Black Sabbath - Master of Reality (1971)
mijn stem
488 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Metal / Rock
Label: Vertigo
-
Sweet Leaf (5:06)
-
After Forever (5:27)
-
Embryo (0:28)
-
Children of the Grave (5:16)
-
Orchid (1:31)
-
Lord of This World (5:26)
-
Solitude (5:02)
-
Into the Void (6:11)
-
Weevil Woman '71 * (3:00)
-
Sweet Leaf [Studio Outtake Featuring Alternative Lyrics] * (5:04)
-
After Forever [Studio Outtake Instrumental] * (5:20)
-
Children of the Grave [Studio Outtake Featuring Alternative Lyrics] * (4:36)
-
Children of the Grave [Studio Outtake Instrumental] * (6:01)
-
Orchid [Studio Outtake with Tony Count-In] * (1:40)
-
Lord of This World [Studio Outtake Featuring Piano & Slide Guitar] * (5:37)
-
Solitude [Studio Outtake Intro with Alternative Guitar Tuning] * (3:45)
-
Into the Void * (6:24)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur:
34:27
(1:15:54)
0
geplaatst: 19 februari 2008, 18:43 uur
Into the Void en Sweet Leaf.....man wat zijn ze voor eeuwig goed...
En maar een beetje populair liggen doen met die grunge...luister eens naar Sweet Leaf, het allereerste grunge nummer van de wereld.
En maar een beetje populair liggen doen met die grunge...luister eens naar Sweet Leaf, het allereerste grunge nummer van de wereld.
0
geplaatst: 26 februari 2008, 12:37 uur
Best een leuk album uit de Ozzy periode met Sweet Leaf en Into The Void als hoogtepunten. Verder klinkt het wel aardig, al is de ballad wel erg rustig. Ik moest mijn iPod in ieder geval wat harder zetten.
0
geplaatst: 26 februari 2008, 16:58 uur
@ orbit: Slayer is een zeer strakke metalband, maar zo goed als dit? Kom nou... 
0
Guardian of Isis
geplaatst: 18 mei 2008, 20:26 uur
Lekkere plaat, zeker even goed als Black Sabbath en Paranoid voor mij. Absolute favoriet is Children of the Grave, maar ook Into the Void en Sweet Leaf zijn sterk. Verrassend nummer: Solitude, dat zodanig on-Sabbath klinkt dat het 100% Sabbath is. Logisch, niet? 
0
geplaatst: 18 mei 2008, 20:37 uur
Blijkbaar wel, want ook de andere MuMe-gebruikers vinden dat gezien de top250 het gemiddelde cijfer
0
geplaatst: 11 juni 2008, 11:47 uur
Goed album van Black Sabbath, met de toppers Sweet Leaf en Into The Void (wat misschien wel het eerste doom metal-nummer ooit is). Maar mijn absolute favoriet hierop is After Forever, wat een heerlijk nummer is dat. Solitude is een vreemde eend in de bijt, maar is een erg mooie ballad.
0
geplaatst: 1 juli 2008, 09:15 uur
Inderdaad een heel goed album van BS.
Spijtig van een stinker als "Solitude", anders had hij naar de 4,5* sterren geklommen.
Spijtig van een stinker als "Solitude", anders had hij naar de 4,5* sterren geklommen.
0
Wolfgang1975
geplaatst: 24 juli 2008, 21:31 uur
Een hele goede plaat met 6 echte nummers; ik heb niet de versie met 9 tracks en Embryo en Orchid zijn meer tussendoortjes dan volwaardige nummers. Enige misser is Solitude. Ik heb er geen problemen mee als een metalband experimenteert met een ballad, maar zo slaapverwekkend als dit hoeft nou ook niet weer. De overige 5 tracks zijn uitmuntend!
0
geplaatst: 24 juli 2008, 21:40 uur
Solitude vind ik juist een prima ballad, met name de fluit in het nummer vind ik echt mooi, en het is goed voor de afwisseling. Dan vind ik een ballad als Changes (van het opvolgende album Vol. 4) veel slechter en slaapverwekkender...
0
geplaatst: 25 juli 2008, 01:55 uur
Solitude is het beste nummer van deze plaat imo, inderdaad een van de betere ballads (eens met Mart:) beter dan zoiets als Changes 
0
stuart
geplaatst: 25 juli 2008, 07:21 uur
Dit is mijn op 1 na mooiste BS album uit hun begin periode ( Na Paranoid).
