Simple Minds - Real to Real Cacophony (1979)

The Simple Minds uit hun originele en experimentele beginperiode, met mooie nummers als Film Theme en Calling Your Name. Als geheel album toch te zwak en te wisselend. 3*

Wisselend album, nummers als Carnival( shelter in a suitcase), Factory, Premonition, Changeling, Calling your name, Film theme, en Scar zijn behoorlijk goed.

Een heel experimenteel album met een intrigerende hoes. Ik luister er niet veel naar, want het ligt niet zo makkelijk in het gehoor, maar de weinige keren dat ik het wel doe, ontdek ik telkens weer iets nieuws. Premonition is meesterlijk en dreigend, Film Theme pure romantiek, Scar mysterieus en Calling Your Name heeft zo'n leuk melodietje. Let wel, sommige nummers zoals Veldt, ik weet nog altijd niet wat ik ervan denk. Eigenlijk is dit lelijk, maar als Simple Mindsfan probeer je altijd iets goeds te zien. Ik weet het, ik kan het niet laten om weer U2 erbij te halen: die eerste cd's van Simple Minds zijn toch wel veel experimenteler en bij momenten donkerder dan die van U2. De eerste drie U2-albums zijn voor mij eigenlijk één. Je vindt er het typische U2-geluid, maar Gloria kon evengoed op Boy of War gestaan hebben ipv op October. Bij Simple Minds zijn de eerste albums toch wel heel verschillend. Life In A Say wat naïef, dit album experimenteel en gedreven. Een grote band in de maak, steeds verder naar een hoogtepunt reikend. In '82 zal dat moment er zijn. Nog even geduld, maar dit is echt al prachtig!

Toen ik dit de eerste keer hoorde dacht ik van.. hm.. nou ja..

En sinds ik de REMASTER versie van 2002 in huis heb is het van mijn absolute MINDS FAVORIETEN geworden!!!

Elke luisterbeurt ontdekt je weer iets nieuws op dat album.. fantastisch...;

Favorieten:
CHANGELING/ FACTORY/ PREMONITION/ SCAR/ CARNIVAL

Na de Roxy Music kitsch van 'Life In A Day',beschouw ik dit album het liefst als 'Simple Minds' debuutalbum.
Experimenteel,donker,en hier en daar een 'popliedje' (Changeling).
Hoogtepunten:'Citizen','Changeling',het angstaanjagende 'Veldt,het überkille 'Factory','Premonition' en 'Scar' met dat geweldige epische intro.

Alleen voor mensen met 'open oren'.

Dat vonden ze zelf ook, ze wisten niet hoe snel weer de studio in te duiken in hetzelfde jaar.
Gevolg was wel dat ze geen echte liedjes meenamen de studio in, vandaar het experimenteelste album uit hun bestaan.
De sfeer is kil, electronisch, vervreemdend. Maar bij de SM ligt de grens tussen het afstandelijke en het extatische nooit ver weg. Dat maakt de vroege SM zo uniek.
Wat te denken van songs als Factory, Changeling, Calling Your Name, Naked Eye en natuurlijk Premonition ( )
Toch is dit album minder coherent dan de vier opvolgers.
De niet diehard fans kunnen goed volstaan met de verzamelaars Celebration en/of Early Years.

.... VELDT !! -- van experiment gesproken....

goede analyse hoor, Premonition!

Zoals ik al eerder stelde, eerste kennismaking destijds was zo van "wat is me dat?".. later werd het een van mijn favoriete albums... net omwille van dat experiment dat toch perfect leek samen te gaan met schitterende songs.... Het is ook niet voor niets dat songs zoals Changeling, Premonition en Factory live nog vaak gespeeld worden, ook anno 2006 en bij menig mindsfan zeer goed ontvangen worden...

Radicaal anders dan het vorige album "Life in A Day" is dit een echte new wave plaat met experimentele trekjes ("Veldt"!) geworden. Al hier en daar zijn die geweldige basslines van Derek Forbes te horen, wat nog meer naar voren komt in de volgende albums.

