Pink Floyd - Atom Heart Mother (1970)

mijn stem
3,85
808 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Harvest

  1. Atom Heart Mother (23:44)
  2. If (4:30)
  3. Summer '68 (5:29)
  4. Fat Old Sun (5:22)
  5. Alan's Psychedelic Breakfast (13:00)
totale tijdsduur: 52:05
496 BERICHTEN 9 MENINGEN
zoeken in:
avatar van DjFrankie
4,0
0
Track 1 en 5 vind ik geweldig, heerlijke psychedelica met fanfare. Erg lekker.

avatar van titan57nl
4,5
0
Blijft altijd mijn groep, dat zal niet meer veranderen. De opmaat voor wat nog zou gaan komen....

Het begin thema klinkt voor mij als een soort bevrijding, de aanvang van iets nieuws, fris en open.

avatar van DjFrankie
4,0
0
titan57nl schreef:
Blijft altijd mijn groep, dat zal niet meer veranderen. De opmaat voor wat nog zou gaan komen....

Het begin thema klinkt voor mij als een soort bevrijding, de aanvang van iets nieuws, fris en open.
De geboorte van een nieuw kalf uit de moeder bedoel je

avatar van titan57nl
4,5
0
DjFrankie schreef:
(quote)
De geboorte van een nieuw kalf uit de moeder bedoel je


Ja zoiets, alsof je iets van je afgegooid hebt en vol nieuwe moed de toekomst tegemoet gaat. (is natuurlijk maar een persoonlijke interpretatie, kan ook met me eigen leven te maken hebben)

avatar van bikkel2
3,0
0
Het titelstuk is ambitieus en qua inhoud goed bedacht.
Maar de uitvoering is niet heel goed, en dat gaat in zo'n lang stuk toch wel opvallen.
Met name de ritmesectie is zweverig en daar waren de leden het ook wel over eens.
Mason zjjn fills komen niet altijd even lekker uit.
Het was natuurlijk wel de stap naar een nieuwere sound, al is het pschychedische aspect nog aanwezig.
Maar op het slotnummer draaft Floyd te ver door en dat kost punten.
Er voor is het lang niet slecht, al is de band nog niet waar zij wezen moet.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
0
Eens een recensie gelezen waarin werd betoogd dat de hoornsectie rechtstreeks afkomstig was uit een carnavalswinkel. En daar zit inderdaad wel wat in, strak en verfijnd gespeeld is het allemaal niet, maar dat draagt eigenlijk juist bij aan de vervreemdende werking en geeft het iets onvoorspelbaars. Daarom de kritiek van m.n. Floyd zelf nooit begrepen.

avatar van Rogyros
3,5
0
Die kritiek lijkt mij eigenlijk wel logisch. Het is een beetje wat Michel zegt. De uitvoering liet te wensen over. En ze werden op dat punt steeds perfectionistischer. Dat zag je ook in de latere albums. Het klopte tot in de puntjes. Voor jou werkt dat minder verfijnde duidelijk wel, maar voor de PF leden juist niet zo. Ze waren duidelijk ontevreden (en naarmate de tijd vorderde steeds meer) over de uitvoering van dit geheel. Ik denk dat het meer daarover ging, dan over het schrijfmatige gedeelte.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
0
Ja, wel mee eens. Op Dark Side, WYWH en de albums met Gilmour slaat het voor mijn smaak soms wat te ver door. Té perfect en gladgestreken is ook niet goed, dat gaat (voor mij althans) dan toch een beetje ten koste van het venijn. Vroege Floyd wringt wat meer en is minder voorspelbaar.

5,0
0
Dit is één van mijn favoriete Pink Floydalbums. Kan me nog herinneren dat ik dit album begin jaren 80 op vinyl kocht. Het sloeg bij mij in als een bom.
Het voordeel van de plaatversie boven de cd-versie is uiteraard, dat je het beluisteren van de tweede
plaatkant automatisch uitstelt na de overweldigende indruk van het titelnummer (bij een cd kan dat natuurlijk ook, maar het ligt wat minder voor de hand), althans zo werkte dat bij mij. Plaatkant 2 heb ik pas wat later goed leren kennen, en pas toen ik nog later de cd kocht liet het album zich voor mij als een geheel beluisteren. Ik houd van dat losse, en dat bijvoorbeeld de ritmesectie niet zo vast klinkt draagt voor mij juist bij aan de charme. Moet er niet aan denken dat, om maar wat te noemen, de blazers van het KCO zouden hebben meegespeeld. Dat imperfecte werkt hier voor mij juist erg goed, al ben ik me er van bewust dat anderen daar geheel anders over kunnen denken. Het hoort een beetje bij veel Britse psychedelia, waar dit album zeker onder valt.
Dat de heren van Pink Floyd ooit afstand hebben genomen van Atom Heart Mother is waarschijnlijk terug te voeren tot onenigheid met Ron Geesin. En overigens hebben heel veel artiesten een vreemde visie op de kwaliteit van hun eigen werk. De voorbeelden zijn legio. Niet iets om wakker van te liggen.

avatar van Rogyros
3,5
0
Pink Floyd heeft een behoorlijke diversiteit in hun catalogus. Dat vind ik een van de boeiende aspecten van de band.

Hoe beluister jij het slotnummer, heartofsoul?

5,0
0
Bij voorkeur met de hoofdtelefoon, Rogyros . Maar even serieus, ik vind het gewoon briljant. Alsof je erbij bent in de keuken. Perfecte afsluiter van een voor mij boeiend album.
Ik vind tussen twee haakjes de periode t/m 1972 het boeiendst, hoewel ik Dark Side of the Moon en Wish You Were Here toch ook wel mooi vind (zie mijn ratings), alleen een beetje té perfect en daardoor voor mij gesleten door de jaren.

avatar van SpaceLee
5,0
0
5. voor mij is het openingsnummer het ultieme dat pink floyd ooit maakte.

avatar van Psychonaut78
5,0
0
Atom Heart Mother. De leden zelf vinden het niks. Voor mij het mooiste dat ze gemaakt hebben. Zou het graag een keer perfect live uitgevoerd horen. Op YouTube staat een versie van de Pink Tones die komt in de buurt. Maar meestal is het bij de eerste paar tonen van de blazers al mis. Niks verslaat de album versie. 6 sterren!

avatar van Rogyros
3,5
0
Wat vind je van het laatste nummer op deze plaat, Psychonaut78?

avatar van Psychonaut78
5,0
0
Rogyros schreef:
Wat vind je van het laatste nummer op deze plaat, Psychonaut78?

Alle 3 de delen vind ik prachtig. Maar Summer '68 heb ik verkozen boven Alan's Psychedelic Breakfast. Vind nummers van Richard Wright heel mooi vooral deze met zijn aanstekelijke trompetstukjes. Feelgood-nummertje. Maar ja, dat zijn de delen van het psychedelische ontbijt ook... :•)

avatar van Rogyros
3,5
0

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.