Lynyrd Skynyrd - Second Helping (1974)

gisteren "Sweet Home Alabama" gespeeld door een covergroep, ongelooflijk nummer toch...

kippevel moat

Wat denken ze wel niet die brutale apen, Neil Young dissen in 'Sweet Home Alabama', wat een lef.
Voor de rest een prachtig album hoor.

Wat zeggen ze over Neil Young dan?
Wel een topnummer overigens.

quote: 'Neil Young best remember, that Southern Man don't need him around', unquote (kan ook ietsje anders zijn ik ken de tekst niet uit mijn hoofd)
Dit slaat natuurlijk op het nummer Southern Man van After the Goldrush (die ken jij wel Music4ever, hehe) waar Neil niet al te positieve opvattingen maakt over de machthebbers in het zuiden (de mannen van Lynyrd Skynyrd komen dan weer uit het Zuiden)
Neil dist trouwens in het nummer Walk On van On the Beach lekker terug.
Walk on, Walk on.

Klopt Rokol.
Schijnt dat Neil Young en Ronnie Van Zant daarna nog beste maatjes zijn geworden.
Hierover zingen ook de Drive-by Truckers op het nummer 'Ronnie and Neil' van de cd 'Southern Rock Opera'

Ok, bedankt voor de info!
Het is me volledig duidelijk.

Dat wist ik dan weer niet, bedankt.

Dit album bevat alleen maar zeer goede songs. Afwisselend van trage southern rock, zoals het overbekende S.H.A. en mooie ingetogen bluesballads als "The Ballad of Curtis Low" tot het echte meesterwerk, de cover van J.J. Cale's "Call Me The Breeze". Mooie gitaarpartijen, fraaie boogiepiano en stevig blazerswerk. Goed gearrangeerd, iedere keer weer staat lynyrd skynyrd engin in andere hogere versnelling.
Naar mijn idee is dit het ultieme LS-album, daarna (en daarvoor) brachten zo nog wel fraaie nummers uit, maar niet meer zo'n fraai, alles is kloppend, album

Jaja samen met Pronounced de beste Skynyrd-albums

'n 4

Wat is "Sweet Home Alabama" toch een prachtige meezinger.
Een ideale song voor in de auto tijdens een lange en vervelende rit.

goeie plaat

van begin tot eind weergaloos.
vooral hoe het er met sweet home alabama erin knalt

(maar bij pronounced haalt hij het toch net niet )

http://www.ultimate-guitar.com/news/video_news/lynyrd_skynyrd_pianist_billy_powell_dead.html

Billy we gaan je missen hij is al de zevende

Neil Young en Ronnie waren altijd al grote bewonderaars van elkaars muziek.

Deze plaat is coherenter dan het debuut. De productie is strakker en de band is echt een band.
En ja, op deze plaat staan de grote klassiekers Sweet Home (nog steeds zeer actueel) en Workin' for MCA.
Een cover dit maal van JJ Cale en een hoes met hennepblaadjes in de hoeken.

Alle 4 de eerste platen zijn essentieel voor rockliefhebbers en One More from the Road en Street Survivors horen daar eigenlijk ook bij.

En ik maar denken dat "dissen" alleen door negers met veel te wijde kleren werd gedaan .

Ben ik de enige die Sweet Home Alabama vrij matig vindt?
Ik ben meer fan van het vorige album dan van dit.
Ze hebben toch veel nummers die stukken beter zijn dan SHA

Ik denk dat je in ieder geval tot een minderheid behoord Vind Sweet Home Alabama niet het beste nummer op deze plaat, dat is toch Working for MCA

Sowieso The Ballad of Curtis Loew Ben ik trouwens de enige die vindt dat het begin van Sweet Home Alabama redelijk veel wegheeft van The Needle and the Spoon?

Je staat niet alleen

iere iere juist juist

Hey. Wat bespeur ik hier? Ik ken de song Take Your Time helemaal niet. Nog nooit (van) gehoord.

Kent iemand die?

Dit album gekocht toen ik in Alabama was (ik was toen al helemaal in de sfeer). Ik heb het album daar ook helemaal stuk gedraaid. Gewoon een heel lekker Southern Rock album.
De stem van Ronnie Van Zandt (goh waar zouden zijn voorouders nou vandaan komen ) is er echt 1 uit duizenden. Eeuwig zonde dat hij zo vroeg heeft moeten sterven.

Mede door mijn herrineringen die ik heb aan dit album, zal deze altijd 1 van mijn favoriete blijven.

