John Legend - Once Again (2006)

Voor 20 euro doe ik er niet moeilijk over, maar voor 40 euro moet een concert gewoon 'perfect' zijn.

Ik ben btw zelf ook in de HMH geweest dus ik weet dat het redelijk groot is en bij zo'n soort artiest heb ik liever een kleinere zaal.

Heb net even het album gedownload en zal het binnen een paar dagen wel even gaan luisteren. Als het inderdaad zo klinkt als jij vindt dan kan het bijna niet mis zijn

1. "Save Room" – 3:59
2. "Heaven" – 3:47
3. "Stereo" – 4:19
4. "Show Me" – 5:10
5. "Each Day Gets Better" – 4:01
6. "P.D.A. (We Just Don't Care)" – 4:51
7. "Slow Dance" – 4:53
8. "Again" – 4:24
9. "Maxine" – 4:39
10. "Where Did My Baby Go" – 5:17
11. "Maxine's Interlude" – 2:00
12. "Another Again" – 5:20
13. "Coming Home" – 5:22
14. "Bonus Track" – 3:51

Ik vind het nog steeds iritant, noemd hij zichzelf nou R&B of niet ?
Ik vind het alsnog op Soul lijken en doen...

Ik ben hem aan het downloaden, ik ben benieuwd

King & Queen is met Mary J. Blige

Het is toch echt Mary J. Blige.

Bijvoorbeeld te checken op:

http://www.internetbookshop.it/cd/ser/serdsp.asp?e=0828768032329

Jezus wat ben ik teleurgesteld

Waar het vorige album alle kracht en emotie had, heeft dit album eentonigheid en ik mis bij alle nummer emotie of kracht. Save room had nog wel wat kracht in zich, maar ook dat nummer is niet eens heel geweldig. Naar zijn geweldige debuut had ik deze keer nog meer verwacht, maar helaas dit album is saai en bevat geen enkel heel mooi nummer. De nummers de nog iets bij me doen zijn "Save room" en "PDA (We Just Don't Care)". Dit album gaat dus zeker van m'n nog kopen lijstje.

1,5 * 1 ster voor die 2 nummers die nog een beetje leuk zijn en een halve ster voor de moeite.

Zo in eerste instantie hoor ik dat John met een erg ingetogen en gevoelig album komt. Er hangt een hele relaxte sfeer over alle nummers. Geen overbodige stemacrobatiek. Het spreek me heel erg aan moet ik zeggen. Veel kippenvel momenten.
Mijn stem zal nog volgen, moet de cd eerst wat beter luisteren.

Jij kan het gewoon niet waarderen dat het niet meer druk is en dat het niet meer met Hip Hop invloeding is denk ik.
Het is een top album voor dit Genre, nummer dat eruit springt is Coming Home, prachtige piano speel met zijn stem er perfect boven.
Net zo'n nummer als Ordinary People maar dan stukken beter.

Voorlopig 3,5, kan nog een 4 worden of evengoed een 3, moet nog een paar keer luisteren.

Precies waar ik bang voor was: wat hou je over zonder de vette producties, de leuke gastoptredens en dat ene supermooie kippenvel nummer: iets wat niet ver boven de middelmaat uitkomt

kaarten komen deze richting op voor 17 december. . Heb heel erg zin

Verkeerd gedacht dus, ik heb een hekel en hip-hop en heb op John's vorige album eigenlijk ook geen hip-hop gehoord. En ik waardeer John juist wel maar dit album is gewoon heel teleurstellend. Natuurlijk geef ik 't nog de kans maar hoger zal het echt niet worden.

'

Heb ze ook al. En over de cd. Die verdient van mij nu 4,5 ster. Heerlijk ingetogen en met veel gevoel gezongen cd. Een uitgebreidere recensie zal ik morgen wel even maken.

Hoe komt het dat dat gevoel wel bij jou overkomt en de nummers mij helemaal niets doen ?

Misschien andere luisterstandaard.

Dat heet iets van ''smaken verschillen''.

Een gevoel heeft niet persee met smaak te maken.

Nou als iets je smaak niet is is het ook moeilijk er een echt goed gevoel bij te krijgen.

Maar John legend valt in m'n smaak, hij staat tenslotte ook nietvoor niets hoog in m'n top 10.

