Jedi Mind Tricks - Violent by Design (2000)

Ik begin met een 3,5* na 2 luisterbeurten. Klinkt allemaal zeer goed maar het zijn vooral de beats die er echt uitspringen nu. De Mc's zelf passen er perfect bij maar weten mij nog niet volledig te pakken maar uit ervaring met andere hiphopplaten die ik meerdere luisterbeurten gaf zijn het allemaal groeiertjes gebleken dus wie weet...

Ik begin met een 3,5* na 2 luisterbeurten. Klinkt allemaal zeer goed maar het zijn vooral de beats die er echt uitspringen nu. De Mc's zelf passen er perfect bij maar weten mij nog niet volledig te pakken maar uit ervaring met andere hiphopplaten die ik meerdere luisterbeurten gaf zijn het allemaal groeiertjes gebleken dus wie weet...

Degelijk hiphop-album, over de hele linie genomen behoorlijk sterk. Door de niet al te bijzondere beats en samples en een gebrek aan variatie is de plaat wel wat aan de eenvormige kant, dat is best jammer. Er had wel iets meer ingezeten. Echt sterke songs ontbreken ook, waardoor dit niet behoort tot het beste werk van de band.

Toch apart om zoiets te lezen bij een hiphopalbum dat je tot zo'n beetje de tien best geproduceerde beschouwt

Ach, ik kan het wel begrijpen. Tegenwoordig zijn er veel mensen die Stoupe nadoen, of anders gezegd: hij heeft qua beats een heel nieuw subgenre gemaakt (waar je tegenwoordig Snowgoons ook ziet), en in die zin kan je zeggen dat niet al te bijzondere beats zijn.

Toch vind ik het wel moeilijk om dit niet al te bijzondere beats te noemen... I Against I, Heavenly Divine, The Deer Hunter (Mathilde Santing sample ), Untitled en Blood Runs Cold hebben toch echt wel heel vette beats...

Eens met Elohim over genoemde tracks met moddervette beats...
Mis alleen Retalliation daarbij

Ik kan me het natuurlijk ook voorstellen. Sterker nog, ik heb hier enige tijd ook maar weinig aan gevonden - al lag dat vooral aan de rappers.


Maar dit ben ik het niet helemaal met je eens. Nou ja, wel wat je zegt over Stoupe en Snowgoons, maar naar mijn idee is dat 'subgenre' nog bepaald niet te horen op dit album. Waar het type beats dat jij bedoelt vaak hard en aggressief zijn (of, in het geval van Snowgoons, vaak overdreven opgefokt, bombastisch en opgeblazen), is dat hier nog allesbehalve het geval. Ik vind ze zelfs rustig, vrij warm en sfeervol. Het type beats dat je hoort op Legacy of Blood - die ook ontzettend vet zijn - zijn volgens mij veel meer de beats in het 'subgenre' dat je nu noemt. De beats op dit album klinken toch behoorlijk anders dan de latere van Stoupe. En zijn absurd goed en constant qua niveau Graag wil ik Trinity daarom ook nog even noemen, en... eigenlijk vrijwel alles

Tijd om deze weer terug op 4,5* te zetten, trouwens

Precies wat je zegt, ik denk dat de problemen veel eerder bij de rappers liggen. Vinnie en Jus klinken lekker agressief, en integenstelling tot tegenwoordig, lekker energiek, maar dat kan je totaal niet liggen.

Qua beats heb je een punt, hoewel Snowgoons natuurlijk Starlight (met Viro) hebben geproduceerd, hea. Met tracks als Genghis Khan hebben ze denk ik wel dit subgenre geopend.

En ja, Retalliation mag daaraan toegevoegd, en ook Trinity mag genoemd worden. Ik koos echter een paar die ik me meteen kon herinneren. Zoals Niels al aangeeft, waar ik me bij aansluit, kan alles wel genoemd worden. De interludes zijn ook geniaal!

Ja, ik zet deze zo af en toe heen en weer. Heb ik ook wat te doen.

Rauw, snijdend en behoorlijk agressief. Ik hou er wel van, al duurt het album wel wat te lang. Paz is hier goed op dreef!

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, wat een sfeervolle CD! Ik heb dit zelden eerder gehoord. JMT heeft zijn eigen stijl en klinkt heel verschillend tussen alle andere MC;s of groepen (na wat ik heb gehoord)

De interludes waar enige ge-ripte story telling stukjes worden verteld, zijn prachtig, net als de rap kwaliteiten van alle 3 de heren.