Ben er zelf al achter gekomen.

Take Your Time is de b-kant van de single van Sweet Home Alabama: The Official Lynyrd Skynyrd History Website - Albums-Songs-Lyrics - lynyrdskynyrdhistory.com

Ik heb de song zelf niet, terwijl ik toch echt dacht ik alles had.

Uitstekend tweede album. Natuurlijk de hit 'Sweet Home Alabama', die het nog altijd goed doet. 'I Need You' is vervolgens meteen een grote Skynyrd favoriet van mij. Heerlijk loom en meeslepend, maar ook met puik gitaarwerk en een memorabele melodie. Het andere sterretje gaat naar 'Workin' for MCA'.

Dit album is net wat veelzijdiger dan het debuut, en bevalt me daarom ook iets beter. De band klinkt hier inderdaad strakker, en ook heel erg (terecht) overtuigd van eigen kunnen. Het hele album staat verder weer bomvol smaakvol gitaarwerk. Geinig hoe 'Call Me the Breeze' volledig eigen wordt gemaakt (al blijf ik zweren bij het origineel).

Voor wie alles over het Neil Young vs. Lynyrd Skynyrd verhaal wil weten: Neil Young News: Ronnie and Neil: Laying to Rest the "Feud Myth" Once and for All - neilyoungnews.thrasherswheat.org

Leuk en degelijk album, maar zeker niet zo hoogstaand als hun debuutalbum. Het is dat Sweet Home Alabama hier op staat, anders zou hij beslist lager beoordeeld zijn hier denk ik.

Ik zal vaker terug gaan grijpen naar hun debuut dan naar deze denk ik.

Needle and the Spoon, Call me the Breeze en Working for MCA zijn waanzinnig goede songs.

Met name Working for MCA, wat toch wel één van de hardere songs was, uit hun begindagen.

Needle and the Spoon zit in onze setlist, en is echt een zeer mooi nummer.

The Ballad of Curtis Loew, niet vergeten, ook dat is een zeer mooie ballad.

Jij bent natuurlijk al vrij lang thuis in deze muziek denk ik. Ik begin net en moet alles nog een plaats zien te geven.

Misschien bevalt deze mij over een half jaar wel beter dan het debuut, wie weet.

Tot 1977 is de band de moeite waard zeg je, en dat geloof ik graag, ik heb voorlopig wel ff genoeg aan hun eerste 2 albums. Er is nog genoeg andere muziek te ontdekken, en wil me ook niet op een paar bands gaan blindstaren.

Needle And The Spoon zit in jullie setlist, of speel je zelf ook muziek?

In 1977 gebeurde er iets tragisch. Toen verongelukten Ronnie Van Zant en Steve Gaines en nog wat anderen in een vliegtuikongeluk.

Daarna kwamen wat solo-abums, die ook wel de moeite waard zijn (Artimus Pyle Band, Allen Collins Band, Rossington/Collins en Alias).
Maar langzamerhand ging ook de rest dood, eerst werd Allen Collins verlamd en stierf niet lang daarna.

Lynyrd Skynyrd werd opnieuw opgericht met alleen Rossington/Wilkeson en Powell als oude leden. Nu zijn ook Powell en Wilkeson intussen overleden.

Veel van de oude Skynyrd-sound is er dus niet echt over.
Vandaar dat veel mensen (ik ook), het liefst Skynyrd t/m Street Survivors het interessants vind.

Maar de band was uiterst productief in die tijd. Er zijn veel verzamelaars en livealbums uit die tijd met veel materiaal, dat niet eens op de 5 studioplaten staan.

Jezèlf citeren, dat is nog tot daar aan toe. Maar elke keer als ik Take the money and run van Steve Miller hoor...

Ik heb geen idee aar je het over hebt, maar wil je nu zeggen dat Lynyrd Skynyrd gitaarloopjes steelt bij Steve Miller. Dat lijkt me erg sterk.

Erg sterk zelfs, want ik heb het net even opgezocht, en dat nummer van The Steve Millerband is uit 1976.

...elke keer als ik Take the money and run hoor denk ik: hee, Sweet home Alabama... o nee, jammer, Steve Miller! En dan niet alleen wat betreft de akkoordenreeks (zojuist van allebei op internet opgezocht, en als je op gelijke toonhoogte begint zijn de reeksen identiek), maar ook dat relaxed-bluesy gitaargeluid. (Met andere woorden: Steve Miller is nogal schatplichtig aan Lynyrd Skynyrd, om het maar eens diplomatiek te formuleren.)