menu

Anathema - A Natural Disaster (2003)

mijn stem
4,02 (345)
345 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Music for Nations

  1. Harmonium (5:28)
  2. Balance (3:58)
  3. Closer (6:20)
  4. Are You There? (4:59)
  5. Childhood Dream (2:10)
  6. Pulled Under at 2000 Metres a Second (5:23)
  7. A Natural Disaster (6:27)
  8. Flying (5:57)
  9. Electricity (3:51)
  10. Violence (10:45)
totale tijdsduur: 55:18
zoeken in:
5,0
Beste Anathema album m.i.. Ik kan echt geen twee favoriete nummers kiezen. Het is allemaal zo sfeervol en mooi.

Vreemd is het wel, de teksten zijn niet opbeurend of mega-positief maar toch krijg ik geen deprimerend gevoeld bij deze cd. Eerder mooi melancholiek.

avatar van Broem
4,5
Wat een vreselijk goeie band is Anathema toch. Als progliefhebber ben ik pas rijkelijk laat echt naar de band gaan luisteren. Kreeg ooit de cd Hindsight in mijn handen gedrukt en was toen echt om. De laatste tijd ook het wat oudere werk van de band aan het beluisteren. Ook dit À Natural disaster is van grote klasse. Heerlijk sfeervol en soms zelf Ambient achtig. Top. Op naar het overige oudere werk.

avatar van SirPsychoSexy
4,0
Ook bij mij blijft A Natural Disaster de favoriete Anathema-plaat. Het was destijds mijn kennismaking met de groep en blijft een album dat de aandacht zowat de gehele speelduur weet vast te houden. Het is moeilijk om favorieten aan te duiden, maar Pulled Under en het titelnummer zijn in ieder geval een één-tweetje om u tegen te zeggen.

Toch een klein minpunt: in Violence vind ik het wel jammer dat de intense opbouw in de eerste helft zo snel teniet wordt gedaan door een anticlimactische fade-out. Daar had misschien meer mee kunnen gedaan worden.

avatar van yKriistian
3,5
Elke ochtend voordat ik naar school ga eventjes het nummer Closer beluisteren, dat maakt meestal de hele schooldag alweer goed

avatar van JohnnyVergerFan
5,0
Geniale plaat van een geniale band met een geniale afsluiter. Luister ernaar as we speak...

avatar van stoepkrijt
3,5
De eerste helft van dit album vind ik erg goed. Enerzijds door de toegevoegde elektronica, die deze nummers een duidelijk eigen geluid geven. Een nummer van A Natural Disaster is heel gemakkelijk als zodanig te herkennen. Anderzijds door de keiharde riffs die hier soms voorbijkomen.

De tweede helft vind ik een stuk zwakker, want blijkbaar moet Anathema op ieder album een paar van die trage sfeermakers kwijt. Het titelnummer, Flying en Electricity vind ik behoorlijk zeurderig, hoewel die laatste twee me nog best kunnen bekoren als ik in een goede bui ben.

Niettemin een zeer aardig album, dat helaas wat in mineur eindigt.

avatar van rafke pafke
3,5
<
stoepkrijt schreef:
Niettemin een zeer aardig album, dat helaas wat in mineur eindigt.


Een album dat eindigt met Violence eindigt absoluut niet in mineur!!!

avatar van stoepkrijt
3,5
Vooruit, je hebt gelijk. Violence is natuurlijk een heel stuk beter en boeiender dan de drie nummers ervoor. De eerste helft van Violence is fantastisch. Maar.... dat nummer duurt toch gewoon 6 minuten te lang of ben ik de enige die dat vindt?

avatar van rafke pafke
3,5
Ik vind niet dat Violence te lang duurt. Dat langzaam uitgesponnen einde met bijna enkel piano vind ik prachtig. Ergens helemaal op het einde komt, heel stilletjes, je hoort het bijna niet, nog paar noten op de gitaar voorbij waar ik telkens opnieuw kippenvel van krijg.

avatar van Thin Air!
4,5
Balance en gelijk erachteraan Closer.
Wat een waanzinnige combinatie.

Closer zou wat mij betreft een nummer moeten zijn dat ergens in de Top 2.000 zou moeten staan op een eervolle 1.400e plaats.
Voor mij overigens een van de beste nummers ooit gemaakt.

avatar van JohnnyVergerFan
5,0
De laatste weken zo'n beetje alle albums weer op m'n platenspeler rondjes laten draaien.
Deze blijft toch de beste....

4,5
een bere plaat nog voordat ze van koers 180 graden draaiden.

avatar van Faalhaas
Neal Peart schreef:
een bere plaat nog voordat ze van koers 180 graden draaiden.


Die koerswijziging is redelijk geleidelijk gegaan toch?

avatar van Leptop
4,0
Klopt. Op zich wel, maar uiteindelijk is het toch redelijk gedraaid. Zelf vind ik dat prima. Teveel van hetzelfde en dan haak ik af. Anathema heeft een duidelijke keuze gemaakt en dat kan ik wel waarderen. Net als hun muziek.

avatar van Leptop
4,0
Trouwens was dit album ook al een behoorlijke draai met pak 'm beet 3 albums ervoor.

avatar van JohnnyVergerFan
5,0
Bij elk album heeft Anathema de koers wel enigszins gewijzigd. Soms flink zoals The Silent Enigma naar Eternity en Judgement naar A Fine Day To Exit. En soms een stuk minder, dit geldt zeker ook wel voor de laatste platen.

