Lloyd Cole & The Commotions - Rattlesnakes (1984)

Dit album is toch wel vaak over het hoofd gezien, terwijl het naar mijn idee een van de juweeltjes uit de alto-jaren '80 was. Ik draai hem nog steeds erg graag.

Over het hoofd gezien? Niet door mij. Draai hem nog erg graag.

Ook niet door mij. Maar inderdaad: hoeveel mensen herinneren zich deze plaat eigenlijk nog?

Een heerlijke plaat met het ene popjuweeltje na het andere en met mooie teksten. Midden in de oppervlakkigheid van de 80's was dit een oase van heerlijkheid. En nog altijd kan ik echt genieten van de plaat.

Inderdaad een popjuweeltje!
Ben em ook niet vergeten hoor.... maar wat Cole daarna gaan doen is "solo" trok me minder aan..

Blij te zien dat dit album ook hier, weliswaar slechts door een enkeling, erkend wordt. Heerlijke plaat.

Heel bijzonder als je luisterd wat voor muziek er destijds uitkwam.. Rattlesnakes is prachtig met die violen, en de clip is ook zeer mooi om te zien.. Ik denk dat veel mensen dit album gewoon gemist hebben, en dat is jammer.. Meer mensen zouden hier nog eens naar moeten luisteren..

Ik dacht aan de Verrukkelijke Vijftien, en ik dacht aan Lloyd Cole met Rattlesnakes. Deze moet snel weer uit de koffer worden gehaald.

Tsja. Dat waren nog eens tijden, snik snik.

Klonk inderdaad altijd wel lekker ja, die muziek van Lloyd Cole and the Commotions. Ook weer zo'n band die in de vergetelheid is geraakt, helaas.

Torhout 1985

'k Heb de plaat nog en zie bij the tracklist hierboven 4 nummers meer ! Toch niet weer van die overbodige toevoegingen ?
'k Ga 'm ook maar weer eens draaien.
Je zou de klasse ervan bijna vergeten....

Dus wel, helaas. Ik vind het jammer dat MuMe altijd de extra tracks er ook bij zet. Als dat al gebeurd moet er zeker een sterretje achter. Deze cd werd begin jaren 90 uitgebracht met 4 extra tracks om al diegenen die hem op LP hadden over te halen hem ook op cd te kopen (wat ik natuurlijk ook gedaan heb).
Inmiddels is er in 2004 een andere reissue verschenen, waarop Rattlesnakes geremastered is en met een bonus-disc aan extra materiaal. Een veel betere oplossing dan extra nummers achter een gewoon album plakken, als je het mij vraagt.

Subliem album overigens.
5 sterren.

Tussen alle wave en synth-pop door kwam er zo nu en dan een ander geluid: Chris Isaak en deze Lloyd Cole. Rattle snakes is een prima album. Lloyd Cole heeft een prachtige, brekende, stem en de band levert goed werk af. Are you ready to be heartbroken is een wereldnummer. 3,5

Vind dit een prachtige plaat voor mooi weer in de auto met alle raampjes open. Verwissel wel kant 1 en kant 2 anders bloed de plaat zo dood terwijl forest fire een mooie afsluiter is. Een plaat om bij een goed humeur het vuurtje nog wat hoger op te stoken.

Brilliant album, draai nog steeds erg vaak. de hits zijn erg goed, maar alle nummers luisteren goed. die xtra tracks zijn wel minder.

Terug naar the 80's met dit album. Ik heb de Lp dus niet de bonustracks. Maar het is kwalitatief gewoon een prima Lp. Zag deze band ooit nog eens op Werchter in 1985, maar kan me weinig meer herinneren van dat optreden. De hits Forest Fire/Rattlesnakes en Perfect Skin zullen veel van mijn generatiegenoten bekend in de oren klinken, maar de rest is ook zeer de moeite waard. 4****

Prima plaat die ik af en toe draai en hier staan geen zwakke nummers op.

Echt een prima plaat. Ik draai deze nog steeds regelmatig. Jammer dat ze de groote doorbrak niet konden berijken maar in hun tijd waren ze top!