Het album begint uitstekend met het smerige Sweat Leaf. Dan komt een lekker uptempo nummer met After Forever. Het "middengedeelte" vind ik ,m.u.v COTG wat minder met de 2 instrumentale ministukjes en Lord of this world. Solitude is aangenaam en is geinspireerd door Planet Caravan van het vorige album, hoewel ik die beter vind.
BS sluit af met het heerlijke Into the void, ( naast Sweat Leaf) de 2 favorieten van dit album.
Het album begint uitstekend met het smerige Sweat Leaf. Dan komt een lekker uptempo nummer met After Forever. Het "middengedeelte" vind ik ,m.u.v COTG wat minder met de 2 instrumentale ministukjes en Lord of this world. Solitude is aangenaam en is geinspireerd door Planet Caravan van het vorige album, hoewel ik die beter vind.
BS sluit af met het heerlijke Into the void, ( naast Sweat Leaf) de 2 favorieten van dit album.
0
stuart
geplaatst: 26 juli 2008, 06:28 uur
Het debuutalbum van Black Sabbath mag er ook beslist wezen(ik bezit de eerste drie en van de rest uit Ozzy's tijd heb ik er verscheidene nummers gebrand op een soort "best of'" cd.) Het is niet zo dat ik Paranoid veruit de beste vind, maar het heeft bij mij nét de voorkeur.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 4 augustus 2008, 23:09 uur
Into the Void, Sweet Leaf en zeker Children of the Grave: machtig. Zeer strak gespeeld, dit album.
0
geplaatst: 4 augustus 2008, 23:30 uur
Ozzy albums klassement:
1) Sabbath Bloody Sabbath
2) Black Sabbath
3) Master Of Reality
4) Paranoid
5) Technical Ecstacy
6) Vol 4
7) Sabotage
8 ) Never Say Die!
Een mooie 3de plaats.
- Spijtig van de intermezzo's. Staan eigenlijk maar 6 nr's op.
- Beste Ballad ook van BS (Planet Caravan en Changes skipp ik steeds)
- Lord of this world is net ietsje minder (niet veel).
1) Sabbath Bloody Sabbath
2) Black Sabbath
3) Master Of Reality
4) Paranoid
5) Technical Ecstacy
6) Vol 4
7) Sabotage
8 ) Never Say Die!
Een mooie 3de plaats.
- Spijtig van de intermezzo's. Staan eigenlijk maar 6 nr's op.
- Beste Ballad ook van BS (Planet Caravan en Changes skipp ik steeds)
- Lord of this world is net ietsje minder (niet veel).
0
stuart
geplaatst: 5 augustus 2008, 08:13 uur
On-topic:
Ik kan me vinden in 2 van de 3 opmerkingen over Master of Reality, behalve over de mooiste ballad; dat is IMO Planet Caravan. Solitude is wat een kopie hiervan(wel aardig hoor,beslist).
Ik kan me vinden in 2 van de 3 opmerkingen over Master of Reality, behalve over de mooiste ballad; dat is IMO Planet Caravan. Solitude is wat een kopie hiervan(wel aardig hoor,beslist).
0
geplaatst: 26 augustus 2008, 12:38 uur
Stuart: helemaal mee eens.
Hele fijne plaat als je even geen zin hebt om na te denken over wat je hoort. Gewoon de versterker op 10, alvast sorry tegen de buren zeggen, en knallen maar.
Met hun debuut, en SBS een van mijn favoriete BS-platen.
Jammer dat de cd zo kort is (33 minuten), maar aan de andere kant: als er een extra nummer op had gestaan, was Master of Reality waarschijnlijk saaier geworden dan nu het geval is. Ik kan niet goed zeggen wat mijn favoriete nummer is, aangezien ze allemaal niet verkeerd zijn, maar Solitude en Into the Void zijn het niet.
Hele fijne plaat als je even geen zin hebt om na te denken over wat je hoort. Gewoon de versterker op 10, alvast sorry tegen de buren zeggen, en knallen maar.
Met hun debuut, en SBS een van mijn favoriete BS-platen.
Jammer dat de cd zo kort is (33 minuten), maar aan de andere kant: als er een extra nummer op had gestaan, was Master of Reality waarschijnlijk saaier geworden dan nu het geval is. Ik kan niet goed zeggen wat mijn favoriete nummer is, aangezien ze allemaal niet verkeerd zijn, maar Solitude en Into the Void zijn het niet.
0
geplaatst: 26 augustus 2008, 12:56 uur
Into the Void niet je smaak? *slik* Ik dacht dat die mensen niet bestonden onder de Sabbathers......
Ik heb met je te doen.
Ik heb met je te doen.