4,5
Na dit - voor mij laatste mooie - album ben ik afgehaakt. De nieuwe stijl kan ik niet waarderen

avatar van Alicia
4,0
Dan ben ik ooit eens met het verkeerde album van deze Anathema begonnen. Anathema nieuwe stijl vind ik ook niet veel aan en dan ga je al ras verder snuffelen binnen dat enorme aanbod aan melodische rockalbums. Je ontwikkelen is altijd een goede zaak, echter het roer omgooien kan zelfs desastreus uitpakken. Dat blijkt nu wel. Ik was geen steek verder gekomen met Anathema als ik deze plaat er niet bij had gepakt en dat zou zonde zijn geweest.

avatar van deric raven
5,0
De eerste keer dat ik kennis maakte met de naam Anathema was toen Doornroosje in 2009 aankondigde dat ze daar op 22 september dat jaar zouden optreden.
Ik heb nog overwogen om er heen te gaan, er waren zoals ze toen vermelden raakvlakken met Tool, Pink Floyd, Jeff Buckley, Radiohead, maar ook Paradise Lost en My Dying Bride; een veelzijdige band.
Toch geen kaartjes gekocht, maar deze naam wel altijd onthouden.
Nu werd laatst deze band mij via Riverside getipt; en lag de box met albums Judgement, A Fine Day to Exit en A Natural Disaster voor een redelijke prijs in de winkel.
Judgement had ik ondertussen al gehoord, en die beviel al prima, vervolgens luisterde ik naar A Fine Day; hetzelfde verhaal, maar bij A Natural Disaster viel alles helemaal op zijn plek.
Misschien komt het wel doordat ik hier al de eerder genoemde invloeden van de eerder genoemde bands terug hoor.
Muzikaal is het niet de hele tijd een geheel, maar ik stond regelmatig versteld van het feit dat dit allemaal door dezelfde band gespeeld werd.
Harmonium is de aankondiging van de herfst; de omslag van het broeierige naar het kille koude; als een regenbui gevolgd door een overvloed aan mist; bijna filmmuziek voor de het of andere Tolkien sprookje.
In Balance hoor ik veel Radiohead terug, de zang gaat ook meer de hoogte in; meer experimenteel, met de nodige elektronische geluidsexplosies.
Closer sluit hier perfect op aan; de overgang verloopt zo soepel, waardoor je denkt dat je nog steeds met hetzelfde nummer te maken hebt.
Ik weet niet of iemand hier bekend is met Silver Rocket van Sonic Youth?
Daar doet het mij erg aan denken, wel een stuk rustiger, maar voor mij duidelijk hoorbaar.
Are You There? Heeft ook die Radiohead vibe, maar het gitaarspel maakt hier wel het onderscheid.
Het blijft allemaal dromerig in Childhood Dream; het ultieme Sigur Rós achtige rustpunt halverwege.
Vanaf Pulled Under at 2000 Metres a Second hoor je een verandering in het geluid; tot nu toe was het gewoon een goed album, maar door die onverwachte System of a Down achtige overgang wordt het wel steengoed. Dit had ik helemaal niet zien aankomen, totale verwarring; is dit echt dezelfde band?
Om mij nog meer van slag te brengen hoor ik opeens een zangeres in A Natural Disaster, maar dan weer niet in de stijl van Epica of een Within Temptation, eerder meer richting Portishead, dus ook verrassend en iets wat je totaal niet verwacht.
Alsof ze op zoek waren naar een zangeres, en drummer John Douglas zegt, dat hij een zus heeft, die wel een beetje kan zingen; neem ze morgen maar mee, misschien kan ze wel iets betekenen.
Het klinkt allemaal zo vanzelfsprekend; gemoedelijk bijna; alles klopt op dit plaatje, en je voelt totaal geen druk.
Alsof het daadwerkelijk zo eenvoudig gelopen is.
Bij Flying is er weer rust, en door de samenzang moet ik wel weer aan een System of a Down denken.
Gooi er vervolgens nog een ballad tussendoor in de vorm van Electricity; toe maar!
Dit ontbrak nog aan het geheel; inclusief Pink Floyd geluidjes.
En dan denk je dat ze met Violence op een gewelddadige manier het album gaan afsluiten, hoor je juist sfeervolle pianomuziek.
De overgang verloopt weer perfect, maar bij een album als dit had ik ook niet anders verwacht.
Prachtig hoe een bijna speedmetal achtige drum begeleiding zo goed, en totaal niet storend en overheersend een element in het geheel kan vormen.
Eigenlijk is Violence bijna een compacte samenvatting van A Natural Disaster te noemen; het huwelijk tussen metal en klassiek.
Net als Paradise Lost hoor je een totaal ander geluid dan in hun beginperiode; ze starten beide op hetzelfde perron, maar gaan vervolgens ieder naar een ander eindstation.
Een ongelofelijke reis.

avatar van JohnnyVergerFan
5,0
Prachtige bloemlezing van mijn favoriete Anathema plaat deric raven.

avatar van deric raven
5,0
Dank je
Wat een ontdekking!

bas1966
zeker mooi album, maar de 2 plaatjes hierna zijn nog beter...

avatar van Lau1986
4,0
Een prachtige plaat van Anathema. Heerlijke sfeer en fantastische nummers. Ook de "computerzang" vind ik heerlijk en een prima toevoeging aan deze plaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:49 uur

geplaatst: vandaag om 14:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.