In de jaren '80 was het voornamelijk top 40 en Prince wat de klok sloeg bij mij.
Daarnaast werd er ook langzaamaan een lijn getrokken richting de wat 'moeilijkere muziek' (noem het alternatief want dat was het toen toch echt in het internetloze tijdperk). Een explosie van allerhande in mijn oren ruige acts als Living Colour en Pixies begonnen mijn landschap in sneltreinvaart te verruimen om er vervolgens voor te zorgen dat ik een tijd lang zelfs gruwde van top 40 en aanverwanten.
Die lijn die al in de jaren '80 zichtbaar werd uitte zich in het luisteren naar de Vara en VPRO op radio 3 (voorheen Hilversum 3).
Bands als The Cure en Echo & the Bunnymen deden het al erg goed bij mij en ik kan er nog vele noemen die goed in dit rijtje passen. Niet zwaar alternatief, ook niet in die tijd, maar wel een stuk verantwoorder zullen we maar zeggen. Het ging goed samen met die eerder genoemde smaak.
Lloyd Cole & the Commotions waren daar ook onderdeel van. Ze scoorden bescheiden hits die ik toen geweldig vond. De titeltrack van dit album was er eentje van. De liedjes van dit album sprankelden en bruisten en ik was er maar wat gek op.
Het leuke is dat in het huidige musicmeter-bestaan je uiting kunt geven aan hoe gek je van een album bent. Dat was niet moeilijk: het werden er 5*. Dan hebben we het wel over 2004: 20 jaar later dus!!! Deze muziek is me door al die jaren heen nooit gaan vervelen en momenteel draai ik dit album weer regelmatig en heeft het me ook achter die andere 2 albums van ze doen aangaan.
Het bruisende en sprankelende is totaal niet doodgeslagen en gaat nog steeds met een zelfde luchtige zaligheid omhoog waardoor ik met een enorme glimlach verder ga in dit leventje. Over nog eens 20 jaar zal ik dit schrijven denk ik gewoon kunnen quoten, want ik weet nu al dat deze muziek eeuwigheidswaarde heeft.
Mensen die de jaren '80 als het slechtste van alle decenia zien kunnen wat mij betreft de pot op. Er is een hoop moois gemaakt in die tijd, alleen moet je wel het juiste werk op weten te zoeken. Rattlesnakes is de naam

Mooi Aero!

Hier ook maar eens wat over zeggen, heb deze in het verleden best vaak gedraaid. Typisch "goed gevoel"-plaat. Perfect Skin is echt zo'n heerlijke binnenkomer meteen al. Zoetgevooisd stemgeluid van de heer Cole en beetje folkachtig gitaargeluid. Er is één band die bij mij opkomt als ik de muziek van Lloyd Cole moet beschrijven, The Smiths. Eigenlijk lijkt de sound best veel op elkaar, het gitaargeluid en de stemming. Waar Morrissey echter altijd de overtreffende trap der theatraliteit opzoekt, is Lloyd veel beheerster en brengt hij een soort van exstatische rust in de nummers. Bij herbeluistering viel me op dat er toch wat meer matiger nummers op staan dan ik altijd had gedacht. Patience doet me bijvoorbeeld niet veel of Four Flights Up. Na perfect skin komt het zeer sterke Speedboat, waar naast dat folky geluid ook wat blues inzit. Rattlesnakes is denk ik mijn favoriet op de plaat en een van de betere nummers uit het decennium, schitterende tekst ook! Down On Mission Street is ook een prachtig nummer, wat donkerder.. Forest Fire is denk ik mijn tweede favoriet hier, prachtige luie sfeer en geniaal gitaarwerk als afbouw van het nummer! Charlotte Street is ook een typisch Lloyd Cole nummer, bijna zin om met een tropisch drankje in de wind te gaan zitten wiegen hierop. Melancholie kruipt in alle nummers ook op een verleidelijke manier binnen. Het laatste hoogtepunt is het zeer mooie Are You Ready to Be Heartbroken? Ook een nummer wat simpel lijkt, maar best geraffineerd in elkaar zit. Al met al doe ik er een halfje af vanwege toch wat verflauwingen, maar die 4 sterren zijn hier dik aan verdiend!! Een zeer onderschatte band als je vergelijkt met de aandacht die Morrissey en Co wel hebben gehad. Ik vind dit op alle fronten eigenlijk beter en ze kwamen precies gelijktijdig. Misschien dat Cole een wat rustiger persoon was, wat je al aan zijn stem kunt horen. Ik ga nog eens op zoek naar die twee vervolgplaten.

