menu

Stars of the Lid - And Their Refinement of the Decline (2007)

mijn stem
3,94 (149)
149 stemmen

Verenigde Staten
Electronic / Avant-Garde
Label: Kranky

  1. Dungtitled (In a Major) (5:54)
  2. Articulate Silences Part 1 (5:24)
  3. Articulate Silences Part 2 (5:37)
  4. The Evil That Never Arrived (5:05)
  5. Apreludes (In C Sharp Major) (3:45)
  6. Don't Bother They're Here (10:10)
  7. Dopamine Clouds over Craven Cottage (5:55)
  8. Even If You're Never Awake (Deuxieme) (9:21)
  9. Even (Out) (4:52)
  10. A Meaningful Moment Through a Meaning(Less) Process (4:33)
  11. Another Ballad for Heavy Lids (4:33)
  12. The Daughters of Queit Minds (13:22)
  13. Hiberner Toujours (1:49)
  14. That Finger on Your Temple Is the Barrel of My Raygun (5:04)
  15. Humectez La Mouture (5:31)
  16. Tippy's Demise (8:19)
  17. The Mouthchew (3:41)
  18. December Hunting for Vegetarian Fuckface (17:45)
totale tijdsduur: 2:00:40
zoeken in:
avatar van Eveningguard
5,0
Fijn om te zien dat zoveel mensen het kunnen waarderen. Ben altijd even in spanning als mensen bericht geven dat ze dit album gaan beluisteren. Zullen ze het te eentonig vinden, te vreemd? Maar mooie muziek is blijkbaar universeel en ik ben blij dat het album weer wat aandacht krijgt. Dit album voerd voor mij een ware clash met Tired Sounds. Welke is nou mooier?

Lukk0
The Ballasted Orchestra

avatar van Eveningguard
5,0
Dan wordt dat de volgende die ik ga luisteren. En och, wat heb ik daar zin in! Lang niet meer zo genoten van het begrip muziek na de ontdekking van GY!BE.

tuktak
GY!BE?

avatar van Eveningguard
5,0
Godspeed You! Black Emperor

Sietse
Lukk0 schreef:
The Ballasted Orchestra





(al ben ik er zelf nog steeds niet uit, al staat Tired Sounds in mijn top 10)

Sietse

glimlicht
Eindhalte.

1 Dungtitled (In a Major)

welkom bij de verfijning

blazers
strijkers

drones die tot tranen roeren

2 Articulate Silences

met minimale stilte
en minimaal geluid

een daling
in balans

enkele scheurende gitaar
ver weg
ja.. dalend

3 The Evil That Never Arrived

laat je geloven
dat alles wel goed is

de lucht is nog steeds
zo blauw als het maar kan
de sneeuw begint
traag
een geheel te worden
met de grond

er dansen wat vogels
in mijn zicht

4 Apreludes (In C Sharp Major)

terugval
naar wat donker terrein

kort
scherp

5 Don't Bother They're Here

achteloos
eigen wereld
op zoek naar details

van de verfijning

zachte schoonheid

6 Dopamine Clouds over Craven Cottage

beloning
voor het lange stil zitten

watten
prettig

mijn woorden raken op
dankzij de stilte

7 Even If You're Never Awake (Deuxieme)

een favoriet van mij
bijna volgroeid dronend landschap
met een omarming
piano

op zoek naar jezelf

tranen.

8 Even (Out)

bruisende stilte
na overweldiging

afbouwing van dopamine

balans

9 A Meaningful Moment Through a Meaning(Less) Process

in mijn gefaalde poging
om alles in een enkele nacht te luisteren
ontwaakte ik na een diepe slaap

toen dit mijn kamer vulde

wat vragen
wat betekende het geheel?
wat betekent dit?

ik maakte me klein
en draaide me om.

10 Another Ballad for Heavy Lids

weer een schuddende gitaar

naar beneden gedrukt
zwaar

niet in staat
om te bewegen

11 The Daughters of Quiet Minds

dutje van 13 minuten
emotionele kracht sparen
voor wat nog gaat komen

grote daden
in de 9de minuut
ik dommel weer in

12 Hiberner Toujours

verantwoorde winterslaap
mijn buik vol drones

13 That Finger on Your Temple Is the Barrel of My Raygun

Lynchiaans
slechts de woorden

prachtige soundscapes op de achtergrond

klotsend water
of bewerkte klanken
van afgevuurde wapens

misschien niet alleen de woorden..