De CD klinkt na enkele beurten dan wat eenvormig. Na mijn mening word het rond het einde van de CD toch wat zwakker (rond de bonus tracks en remixjes) ik vond het moeilijk om alles in 1x te luisteren.

Omdat er zoveel top nummers zijn laat ik in verhoudingenwijs de wat mindere benoemen :

- Contra
- Deer Hunter
- Muerte
- de nummers van de remixjes behalve Untiteld

Grappig dat ik meteen herkende dat het stukje van Death March van The Undertaker of Kane van de WWE zijn

De beats zijn geweldig! Leuk om soms enkele droevige nummers te nummer wat zich daarna weer opvult naar songs on fire!

De cover van de CD is ook echt prachtig, iemand hier meer informatie over?

Verbaast mij dat Elohim het nummer: The Executioner's Dream minder vind, de beat is juist prachtig (duistere sfeer) en een heerlijke hook!

Het album is super rauw, soms is het daarom wat moeilijk te volgen wat er word vertelt. Echter moet het album meerdere malen worden geluisterd om echt te ontdekken dat het goud is!
Zeer goede rappers, goeie stijl, top sfeer!
Jammer van de remixjes etc..

*4.0

Een kleine geschiedenisles: in 1967 was de Vietnamoorlog in volle gang, aan het einde van dat jaar ontstonden er veldslagen langs de grens tussen Noord- en Zuid-Vietnam, later bekend als "The Border Battles”. Eén van de belangrijkste veldslagen van dat conflict was de “Battle of Dak To”, die vele slachtoffers het leven kosten. In deze veldslag werd echter een intrigerende foto gemaakt van een Amerikaanse militair die in nood om medische hulp roept voor zijn medekrijgsman. Die foto is dus 33 jaar later gebruikt voor dit album.

De covers van JMT zijn altijd wel vet. Eigenlijk is dat alleen al een reden om ze fysiek aan te schaffen.

Nog een kleine geschiedenisles: JMT heeft nooit meer dan twee rappers gehad.

Thanks voor de uitleg, erg mooie cover
behalve de cover van hun laatste cd, die vind ik erg matig.

telt DJ Kwestion niet mee?

Jawel, maar die verzorgt alleen scratches op albums. Stoupe is/was de producer van JMT en rapt niet; alleen het laatste album van ze bevat geen producties van hem.

Wat, als ik eerlijk ben, een groot gemis is, de producties van Stoupe. Mr. Green, dacht ik, levert daar nog een aardig vette beat, trouwens.

Dit is gewoon met afstand het beste album van JMT, naar mijn mening.

Klopt. Design in Malice is wel vet, vooral dankzij Young Zee en de beat inderdaad.

Voor mij is dit ook duidelijk het beste JMT album. Sfeervolle beats, Vinnie (of hier nog Ikon the Verbal Hologram) en Jus in topvorm en alleen maar gastartiesten die iets toevoegen, vooral Eso en Big Virt).

Hij heette ten tijde van dit album ook al Vinnie Paz.

Gedeeltelijk.

Ik denk dat hij tijdens het maken van dit album de switch heeft gemaakt. Op sommige nummers refereert hij naar zichzelf als Ikon, op anderen als Vinnie.

Misschien kreeg hij tijdens het maken van dit album ruzie met de andere Icon.

Terechte klassieker.

Vinnie Paz op 'Retaliation'

Na maanden niet te luisteren (een jaar? wie weet?) gisteren opnieuw eens gedraaid en verdorie hij valt toch wel veel beter dan bij voorgaande pogingen. Heel constant niveau maar na ongveer een uur vond ik wel dat ze mochten stoppen, het is net iets te lang en te eentonig om mijn aandacht te blijven vasthouden...niettemin staan hier zeer goede producties en rappers op. ga hem nog wat laten rijpen maar toch al van 3.5* naar 4* nu

WOW! Weet je zeker dat je dit bij het juiste album hebt gepost (zo niet, ook prima hoor)?Kritiek die ik me kan voorstellen is dat de teksten inhoudelijk een beetje eigenaardig zijn, maar volgens mij zijn er naast wat Wu-Tang tracks geen vettere en vooral bijzondere beats gemaakt. Andere albums van JMT zijn af en toe goed, maar vaker matig. Deze is echt tot in de puntjes verzorgd.

Draai dit album ook altijd volledig omdat de nummers en interlude echt fantastisch aanelkaar gemixt zijn.

