Iron Maiden - The Number of the Beast (1982)

Ik persoonlijk vind deze enorme Maiden klassieker een stukje beter dan opvolger Piece of Mind, maar daar stonden natuurlijk ook de nodige diamanten op. Maar op deze, the Number of the Beast een jaar ervoor met het debuut van Bruce werd Iron Maiden naar een magistraal niveau getild en konden de epische schilderijen echt alle hoeken van de kosmos ingeschoten worden. Vele, vele reuzen van diamanten staan op dit pracht Heavy Metal album: Children of the Damned (eeuwige kippenvel), 22 Acacia Avenue (kriebels, om vervolgens collectief een meter de lucht in te springen, zeker wanneer het nummer losbarst na het spannende opbouwende riffje...), the Number of the Beast...te vaak gehoord! Run to the Pils...oorspronkelijk leuke meezinger, maar kan het ook niet meer horen. Maar daarna: Hallowed be thy Name: Dan moeten we weer ernstig op onze knieën! Wat een verhaal, wat een power! De overige nummers die ik niet aanhaal zijn leuk, of gaat, maar zij moeten er wel op staan omdat anders de 5 diamanten op deze plaat niet zo mooi zouden schitteren.

Na twee zeer succesvolle platen met zanger Paul Dianno vond men het binnen Maiden tijd voor een verandering. Dianno was vanwege zijn drugsgebruik niet meer te handhaven en men koos voor een iets meer mainstream geluid met Bruce Dickinson. Het leverde een behoorlijke klassieker op, al waren er meteen ook fans die het punky geluid van weleer misten. Ik behoor ook tot die groep, maar ik moet toegeven dat desondanks Number Of The Beast van grote klasse is. Stuk voor stuk sterke songs waar de energie van af spat!

Invaders - Lekker razende opener die nog wel wat doet denken aan het oude geluid, ik zou me dit nummer nog wel kunnen voorstellen met Dianno op zang. Ook slim van de band om met zo'n nummer de plaat te beginnen.

Children of the Damned - Ballad achtige song die qua opbouw wel wat gelijkenissen vertoont met Remember Tomorrow. Dickinson laat hier mooi zien wat hij allemaal kan met zijn stem en dat is zeker indrukwekkend te noemen.

The Prisoner - Hier horen we een echt vernieuwde Iron Maiden. Het nummer ontstond in de studio toen Dickinson uit verveling die drumbeat inzette en Smith er voor de grap die hakkende gitaarriff erover heen speelde. Harris hoorde het en wilde er meteen een nummer van maken

22 Acacia Avenue - Opvolger van Charlot The Harlotte. Net als bij The Prisoner vooral een sterk begin. De solo op het einde is ook erg gaaf. Gebaseerd op een oud nummer van Urchin, Adrian Smith's eerste band.

The Number of the Beast - Dat intro is geniaal, en het nummer zelf ook natuurlijk. Wel iets te vaak gehoord in de loop der jaren, maar die gillende uithaal van Bruce gaat na al die jaren nog steeds door merg en been

Run to the Hills - Nog zo'n track die ik te vaak heb gehoord. Neemt niet weg dat het erg goed in mekaar zit. Een erg sterke single destijds, het refrein blijft enorm in je kop hangen. Later zouden ze nog meer van dat soort cheesy refreintjes schrijven.

Gangland - Niet een heel populair nummer naar het schijnt. Ik vind hem wel erg tof. Dat opgefokte drumpatroon waar het mee begint is toch geniaal. Sowieso verdient Clive Burr een pluim voor zijn spetterende drumwerk op dit album.

Hallowed Be Thy Name - Beste track van het album. Misschien wel het beste nummer uit hun hele oeuvre? Wie zal het zeggen. Ik weet nog goed toen ik dit voor het eerst aan mijn moeder liet horen, ze dacht dat het David Bowie was die zong

Total Eclipse - Ik ben er aan gewend dat deze er niet op staat, maar ik vind het niet heel storend dat ie later aan de cd versie is toegevoegd. Hoewel ik het een goed nummer vind snap ik ook wel weer dat het het album niet heeft gehaald destijds. Het mist een beetje de energie die de anders nummers wel hebben.