14 Humectez La Mouture

Dead Texan
achter de piano

climax
stemmen, drones
alles.
de verfijning

we zijn er bijna

15 Tippy's Demise

brekend
dwars door zielen
en je vragen heen

verdrietig
maar toch hoopvol

de verfijning
ze huilt.

16 The Mouthchew

dreun
voor dreun

implodering
van trillende magneten

mijn versterkers zijn moe

17 December Hunting for Vegetarian Fuckface

volmaakt dronend landschap
waarschijnlijk het laatste
wat we van Stars of the Lid gaan horen

magnum opus.
ik ben kapot van alle pracht.

.

avatar van The Eraser
Ontzettend mooie muziek . Maar ik kan dit enkel en allen 's avonds of 's nachts draaien wanneer ik doodmoe ben en geen andere muziek dan dit meer kan verdragen.

avatar van niels94
Tot de tranen geroerd wordt ik hier ook weer niet door, maar het is bijzonder fijne muziek. Het is alsof je de ruimte opvult met klanken, je een warme deken over jezelf heen legt: er wordt gewoon een heerlijke sfeer gecreëerd. Nadeel: het duurt mij veel te lang. Dit is met name 's avonds fijn inderdaad, maar ook dan vind ik een uur te lang. Een paar nummers kan ik hier van genieten, dan moet ik weer wat anders hebben. En dat is jammer, want verder kan ik het absoluut waarderen.

avatar van Eveningguard
5,0
Twee uur is zeker een lange zit, Niels. Dat zal ik niet ontkennen. Maar zodra je er aan gewend bent en alle normale 'regels' van muziek aan de kant hebt gezet is het non stop genieten. Dit album en Stars of the Lid in het algemeen leggen mijn diepste emoties bloot. Tot nu toe konden alleen GY!BE en Sigur Ros dat. Probeer ook eens Tired Sounds van deze geweldige 'band'!

avatar van Avorativ
5,0
Dit album klinkt wat minder beladen/zwaarmoedig dan zijn eveneens voortreffelijke voorganger. Hun wonderschone muziek klinkt zweverig, overpeinzend, en zelfs realiteitsoverstijgend. Nu heeft ambient/drone muziek sowieso al deze kwaliteiten, maar Stars of the Lid weet dit wel erg goed uit te bouwen. Ze tonen zich ware meesters als het gaat om het gecontroleerd laten aanzwellen en wegebben van organische klanken. Hier vind je mooie geluidstexturen die met een engelengeduld gemaakt lijken te zijn. In de opbouw van de tracks laten ze een mate van zelfbeheersing zien, ze gaan niet voor het snelle gewin, maar voor een zorgvuldige dynamiek waarbij alle elementen van een track naadloos op elkaar aansluiten. Mooi hoor, het voelt als pure onthaasting.

Voor zover track namen ertoe doen vind ik ze ook op dit album weer bijzonder geslaagd. Ook hier zijn de makers niet over één nacht ijs gegaan. De titels doen recht aan de muziek en vice versa. Natuurlijk gaat het eerst en vooral om de muziek, maar de passende namen maken, net als hun goede artiestennaam, het plaatje compleet.

avatar van Eveningguard
5,0
Er is een verschil tussen mensen die muziek zien als puur consumptie product en mensen die het zien als een kunstvorm. De eerste categorie gaat voornamelijk voor de catchy songs die makkelijk te onthouden en mee te zingen. Het is voor mij speculeren wanneer die mensen iets als mooi beschouwen. Waarschijnlijk als ze zich zelf ermee kunnen identificeren.

Zelf heb ik nooit echt een probleem gehad met mensen die sommige dingen te saai, te raar of wat dan ook vinden. Eigenaardigheid en originaliteit staan zelfs hoog in het vaandel mocht ik iets goed willen vinden. Maar dan is er altijd nog een x factor. Je vindt iets mooi, maar je weet niet waarom. In het geval van Stars of the Lid kan ik alleen maar zeggen dat ik het soms abnormaal mooi vindt. Maar dan ook echt van buitenaardse schoonheid. Het duo maakt pure gevoelsmuziek dat niets wil voorstellen maar simpelweg is. Regelmatig werkt het zo rustgevend en helend dat ik het misschien zelfs boven liefde verkies (bijna dan ).

