Bill Withers - Still Bill (1972)

Use Me, wow.

Voor mij de beste soulzanger ooit.

Topalbum van Withers. Ja, alweer! Deze man maakt louter ijzersterke soulsongs met een laidback bluesy inslag. Ik ga geen hoogtepunten opnoemen want die zijn er alleen maar.

Ligt in de lijn van zijn debuut, zonder dat het Just As I Am Part II is geworden. Gewoon weer steengoede songs prachtig uitgevoerd.

Verplichte kost!

Kissing My Love

Zijn latere werk is maar een slap aftreksel vergeleken met wat hij op dit album laat horen.
Het niveau van dit album (en van z'n voorganger) kun je gerust op een lijn zetten met het beste van tijdgenoten als Marvin Gaye, Curtis Mayfield, Isaac Hayes en Stevie Wonder.

Niet alleen zijn voorganger, maar ook zeker de opvolger en het live-album uit 1973 zijn topalbums!

Dit is gewoon één van de beste platen ooit naar mijn mening, waarbij ik Use Me echt een geweldig nummer vind.

Bill was briljant in zijn beginjaren, zoals hiervoor al aangegeven verplichte kost!

Ik moet zeggen dat ik dit dan weer totaal niet te vergelijken vind met Marvin Gaye, natuurlijk doet het bij beide niet af van de kwaliteit!

Er zijn maar weinig albums die zo'n constant niveau hebben als deze, alle nummers zijn erg goed, jammer alleen dat er geen ECHTE toppers bijzitten...alsnog, een topalbum!

4,5

Goeie plaat van Bill Withers, toch net wat minder dan het debuut, vind ik. Dat pakt me meer. Dit is zeker geen kopie daarvan, wat zeer verdienstelijk is. De muziek wordt naar mijn gevoel wat meer aangekleed, zonder al te veel af te wijken van het debuut. 'Lean On Me' kende ik al, dat is zo'n klassieker die iedereen wel kent, zeker?

Yep, deze Bill Withers is onontbeerlijke in ieder zichzelf respecterende soulcollectie.
Heel laidback, heel goede songs en nagenoeg perfect gezongen.

nieuwe aanwas gewenst! nooit vergeten mensen en youngsters ik weet zeker dat jullie een nummer als "what is he..." (net als ikzelf) geweldig vinden

Aanwas genoeg, ik moet alleen al kijken naar wie hier gereageerd heeft om dat te zien

Weinig reacties inderdaad hier; topalbum van Bill. Er zijn wel een paar nummers die ik zelf wat minder vind (ik houd meer van de 'mineur'nummers ben bijv. geen fan van Lean On me). Op zich een top soul album van een fantastische zanger. Zelf ga ik voor de opener, Use Me en bijv. Who is He.

hahaha, ik schreef what is he, zeker te veel in het nummer gezogen en er een eigen lezing aan gegeven...

Wow, dit is geweldig spul! Ik vind 'm nog net iets beter dan zijn veelgeprezen voorganger & debuut. Goe bezig Withers, ineens naar 4,5*

Ik vond deze aanvankelijk iets tegenvallen. Dat kwam eigenlijk omdat de toppers (Use Me, Who Is He en Lean on Me) me wat tegenvielen. Gelukkig zijn nummers als I Don't Know en Another Day to Run (waarvan het me een ongelofelijk raadsel is dat die geen - ja, nu één - voorkeurstemmen hebben) waanzinnig. Sowieso sterk slotakkoord. Ik draai het niet vaak, maar als het opstaat is het genieten .

Pracht plaat van Withers. Op deze weet hij met nummers te komen die weinig voor elkaar onder doen. Plus dat ik het muzikaal ook wat interessanter vind dan zijn debuut. Op zijn debuut wordt er naar mijn smaak iets te vaak (bijna puur) acoustisch gespeeld. Op deze krijgt Bills band een pak meer ruimte. Al of niet opgesierd met wat strijkers. Een acoustische Withers kan ik ook zeer zeker waarderen. Maar liever hoor ik hem als zijn band ook hun ding kunnen doen. Regelmatig weet gitarist Blackmon bijv de boel erg mooi in te kleuren met subtiel wah wah werk.
Bij nummers als Lonely Town, Lonely Street of Use Me Up enz swingt de band en Withers als een goed gevulde zwangere stevige tiet , HA, de pan uit. Ga daar maar eens de voetjes en het koppie bij stil houden. Dat gaat dus niet lukken. Maar ook zijn rustigere nummers zijn zeer te pruimen.