Al met al dus een dijk van een plaat. Het jonge honden gevoel van de twee eerste platen zit er weliswaar nog steeds goed in, maar het klinkt allemaal net even een stukje professioneler en beter uitgedacht. Het eigenwijze, ietwat tegendraadse geluid hebben ze daarvoor wel moeten inleveren maar daar had het grote publiek maling in. Number Of The Beast schoot meteen door naar de hoogste regionen in de hitlijsten en was een goeie basis voor al hun latere werk.

5*

Heeft tegelijkertijd natuurlijk wel de toon gezet voor vele parodieën etc. over het genre, maar in dit geval wordt het vergeven. De plaat is té goed en te urgent destijds.

Dit album heeft inderdaad zo'n ongeloofelijke impact gehad op de muziek maar vooral de metalwereld. Dat vergeet ik weleens omdat iedereen het altijd het eerst over dit album heeft als Maiden ter sprake komt. Als ik heel eerlijk ben is dit wel terecht natuurlijk. De impact van dit album is onmetelijk! Door de recensie van Nieuwstad kwam dat besef ineens bij me boven. Neem nou het nummer Run to the hills. Wat Nieuwstad schrijft, geeft exact mijn relatie (en ik gok ook die van vele anderen) met dat nummer weer. Veel te vaak gehoord inmiddels maar als ik me probeer te herinneren wat ik voelde toen ik het voor het eerst hoorde dan schieten woorden als 'wauw', 'te gek' en 'fantastisch' me als eerste te binnen.
Een ander belangrijk punt, ook al door Nieuwstad aangehaald, is Clive Burr! Op de één of andere manier heb ik de live uitvoeringen (met name op Live after death) altijd behoorlijk minder gevonden in vergelijking met de album versies. Totdat ik de opnames van Beast over Hammersmith hoorde! Daar klinken de nummers namelijk wel net zo intens en strak als op het album zelf. Oorzaak is in mijn oren duidelijk; Clive Burr!!

Barry Clayton, the man who did the classic spoken intro to Iron Maiden’s The Number Of The Beast, has dies at the age of 80.

http://www.classicrockmagaz...

"Woe to you, Oh Earth and Sea, for the Devil sends the
beast with wrath, because he knows the time is short...
Let him who hath understanding reckon the number of the
beast for it is a human number, its number is Six hundred and sixty six."

R.I.P. Barry Clayton.

Pracht album deze. Ik heb hem zelfs een tijd lang op een 3.5* gehad hier

Ik weet niet waar ik was toen, maar dit is en blijft een heuse knaller en natuurlijk de grootste klassieker van Iron Maiden en in metalland in het algemeen natuurlijk.

Ken deze al jaren, maar was mijn gevoel hier een beetje kwijt geraakt. Maar ja wat wil je ook heb deze zo vaak gehoord.

Van Hallowed By The Name kan ik zelfs na 30 jaar nog steeds kippevel krijgen. 30 jaar Yup 30 jaar, ik schrijf het er ff argeloos neer, maar zo oud is deze plaat inmiddels alweer.

Op basis van vroeger hoort deze eigenlijk ook wel in mijn top 10 thuis eigenlijk.

Nou wat let je? Flikker Back in black er maar uit zou ik zeggen...

Ik zal eerlijk wezen Iron Maiden maakt niet veel meer bij me los tegenwoordig maar dit album was een kroonjuweel in mijn hardrock collectie toendertijd. Children of the Damned, 22, Acacia Avenue en Hallowed Be Thy Name zijn geweldig sterke hardrock nummers. De overige nummers zijn gewoon prima. Toendertijd had ik dit album 5 sterren gegeven, nu 3.5. Maar wat het nou is dat deze band mij anno 2012 niks meer doet, ik weet het niet.

