Pink Floyd - Atom Heart Mother (1970)

Geheel akkoord, maar de titelsong, héél psychedelisch en bombastich met dat orkest, mag er ook wezen!

En dan die hoes : Een koe in de wei!

Je moet er maar op komen !

Ik blijf bij 3.5 ster !!

Als de suite begint is het net alsof je de top van een berg bereikt hebt en over het landschap dat zich voor je uitstrekt uit kan kijken....en ziet wat de weg is die je moet gaan volgen......
Het klinkt als een nieuw begin (weg met wat geweest is) fris en open en vooral heel helder......of draai ik nu door.

Tof album, *3,5. Jammer dat de kwaliteit van mijn LP niet zo goed is.

PRACHTIG EEN IKON EN OM TE KOESTEREN bijna klassiek!!!

goed album maar je moet er zin in hebben 3.5

'Atom heart mother' is typisch zo'n plaat met een overduidelijke meerwaarde. Zo'n plaat die een hele aparte en aangename sfeer teweeg brengt wanneer je hem speelt.

Dit is, voor mij, een werk waarbij muzikaliteit, het experiment en het verhaal op een prachtige, zeldzaam goede manier samenkomen.
Hiermee bewijst Pink Floyd dat ze met hele subtiele middelen een bijzonder groots resultaat konden neerzetten.

Die bijna magische karakteristiek die dit album uitademt... Dat blijft iets geweldigs... Iedere keer weer.

Nou nou, dat vind ik best meevallen hoor. Zo'n geweldig album vind ik dit niet, maar het is zeker bovengemiddeld goed hoor. (Stem trouwens verhoogd naar 4)

Ik ben 2 maanden geleden 50 geworden. Dat vond ik een aardig moment om een persoonlijke album top 10 aller tijden samen te stellen. Hier komt van alles in voor: James Last, Beatles, Mike Oldfield, Cats...maar op een staat met stip, al sinds de eerste keer dat ik de lp hoorde: "Atom Heart Mother". De Floyds willen hier zelf niet meer herinnerd worden, ik wel. Zo vaak mogelijk.

dit is wel een goed album maar niet super geef mij de floyd maar vanaf meddle, ik vindt de laatste 2 zonder waters ook beter dan deze maar de floyd hebben geen slechte albums gemaakt, maar als je piper hoort en daarna division bell lijkt het wel een heel andere band, ik ken geen band die zoveel variatie in muziek gemaakt heeft ,geen album lijkt op elkaar

Meesterwerk

N beetje 1 van de laatste slechte cd`s van de floyd , hierna gaat het berg op waarts , vooral na Meddle .
`n beetje aan horen hoe iemand een ei staat te bakken , zonde van de ruimte op de cd .

Nee joh, muziekn00b! Da's spiegedeliesch!!

Dat vind ik nou net het leukste nummer op de plaat! Geweldige instrumentaaltjes.

Leuk, dat Atom Heart Mother blijkbaar niet meer zo obscuur en vergeten is op deze site. Destijds toen hij uitkwam in 1970 en ik op de middelbare school zat was het mijn (ons) favoriete nummer om met een stickie (dat was een gerold shaggie met heel slappe marihuana, maar het kon ook oregano zijn, wisten wij veel) te genieten. Met Atom heart mother erbij zag je hele landschappen waarin een koor boven de wolken zong en als je genoeg gerookt had zag je de paddestoelvormige wolk opstijgen.
Ik heb het album later verkocht voor een paar piek en pas 35 jaar later weer eens als cd terug gehoord, en sindsdien heb ik hem weer. Niet dat ik hem veel draai, ik rook al 30 jaar niet meer, dus wat dat betreft "werkt" Atom heart niet meer.
Het is vandaag de dag toch een wat bombastisch klinkend stuk, zonder leadvocal, in een langzaam tempo wat de hele tijd heltzelfde blijft. Wel een paar sterke momenten, met name rond het koor en het orgel van Rick Wright. Maar toch.....een buitenbeentje in het oevre van Pink Floyd, misschien zat de band creatief toch een beetje vast in die periode, na het vertrek van Syd Barret