0
geplaatst: 26 augustus 2008, 16:04 uur
wizard schreef:
Ik kan niet goed zeggen wat mijn favoriete nummer is, aangezien ze allemaal niet verkeerd zijn, maar Solitude en Into the Void zijn het niet.
Ik kan niet goed zeggen wat mijn favoriete nummer is, aangezien ze allemaal niet verkeerd zijn, maar Solitude en Into the Void zijn het niet.
Da's vast een grapje!
0
geplaatst: 27 augustus 2008, 12:47 uur
kaztor schreef:
Da's vast een grapje!
(quote)
Da's vast een grapje!
Nee, dat is geen grapje. Ik ben niet zo'n fan van Into the Void. Als ik Master of Reality beluister, is het niet zo dat ik de cd na Lord of this World uit de speler haal, maar vergeleken met de eerste 6 (nou ja, 4) nummers is Solitude een beetje flauw en te lang, en Into the Void vind ik een beetje zeurderig.
0
stuart
geplaatst: 27 augustus 2008, 12:50 uur
Ach , zo heb ieder zijn favorieten en (wat) mindere nummers soms.
Ik ben weer niet zo'n fan van Lord of this world, zonder dat ie nou slecht is.
Ik ben weer niet zo'n fan van Lord of this world, zonder dat ie nou slecht is.
0
geplaatst: 7 oktober 2008, 22:51 uur
Eindelijk staat die zalige versie van INTO THE VOID uit 1992 terug op youtube. (was weg gehaald door een platenfirma ofzo)
Rob vernietigd Ozzy echt op dat nummer.
Rob vernietigd Ozzy echt op dat nummer.
0
geplaatst: 9 december 2008, 15:38 uur
Een van de beste platen van Sabbath met Ozzy. Elk nummer dat hierop staat is raak. Zelfs het afsluitende Solitude gezongen door Bill Ward vind ik nog geweldig
0
Guardian of Isis
geplaatst: 9 december 2008, 15:49 uur
Het afsluitende Solitude? Dan vergeet je toch het machtige Into the Void, hoor!
0
geplaatst: 9 december 2008, 17:08 uur
Sinds wanneer zingt Bill Ward op Solitude? Volgens mij heb je een andere versie dan ons, hoor.
Into the void is nota bene het beste nummer op de plaat. Vooral live is het
live 1992
Into the void is nota bene het beste nummer op de plaat. Vooral live is het
live 1992
0
bobbee
geplaatst: 21 maart 2009, 16:46 uur
ik kocht de Lp in 1971 blindelings omdat de vorige twee zo veel indruk maakten vanwege vooral dat geluid van drums, bass en gitaar. Alleen die stem, tja nou vooruit.
Deze viel tegen, ik heb hem redelijk vaak gedraaid maar ik kon er niet echt warm voor lopen. De sfeer was er niet meer. Het was te licht.
Vandaag het album weer eens opgezet en wederom: de muziek en productie is prima. Het heeft natuurlijk niets meer met heavy metal te maken, het is gewoon pop of rockmuziek met een heavy randje.
De instrumentale intermezzo's zijn goed. Sowieso aardige plaat, lekker afwisselend.
Maar wat toen niet te verteren was, is dat nu nog minder. De zang en de teksten zijn afgrijselijk. Er is een hoop effect apparatuur nodig om de zang niet al te vals te laten klinken, maar daarmee verberg je niet dat de man absoluut niet kan zingen.
Ook de teksten zijn van het niveau: 'kijk mama zonder handen'. After Forever zou de EO jongerendag kunnen openen.
Als ik de beelden van de tv serie The Osbournes weer voor mijn geest haal, dan is Osbourne altijd een overschatte malloot geweest. Met en zonder drugs.
Zonde, want Black Sabbath was een band met veel potentieel. Osbourne was een blok aan het creatieve been van de band. De band was meer tijd kwijt om zich aan hem aan te passen (andere toonsoorten, teksten kwijt, te stoned om op het podium te staan) dan dat ze creatief in de weer waren.
Zo zie je maar weer dat je heel wat kunt bereiken zonder iets te kunnen. Maar dat geldt voor het gros van de bands. Het gaat meer om imago dan om inhoud.
Deze viel tegen, ik heb hem redelijk vaak gedraaid maar ik kon er niet echt warm voor lopen. De sfeer was er niet meer. Het was te licht.
Vandaag het album weer eens opgezet en wederom: de muziek en productie is prima. Het heeft natuurlijk niets meer met heavy metal te maken, het is gewoon pop of rockmuziek met een heavy randje.
