Kraftwerk - Computer World (1981)

Wat was de eerste dan? Misschien dat je Minimum-Maximum (die klinkt behoorlijk modern) en/of het vroege werk (dat veel meer richting Neu! gaat) wel iets vindt.

Zelf moet ik dit album ook nog horen, maar ik ben eigenlijk wel heel benieuwd.

Leuk weetje: Coldplay heeft de melodie van 'Computer Love' gecoverd in 'Talk'. Hoor hier het resultaat.

http://uk.youtube.com/watch?v=_N9rH2x5KUw

The Man-Machine, die ik 3* heb gegeven, die vind ik wel wat beter dan deze. Heb eigenlijk niet zoveel zin meer om ander werk te checken, maar wie weet ben ik ooit zo gek

Ik vind Minimim-Maximum best wel onvergelijkbaar hiermee. Maar je moet maar kijken, mocht je nog 's behoefte krijgen aan een extra portie Kraftwerk.

Voor mij is dit eigenlijk een album met 5*-potentie.

Het enige nadeel is de korte duur. Ik weet nog dat ik bij mijn eerste luisterbeurt zoiets had van 'is ie nu al afgelopen? ik zit er net lekker in!'. Oh, en de eerste nummers zijn ook wat oppervlakkiger, voor mijn gevoel.

Met Numbers heb ik niet zoveel. Ik begreep dat Nicole Scherzinger (van de illustere PCD) het heeft gesamplet voor haar debuutsingle, maar daar herkende ik het niet van. Ik herken wel de Kraftwerk-invloed in LCD Soundsystem (het intro van Disco Infiltrator is zowat 1-op-1 gekopieerd van een track van dit album) en hedendaagse electrogrootheden als Legowelt. Wat ik me dan nog afvraag: weet iemand uit welke nieuwe track ik de hoge synths uit het slotnummer ken?

De kwaliteit van dit album schuilt voor mij vooral in de b-kant, met 3 fantastische melancholische nummers. Op de een of andere manier werken die nummers zo goed samen dat het haast tot ontroeren werkt. Ik snap ook niet echt mensen er kil aan vinden... Maar misschien ben ik ook wel een sucker voor dit soort romantiek.

idd herman

dikke 5

verveeld nooit en is tijdloos

Ik vermoed dat communiefeesten me verhinderden om voor mijn 25ste een Kraftwerk-album integraal te beluisteren. Mijn ouders waarschuwden me namelijk herhaaldelijk voor mijn moeders Duitse familietak: "Het zijn leuke jongens, maar soms halen ze nogal vreemde streken uit."

De Duitse familietak zag er geen graten in om volledig verfomfaaid acte de présence te geven op statige familiebijeenkomsten, nadat ze de plichtsplegingen volledig achterwege lieten. Meestal knabbelden ze reeds aan de aperitiefhapjes terwijl wij met z'n allen de obligatoire "Hallo! Hoe gaat het?"-formuleringen dienden uit te spreken.

"Dat geeft geen pas." oordeelde mijn moeder, en fulmineerde vervolgens heftig dat "Die Duitsers toch altijd overal met bemodderde schoenen doorheen waden".

Mijn beeld rondom Duitsland, Duitse inwoners en dito cultuur moet daar ergens een kronkeling opgelopen hebben Want met het vorderen van de jaren dien ik ootmoedig te concluderen: "Ja - er is véél leuks geproduceerd in Duitsland doorheen de jaren".

Zo is deze "Computer World" een langspeler die ik dit jaar pas echt ben gaan waarderen. Zoals eerder vermeld een uiterst clean geproducete langspeler, die bij sommige luisteraars nogal snel tegen het predikaat "kil" toegemeten kan krijgen.

"Interpol & Deutsche Bank. FBI & Scotland Yard " dreunt een monotome stem in opener Computer World. Uiterst rigide kronkelt de kristalheldere melodie zich een weg doorheen die monotome stem. Dat is ... hartverwarmend

En laat dit nu de toon zijn die doorheen de langspeler wordt aangehouden. Enerzijds zijn er die kurkdroge lijstjes die afgeraffeld worden ("Numbers" is daarvan hét voorbeeld), maar dat wordt gecounterd door de speelse, onweerstaanbare melodieën.