O dat zag ik over het hoofd.

Valt me toch iets tegen dit album.
In Get Lifted zat veel meer pit en creativiteit in. De up tempo nummers wisselde zich af met de wat rustigere nummers. Nu Once Again na Save room wordt het allemaal erg rustig/dromerig met weinig afwisseling. Af en toe een paar nummers tussendoor die weer wat meer weten uit te stralen, maar over het algemeen blijft het een beetje inspiratieloos.
Save room, Each day gets better en Where did my baby go? zijn de hoogtepunten.

3.5* al moet ik hem nog beter luisteren!

Maar kijk dan ook nog eens naar je andere muziek, Britney Spears etc... iets van een compleet ander gerichte muziek vergeleken met John Legend
Plus, HipHop hoeft niet persee rap te zijn, het hoeft alleen maar beats in de richting van Hip Hop te zijn, simpel als dat.

De toch wel vele opmerking wat betreft pit en afwisseling deel ik ook. Echter na een paar keer luisteren ga je toch meer van het album houden en zijn de nummers stuk voor stuk erg goed. Alleen...tja...hij is ánders. Anders dan zijn voortreffelijke voorganger. En als je afwijkt van iets heeeel goed..is het even wennen..Ik wen nog even door...stem volgt later

"John Legend komt met een nieuwe cd."

Nou ik wist niet meer hoe ik het had. Wat een geweldig nieuws was dat toendertijd. Het wachten was begonnen. Wachten tot oktober. Kon mijn geluk niet op.

Toen hoorde ik later: "John Legend treed 17 december op in de HMH."
Ik meteen kaartjes gekocht. Kon mijn geluk niet op.

En toen was het opeens 12 oktober 2006: "Album van John Legend is gelekt." Ik meteen na school thuis de cd geplukt. Kon mijn geluk niet op.
En toen werd het tijd om eens naar de cd te luisteren.

Oude tijden herleven. Na de opkomst van de 'urban' was het allemaal niet zo goed gesteld met (vooral) de R&B. Met de cd 'Get Lifted' wist John Legend zich daar al kwalitatief goed tussen te duwen. Maar nu met 'Once Again' herleven de oude tijden helemaal. John Legend is de nieuwe Stevie Wonder, Otis Redding of wie je favoriet van vroeger ook is. Niet te missen.

Wat mij vooral erg pakt aan deze cd is de gehele sfeer die over het album zweeft. Dit is een heerlijk relaxte, intenste, gevoelige en ingetogen sfeer. Elk lied zingt John met heel veel gevoel, de producties zijn precies goed en het pianospel van John voegt vaak veel toe aan de songs. John zingt op deze cd vooral soul en een stuk minder (eigenlijk geen) R&B. Maar niet zomaar soul, maar van funky (Each Day Gets Better) tot een ware bossanova (Maxine). Ook is er nergens overdreven stemacrobatiek te horen, Legend zingt heel ingetogen. En juist dat doet het album ten goede en brengt de ongekende sfeer op het album.

Daarnaast zijn er weinig overbodige features (zoals Snoop op het vorige album) en John Legend beweegt de enige feature Mary J. Blige zelfs om heerlijk ingetogen en gecontroleerd mee te zingen op 'King & Queen'.

Ik ben volkomen overdonderd door deze cd. Zonder overdrijven kan ik zeggen dat ik de hele cd lang kippenvel op mijn armen gehad heb en af en toe zelf last kreeg van natte oogjes (serieus meen ik dat). Wat een beauty van een album.

Maar eerlijk gezegt vind ik Stevie Wonder alsnog beter dan John Legend, vooral omdat ik ook op 13 Mei geboren ben
Maar dit album is echt zeer rustiger, mij pakt het GELUKKIG ook

Mij ook. Prachtig. Ben er best blij mee. 4,5 ster.

4,5 het album begind met een top nummer en zo blijft het maar doorgaan.
Het stelt me compleet niet teleur ofzoiets.
Ik hou van de piano spel, de drums, het gezang, de lyrics, refreintjes, damn deze man moet doorgaan in dit soort albums, deze is stukken beter dan zijn vorige, de vorige was teveel Hip Hop beinvloed, deze meer Soul

Dit is een verkeerde tracklist trouwens.

Vrijdag is die te gast in Re:action op TMF.