De instrumentale intermezzo's zijn goed. Sowieso aardige plaat, lekker afwisselend.
Maar wat toen niet te verteren was, is dat nu nog minder. De zang en de teksten zijn afgrijselijk. Er is een hoop effect apparatuur nodig om de zang niet al te vals te laten klinken, maar daarmee verberg je niet dat de man absoluut niet kan zingen.
Ook de teksten zijn van het niveau: 'kijk mama zonder handen'. After Forever zou de EO jongerendag kunnen openen.
Als ik de beelden van de tv serie The Osbournes weer voor mijn geest haal, dan is Osbourne altijd een overschatte malloot geweest. Met en zonder drugs.
Zonde, want Black Sabbath was een band met veel potentieel. Osbourne was een blok aan het creatieve been van de band. De band was meer tijd kwijt om zich aan hem aan te passen (andere toonsoorten, teksten kwijt, te stoned om op het podium te staan) dan dat ze creatief in de weer waren.
Zo zie je maar weer dat je heel wat kunt bereiken zonder iets te kunnen. Maar dat geldt voor het gros van de bands. Het gaat meer om imago dan om inhoud.
0
The Oath
geplaatst: 21 maart 2009, 22:16 uur
bobbee schreef:
ik kocht de Lp in 1971 blindelings omdat de vorige twee zo veel indruk maakten vanwege vooral dat geluid van drums, bass en gitaar. Alleen die stem, tja nou vooruit.
Deze viel tegen, ik heb hem redelijk vaak gedraaid maar ik kon er niet echt warm voor lopen. De sfeer was er niet meer. Het was te licht.
Vandaag het album weer eens opgezet en wederom: de muziek en productie is prima. Het heeft natuurlijk niets meer met heavy metal te maken, het is gewoon pop of rockmuziek met een heavy randje.
De instrumentale intermezzo's zijn goed. Sowieso aardige plaat, lekker afwisselend.
Maar wat toen niet te verteren was, is dat nu nog minder. De zang en de teksten zijn afgrijselijk. Er is een hoop effect apparatuur nodig om de zang niet al te vals te laten klinken, maar daarmee verberg je niet dat de man absoluut niet kan zingen.
Ook de teksten zijn van het niveau: 'kijk mama zonder handen'. After Forever zou de EO jongerendag kunnen openen.
Als ik de beelden van de tv serie The Osbournes weer voor mijn geest haal, dan is Osbourne altijd een overschatte malloot geweest. Met en zonder drugs.
Zonde, want Black Sabbath was een band met veel potentieel. Osbourne was een blok aan het creatieve been van de band. De band was meer tijd kwijt om zich aan hem aan te passen (andere toonsoorten, teksten kwijt, te stoned om op het podium te staan) dan dat ze creatief in de weer waren.
Zo zie je maar weer dat je heel wat kunt bereiken zonder iets te kunnen. Maar dat geldt voor het gros van de bands. Het gaat meer om imago dan om inhoud.
ik kocht de Lp in 1971 blindelings omdat de vorige twee zo veel indruk maakten vanwege vooral dat geluid van drums, bass en gitaar. Alleen die stem, tja nou vooruit.
Deze viel tegen, ik heb hem redelijk vaak gedraaid maar ik kon er niet echt warm voor lopen. De sfeer was er niet meer. Het was te licht.
Vandaag het album weer eens opgezet en wederom: de muziek en productie is prima. Het heeft natuurlijk niets meer met heavy metal te maken, het is gewoon pop of rockmuziek met een heavy randje.
De instrumentale intermezzo's zijn goed. Sowieso aardige plaat, lekker afwisselend.
Maar wat toen niet te verteren was, is dat nu nog minder. De zang en de teksten zijn afgrijselijk. Er is een hoop effect apparatuur nodig om de zang niet al te vals te laten klinken, maar daarmee verberg je niet dat de man absoluut niet kan zingen.
Ook de teksten zijn van het niveau: 'kijk mama zonder handen'. After Forever zou de EO jongerendag kunnen openen.
Als ik de beelden van de tv serie The Osbournes weer voor mijn geest haal, dan is Osbourne altijd een overschatte malloot geweest. Met en zonder drugs.
Zonde, want Black Sabbath was een band met veel potentieel. Osbourne was een blok aan het creatieve been van de band. De band was meer tijd kwijt om zich aan hem aan te passen (andere toonsoorten, teksten kwijt, te stoned om op het podium te staan) dan dat ze creatief in de weer waren.
