Bryan, in de cover; 'Be thankful for what you've got'. William DeVaughn nam dit nummer in 1973 al eens op en had daar een jaar later een hit mee.

avatar van tnf
4,0
tnf
Nu pas geprobeerd, ben door het ontdekken van Be thankful for what you've got alsnog getriggerd. Beetje laat, gezien classic-status, releasejaar en het feit dat ik er ook smaaktechnisch al heel wat jaren van had kunnen genieten (iig minimaal sinds de mid 00's), maar beter laat dan nooit.

Wat mij betreft heeft 'ie drie grote uitschieters: de singles + Be thankful for what you've got. Lately komt er achteraan. Daydreaming, Hymn of the big wheel en One love zijn eervolle vermeldingen. Het overige doet me weinig, maar dat zijn slechts twee nummers, en ook die vind ik niet eens écht slecht. Conclusie: over de gehele linie zeer genietbaar.

Het blijkt wel duidelijk dat ik liever Shara Nelson hoor dan Horace Andy.

Sterren-waardering is twijfelgeval tussen 3,5 en 4 sterren.

avatar van pureshores
tnf schreef:


Wat mij betreft heeft 'ie drie grote uitschieters: de singles + Be thankful for what you've got. Lately komt er achteraan. Daydreaming, Hymn of the big wheel en One love zijn eervolle vermeldingen. Het overige doet me weinig, maar dat zijn slechts twee nummers, en ook die vind ik niet eens écht slecht. Conclusie: over de gehele linie zeer genietbaar.



Daydreaming en be thankful waren ook singles

avatar van tnf
4,0
tnf
Dat had ik dus niet in de gaten.

avatar van RogerV
5,0
Overigens is de remix van Paul Oakenfold van Be Thankful nog leuker. Dat is ook de singleversie geworden geloof ik.

avatar van davevr
5,0
Geen idee welke 2 ik moet kiezen als favoriete, dit is zo'n onvergetelijke plaat. Vooral het tempo en de manier dat de liedjes in elkaar vloeien maakt dat het echt een album is ipv een losse verzameling liedjes. Ik vind dat ze later dit niet meer hebben kunnen evenaren, protection was goed maar heb ik ondertussen al 5 jaar niet meer opgezet. Mezzanine was donkerder, goed maar niet even goed en gevarieerd als deze.

Telamon
Gisteren tijdens het sinds erg lange tijd herbeluisteren van Neneh Cherry's Homebrew uit '92 viel het me op dat er veel triphop invloeden te horen waren. (Luister maar eens naar Somedays)
Na wat googelen bleek dat niet zo vreemd: dit album, Blue Lines dus, is gefinancierd met de opbrengsten van Raw Like Sushi en de opnames vonden zelfs plaats in het huis van Neneh Cherry zelf, in Bristol. Met manlief Cameron McVey achter de knoppen. En Homebrew werd op zn beurt weer geproduceerd door Geoff Barrow van, jawel, Portishead. Kruislingse bestuiving met prachtplaten als eindresultaat!

avatar van Funky Bookie
3,5
Het is niet helemaal mijn muziek, maar ik kan deze plaat toch wel goed waarderen. De laidback raps maken voor mij echt het verschil.

avatar van andnino
4,0
Gek genoeg had ik hier een 3* voor staan. Bij herbeluistering van Blue Lines en Protection moet ik toch juist zeggen dat ik Blue Lines beter vind. Omhoog naar 4* direct, vooral vanwege Safe from Harm en Unfinished Sympathy, maar bijna elk nummer is hier goed. Enkel One Love vind ik echt geen goed nummer, en ook niet goed passend in het geheel. Daar lijk ik hier alleen in te staan?

andnino schreef:
Gek genoeg had ik hier een 3* voor staan. Bij herbeluistering van Blue Lines en Protection moet ik toch juist zeggen dat ik Blue Lines beter vind. Omhoog naar 4* direct, vooral vanwege Safe from Harm en Unfinished Sympathy, maar bijna elk nummer is hier goed. Enkel One Love vind ik echt geen goed nummer, en ook niet goed passend in het geheel. Daar lijk ik hier alleen in te staan?