Zo vraag ik me hard af wie niet de mondhoeken omhoog tilt bij het horen van "Pocket Calculator" ("By pressing down a special key - it plays a little melody"). En misschien (of ben ik nu overmoedig?) zou "Computer Love" een update kunnen zijn van het Schubert-gevoel anno het computertijdperk.

Mijn Duitse neefjes zijn dik in orde, moeder. En Kraftwerk is dat ook

lijkt me een mooi verhaal zachary

blij dat je een 5 gegeven hebt trouwens voor dit juweeltje

Bijzonder goede plaat.

no doubt.


''I'm the operator, with my pocket calculator''

zoooo catchy, doch zo geniaal!

Eins Zwei Drei Vier Funf, en gaan met het album. Nog steeds een van de beste dioe ze gemaakt hebben, en op sommige stukken gewoon doorspekt met humor. Geweldig album.

Een humoristisch, ritmisch en regelmatig zeer toegankelijk (cfr coldplay) conceptalbum. Dat is dit.

Dat sommige mensen die gewoon wat saai "gebliep en geblop" vinden, dat kan ik ergens wel begrijpen. Misschien is dit net iets gedateerder dan de andere albums, maar volgens mij ligt dat meer aan het concept dan aan de muziek. Al die computerachtige geluidjes zijn zo uitgemolken geweest.

Maar langs de andere kant, de productie is zoals altijd glashelder, de melodieën zijn eenvoudig en toch krachtig genoeg en het klankspectakel is zo goed als eindeloos diepgaand. Zoals we gewoon zijn met kraftwerk. Het heeft lang geduurd eer ik computer world - the original - beluisterde en het klinkt allemaal iets "kaler" dan de latere versies van de nummers. Hoewel, "kaal" is misschien niet het juiste woord, eerder "gedistileerder" ofzo. Maar mijn god, die synth solotjes toch altijd en ralf's orgeltje.

Maar wat me bij dit nummer vooral in het oor springt is het ritme, ik kan me geen ander kraftwerk album herinneren waar het ritme zo hard op de voorgrond te vinden is eigenlijk. Ritme, melodie én geluidssculptuur!

Hiep hiep hoera!

*4,5 minstens.

Een vriend van me vertelde me een tijdje terug dat toen hij Computer World eens draaide, en ze bij Computer Love aanbeland waren, een vriendin opeens begon te vertellen hoe grappig ze het vond dat haar favoriete band, Coldplay dus, gecoverd werd.

Enfin, slecht verhaal.

Zelf heb ik deze cd gekocht nadat ik TEE en the Man-Machine al in huis had. Vergeleken daarmee vind ik deze cd iets minder. Maar waarom, dat vind ik nog lastig te zeggen. Voor mijn gevoel is de muziek wat simpeler dan op voorgenoemde 2 platen, meer tekst en minder instrumentale stukken. Het klinkt, kortom, iets 'gewoner'.

Computer World en Numbers zijn dé nummers van deze LP. En Coldplay herinnerde mij er aan hoe leuk Computer Love eigenlijk is. Wel wat lang.

Geniaal album! Vooral de grote hoeveelheid humor spreekt me aan, in combinatie met het thema van het album (aangezien ik een computerliefhebben ben ). De tekst vind ik trouwens vaak ook nog vrij actueel klinken, ondanks dat dit album meer dan 25 jaar oud is. Hoogtepunt is voor mij Pocket Calculator ("I'm the operator with my pocket calculator!"). Numbers vind ik als talenfreak wel interessant; leer je ook nog eens in het Japans tellen ("ichi, ni, san, shi"). Computer Love is ook briljant: "I need a rendez-vous, I need a rendez-vous"... Al met al leuke teksten, en bovendien ook fijne melodieën. Voorlopig 4*.

"Hoe grappig ze het vond dat haar favoriete band, Coldplay dus, gecoverd werd." =>

Ik vond het prachtig van Coldplay. Sommige fans vinden het een beetje vies enzo, maar ik vond het prachtig want ik ben er zeker van dat er een hoop mensen Kraftwerk hebben leren kennen dankzij Coldplay. En al bij al vind ik het een bevestiging van hun fenomenale grootsheid dat een bijzonder populaire band van het moment Kraftwerk gaat coveren op een eervolle én originele manier.