Een van de klassiekers van de jaren 80!!!!
Zwaarmoedig album met geen enkele zwakke plek, louter hoogtepunten zoals het prachtige Forest Fire & het ingetogen Are You Ready To Be Heartbroken.
Zoals ik altijd de link heb gelegd tussen U2 & The Simple Minds in de jaren 80 en The Cure & Echo And The Bunymen, zo had ik dat ook met Lloyd Cole & The Smiths.
Daar ben ik dus blijkbaar niet de enige in ( zie post hierboven van Orbit )
Overigens Orbit zijn de 2 andere platen van Lloyd Cole & The Commotions Easy Pieces ( 1985 ) & Mainstream ( 1987 ) ook zeer de moeite waard.
Ook Lloyd zonder zijn Commotions ( vanaf 1990 ) is niet te versmaden.
Het is maar en tip, misschien denk jij daar wel helemaal anders over.

Deze plaat heb ik in 1985 helemaal grijs gedraaid, ik vind dat het ook vandaag de dag nog steeds staat als een huis.

fantastisch debuut in '84 door lloyd cole en zijn band, weet nog goed de eerste keer dat forest fire door de radio vloog, ik schrok en wist weer waarom ik zo'n muziekfreak was, nu al 24 jaar geleden , heb nu de deluxe cd aangeschaft en rattlesnakes blijft een prachtige plaat al zijn de bonusnummers duidelijk minder .

Geweldige LP en voor mij ook onderdeel van mijn jaren 80 gevoel (naast de platen van The Cure, Siouxsie, Echo, Simple minds, U2, the Clash en The Smiths).
Lekker veel jingle jangle gitaar
Toen ik destijds mijn vrouw leerde kennen bleek dit een van die platen te zijn die we beide in de platenkast hadden staan en tot onze favoriet behoorde.....

Ben het helemaal eens met de lofuitingen die hierboven vermeld staan. Mooi, sprankelend, gevoelig en melodieus. Een tijdloos en onverslijtbaar album dat ik na al die jaren nog steeds koester als iets heel dierbaars.

Een van mijn favoriete platen uit de jaren 80. Ik draai hem nog regelmatig (met name in de herfst). Alles klinkt als een klok. Productie, gitaar (èrg mooie aanslag), melodieën, stem van Lloyd. De frisheid en vindingrijkheid (vooral qua melodie), zal Lloyd Cole sporadischer terug vinden op latere platen.

Een uitzondering op die regel is de soloplaat "Love Story" uit 1995.

Het debuut van Lloyd Cole & The Commotions mag er nu nog steeds wezen. Fris klinkend gitaaralbum met goede melodieën en teksten dat mij soms doet denken aan Velvet Underground.
"Perfect Skin" is een uitstekende opener, "Rattlesnakes" (met heerlijke violen) vind ik even geweldig.

Een zo goed als unaniem oordeel over deze plaat . Terecht overigens !
In een jaar waar met name Duran Duran en Spandau Ballat de hitlijsten domineerden , was dit toch net even wat spannendere minder gelikte gitaarmuziek .
Lloyd Cole heeft dat dromerige in zijn songs en die stem is ook al volkomen uniek .
Pakkende liedjes , uitstekend vertolkt en met een 60's achtig verloop .
Favoriet; het immer prachtige Forest Fire , een song met die heerlijke swing en drive , waar ik in ieder geval nooit genoeg van krijg .
Maar ook de andere songs zijn nog altijd de moeite waard .
Een album die voor de verandering nu eens wel de tand des tijds goed doorstaan heeft ( 1984 .....tja )
The Commotions zijn er niet meer en Lloyd levert met enige regelmaat nog wel eens solowerk af . Degelijk maar volgens mij erg over het hoofd gezien .