"Premonition" is wat mij betreft één van de beste new wave nummers ooit. En "Film Theme" is de eerste van vele mooie instrumentals waar Simple Minds patent op heeft. Niet te vergeten het magistrale intro van "Scar".
4*

Ben hem eindelijk aan het luisteren! Wat een ander geluid dan Sons of Sisters!! Ik wist niet dat de Minds door zoveel muzikale fases zijn gegaan.. dit is een geheel op zichzelf staande plaat. Bijzondere sound. Factory en Premonition zijn geweldige tracks

Dit was mijn eerste lp van de Simple minds, en was geijk verkocht, daarna hebben ze ook nog vele mooie dingen gemaakt, maar deze zette voor mij de rest goed neer. Vanaf "alive en kicking" ben ik afgehaakt.

een van de vreemdste albums die ik ooit heb mogen horen,
maar dat maakt hem zeker niet slecht! alleen al voor de donkere sfeer die er toch wel een beetje rond deze plaat hangt, luister ik hem graag. Veldt...het lijkt bijna of we voet zetten op een andere planeet gehuld in duister. Premonition vind ik persoonlijk een van de beste nummers van de minds! de sfeer, kerrs stem, de bass..perfect echt pure new wave! ook het openingnummer, changeling,citizen,factory,cacophony,calling your name,film theme en scar zijn geweldige nummers! volgens mij vind ik gewoon het hele album goed
dit is zeker geen album dat makkelijk in het gehoor ligt. zoals c-moon al zei: de eerste keer had ik zoiets van...wat is dit?????
nu is het een van mijn favorieten van ze!

Hiermee gegonnen ze de goede weg in te slaan en kwam ze uiteindelijk tot 'the promised new gold dream'!

"Real to Real", dat gedeelte is waarschijnlijk het vaakst verkeerd geschreven gedeelte van een new wave album titel. Grappig is dat zovelen vinden dat hun debuut "Life in a Day" als Roxy Music klinkt. Nooit begrepen waarom, omdat Jim Kerr niet als Bryan Ferry klinkt en geen van de songs de kwaliteit of kitsch van Roxy Music benaderen. Voor "RtRC" gingen ze op de krautrock (oftewel Kraftwerk) toer. Zo is de openingstrack "Real to Real" akelig veel gelijkend op Kraftwerk's "Radioaktivität" (vergelijk maar eens). Is dat erg? Nee, want over het algemeen spreekt dit album veruit meer tot mijn verbeelding dan hun eerste album. Trivia fans zouden moeten weten dat de oorspronkelijke vinyl versie van RtRC een prachtig blauwe "thermographic" profielhoes had. Helaas kent men al meer dan een kwart eeuw de dodelijk saaie versie van het Virgin label.
Ik vertel dit omdat het artwork in dit geval een echte aanvulling was op de sfeer die van de muziek uitgaat. Het kan nog gekker: Ik heb voor mezelf vastgesteld dat na kritische beluistering de remastered versie uit 2002/3 DOFFER klinkt dan de vinyl versie van Arista (echt waar!). Maar goed. Ik draai dit album al sinds midden jaren 80 en vind 'm samen met "Empires & Dance" en "Sons & Fascination" een onverslijtbaar trio. Na het vertrek van Brian McGee was het uit met de weirdness en werd alles langzaam aan steeds voorspelbaarder met de hits. Voor velen zijn de Simple Minds een gedateerde jaren 80 hits-band, maar wie hun werk uit de periode 79-81 kent weet dat ze ooit tot de beste UK new wave bands hebben gehoord en dat ze misschien net zo cult hadden kunnen worden als bijvoorbeeld Joy Division. Met niemendalletjes als "Don't You (forget about me)" (oorspronkelijk een song die gezongen had moeten worden door, jawel, Bryan Ferry) hadden ze die potentie definitief ten grave gedragen. Met het vertrek van bassist Derek Forbes waren de "klassieke" Simple Minds dan ook definitief van hun muzikale drive ontdaan. Maar, om met een positieve noot te eindigen, zal ieder die die periode met dit album verkent een super album vinden dat, als je er eenmaal aan gewend bent, nog lang gekoesterd zou kunnen worden.

Ten tijde van Real To Real, Empires & Dance en Sons & Fascination werden The Simple Minds ook wel "cold wave" genoemd! Het zag er destijds naar uit dat ze altijd een underground bandje zouden blijven. Maar toen maakten ze New Gold Dream(overigens een heel sterk album) daarna Sparkle In The Rain en ja hun underground status was voorgoed verleden tijd. Jammer? Zeker! Als je bedenkt wat voor een bagger ze hierna hebben gemaakt! Mijn voorkeur gaat uit naar de periode 79-83. Omdat ik Sparkle In The Rain ook nog erg goed vind. Daarna ben ik afgehaakt ofschoon het laatste album ook niet zo heel erg slecht is!

Deze plaat is melodieuzer dan Empires & Dance, maar het is toch al minimalisme ten top! Dat mis ik toch wel een beetje op Sons & Fascination, ik heb het niet zo voor die "wijdse" klank. Hier klinken de jongens nog lekker droog, met schitterende teksten en vreemd overslaande stem van Jim Kerr.

