Aphex Twin - Selected Ambient Works Volume II (1994)

Ook zo betoverd door Rhubarb?

Ja!

Ik neem terug over wat ik over Stone in Focus heb gezegt. Die track is juist ijzersterk door de herhaling van de melodie (de laatste is nogsteeds prachtig). Behoort vanaf nu bij mijn favoriete tracks van het album.

Met name de eerste CD van deze 2 bevat de betere ambient tracks. Soms rustig, soms spooky. Hoge klasse.

Erg mooi weer. Al vind ik hem net niet zo goed als zijn voorganger. Hier staan namelijk een paar tracks op die wat saai zijn.

Window Sill: een track die steeds beter wordt.

Waarom lukt het niet tussen mij en SAW Vol. II terwijl 85-92 een all time favourite is? Iemand luistersuggesties (tijdstip/volume/omstandigheden/middelen (haha))?

De albums verschillen ook wel wat (niet heel veel, maar zeker wel wat). Het beatloze hier trekt je misschien wat minder, dat kan ik wel begrijpen

's Avonds laat met een alcoholische versnapering en een sigaar wil dit wel eens goed werken

Tsja, ik vind deel 1 veel goedkoper en gemakkelijker klinken. Deel 2 is veel spannender en muzikaal gezien veel rijker. Just my 2 cents.

Rhubarb is verschrikkelijk mooi.

YouTube - Aphex Twin - Lichen

Zo mooie en betoverende muziek. Doet me helemaal verdwijnen in een mystieke wereld.

Trees (met psychedelisch filmpje).

Pff dit album duurt wel ontzettend lang zeg!
Albumliefhebbers zoals ik die altijd het hele album willen draaien zullen af en toe wel de benen moeten strekken om dit album uit te zitten...

Het zijn niet voor niets 2 CD's denk ik dan maar..

Het is inderdaad behoorlijk pittig, maar zeker welnde moeite waard.

Het is ook geen plaat om in 1x te luisteren. Typisch stemmingsmuziek, soms lieflijk, soms spooky, soms psychedelisch, etc. Voor elk wat wils.

Shiny Metal Rods .

Ik vind Grass de beste. Heerlijk onheilspellend.

Prima album maar minder sterk dan het eerste Ambient works. Sommige tracks zijn wat langdradig en saai.

Heb het idee dat mensen dit als een vervolg op Vol I zien. Tuurlijk, de naam doet dat vermoeden, maar het is gewoon compleet anders.

Heb nooit ene zier om de titels gegeven - inlay geeft alleen 25 ikoontjes en ook Discogs en Amazon geven geen titelinfo, m.uv. één track Blue Calx.

Funny dat iedereen dan hier zo trouw zijn fave weet te melden - zeker MuMe + albuminfo constant open tijdens het luisteren? Of zo het gewoon komen omdat dit album via Windows Mediaplayer wordt beluisterd?

Waarom zou een artiest nou redelijk gewild en geprezen zijn en zijn albums nauwelijks verkopen? Het rare is dat tweedehands dit album voor onder de 5 euro te koop is, bij Amazon bijv. D'r zijn echt momenten dat je een serieuze hekel krijgt aan de download- consumeer-, hap- slik- en weg-next album please-cultuur.

Fijn album, iets verstilder dan zijn voorgangers en daarom ook minder in trek bij de liefhebbers van het 'hardere' werk (Come to Daddy o.a.).

Er schijnt een reïssue op vinyl aan te komen, voor wie 'm nog niet heeft.
Op vinyl was ie de laatste jaren nl. peperduur.

Lijkt me ook niet zo vreemd bij een album van 2,5 uur. Dat zal vast niet passen op een dubbel LP.

Er zal vast een andere hoofdoorzaak zijn met een gemiddelde prijs van 200 euro voor een goede kopie.
De exclusieve veelgeliefde dromerige 10+ minuten durende track die op internet ook bekend is als 'Stone in Focus' maakt de LP-versie ongetwijveld extra gewild. Verder vinden de velen liefhebbers van dit album het wellicht aantrekkelijk deze plaat op vinyl te hebben vanwege het gruizige warme karakter. En er is natuurlijk kans dat er minder op vinyl gedrukt is geweest.

In dat geval lijken jouw aangevoerde oorzaken inderdaad een stuk aannemelijker.

Ik heb een slechte kopie van de 3lp, zonder hoes. Ooit voor een prikkie ergens gevonden. Ik moet zeggen dat het gekraak de muziek niet per se hindert.

Ah, die heb ik ook, maar dan wel met een hoes. Er staat 'Fennesz - Endless Summer' op.

Als ik mijn baan kwijtraak kan ik dus altijd nog deze plaat verkopen.

'k zou eerder zeggen muziekbijles geven aan Bennerd (mbv hoezen), al weet ik niet wat zoiets opbrengt in Belgenland

Mold is voor mij zo'n geweldige track waar ik me helemaal in kan verliezen. Het stuk klinkt erg ongrijpbaar, alsof het een soort vage herinnering is aan een nummer maar dat dus helemaal niet is.