John Legend - Once Again (2006)

"John Legend komt met een nieuwe cd."

Nou ik wist niet meer hoe ik het had. Wat een geweldig nieuws was dat toendertijd. Het wachten was begonnen. Wachten tot oktober. Kon mijn geluk niet op.

Toen hoorde ik later: "John Legend treed 17 december op in de HMH."
Ik meteen kaartjes gekocht. Kon mijn geluk niet op.

En toen was het opeens 12 oktober 2006: "Album van John Legend is gelekt." Ik meteen na school thuis de cd geplukt. Kon mijn geluk niet op.
En toen werd het tijd om eens naar de cd te luisteren.

Oude tijden herleven. Na de opkomst van de 'urban' was het allemaal niet zo goed gesteld met (vooral) de R&B. Met de cd 'Get Lifted' wist John Legend zich daar al kwalitatief goed tussen te duwen. Maar nu met 'Once Again' herleven de oude tijden helemaal. John Legend is de nieuwe Stevie Wonder, Otis Redding of wie je favoriet van vroeger ook is. Niet te missen.

Wat mij vooral erg pakt aan deze cd is de gehele sfeer die over het album zweeft. Dit is een heerlijk relaxte, intenste, gevoelige en ingetogen sfeer. Elk lied zingt John met heel veel gevoel, de producties zijn precies goed en het pianospel van John voegt vaak veel toe aan de songs. John zingt op deze cd vooral soul en een stuk minder (eigenlijk geen) R&B. Maar niet zomaar soul, maar van funky (Each Day Gets Better) tot een ware bossanova (Maxine). Ook is er nergens overdreven stemacrobatiek te horen, Legend zingt heel ingetogen. En juist dat doet het album ten goede en brengt de ongekende sfeer op het album.

Daarnaast zijn er weinig overbodige features (zoals Snoop op het vorige album) en John Legend beweegt de enige feature Mary J. Blige zelfs om heerlijk ingetogen en gecontroleerd mee te zingen op 'King & Queen'.

Ik ben volkomen overdonderd door deze cd. Zonder overdrijven kan ik zeggen dat ik de hele cd lang kippenvel op mijn armen gehad heb en af en toe zelf last kreeg van natte oogjes (serieus meen ik dat). Wat een beauty van een album.

Dit album is voor mij toch wel uitgegroeit tot 1 van mijn favourite Soul/R&B albums. Ik weet nog dat toen ik dit album 2 jaar geleden voor het eerst draaide het gewoon een leuk plaatje vond. Toen vooral gefixeerd op Hip-Hop muziek en niet veel op het genre van dit album kan ik alleen maar zeggen dat het jammer is dat ik dit album een jaar geleden pas echt ontdekt heb. Want naar mijn mening is dit gewoon 1 van de sterkste albums ooit gemaakt. Afgelopen jaar moet dit zeker het album zijn dat het meest in m'n cdspeler heeft rondgedraaid.

De stem van Legend is ongelovelijk. Op verschillende momenten weet hij je met zoveel gevoel in de muziek mee te trekken. De stem zo puur op sommige momenten zo zacht. De man straalt gewoon 1 en al soul uit. Tot op het bot.
Voorzover ik weet heb ik bij een luisterbeurt van deze cd nog nooit een nummer verder ge-skipt. Ik draaide de cd gisteren nog in de auto en toen ik al bij m'n huis was en de auto had ingeparkeerd heb ik nog een kwartier in de auto gezeten omdat ik het gewoon zonde vond om het af te zetten. De afsluiter was helemaal genieten en 1 van de sterkste nummers ooit gemaakt. Met deze clip erbij nog indrukwekkender om te zien en te horen

Elk nummer heeft weer wat en ademt sfeer uit. De teksten op sommige momenten zo simpel maar zo effectief en begrijpelijk.
Een voorbeeld is het prachtige en rustgevende nummer ''Where Did My Baby Go''.
En hoewel John gewoon fantastisch is op de slow-tempo nummers bewijst hij met een nummer als ''Stereo'' dat hij ook gewoon de pan kan uitswingen met het wat snellere werk.
Een ander prachtnummer is ''Another Again''. alles klopt gewoon in dit nummer. Het gevoel dat John weet over te brengen door lyrics als:
So we fake it again
I think we're gonna blow it, and we know it
But she's naked again
We get wasted, then I taste it, then I waste it again
I can't invite her again
'Cause she'll go from a lover to a fighter
And I'll fight her again
So it's over, but I told her to come over again

Maar welk nummer op deze cd is niet fantastisch.
Op dit moment een meer dan terrechte 3e plaats in mijn top 10.
En misschien dat na een paar luisterbeurten deze topplaat gewoon doorstoomt en binnenkort de nummer 2 of 1 positie overneemt.
Want veel beter dan dit kan volgens mij niet. Een welverdiende 5,0* sterren

Net als zijn eerste album, vind ik "Once Again" helemaal niet slecht. Er staan een paar prima tracks op, die met name op de radio gewoon lekker klinken. Maar zoals ik zo vaak vind bij R&B is het allemaal veel te glad en te zoet. De productie lijkt de boventoon te voeren en dat vind ik jammer. Een heel album gaat me dan ook tegenstaan, ondanks dat ik de kwaliteiten van John Legend als muzikant wel herken en erken. "Once Again" heeft zijn momenten, maar uiteindelijk beperk ik me tot de radiosingles.