Het mag duidelijk zijn dit album staat voor mij in zeer beperkt gezelschap op zeer grote hoogte...

Begint voor mij ook meer dan degelijk te worden! Staat van begin tot einde vol met zalige beats, rhymes & interludes. Heeft wel lang geduurd voor ie begon te vallen.

Het is alweer even geleden dat ik dit gehoord had, dus gaf ik het weer een kans. In de tussentijd ben ik JMT grotendeels uit het oog verloren, Vinie solo boeit me niet, en ook de nieuwe samenwerking met Stoupe kan moeilijk veel soeps worden als Vinnie zo saai blijft. Maar, wat je je ook af kan vragen, is of het probleem niet bij mij ligt. Is het niet JMT, maar ben ik het die veranderd is?

Enigszins wel, natuurlijk. Mijn eigen gegroeide kennis geeft me een betere grip op de teksten (die eerst echt overweldigend waren), die nu wat minder interessant lijken, maar niet oninteressant. En verder is mijn mening onveranderd. Die beats... Die energie... Die flows... Die passie. Ik sta alweer met mijn moeder af te wassen (zoals je je kan indenken was ik vaak degene die de muziek koos). Ik houd er nog steeds evenveel van, en ben ook niet van plan die 5 aan te passen. Vinnie, Jus en Stoupe zijn veranderd, en ik denk niet dat het ooit nog zo goed wordt (alhoewel CanOx laat zien dat het nog kan, na 14 jaar).

Ook ik heb dit albums deze week weer eens in z'n geheel beluisterd en moet constateren dat ik dit een van de beste albums ooit vind. Wat Elohim zegt, de beats, energie, flow en vooral de passie. Maar ook hun onbevangenheid en de zolderkamersound vind ik bijdrage aan de kracht van dit album. Het geheel is ronduit fenomenaal.

Maar mijn enige probleem dat ik met dit album heb, zijn de teksten zo nu en dan. En dan doel ik vooral op de anti-homo en islamitisch extreme teksten. Ik kan hun teksten op dit album tegen het christendom waarderen, ik ben zelf iemand die geloof, welke dan ook, verafschuw. Maar dat beide heren vervolgens zelf de islam zo extreem propaganderen, vind ik meer dan hypocriet, maar bovenal storend. Het ene geloof verafschuwen, maar een ander propaganderen, vind ik de grootste waanzin en bijzonder ondraaglijk - iedereen weet waar dat in het verleden, maar ook heden, toe geleidt heeft. Op zo'n moment ben je verblind, waar ik mij bijzonder om kan ergeren. Ben wel benieuwd hoe jij hier tegenaan kijkt, Elohim?

Harderwiek, interessant dat je het opmerkt. Dat was inderdaad ook één van de dingen die mij wel opviel. Mijn eigen tolerantie voor homofobische teksten is sterk achteruit gegaan. Ik denk dat ik indertijd zelf ook nog woorden als 'gay' gebruikte om iets negatiefs aan te duiden, denkend dat dat verder niets met homoseksuelen te maken had en dat het verder niet erg is. Het stoort zeker enigszins, maar aan de andere kant kan ik JMT er moeilijk voor afrekenen. Ze zijn natuurlijk nauwelijks de enigen. Ik ben eerder geneigd om positiever te kijken naar mensen als Sage Francis die homoseksualiteit zowel als de macho-cultuur in hiphop in het algemeen op een goede manier bespreken, dan groepen als JMT erop 'af te rekenen'.

Qua religie kan ik me niet heel erg vinden in wat je zegt, alhoewel ik eerder daar misschien meer in mee was gegaan. Dat wil niet zeggen dat ik extremistische teksten wil aanmoedigen hoor. Ik ben echter wel wat kritischer geworden op onze eigen 'liberalistische' samenleving, en hoe tolerant die wel niet is. Het liberalisme, grofweg het idee dat iedereen mag geloven wat hij wil, is op zichzelf al intolerant tegen andere geloofssystemen: dat er maar één juist geloof is. Daarnaast is het arguable of atheïsme niet ook een religie is, of misschien scientisme (alhoewel ik denk dat dat eigenlijk al verwijst naar iets anders). Waar ik me wel wat aan stoor is de inconsistentie erin: ene keer is Vinnie anti-religie in het algemeen, andere keer is ie een moslim-extremist die toch wel heel losjes omgaat met de term Allah. Maarja, als we coherentie en consistentie mee moeten gaan rekenen bij de evalutatie van rapteksten blijft er weinig van over vaak...