Voor de rest kan ik er onmogelijk meer over zeggen. Nergens wordt het saai. Het is meer een soort van rustgevende, tragische spiraal zonder eindpunt. Begraveniswaardig album.

avatar van The Eraser
Stars Of The Lid is voor mij een zeer eigenaardig fenomeen. Het is muziek die ik onwaarschijnlijk mooi vind, zonder twijfel. Het enige probleem is dat deze muziek gevoelens in mij losbrengt waarmee ik maar moeilijk kan omgaan. Als ik dit luister overvalt er mij altijd een gevoel van leegte, van eenzaamheid...Het is alsof je helemaal alleen bent in een steeds uitdijende ruimte die oneindige proporties aanneemt..Soms luister ik dit wel eens, maar het voelt dan echt aan als een kwelling. Toch zet ik dit af en toe op. Enerzijds omdat het buitenaards mooie muziek is, anderzijds omdat ik er wel van houd om mijzelf af en toe te kwellen en ik ook vind dat je je af en toe moet kunnen laten overvallen door negatieve gevoelens. Maar toch, wekelijks, laat staan dagelijks, moet ik dit niet horen

Een alleenstaand fenomeen trouwens dit Stars of The Lid, Godspeed You! Black Emperor of een Joy Division, toch ook niet de meest lichtvoetige artiesten, luister ik dan wel weer met gemak.

avatar van Broem
3,5
Wow al het bovenstaande commentaar maakt me razend nieuwsgierig naar deze band. Ik houd wel van wat duistere Ambientachtige electronic. Iemand een tip met welk album ik het best kan beginnen?

Yann Samsa
Hangt er een beetje van af. Hoewel subtiel, hebben ze toch lichtjes een soundverandering ondergaan. Ik denk zelf dat de vorige plaat, the Tired Sound, een goed begin is. Heb je meteen een visitekaartje van de band, met zowel de meer donkere als de meer zoetere vibe.

tuktak
Gewoon beginnen, smaken verschillen.

avatar van Broem
3,5
Vanmiddag een eerste luisterbeurt gegeven. Moest wel even wennen aan het minimalistische karakter van de plaat. Less is More. Muziek voor momenten. Ik mis wel de spanning en wendingen die bv GY!BE wel heeft. Verder kreeg ik sterk de associatie met de muziek van Jon Hassel. Bekend? Ik laat de cd nog een paar keer de revue passeren voordat ik oordeel.

Jon Hassell - Last Night the Moon Came Dropping Its Clothes in the Street (2009)

avatar van kobe bryant fan
4,0
Voor 2 uur lijkt dit tijd even stil te staan.
De drones die langzaam binnensluipen en je langzaam meenemen waar er niet zoiets is als 'tijd.'
Je voelt een leegte maar tegelijkertijd zit je vol melancholie en vreugde. Je gevoelens plaatsen is moeilijk bij deze heren hun muziek. Alsof je jezelf moet ontdekken in een 2 uur durende reis rond de planeten.

Al voelt het soms erg allerdaags aan, soms voel ik me weer die peuter die voor het eerst de zee ziet. De drones kennen net zoals de zee eb en vloed. Denken aan een glimlach van iemand betekent zoveel meer onder dit warme deken, de lage drones geven me het gevoel alsof ik de volgende winter helemaal geen warm deken nodig heb of warme jas. Deze 2 heren maakten immers al die plaat die: vreugde, warmte, koude, melancholie, zomer en winter mixte tot één geheel. Dat And Their Refinement of the Decline werd genoemd.
Deze gaat samen met Stars Of The Lid op 5* sterren!

Misterfool
Ik wordt eerlijk gezegd niet zo heel wild van deze ambient. Ik heb het nu eenmaal beluisterd, maar ik vind het vrij saai allemaal. Hier en daar hoor ik nog wat lekker viool en blazerwerk, maar de emotionele dimentie mis ik nog. Ik kan er nu echt niet meer aan kwijt dan 2*.

avatar van McSavah
4,5
Komt nog wel, 100% zeker van

nickowijk
De melancholie van een donkere avond in de herfst. Voor mij is het de naarste tijd van het jaar, als de dagen kort, somber, nat en grijs zijn geworden. Toch is het dan de muziek die door velen (ook door mij) als melancholiek en somber wordt bestempeld, die mij door die maanden heen sleept. Van Radiohead tot Sigur Ros, van Jeff Buckley tot The Cure. En vanaf nu ook Stars of the Lid.