Still Bill is wat mij betreft een ware Soul KLASSIEKER !!

Voor 4 pond meegenomen uit Liverpool en wederom een pareltje uit de hoogtijdagen van deze Bill Withers.
Wat meer funk op dit 2e album en productioneel verzorgder dan het debuut, die wat meer highlights heeft, maar in coherentie doet Still Bill er eigenlijk nauwelijks voor onder.
Lean On Me is de onvergetelijke evergreen, maar feitelijk staat er geen misser op. Waar het debuut wat puurder en kaler klinkt ( meer acoustisch), hier is meer plaats voor strings en elektrische gitaren.
Die stem ( Die ik persoonlijk als één van de mooiste uit het soulgenre beschouw) blijft intrigerend. Zowel in de uptempo en gevoeligere stukken blijft Bill overtuigend.
Sterk album.

Misschien vind je dit ook wel een mooie stem : Terry Callier - What Color Is Love (1972) ?

Zijn debuut is bijvoorbeeld ook prachtig, waarop zijn stem misschien nog wel beter tot zijn recht komt, zij het wel dat het een echt folk album is.

Ga ik eens checken Lura. Thanx

Een opvolger die in de lijn ligt van het debuut. De aankleding maakt de plaat vanuit muzikaal oogpunt wat rijker maar het niveau van de eersteling wordt naar mijn mening niet aangetikt. Hoewel dit schijfje zeker zijn momenten kent klinkt Just as I Am net iets aardser en vind ik die ik die plaat bij momenten boven zichzelf uitstijgen. Hoewel Still Bill met Lonely Town, Who Is He en Use Me enkele prima songs bevat mis ik nummers van het niveau als Better Off Dead, Ain't No Sunshine of Grandma's Hands. Lean On Me heb ik trouwens altijd een vervelend werkje gevonden, ondanks de bekendheid die het geniet. Kortom, een dikke voldoende derhalve, solide en fraai gearrangeerd maar de plaat telt voor mij te weinig echte hoogtepunten om uit te groeien tot een topper.

Het is bizar dat dit gewoon 1 album is, het lijkt wel een greatest hits.

Een fikse teleurstelling. Withers zet hier duidelijk meer in op funky dan op folky, met meer nadruk op wah-wah-gitaren, sturende strijkers en ingetogen drums en minder op pakkende liedjes met goed doortimmerde songstructuren. Daar heeft hij natuurlijk alle recht toe, hij heeft er zeker de muzikanten en de arrangementen voor, en het legde hem ook bepaald geen windeieren (album USA #4, Lean on me USA #1, Use me USA #2), maar de intimiteit en de warmte van Just as I am zijn wat mij betreft op een enkele uitzondering na verdwenen. De singles doen me ook niet veel (dat vervelende op-en-neergaande pianoloopje op Lean on me, brr), en eigenlijk vind ik alleen Who is he (and what is he to you) een echt geweldig nummer. Wat ik hier gewoon mis zijn echte liedjes; van de funk die daarvoor in de plaats is gekomen ben ik nooit een liefhebber geweest, en deze plaat gaat daar geen verandering in brengen.

Goeie opvolger van Just as I Am, tikje minder misschien. Lean on Me was een superhit, maar ik vind Who Is He (And What Is He to You?) en het heerlijk zwoel klinkende (maar tekstueel toch wat donkerder) Use Me de sterkhouders. Withers zingt zijn teksten weer met veel bezieling, en de wat rijkere, meer funky instrumentatie doet het best goed bij mij (terwijl Withers, volgens mij, het intimistische karakter van zijn debuut niet uit het oog verliest).

4 sterren heb ik hier wel voor veil!