Ik heb deze vanmiddag nog eens opgezet , moest er eerst een dikke laag stof af halen , maar ja dan heb je ook wat .
de twee langste nummers vind ik de minste , blijft over welgeteld 15.21 minuten met heerlijke muziek .
en dat is veel te weinig van een cd die 52.05 minuten duurt.
blijft dus ong 37 minuten bagger over .
mijn score van 3 vind ik dan nog aan de hoge kant , dus ga ik naar `n 2 zakken .

ik vind het titelnummer nu juist het sterkste nummer van dit album, de rest vindt ik nu juist minder, maar pink floyd is vanaf meddle met superlatieven aan het presteren, zelfs the final cut, momentary lapse of reason, en division bell vind ik stukken beter dan deze maar pink floyd heeft geen platen gemaakt die 2 waard zijn, alle floyd platen verdienen een voldoende 3.5 ster voor deze minst goede floyd plaat

Hmm....wat betreft de minst goeie Floydplaten: In de jaren 80 was de echte flow van de Pink Floyd echt wel verdwenen, na The Wall denk ik zo. Al blijven ze wel nog wel een paar redeljjke platen afleveren, het is toch meer alsof ze proberen het kunstje nog eens te herhalen. De machtige sound is er nog wel maar met Waters en Gilmour....och,het verhaal is bekend.

bertus heb je marooned van the division bell wel eens beluisterd kan zich meten met het beste ooit van pink floyd, zoals het hele album een hoog niveau heeft en the final cut is ook een zeer goed album veel luisterplezier met pink floyd met vriendelijke groet

Ik ga het nog eens beluisteren Ricardo, met vriendelijk groet

samen met piper at the gates of dawn het slechtste album van floyd,het enige wat van de vroege floyd nog ok is ,is het ummagumma live album en a saucerful of secrets,pas vanaf meddle ,ja ik heb het vaker gezegd is pf pas van grote klasse,met luistergroeten

Ik heb mijn stem inmiddels verhoogt naar een *4, vanwege het laatste nummer

Een stemmig psychydelisch album van de heren. Ik vind het nog steeds van hoog niveau. Het openingsnummer is prachtig, ik denk dat de heren tijdens het maken hiervan flink onder de dope hebben gezeten. Toen ik het nummer voor de eerste keer hoorde dacht ik "wat is dit in hemelsnaam??". Later vielen de puzzelstukjes in elkaar. De rest van het album heeft een iets minder psychydelische stijl maar blijft het luisteren waard.

zoheej....één lange trip voor mij. Af en toe iets maf. Maar dik 4,5 waard.

Heerlijke plaat om bij weg te dromen

Het is echt jaren geleden dat ik dit album heb gedraaid.
Eigenlijk vind ik hem beter klinken dan in het verleden.
Dat bewijst maar weer eens dat Pink Floyd tijdloze muziek maakt die generaties meegaat. En die hoes blijft een topper.

Zeker wel!

Over de plaat: oké, maar nu ook weer niet dat. Misschien wel een van de minste van floyd. Ik wacht nog even met het plaatsen van een stem.

Minste? Vergeet dan Obscured By Clouds of Momentary Lapse niet! Op Atom Heart Mother is de band zoekende, maar niet naar een definitieve vorm o.i.d. Die hebben ze pas gevonden na Roger Waters, en toen was er meteen niets meer aan.
Deze plaat verdient respect, al is het maar vanwege het lef kant A te vullen met pompeuze orchestratie doorregen met psychedelica. Foetus avant la lettre? Dacht ut wel!

Wat moet je nog over dit album zeggen , IF en FAT OLD SUN zijn de beste nummers op deze schijf .
Dat betekent dat deze cd 9.52 had kunnen duren , want de rest is gewoon bagger .
1 ster omlaag , ik ga voor 1 ster met dank aan die 2 nummers.