menu

Sparks - Propaganda (1974)

mijn stem
3,85 (53)
53 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Island

  1. Propaganda (0:22)
  2. At Home, at Work, at Play (3:06)
  3. Reinforcements (3:55)
  4. B.C. (2:13)
  5. Thanks But No Thanks (4:14)
  6. Don't Leave Me Alone with Her (3:02)
  7. Never Turn Your Back on Mother Earth (2:28)
  8. Something for the Girl with Everything (2:17)
  9. Achoo (3:34)
  10. Who Don't Like Kids (3:37)
  11. Bon Voyage (4:54)
  12. Alabamy Right * (2:11)
  13. Marry Me * (2:44)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 33:42 (38:37)
zoeken in:
avatar van ohmusica
In hetzelfde jaar, maar na Kimono My House kwamen the Sparks met het album Propaganda uit. Het duo Ron en Russel Meal verkeerden creatief gezien in hun beste dagen, alhoewel dit album minder sterk overkwam dan de legendarische voorganger. Het mooiste nummer op dit album, een bijna mierzoete balled, vond ik; Never Turn Your Back on Mother Earth. Als ik het nummer nog eens beluister hoor ik hoe goed de Sparks waren met het in mekaar 'steken' van hun liedjes. Met hun typische manier van zingen, vergeet niet hun humor en de gekke hoezen, wist ik ook niet of ik ze wel echt serieus moest nemen. Een geval apart - de Sparks.

avatar van STOOKERY
4,0
Volgens mij hebben de jongens van Muse goed geluisterd naar de Sparks uit deze periode. Toen ik Muse voor het eerst hoorde moest ik steeds aan de beginperiode van de Sparks denken en dan vooral de nummers at home at work...., Never turn yr back at..... en Something for the girl..... Ik heb het hier over de sound en niet over de teksten.Geweldige plaat is dit overigens 4 punten van mij.

avatar van blunnie
4,0
Blijft een juweeltje in z'n soort.heb altijd vanaf het begin een zwak voor Sparks gehad.Wat een indruk maakte This town.!Ook de opvolger v.Kimono my house maakte indruk.Pure popsongs met komische teksten.Never turn is een klassieker ook al duurt het maar iet s meer dan 2 minuten.De rest van de plaat is ook prima.4 sterren

avatar van blur8
4,5
Fenominaal om binnen 10 maanden 2 onstervelijke albums al te leveren: Kimono & Propaganda. Bijde vol klasiekers waar de volgende decenia menig popgroep z'n inspiratie vandaan heeft gehaald. Of beter gezegd, z'n vingers op stuk gespeeld heeft.
Qua diversiteit in songs, kwaliteit in productie, de stijgerende en hylarische songstructuren; de sparks hebben geen gelijke.

avatar van battersea
en waar mag dit dan wel op lijken? glam rock?

avatar van blur8
4,5
Vergelijken is moeilijk. Maar Glam pop is het beste etiket.
Acts als New Order, Depeche Mode en the Chameleons geven allen toe sterk beinvloed te zijn door de Sparks. Heel recent is Jack Peñate ook een volgeling.

avatar van pintjebier
Nee geen glam-rock. Dat waren jongens die zich verkleedden als meisjes. Zangers met een hoge stem horen daar niet per definitie bij. Neil Young is toch ook geen glamrocker?
Something for the girl with everything vind ik één van de beste rocknummers ooit. Het klinkt flegmatiek, maar bruist van de energie, kil en toch warm... die gitaarsolo, en dat in 2 minuten. Erg knap gemaakt.

ook voor weinig bij een kringloopwinkel ... wat mensen al niet wegdoen je vind echt af en toe juweeltjes tussen de abba"s / neal diamonds/e.d
echt soms de moeite waard ...

avatar van Reint
4,5
Moest de eerste luisterbeurt even wennen aan dit album, was ik wat teleurgesteld en beschouwde het als minder (slechts een paar nummers overtuigden, waaronder Mother Earth), maar de tweede luisterbeurt hoorde ik alweer hoe goed dit album is. Fantastische groep!

avatar van bikkel2
4,5
Meer dan waardige opvolger van het ook al niet misselijke Kimono My House.
De plaat van de 2 hits This Town Ain't Big Enough en Amateur Hour.
Nog amper bekomen van zulks, kwam dit werkje er snel achter aan.
Hoe groot de inspiratie wel niet moet zijn geweest toendertijd, bewijst deze plaat.

Sterker album dan de voorganger.
Rijper en verzorgdere composities.
Het theateale is er zeker, maar waar dat voorheen wellicht nog wel eens door sloeg, is dat op Propaganda beter in balans.
Russel gebruikt zijn stem wat prettiger - natureler zo je wilt.
En de Art-pop wint aan kracht door meer dynamiek en nog meer onderscheidenheid.
Heel coherent geheel met frivoliteit die enorm aanstekelijk werkt.
Enige missertje is eigenlijk Achoo, waar de meligheid net even te veel overheerst.

De broers bleken de meesters van het moment, zonder daar overigens altijd succes mee te hebben.
Ze voelden de tijdsgeest in ieder geval perfect aan en zijn eigenlijk nooit weggeweest.
Toch maar eens verdiepen in hun latere werk.

Hele goede plaat deze.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:52 uur

geplaatst: vandaag om 04:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.