Massive Attack - Blue Lines (1991)

Dacht ik bijna de man te hebben begrepen.

Ik kwam achter Massive Attack toen ik rond 1996 Unfinished Sympathy 's nachts laat op de radio hoorde toen ik niet goed kon slapen en herkende het nummer meteen weer van vroeger (Als klein kind luisterde ik veel radio). Nog steeds vind ik het een prachtig en sfeervol nummer dat ik onderhand wel honderden keren heb gehoord.
Paar maanden terug besloot ik het album maar eens te gaan halen nadat ik Mezzanine al had gekocht en kwam meteen tot de ontdekking dat Unfinished Sympathy naar mijn idee wel de beste track is op het album. Dit wil niet zeggen dat ik de rest slecht vind, integendeel zelfs. Ik vind het pluspunt van het album de algehele sfeer. Het voelt allemaal lekker warm en gezellig aan en hoe vaker ik het album luister hoe vaker ik een lievelingsnummer (na Unfinished Sympathy dan) krijg.
Vooral in vergelijking met hun 2 laatste albums is dit album nog lekker easy-going en er zit een merkbare mix in van verschillende stijlen.
Dit zijn meteen ook de 2 (kleine) minpuntjes van het album, namelijk: Het mist een beetje de rode draad. Het tweede minpunt is persoonlijk en verschilt bij mij zelfs per moment en dat is dat het diepgang mist en dan vooral qua teksten. Dit zorgt er dan wel weer voor dat het makkelijk op te pakken is en even bij weg te dromen.

Al met al één van mijn favoriete albums aller tijden 4.5*

Voor mij is dit album pure nostalgie en een afspiegeling van die periode waarin ik volwassen werd....

zeer goed debuut heerlijke muziek ik vindt dit persoonlijk het beste album van massive attack

Wat een flutmuziek is dit zeg. Ongelooflijk gedateerde en slaapverwekkende kabbelmuziek die alleen bij het prachtige 'Unfinished Sympathy' weet te boeien.

1,5*

Zonde dat 'Unfinished Sympathy' omringd wordt door belabberde platen. Dit nummer had op een beter album mogen staan.

toch nog 2,5 *

Misschien kun je dan beter een greatest hits 1991 CD kopen...

het meeste triphop album van allemaal! normaal gezien hou ik niet zozeer van triphop, maar wat betekent dat eigenlijk? in ieder geval, de MA triphop kan er toch nog makkelijk door bij mij, maarmijn voorkeur gaat uit naar het meer magische en hemelse sound van latere albums (mezzanine bv)
safe from harm is beste nummer voor mij op dit album!
ook speciale vermelding voor hun eerste bekende nummer (althans bij mij) unfinished sympathy, be thankfull and hymn of big wheel

misschien op punten minste album, maar eigenlijk ben ik een MA fan, en wil ik eigenlijk niet zozeer in albums over hen spreken, voor mij is MA in zijn geheel voor hun sound uniek, zij maken van één en één een dikke drie!

Ben ik de enige die dit een afschuwelijke hoes vind? Als je niet beter zou weten is het net een computerbewerking, die letters.

Idd....misschien kan ik 'm met 't 15 jaar oude bonnetje nog ruilen

5* zoals alle albums van massive attack tegen dit cijfer zullen aanleunen van mij, & dit ten volste verdienen, ontdekte ze in 97' en heb toen alle cd's gekocht in 1maal, en erna blijven volgen ondertss al 3x live gaan zien, pure pure top, de muziek , de sfeer de stemmen, echt experimenteren, geniaal

volgens mij één van de beste groepen van het moment en voor mij de top 3

& wat betreft unfinisched sympathy is gewoon top 10 nr allertijden vind ik, je kan dat 24 op 24 laten draaien bij wijze van spreken telke male zal je genieten

verdiend 5*

Mn eerste kennismaking met de trip-hop was deze cd.
Wat een indruk liet deze cd achter...
4*

Je bedoelt dat jij het flutmuziek vind.....dus volgende keer :Ik vind dit een ....cd

Een 1,5 is trouwens echt belachelijk.

Als ik overal 'ik vind...' voor moet gaan zetten wordt het een beetje vervelend.

Nee, dat vind JIJ.

Heerlijke CD van een hoog niveau combi van o.a. soul, reggae , hip hop, acid jazz, samengevat als een soort Trip hop een cd die steeds mooier wordt van begin tot eind.
Met de singles Safe From Harm en natuurlijk de heerlijke nummer 1 hit, 'Unfinished Sympathy'

Op de één of andere manier vind ik deze plaat veel sympathieker en warmer dan de opvolgers (die ik veel donkerer vind).