Het maakt volgens mij ook voor eens en altijd duidelijk dat Kraftwerk niet "kil" is.

Zeker eens op zoeken naar Trinity's Breakfast - Coldplay Talk (op youtube bijvoorbeeld) voor een ander perspectief op Talk en Computer Love.

Zelf vind ik dat een zeer geslaagd conceptalbum van Kraftwerk rond de computer. Grappige teksten, schijnbaar eenvoudige maar ingenieuze melodieën met de nodige computerbliepjes, het totaalplaatje klopt helemaal.
Ik vind Kraftwerk ook niet kil klinken en gedateerd evenmin, ik kan er alleszins van genieten, alleen jammer dat het album zo kort duurt.

Terug naar 1981....kennismaken met electronische muziek, eerst via Jean Michel Jarre (Magnetic Fields) en daarna.... Kraftwerk met Computer World. Ik was 15 in 1981 en kreeg van mijn ouders mijn eerste computer, de Sinclair ZX81. Alles paste in elkaar, alles klopte. Heel lang heb ik gedacht dat ik zo'n beetje de enige was die deze muziek zo geweldig vond. De nummers van Computer World stonden niet in de top40 en ook niemand in mijn omgeving kon de muziek van Kraftwerk waarderen. Dus zat er niets anders op om mezelf af te sluiten op mijn zolderkamertje en met een koptelefoon dit album 'grijs' te draaien, naast ook de albums van Jarre en iets later ook Ultravox.

Jean Michel Jarre => die klinkt dan weer wél gedateerd.

Nerds zijn vaak fan van kraftwerk btw!

Niet meer of minder dan Kraftwerk vind ik.

Vind ik ook.. ik houd juist van die enigzins gedateerde sound van Kraftwerk en JMJ, klinkt uniek daardoor.

Ik zou toch zeker de Duitse versies luisteren in plaats van de Engelse.

KRAFTWERK * COMPUTER WORLD

REKENWERK

Na twee en een half jaar doet Kraftwerk weer van zich spreken. Met de voorlaatste elpee The Man Machine introduceerde de groep een concept waarin een belangrijke plaats was ingeruimd voor machines die een soort creatieve symbiose met de mens van vlees en bloed aangingen. Op Computer World is dat idee nog strakker doorgevoerd en zijn de vier van Kraftwerk eigenlijk nog slechts als creator (de inventieve geesten achter de creatie) aanwezig, terwijl de uitvoerende taak door vernuftige muziekmachines is overgenomen. De door de groep zelf ontworpen en gebouwde speeltjes varen op de automatische piloot en schijnen zelf, eenmaal ingesteld, muziek te genereren. De groep wil in die opstelling ook op tournee gaan.

Aanvankelijk actief als twee met geluid experimenterende audio-ingenieurs heeft Kraftwerk zich in de loop van de jaren zeventig ontwikkeld tot een produktieteam dat steeds rigider en nauwgezetter een idee uitwerkte. The Man Machine was het voorlopige hoogtepunt in hun niet bijster omvangrijke oeuvre en Computer World kan daar naast staan. Kraftwerk is niet alleen een van de meest succesvolle Duitse groepen, ze is zeker de invloedrijkste. Het Japanse Yellow Magic Orchestra heeft zo'n beetje al haar foefjes van de Duitsers afgekeken en ook in eigen land begint hun invloed zich steeds nadrukkelijker te laten gelden in de experimentele muziek van jonge Duitse bands als Deutsch Amerikanische Freundschaft en Der Plan, waarmee het kwartet een beetje laat ook artistieke erkenning oogst.

Want laten we wel wezen, helemaal serieus werden die maffe tooningenieurs met hun wereldvreemde ideeën over elektronica vaak niet genomen. De humor van de groep is uiterst bedacht, zo ook op deze plaat die is opgebouwd rond het thema computer: het moderne rekentuig loopt als rode draad door de zeven nummers, waarvan It's More Fun to Compute de grappigste titel heeft. Een tikje kil is het allemaal wel en Computer Love is met zijn ijzersterke melancholische thema moeiteloos het prijsnummer. De riff is sterk genoeg om tot zeven minuten opgerekt te kunnen worden.

