Judas Priest - Painkiller (1990)

1 van Priest's zwaarste platen uit de geschiedenis. Een echte aanrader voor iedereen die van echt zware heavy metal houdt

Niet echt een priest plaat, maar wel door priest gemaakt maakt hem niet minder goed een brok geweld. heerlijk, ongeevenaard. 3.5*

Het is een hard album doordat Judas Priest rond die tijd door jonge bands werd geïnspireerd, maar aan de andere kant hebben de nummers nog steeds vele raakvlakken met de hardere stukken van bijvoorbeeld "Screaming For Vengeance".

Deze werd in de tijd gemaakt dat Priest op tournee ging met bands zoals Annihilator, Megadeth en het toen nog redelijk onbekende Pantera.
Zoals reeds eerder gezegd klinkt het zwaar voor een band als Judas Priest, maar het blijft Heayy Metal, hoewel er toch ook heel wat Thrash-invloeden inzitten. Een goed album.
Mijn favorieten: Painkiller, All Guns Blazing, Metal Meltdown en A Touch of Evil.

Waanzinnig goed album, een stuk heaviër dan voorgaand werk van Priest. Halford is echt in topvorm zoals je in de openingssong Painkiller al hoort en het gitaarwerk is weer formidabel als vanouds. Maar goed dat Halford weer terug is. Ik vind met name de eerste plaat van Halford's opvolger Ripper (Jugulator) echt een stuk minder.

Vreemd, de meeste mensen die ik hoor vinden juist Jugulator nog wel gaan, maar vinden vooral de opvolger een trieste plaat (ben ff de naam kwijt) ik ken van de owens periode alleen Jugulator en vind die wel aardig. deze heerst natuurlijk verschrikkelijk.

Ik vind Jugulator - als je het vergelijkt met Painkiller - een heel stuk minder. Alleen de hoes is leuker. Jugulator is erg eentonig, veel heavy songs maar het lijkt allemaal ook zo op elkaar. Ik las eens een interview met gitarist Glenn Tipton en die gaf al aan dat Priest een keihard album wilde maken met Ripper, om niet in de vergetelheid te raken. Daar is dan ook alles mee gezegd.

De opvolger van Jugulator, Demolition is ook niet geweldig, maar daar zit veel meer variatie en melodie in en bovendien komt de zang van Ripper beter tot zijn recht. Ik heb ook ergens gehoord dat de teksten voor Jugulator al waren geschreven toen Ripper kwam. Hij moest dus snel even die teksten inzingen. Jugulator bevat weinig nieuws onder de zon, het is een (matige) herhalingsoefening van Painkiller maar dan met een andere zanger.

Jugular vergelijken met paimkiller, zowieso een beetje oneerlijk.

Erg Goed. Night Crawler kix *ss

Ik vind dit de enige goede plaat van Judas Priest. De Rest is me een beetje te soft. Dit is te minste lekker raggen. Zoals het hoort bij Heavy Metal. Staat geen enkel slecht nummer op.

Rest is soft??? Als ik zo naar je top 10 kijk, kan ik me niet voorstellen dat je platen als Jusgulator, Demolition en het nieuwe Angel of retribution soft vind. Ik ben wel met je eens dat er pp deze plaat geen enkel slecht nummer staat, en daar is deze plaat voor priest begrippen wel uniek in.

Dat heb je inderdaad in goed opgemerkt. De nieuwe platen zijn ook niet echt soft. Maar die ouwe platen zijn voor metal definties wel soft. Dan moet je het niet vergelijken met mijn top 10.

vooral de sterke intro beste nummer van priest jammer dat het iets afzwakt

Lekkere heavy metal plaat, vooral het titelnummer.

heel erg lekkere beukers plaat.
Voor de rest ben ik het wel eens met eddie.
Er staat geen een slecht nummer op.

Sommigen zullen fans zullen dit een ergelijke plaat vinden,andere zullen deze zalig vinden.
4,5*

The metal meltdown is zó cool !

Here comes the metal meltdown, run for your lives !

