Maroon 5 - Songs About Jane (2002)

Dit vond ik vroeger nog best wel leuk.

eeh juist en wat vind je nu eigenlijk van de muziek?

Tja, dit vind ik toch een beetje 'wegwerp-pop'.

Ik vind dit toch wel een leuk album. Rock met een hele dikke laag pop er bovenop, maar wat is daar fout mee? Ik vind sommige nummers, zoals het vaakgenoemde Harder to Breathe en The Sun echt goed. Daar staat tegenover dat ik This Love echt een vreselijk, te veel gedraaid nummer vind.

3,5*

Laatst gedownload( doe ik altijd voordat ik een cd koop, moet geen troep kopen) erg leuke cd , ga m zeker kopen ( hoes is ook mooi)
not coming home, must get out, harder to breathe en de twee redenen waarvoor ik dit album heb gedownload: this love en she will be loved

Die zanger heeft echt een ongelooflijk irritante stem. Onbegrijpelijk dat ik dit vroeger leuk gevonden heb. Ik ben blij dat ik nu wat meer verstand van muziek heb. She will be loved is nog wel enigszins te pruimen, maar een nummer als This love gaat echt door merg en been.

Het begin van Maroon 5, toch wel een goed debuutalbum, maar doet voor mij ten onder aan de 'in de toekomst' gevormde albums.
3,5 Sterren, want het was ten slotte wel hun debuutalbum.

toch wel diepgaande mooie teksten op dit album.

Haha, die gast kan alleen maar over liefde zingen inderdaad

Adam Levine is opzich een best goede zanger, zijn stijl is helemaal eigen.
Vind het song materiaal van Maroon 5 alleen helemaal niet sterk, slecht zelfs(enkele daar gelaten).
In combinatie met Slash vind ik Adam wel in zijn juiste klasse zingen, dat is adem benemend, om het zo maar even te noemen(alles is relatief).

de eerste en beste cd van Maroon 5. Nu maken ze er een potje van...

Album wat redelijk succesvol was. Ik ben toen ook over gegaan tot aanschaf. Nu is het een album in mijn kast wat het meeste stof vangt. Pop wat een korte houdbaarheidsdatum heeft. Niet echt slecht, maar tevens te nietszeggend.

Pop met een snufje rock, wat naar mijn idee met de stem van Adam Levine prima smaakt. Natuurlijk zit het vol met voorspelbare, zoete liedjes, maar het quasi-psychedelische Shiver (harmonisch mineur is naar mijn idee bijna altijd goed) is toch favoriet door het verassendere karakter. Verre van unieke muziek, maar eigen een soort snack onder de muziek.

In die goeie ouwe tijd, toen Adam Levine nog een jongetje was, bracht zijn 'schoolbandje' zijn eerste studio-album uit: Songs About Jane. Maar de naam 'schoolband' verdween al snel als sneeuw voor de zon, want hun album werd serious business en scheen in Nieuw-Zeeland, Australië en Nederland hoog op de hitlijsten.

Natuurlijk was Maroon 5 in die tijd qua muziekstijl nieuw, net zoals Mika toen in 2007. Maar het feit dat Maroon 5 nieuw probeert te zijn, daar struikel je over! Adam doet zo zijn best dat er soms dingen uit zijn strot komen die niet in het nummer horen, bijv. die enorme 'Aerosmith-achtige' uithaal aan het eind van Sunday Morning, terwijl het nummer een feel-good liedje moet zijn, maar bij die uithaal zet je de muziek toch maar iets zachter!
Een ander struikelpuntje is de genre van dit album, want als luisteraar ben je straks helemaal kwijt welk genre deze band eigenlijk gebruikt. Het album start met harde rocknummers zoals Harder To Breathe en Shiver wat zorgt voor een mannelijk imago, maar daarna komen de mierzoete balades zoals Must Get Out, She Will Be Loved en Secret die helaas het mannelijk imago weer laten dalen.

Het pluspuntje van dit album is dat Maroon 5 een goede producer heeft, in dit geval Matt Wallace! Alle lof voor hem, want hij heeft deze band naar een hoger noveau getild! Van schoolband naar internationaal niveau!

spijker op zijn kop.

het leuke van dit album vond ik de veelzijdigheid en de variatie.
wat ze nu maken heeft daar niets meer mee van doen en kan door elk producersbandje gemaakt worden.

maar ook die veelzijdigheid en variatie hebben dit album helaas niet kunnen behoeden voor verstoffing op de onderste plank van mijn CD-kast...

This Love, She Will Be Loved, Sunday Morning.. Prima nummers, wat ze tegenwoordig maken vind ik echter stukken minder tot best kut zelfs.