Voor het overige is Computer World in ritmisch opzicht inventiever dan in harmonisch opzicht. De plaat laat zich bijgevolg beter genieten als geluidsbehang (ook daarin is Kraftwerk het Yellow Magic Orchestra een slag voor geweest) dan als specifieke luisterplaat. En de computerportretten uit de persmap hadden ook best standaard bij de handelsuitgave gevoegd mogen worden.

Alfred Bos in OOR 11 (3 juni 1981)

Als ik dit album nu draai kan ik niets anders opmerken dat de computer sinds dien een behoorlijk ontwikkeling door heeft gemaakt. In gedachte zit ik in de schoolbanken in een lokaal met dergelijke apparaten als op de hoes staat afgebeeld. Boven het schoolbord hingen drie A-viertjes met in koeienletters de woorden New - Cload - Run. Veel kon je niet met een dergelijk toestel, wat programmeren en een spelletje. Later in mijn middelbare schooltijd kwam de PC in het lokaal te staan. Dat bracht wat meer leven in de brouwerij. In die tijd kreeg ik les van een docent die nogal peu-nerveus was. Voor hem mocht je de computer pas starten als er geen floppydisk in de computer zat, omdat hij bang was dat er belangrijke informatie verloren kon gaan. Je moest bijwijze van spreken met de floppy in de lucht zwaaien als je de computer aan deed. Buiten dit gegeven om kon je nog niet zoveel met die computers. Samen met een klasgenoot zat je dan een uurtje weg te pielen. Vooral Pong was leuk om te doen en als het woord menu op het scherm verscheen tikte we daar een hele maaltijd in.

Maar goed ik zit hier op de MusicMeter en niet op Schoolbank.nl. Aan de muziek op dit album van Kraftwerk is duidelijk te horen dat de computer nog in ontwikkeling was. De heren schetsen op een boeiende wijze een beeld van de toekomst. Veiligheidsdiensten die achter van alles en nog wat kunnen komen. Daarnaast prachtige bliepjes op Pocket Calculator en dat monotone ritme heeft wel wat. Met wat getel in een rioolbuis begint Numbers. Het doet wat nerveus aan en in gedachte zie ik een boekhouder de cijftjes op het scherm controleren. Na al die boekhoudkundige zaken is het ook genieten geblazen op de computer daarvan is Computer World 2 het bewijs van.

En wat is de melodie van Computer Love nog actueel, heeft Coldplay hier niets mee gedaan? Naast dit gegeven laat het mooi horen hoe we aan dit nieuwe toestel gehecht zullen raken. Het idee van MusicMeter zal toen al een beetje rond gespookt hebben. Naast dit alles een heerlijk stuk muziek. Op de track Home Computer krijg ik het gevoel dat de computer bijna het hele leven gaat domineren. Zo zou je niet langer meer de plee hoeven te soppen bijvoorbeeld. Ja, en dan is daar al veel te snel het profetische It's More Fun to Compute. Een heerlijke futuristische compositie waar niets op aan te merken is. Lekkere electronische muziek die nog voldoende beelden oproept na al die jaren. Kortom; een erg lekker album van Kraftwerk.

Prettig leesvoer, heren.
Ze mogen trouwens best aangevinkt worden als recensie.


Dat was Fergalicious van Fergie.

Absoluut een van de beste Kraftwerk-albums. Naast het vrolijke gebliepbliep (Pocket Calculator) vind ik dat dit een electronisch album is met erg veel gevoel. Luister maar naar het prachtige Computer Love.

Deze cd toont de Kraftwerk die ik het liefst hoor. Geen experimenteerdrang zoals in de beginjaren (alles voor Trans Europe Express), maar songs met goede melodiën. Coldplay heeft niet voor niets een deel van Computer Love gebruikt voor hun hit "talk".

Deze cd is een absolute aanrader (samen met The man-machine en Minimum-Maximum) voor iedereen die niet vertrouwd is met Kraftwerk, de grondleggers van de electronische muziek.

Ik vind dit zeker Kraftwerk's beste album. Al vind ik The Man-Machine ook erg mooi.

I'm the operator with my pocket calculator...

Erg leuk album om te luisteren voor bijv. 't slapen. Mooi sfeertje enzo

4*

Ja apart sfeertje he?

Absoluut.

Het voelt futuristisch vanuit een retro-perspectief. (Wat in principe logisch is ).