Judas Priest is een beetje van zijn leest geweken met Painkiller, ze zijn op deze plaat veel harder gaan klinken dan ze altijd gedaan hebben, aan de ene kant vind ik dat wel erg jammer, want painkiller is de enige plaat waarop dat goed uitgepakt heeft. Voorheen was het allemaal veel "Softer". Sofetr vind ik niet de juiste benaming, ze zijn van pure n.w.o.b.h.m. veranderd in een Powermetal band.

De benaming "powermetal" zou ik er toch niet op plakken. Heb wel lak aan hoe iemand het noemt maar die term ga ik dan toch eerder associeren met een Hammerfall, Stratovarius of Blind Guardian. Priest is (net als "die" andere band die zo heel erg veel besproken wordt - Cradle Of Filth) veel te gevarieerd bezig geweest doorheen de jaren om onder één hokje te plaatsen.

Painkiller is overigens mijn favoriete JP plaat. Lekker strak en hard maar met ruimte genoeg om ook enkele prima mid-tempo nummers als Between The Hammer And The Anvil of One Shot At Glory, of zelfs een (semi)ballad als Touch Of Evil te bevatten.

En ik vind overigens zelf ook niet dat het daarvoor ZOOOO erg veel softer was. Nummers als Tyrant, Freewheel Burning, Screaming For Vengeance, Hard As Iron of Rapid Fire (om er enkele te noemen) beukten ook al aardig door.

Ik verhoog mijn stem naar 5*.

Voor mij is en blijft dit toch wel het meesterwerk van Judas Priest. Waar de meeste Priest albums toch wel een aantal zwakke broeders kennen, blijft Painkiller de volledeige speeltijd staan als een huis! Een heerlijk tempo en een aangenaam meezing-gehalte zorgen er toch wel voor dat ik op moet passen dat het gaspedaal niet te ver wordt ingedrukt wanneer ik de cd in de auto op zet.
Upgrade naar 4,5 *

Night Crawler Blijft mijn favo priest song. Met zijn meesterlijke intro. Komt goed tot z,n recht als hij hard word gedraaid . Een aanrader

Leather Rebel is een geil nummer

Eén van mijn eerste Metalnummers, ook mijn kennismaking met Priest.Wel de live-versie.

Die intro; HEEEEERLIJK!!!

Ja prachtig, die liveversie! Die rrrrrrrrrrrrrolende R van Rrrrrob Halforrrrrd
The story of the Leatherrrrrrrr Rrrrrrrrrrebel, precies het geluid van een startende motor
Ook Between the Hamer & the Anvil vind ik een ontzettend ruig nummer.

Ik kwam deze ochtend tot de conclusie dat ik wat strenger moet zijn. Daarmee bedoel ik dat enkel albums van het kaliber 'master of puppets' en 'Reign in blood' 5,0* verdienen en andere (supergoede) albums uit m'n top 10 4,5* moeten hebben.


5,0*

Beste nummers zijn Painkiller, Night Crawler en Leather Rebel. Slechte, mindere nummers staan hier echter niet op .

Toch een lichtelijk overgewaardeert album, zonder de ultieme metalsong Painkiller (dit nummer is alles waar Heavy Metal voor staat) zou het gemiddelde wel een half punt lager kunnen liggen. Het titelnummer neemt als het ware de rest van 't album op sleeptouw (vind ik).

Het hele album neemt je op sleeptouw. Vindt ik als ik er naar luister. Je krijgt hier het zelde effect als bij Slayer's Reign in Blood, het (ik zal het maar een naam geven) can't-stop-the-adrenaline effect dat je (ik toch) krijg wanneer je het album beluisterd. Zo meesterlijke, heavy songs allemaal achter elkaar. Elk verschillend en toch gelijkend en vormend tot 1 geheel, het album.

Dit is een 5*album zonder twijfel. En 5en deel ik enkel uit aan albums als Master Of Puppets, Reign in Blood en Painkiller. (En ook regelmatig aan een nieuw album, maar dat zakt dan na een paar maanden naar 4,5 of 4,0)

Het beste werk van priest, ongetwijfeld