Bij mij was dat precies zo Dream Theater! Alleen sinds een aantal jaren waardeer ik Maiden steeds weer meer. Ook dit album is voor mij een Maiden topper, net een tikkie minder dan mijn favoriete Piece of Mind. Beste songs: Number of the Beast, Hallowed by thy name en Gangland. Maar eigenlijk is de hele cd erg gaaf!
Ik geef 4,5 sterren!

Het album is in de HMV poll tot beste Britse Album van de laatste 60 jaar gekozen.

hmv.com: Music CDs, DVDs, Games & More

Een leuke uitslag van zo'n poll. Maar hoe zeer ik ook een Maidenadept ben, denk ik wel dat hiermee albums als een Revolver, Ziggy Stardust, Unknown Pleasures, Black Sabbath, Zeppelin I,II & III en noem al die andere Britse giganten maar op, ernstig te kort gedaan wordt.

Waarom?

Flikker die domino's eruit en zet Het Beest erin!
Gek genoeg draait TNOTB op dit eigenste moment ten huize MindRuler.
De laatste tijd weer in een geweldige Maiden-bui (vandaar ook de avatar update)

Ik vind het erg grappig. En leuk voor het album. Maar daar waar Number Of The Beast is een belangrijk album voor enkel de heavy metal was, waren al die andere albums belangrijk voor het gehele populaire muziekspectrum.

Het kan zijn dat die Britten al die evergreens zat zijn en gewoon weer eens lekker willen rocken. Wie weet belooft dat nog eens wat voor de gedegenereerde staat van de huidige mainstream muziekstromingen.

Het kan ook zijn dat de poll is ontdekt door de fanatieke Maiden-fanclub en daardoor gewonnen heeft =p Naar mijn mening is dit niet eens het beste album van de band, laat staan van heel Engeland.

Dat denk ik ook, want ik heb als Maiden fanclub lid ook mijn stem uitgebracht, maar ik vind Somewhere in time stukken beter.

HALLOWED BY THY NAME

Ja en nu? Songtitels schreeuwen kunnen we allemaal wel.

Ach laat hem, was mijn eerste reactie ook toen ik dat nummer als 15 jarige voor het eerst hoorde

JA laat me! nummer zit gewoon goed in me kaar:P en dat mag iedereen wel weten dat ik da vindt!

Wat ik positief vind is dat 15 jarigen ook naar deze muziek luisteren
Mijn zoon (21 jaar) is er ook gek van btw, we zijn nog naar Fortarock geweest. Een leuk vader en zoon uitje....

hah mijn vader luistert ook naar deze muziek daarom ben ik dus ook gek op in 2006 zijn we naar arrows rock festival geweest! en toen wist ik het meteen, dit is de beste muziek!

INVADERS

Goede opvoeding gehad dus

Waar blijft de tijd...

Vroeger kwamen vaders nog de slaapkamertjes van hun puberende kroost nog binnenvallen om heel hard ' ZET DIE KOLEREHERRIE UIT OF ANDERS GOOI IK DAT DING HET RAAM UIT' te roepen.

Mijn vader had een bloedhekel aan Iron Maiden en aan eigenlijk alles wat ik draaide. Behalve Johnny Jordaan. Daar was ie gek op. Maar ja, als ik dat draaide was ik meest heel erg dronken. En dat vond hij ook niet leuk.

haha! dat doet mijn moeder dus ook altijd:S daar wordt je soms gek van maar soms is het ook wel leuk om dan mijn moeder een beetje te irriteren:P

CHILDREN OF THE DAMNED

Nou, mijn ouders waren redelijk open minded. Hoewel ze oorspronkelijk van klassieke muziek hielden, vonden ze sommige muziek ook erg goed. Uiteindelijk zijn ze ooit zelfs mee geweest naar conserten van o.a. Joe Satriani en Rush.
@Edwyn :

I am not a number, I am free man ha ha ha ha

Zit in de Maiden England tour waar ze momenteel mee begonnen zijn in de States.

Ik hoop dat mijn kinderen straks meewillen naar wie over een jaar of tien nog leeft en meedraait. Misschien is Khanate dan weer bij elkaar.