Ik heb 'm ook helemaal grijsgedraaid.
Vooral de op fuistertoon gerapte nummers "daydreaming" en "blue lines" vond ik helemaal geweldig!

Kzit hier net naar de tijdloze van stu bru te luisteren, wat is unfinished sympathy toch een overheerlijk nummer hé !

Je bent niet de enige, en inderdaad, heeerlijk

Dit album kocht ik samen met Mezzanine, deze heb ik later verkocht omdat ik hem net wat te zoet vond. Mezzanine vind ik zelf de beste M.A. plaat.

Op zich prima schijfje, en ik begrijp het dat velen dit een te gek album vinden. 't is mij alleen niet iets te lief/licht.

Unfinished Sympathy en Safe From Harm vind ik de beste nummers. 3,5*

Ik zou dit album nooit van m'n leven verkopen !

Superbe album

Ik kan erg genieten van de puurheid van deze plaat. Warm, gezellig maar ook met een wat onguur tintje. Vooral de megahit unfinished sympathy en het erg lekkere Lately vind ik mooi.

I love it. Een van mijn favoriete albums allertijden. Take it away Shara! (en consorten) Jammer dat ze na 1 album vervangen werd, alhoewel de follow up dames ook niet te min waren Tracy Thorn. Elizabeth Fraser, Sinead O'Connor.. wauw.

*5

Safe from harm....wat een grandioos nummer!!! Prachtig! Ik kende Unfinished Sympathy al, is vaak te horen op de radio en terecht. Maar Safe from harm....een betere kick-off kun je je niet voorstellen!

Het eerste nummer is gelijk al het 2e beste nummer van het album. Hele mooie zang en instrumentaal ook dik in orde.

Het vervolg van de CD is erg lekker met One Love. Erg 'zoet' nummer en erg sloom maar het is een erg goed nummer.

Blue Lines vervolgens is toch wel een beetje saai. 4 minuten achter elkaar fluisterraps en verder nauwelijks afwisseling.

Be Thankful For What You've Got is weer wat leuker ook omdat er in wordt gezongen. Muzikaal ook best goed maar wederom eentonig na een paar minuten.

Five Man Army heeft zowel raps als zang in het nummer. Wel lekker nummer maar zes minuten is toch wat te lang.

Unfinished Sympathy komt eigenlijk precies op het goede moment want de nummers beginnen toch wel erg op elkaar te lijken en het begint een beetje eentonig te worden. Unfinished Sympathy is echt een supernummer. Lekker tempo, dat strijkorkest is echt heel goed, die piano aan het eind is heerlijk en de zang is uitmunted. Eigenlijk is het gewoon een perfect nummer.

Daydreaming is dan weer even lekker relaxen. Ik vind dit een erg lekker nummer voornamelijk door die beat.

Lately is een beetje hetzelfde verhaal als nummer 3, 4 en 5. Datzelfde vredige sfeertje en ontspannend dus gewoon lekker wegluisteren.

De afsluiter Hymn Of The Big Wheel vind ik 'een vreemde eend in de bijt'. Verschilt muzikaal toch best van de andere nummers. Ik vind het wel een geweldig mooi nummer. Horace Andy kan mooi zingen.

Denk dat ik Protection een fractie beter vind (tis stuivertje wisselen) maar, oef, wat een plaat!

Ik heb al heel wat mooiere liedjes gehoord, maar ik denk dat Unfinished Sympathy altijd wel mijn favoriete nummer blijft. Blue Lines ontdekte enkele jaren geleden en van alle nummers die er op staan valt deze het meest op, vooral omdat het zo anders klinkt dan de rest van de liedjes.

De rest klink heel aardig, maar Blue Lines is voor mij vooral het album waar Unfinished Sympathy op staat

Eigenlijk (een tijdje later) vind ik het toch niet zo'n best album. Safe From Harm en Unfinished Sympathy zijn zonder twijfel de beste nummers. One Love en Hymn Of The Big Wheel hebben ook 'wel iets', maar de rest... Ach het is wel leuk voor de achtergrond maar het is toch redelijk saai te noemen. Bovendien zijn de teksten me toch wat te lief en die fluisterraps doen me ook niet helemaal van de stoel vallen zeg maar. Ik denk dat een 2.5 ster wel op zijn plaats is voor dit album.

Staan aardig wat leuke nummers op, maar ook veel nummers waarbij ik een gevoel had van: "tsja." Eigenlijk een erg wisselvallig cd'tje dus.

2,5 ster.