Zo zie je maar weer dat je heel wat kunt bereiken zonder iets te kunnen. Maar dat geldt voor het gros van de bands. Het gaat meer om imago dan om inhoud.
Hebben we het over dezelfde plaat?
Black Sabbath doet het met deze plaat naar mijn mening veel beter dan dat ze het met paranoid gedaan hebben.
De sfeer zit er terug in: het doomy riffwerk van de eerste plaat is terug, na het wat teleurstellende en poppy'er paranoid.
Zit ik steeds onder de douche de refreintjes mee te bleiren terwijl mijn hoofd meebeweegd op de trage riff's. Dit is Heavy Metal zoals het bedoeld is.
Textueel vind ik het ook een topper. Een nummer als After Forever bijvoorbeeld.
Have you ever thought about your soul - can it be saved
Or perhaps you think that when you're dead
You just stay in your grave
Is God just a thought within your head
Or is he a part of you
Is Christ just a name that you read in a book
When you were at school?
When you think about death do you lose your breathe
Or do you keep your cool?
Would you like to see the Pope, on the end of a rope
- Do you think he's a fool?
Well I have seen the truth. Yes I have seen the light
And I've changed my ways
And I'll be prepared when you're lonely
And scared at the end of Our days
Could it be you're afraid of what you friends might say
If they knew you believe in God above
They should realize before they criticise
That God is the only way to love
Is your mind so small that you have to fall
In with the pack wherever they run
Will you still sneer when death is near
And say they may as well worship the sun
I think it was true it was people like you
That crucified Christ
I think it sad the opinion you had was the only one voiced
Will you be so sure when your day is near
Say you don't believe?
You had the chance but you turned it down
Now you can't retrieve.
Perhaps you'll think before you say
That God is dead and gone
Open your eyes, just, realize that he is the One
The only One Who can save you now from all this sin & hate
Or will you still jeer at all you hear?
Yes! - I think it's too late.
en Children of the Grave! Textueel zo'n typisch Hippy-nummer dat oproept voor REVOLUTIE!
Revolution in their minds - the children start to march
Against the world in which they have to live
And all the hate that's in their hearts
They're tired of being pushed around
And told just what to do
They'll fight the world until they've won
And love comes flowing through
Children of tomorrow live in the tears that fall today
Will the sunrise of tomorrow bring in peace in any way
Must the world live in the shadow of atomic fear
Can they win the fight for peace or will they disappear?
So you children of the world listen to what I say
If you want a better place to live in spread the word today
Show the world that love is still alive you must be brave
Or your children of today are children of the grave
En voor de liefhebbers van ballads hebben we nog steeds Solitude! Voor mij de betere Black Sabbath ballad (veel beter dan Planet Caravan of Changes).
En Into the Void natuurlijk! Een perfecte afsluiter van dit album en ook wel genoemd als eerste speedmetalnummer. Zalig dit nummer!
Ozzy uit Sabbath smijten is inderdaad wel gebeurd toen het echt te spuitgaten uit liep? (Hadden ze eigenlijk in 1975 al moeten doen).
Ozzy bouwde zijn solocariere op. (Blizzard of Ozz, Diary of a Madman = topplaten)
Black Sabbath beleefde nogmaals pieken met Dio en Tony Martin aan de mic.
0
bobbee
geplaatst: 21 maart 2009, 23:57 uur
The Oath schreef:
Hebben we het over dezelfde plaat?
.
Hebben we het over dezelfde plaat?
.
Ik ben bang van wel. Maar zoals met alles smaken verschillen. Gelukkig maar en ook gelukkig dat je niet vervelend reageert. Ik vind de muziek na al die jaren prima, zelfs beter dan ik verwacht had. De teksten zijn, als ik ze zo lees, zeker niet slecht maar niet mijn helemaal mijn pakkie aan. Nog dank daarvoor.
Ik ga er morgen nog eens uitgebreid naar luisteren. Intussen ***.
0
stuart
geplaatst: 21 maart 2009, 23:58 uur
@Oath:bekend verhaal van een bekend persoon ; maar dat mag. De eerste driealbums zijn top, maar het hoogtepunt in zijn totaliteit zit 'm in het middelste album, hoewel MOR ook een classic is. Zoals ik hierboven al zij vind ik Solitude een minder, maar aardige kopie van Planet Caravan.
; maar dat mag. De eerste driealbums zijn top, maar het hoogtepunt in zijn totaliteit zit 'm in het middelste album, hoewel MOR ook een classic is. Zoals ik hierboven al zij vind ik Solitude een minder, maar aardige kopie van Planet Caravan.* denotes required fields.