Het is beter dan ik dacht (ik heb deze en de opvolger kunnen aanschaffen voor het schamele bedrag van omgerekend 5 euro). Ik vind Maroon 5 wel aardig om te horen zo nu en dan maar vond de hits niet super overtuigend. Harder to Breathe is wel ok, This Love was een overkill en daarom niet echt super meer, She will be loved in het begin goed maar wat loom na verloop van tijd, Sunday Morning is de enige die echt overeind blijft.
Van de niet hits vind ik Through With You wel ok en Not Coming Home.
Het is overal wel ok 3*

"Songs About Jane" vind ik een frisse pop/rock plaat waar ik nog steefs met bijzonder veel plezier naar luister. Opener "Hard to Breathe" was commercieel misschien geen succes, maar ik vind het direct een van de hoogtepunten van het album. Maar dat doet niets af aan de rest van het album. Toegankelijk, dat wel, en niet onmodig ingewikkeld. Zeer prettig in het gehoor liggende liedjes met mooie en vaak onweerstaanbare melodieen. De singles zijn sterk, maar wellicht wat vaak gedraaid op de radio. Gelukkig wordt dat gecompenseerd door de overige liedjes. Ik snap dat "Songs About Jane" het stempel commercieel krijgt. Persoonlijk ervaar ik dat minder. Ik voel me vooral aangetrokken door de frisheid en onbezonnenheid. Het commerciele karakter zie ik vooral terugkomen op alles wat Maroon 5 hierna heeft uitgebracht. Na "Songs About Jane" ben ik dan ook eigenlijk alle interesse in Maroon 5 verloren. Maar "Songs About Jane" blijft voor mij een goed album.

Het eerste liedje op dit album ''Harder to breath" is nog wel aardig, maar de rest is niks voor mij.

Best een goed album, waarvan 'Harder to breathe', 'This love', 'She will be loved' en 'Must get out' de beste tracks zijn. Het luistert makkelijk weg. Wat ik echter zo jammer vind aan deze band, is dat ze later nogal erg commercieel gericht muziek zijn gaan maken.

Zag dat ik deze plaat een aantal jaren geleden 3,5* ster heb gegeven. Nu dan toch eindelijk maar eens aangeschaft en nu, zoveel jaren later, moet ik bekennen dat ik hem beter vind dan ik dacht dat hij was! This Love op vol volume is gewoon stiekem genieten. Laten we wel wezen; een liedje dat je zo vaak hebt gehoord en nog steeds lekker is, is knap gemaakt, toch? En voor de rest is er genoeg lol te beleven voor een zomerse dag. Kom, ik draai hem NOG een keer!!!

Op vol volume kan ik het nauwelijks stiekem noemen.

U snapt mijn subtiele humor. Wilt u ook eens met mijn schoolklassen gaan praten?? haha
Maar kan ook zijn dat ze het wel snappen maar niet grappig vinden. Snap ik ook wel weer...

Misschien is het jeugdsentiment (waarschijnlijk is het jeugdsentiment), maar ik vind dit nog altijd een geweldige plaat. Naast de singles zijn albumtracks als Shiver, Tangled en Sweetest Goodbye onweerstaanbaar en het hele album is voor mij meezingen geblazen. Jammer dat ze zo ver afgegleden zijn.

Om eerlijk te zijn: ten tijde van het debuut vond ik Maroon 5 nog een leuk bandje met vlotte popsongs met een vleugje soul en rock waarbij ik vooral This Love en Sunday Morning waardeer. Wat deze band de laatste 10 jaar brengt is pure bagger. Maar dit debuut met frisse popsongs mag er nog steeds zijn.

De singles vond ik leuk . Als heel album werkt het niet voor mij. Nu ik het weer eens terugluister is het wel allemaal 13 in een dozijn . Wat ze hier na gemaakt hebben is helemaal aan mij voorbij gegaan .2 en halve ster voor de singles .

Een lekker klinkende plaat met een zanger die de mosterd soms bij Stevie Wonder lijkt te hebben gehaald, goed geproduceerd (hoewel de gitaarsolo'tjes wel wat meer voorin de mix hadden mogen zitten) en met een hoes met een mooie kleurstelling. Dat gezegd hebbende vind ik dat er wel een èrg groot contrast zit tussen de drie singles en het niveau van de overige composities, zodat ik er eigenlijk al vèr voor het einde van het album genoeg van heb. Tangled vind ik nog een sterk nummer, en Sunday morning heeft een aardige jazzy vibe, maar daarmee houdt het dan ook wel op.
        Not coming home "recorded live @ Rumbo Stadium" ? Werkelijk? Dat nummer klinkt gewoon als een cleane studioproduktie waar ze joelend publiek achter hebben geplakt op zódanig slechte wijze dat het eindresultaat bijzonder onnatuurlijk klinkt, of alsof ze het nummer in het stadion via de geluidsinstallatie hebben afgespeeld en vervolgens weer hebben opgenomen met de juichende toeschouwers erbij – tja, ook dát is in zekere zin "recorded live".

Er waren zelfs vijf singles! Harder to Breathe, This Love, She Will Be loved, Sunday Morning, Must Get Out. Enkel die eerste kwam niet verder dan de tipparade, het moest nog op gang komen, de overige vier waren dikke hits.