Toen ik vanochtend voor het eerst 'And Their Refinement of the Decline' luisterde, kwamen de associaties met die novemberavonden gelijk in me naar boven.
De muziek geeft me ijskoude rillingen, maar maakt me tegelijk warm van binnen. Melancholie, maar tegelijk een onbeschrijfelijk gevoel van vreugde en geluk. Dit gevoel heb ik nog maar één keer eerder gehad, tijdens mijn eerste kennismaking met Sigur Ros.

Het is prachtig hoe muziek zoveel met je kan doen.

avatar van Eveningguard
5,0
Ik vind het geweldig om te zien hoe mensen dit ontdekken en net zo verliefd worden op SOTL als ik. Dit is muziek om bij dood te gaan om het maar eens emo te zeggen.

avatar van jellecomicgek72
4,5
Heb deze al zowat 2 jaar niet meer gedraaid, sterker nog; ik heb deze ooit maar 1 of 2 keer helemaal afgedraaid, en toch was ik zwaar onder de indruk. Binnenkort maar weer eens voor gaan liggen.

avatar van Eveningguard
5,0
Kan me nog herinneren dat jij een recensie schreef toen je wat biertjes te veel op had Jelle. Vanochtend hielp het toevallig bij het overwinnen van een flinke kater.

avatar van jellecomicgek72
4,5
Haha dat klopt inderdaad, haha nice

avatar van kobe bryant fan
4,0
Op 2 augustus postte Stars of The Lid op Facebook overigens een foto met iemand achter de pc waarin ze vertelden bezig te zijn aan hun nieuwe plaat. Benieuwd!

avatar van Eveningguard
5,0
Als dat weer een dubbelaar wordt dan ben ik officieel de blijste persoon op aarde!

Clockworker
Eveningguard schreef:
Als dat weer een dubbelaar wordt dan ben ik officieel de blijste persoon op aarde!


Met een enkeltje van ongeveer 70 minuten zou ik ook al overgelukkig zijn hoor

nickowijk
Eveningguard schreef:
Ik vind het geweldig om te zien hoe mensen dit ontdekken en net zo verliefd worden op SOTL als ik. Dit is muziek om bij dood te gaan om het maar eens emo te zeggen.


Alle dank aan jou, want ik was via andere albums zomaar wat aan het doorklikken en kwam zo bij jouw top 10 terecht

avatar van popstranger
4,0
Afgelopen weekend dit album 2 maal eens deftig op me in laten werken en werd hier en daar midscheeps geraakt. Mijn eerste luisterbeurt was tijdens een zonnige herfstwandeling en moet zeggen dat ik de wandeling zelfs extra gerekt heb om deze plaat helemaal uit te luisteren. Was begonnen met het voornemen om een paar nummers al te beluisteren en dan iets anders (omdat 2 uur wel lang is) maar hij paste zich zo goed aan; aan het bos waarin ik mij bevond, de zon die door het bladerdek brak en uiteraard het alomtegenwoordige herfstgevoel. Lichtjes melancholisch maar het is eerder dat deze muziek zich nergens opdringt maar dat hij zich aanpast aan je gemoedstoestand op dat moment.

Het is misschien niet de plaat die ik ga grijs draaien maar daar dient hij ook niet voor volgens mij, bewaren voor bepaalde momenten en weten dat je hem wanneer nodig nog eens door de speakers of hoofdtelefoon kan laten gaan. Alles overboord gooien wat je van muziek verwacht en ondergaan is de enige tip die ik kan geven…...

avatar van aerobag
4,0
Voor de namen van de nummers alleen al zou je 4 sterren willen geven. Dit is het type ambient album dat
vanaf de eerste minuut al in een fluctuerende droomachtige staat verkeert. Melodieën zweven voorbij en elegante dronende synthesizers wellen op en slaan weer neer, als golven op een strand met roze zandkorrels. Het album in zijn geheel ‘flowt’ zo aangenaam, dat de 2 uur in een zucht voorbij gaan. Mocht je je ooit emotioneel uitgeput voelen, dan zou dit album wel eens perfect kunnen zijn om de batterij weer op te laden.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:13 uur

geplaatst: vandaag om 08:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.