Nu je toch oudere muziek aan het verkennen bent - o.a. PF - is het misschien aardig hier Super Breaks Volume Two (2000) eens naar te kijken. Veel van de tracks zijn (deels) in nieuwere nummers/covers terug te vinden

Fijn, warm klinkend album dat behoorlijk ver afstaat van 100th Window van 12 jaar later.

avatar van andnino
4,0
Mjuman schreef:
(quote)


Nu je toch oudere muziek aan het verkennen bent - o.a. PF - is het misschien aardig hier Super Breaks Volume Two (2000) eens naar te kijken. Veel van de tracks zijn (deels) in nieuwere nummers/covers terug te vinden

Fijn, warm klinkend album dat behoorlijk ver afstaat van 100th Window van 12 jaar later.

"Oudere muziek" toch wel een flink verschil tussen Pink Floyd en Massive Attack. Voornaamste overeenkomst is voor mij dat ze allebei met minstens twee albums bijdragen aan mijn toplijst albums aller tijden.
Blue Lines is daar echter niet bij. Ik ben het met je eens dat het fijn en warm klinkt, maar veel nummers zijn mij toch net iets te repetitief. Ook zijn Mezzanine en 100th Window muzikaal een stuk dieper: meer instrumenten, meer afwisseling, meer intensiteit. Ik snap het volledig dat mensen daar geen behoefte aan hebben, maar ik vind het geweldig.

Ouder as in William DeVaughn's Be Thankful, uit 1971. De compilatie waar ik naar verwees bevat songs die je in hun geheel of als sample (beats) in veel meer contemporaine muziek terugvindt.

Overigens als je naar de opener Safe from Harm luistert, hoor je al snel een deel van de kenmerkende dingen van Massive Attack: de combinatie van stuwende bas en drum. Misschien is het stemgeluid van Shara Nelson wel iets te dramatisch en daardoor op den duur iets te vermoeiend; er gaat veel aandacht naartoe en dat is wel jammer. Dit is wel een brugalbum tussen soul, electronic en triphop (al blijft dat een vreselijke term).

Misschien beseften de heren dat en wilden ze eigenlijk meer aandacht voor de muziek, een reden waarom ze geen vaste vocaliste namen. Massive Attack is als liveband weergaloos, al scheelt het een ferme slok op een borrel welke zangeres meezingt. Kijk eens naar de verschillende live (deel)concerten op YouTube en laat je meevoeren; er zijn ook combi's met Portishead (live) en dan zie je dat eea helemaal niet zo elektronisch is.

Het solo-album van Shara Nelson uit 1993 is eerder MOR te noemen.

avatar van andnino
4,0
Mjuman schreef:
Ouder as in William DeVaughn's Be Thankful, uit 1971. De compilatie waar ik naar verwees bevat songs die je in hun geheel of als sample (beats) in veel meer contemporaine muziek terugvindt

Ah, op die manier, daar heb je zeker gelijk in. Sterker nog, er is veel funk en disco die ik heb ontdekt door de samples in hip hop. The Prodigy kon er ook wat van, is wellicht ook een interessante band om de samplegeschiedenis van door te lopen.
Nog een overeenkomst tussen Pink Floyd en Massive Attack: legden beide grotendeels eigenhandig een fundering voor een nieuw populair muziegenre.

avatar van james_cameron
3,5
Behoort niet tot het beste werk van de band, met feitelijk maar twee prijsnummers. Opener Safe From Harm is erg fraai, net als de hit Unfinished Sympathy. De rest van het materiaal schiet tekort, alhoewel alle songs wel interessante elementen bevatten. Het is het gewoonweg net niet. Van opvolger Mezzanine kan dat niet gezegd worden. Daar heeft de band de perfecte balans gevonden.

avatar van steven
Opvolger van deze is het onvolprezen Protection , mijn favoriet van Massive Attack , daarna volgt pas het eveneeens uitstekende Mezzanine

Gast
geplaatst: vandaag om 11:53 uur

geplaatst: vandaag om 11:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.