Op deze plaat zijn ze ook nog een beetje "zoekende" naar een echte eigen sound. Die wat mij betreft toch pas echt bereikt werd met Empires en Sons/Sister Feelings. Niettemin blijft dit ook een heerlijk album met Factory, Premonition en Changeling als hoogtepunten.

Er zijn de afgelopen 4 weken zeer veel video's van Simple Minds op YouTube geplaatst, waaronder deze:

Factory

en natuurlijk deze:

Premonition

en niet te vergeten deze:

Changeling




....wie is die geheimzinnige user "cjmcge".....heeft dit wellicht iets met de aankomende anniversary-tour te maken?

Volgens mij komen de Factory en Changeling video's van de "Seen The Lights - A Visual History" DVD af, maar dat zou ik moeten checken....

Ja dat is volgens mij idd het geval.

mooie filmpjes!
Leuk om ze in dat vroege stadium bezig te zien.
Ik vind hun platen tot en met sons and fascination mooi.

ja, leuk plaatje indertijd , was vroeger een aangename verrassing , heb ze als jonge broekjes nog in het voorprogramma van roxy music in vorst nationaal gezien , en ze waren toen misschien een jaar of 18 , 19 , maar ze waren wel goed live , later werden ze alsmaar meer en meer live één grote zeepbel

EEn briljnte band staat aan het begin van zijn kunnen, dat is leuk om te horen. Al een paar pareltjes, en nog veel zoeken. Vanaf Empire wordt het allemaal menens....

Tot afgelopen weekend had ik alle Simple Minds albums t/m Néapolis behalve deze. Die discontinuïteit is nu opgeheven.

Ik verwachtte een album wat tussen Life in a Day en Empires and Dance in zat. Ten dele bleek dat te kloppen, maar ten dele lijkt deze ook wat experimenteler / avant-gardistischer. Ik lees hierboven al berichten dat dat te maken heeft met het snel de studio in duiken zonder vooraf songmateriaal af te hebben... nou, daar zijn wel eens slechtere resutlaten uit te komen lijkt me. Dat het nummer Premonition een gebruiker hier tot zijn naam inspireerde, kon ik me eigenlijk direct voorstellen.

Kortom: goede plaat!

Ik had een klein stukje van Scar op een cassette staan en ging daarmee naar de winkel. Nog voor de eerste gitaargalm uitgestorven was, liep de verkoper naar de bak van nwe releases. "Interessante band, dat wordt nog wel eens wat." zei hij.

De gelijkenis met Roxy Music was evident en dat maakte het voor mij leuk. Op de plaat wordt geëxperimenteerd, en dat is iets dat ik graag omarm. Punk was grotendeels aan me voorbij gegaan, zowel mbt de inhoud als muzikaal. New Wave was op zoek naar een geluid voor de volgende eeuw en voor mij was dit een goed voorbeeld. Nu ik het album weer eens uit de mottenballen heb gehaald is het gevoel er nog steeds.

Ik hoor met name een sterk Duitse prog / krautrock invloed in hun muziek terug op dit album en rond deze tijd. Dat ging zeker nog door t/m New Gold Dream wat mij betreft.

Geweldig expirimenteel album van een groep die vanaf dit album slechts in een paar jaar zou uitgroeien tot 1 van de meest populaire pop-bands op deze aardkloot, ongelooflijk knap.
Zelfs binnen dit album zit de groei er in, de nummers worden steeds gaver naarmate de tracks zich opvolgen, de 4e track carnival ook niet onaardig is.
De meest interessante en gemakkelijk mee te zingen track is ongetwijfeld Premonition, geweldig.
Ook gaaf zijn Factory, Changeling, Calling your name, het instrumentale Film Theme en de zeer fraaie afsluiter Scar.

Reel To Real is de meest duistere track die ik van Simple Minds ken. Jim Kerr is bijna niet te herkennen, en de sfeer neigt naar het tragische doem denken van de Gothic beweging.
Helaas geen totaal album in deze stijl.

geniaal nummer!!

Vond dit naar de eerste paar luisterbeuren helemaal niks maar dit is echt weer zo'n album die, hoe vaker je hem hoort hoe beter je hem gaat vinden.
Een expirimenteel album inderdaad.

Standout tracks: Premonition, Changeling en Calling Your Name.

Mijn uitgave van het album heet overigens: Reel to Real Cacophony en niet 'Real to Real Cacophony'. Een e'tje meer en een a'tje minder. Schijnt een misdruk te zijn. Bij wie nog meer?

Er is een verschil tussen de album titel en de track titel. Of staat het écht voor op de hoes zo? De mijne in elk geval niet...