Iron Maiden - The Number of the Beast (1982)

Mag ik dat zeggen? Ja dat mag ik zeggen

De zin 'life down here...' zou ook kunnen slaan op de cel waarin de ter dood veroordeelde zich in bevindt. Zo heb ik het tenminste altijd geïnterpreteerd...

Die conclusie vind ik onbevredigend. De hoofdpersoon richt zich immers tot de luisteraar/wereld wanneer hij de opmerking maakt. Hij is dan kennelijk al gestorven.

When you know that your time is close at hand,
Maybe then you'll begin to understand life down there...

Ik ga er niet van uit dat hij het dan over de cel heeft waar ie inzat. Wel over het leven zelf. Daar keek hij immers op terug gedurende het nummer.

Met 'life down there' wordt inderdaad het leven op aarde bedoeld. Lijkt me toch overduidelijk. De tekst die eraan voorafgaat is: 'Please don't worry now that I have gone, I've gone beyond to see the truth'.

Anders zou het moeten zijn: Life IN there is just a strange illusion.

Al hoort de cel er wel bij gerekend te worden, want daarin gevangen zitten maakte ook deel uit van zijn leven op aarde.

Dat de veroordeelde een gelovig mens zou zijn lees overigens nergens. En de beperkte associatie met de christelijke visie hoeft wat mij betreft ook niet.

De titel van het nummer komt rechtstreeks uit het Onze Vader.

Daarnaast zouden de zinnen Don't I believe that there never is an end? en If there's a God then why has he let me go? kunnen wijzen op respectievelijk gelovigheid en twijfel.

Zou kunnen natuurlijk. Want Steve Harris heeft het mij niet verteld.

Ah ja, oké. Had ik aan moeten denken.


Je hebt me overtuigd. Dat tweede zinnetje (If there's a God then why has he let me go?) las ik vooral als reactie op wat iemand vanuit zijn cel naar hem roept. Maar in die eerste vraag trekt hij duidelijk zijn geloof in twijfel. En met de titel is de context van christelijk geloof helemaal geschetst.

Ja jullie hebben gelijk! Ik gaf vroeger zo goed als niks om teksten dus heel erg heb ik me er nooit in verdiept. Nu ik alles zo op een rijtje lees gaat het inderdaad over de hel.

Niet over de hel, over het leven op aarde.

Dat is toch hetzelfde?

Soms wel.

wehhe nog 6 stemmen: 666

Mijn kennismaking met Maiden. Ik was 11 toen deze plaat uitkwam, nu dertig jaar later luister ik nog regelmatig naar. Dat is maar weinig platen gegeven.

Helaas is er al iemand zo slim geweest stem nummer 667 uit te brengen....

The Neighbour Of The Beast.

hihi

666 stemmen. Awesome.

Je moet nu wel een erg goede reden hebben om je stem uit te brengen op dit album. Iemand is zelfs zo sportief geweest zijn stem te verwijderen om weer op 666 uit te komen, hopelijk was het geen 5,0....

Staat nu weer op 667. Children of the damned!!!

4,0 verwijderd

We hebben die 666 nu wel gezien. En wie het niet zag kan nog altijd hier gaan kijken.

Het was wel een hels karwei om de 666 stemmen te halen en dit is toch een bekende plaat.

Ja, maar niet vergeten dat het metal is. Alleen Metallica, Rammstein, System of a Down en Tool halen in dat genre ook zulke aantallen hier op de site.

Shit, toen ik net de recensie las van mijn voorganger zag ik dat er 666 keer was gestemd. Als dat geen toeval is bij deze 'Number of THE Beast' weet ik ook niet meer. Dus Kronos...proficiat. Ik ben stemmer 667. Trouwens inhoudelijk gezien een meer dan prima album van Iron Maiden. Een band waar ik nooit echt voor warm ben gelopen maar deze Number of THE Beast is toch wel Errug sterk.

Ik was niet 666 hoor.


I'm not a number. I'm a free man!

Hahahahahaha!

Wellicht wel een Beast

Een beest van een plaat van IM. Mischien wel hun beste, In ieder gevaal uitstekende nummers die er stuk voor stuk inkletsen. Na the 7th son heb ik ze niet meer gevolgd en was ik er enigszins klaar mee. Dit peil staat echter als een huis

HA! Een klasieke Heavy Metal plaat dit. GE-WEL-DIG!

Number of the Beast, Hallowed Be Thy Name en natuurlijk, Ruuun too the hiiiaals.

4,5*

Alweer een classic album erbij voor een spotprijs!

Mijn eerste Iron Maiden cd! Ben maar een beetje trots op mezelf Kende de groep al lang uiteraard en Fear of the dark is een klassieker hier in de vriendenkring maar cd's van deze Metalgoden had ik dus nog niet. Heerlijk album met moddervette riffs en drumwerk en die vocale uithalen van Dickinson horen hier gwn bij. Huisfavorieten zijn 22, Acacia Avenue, The Prisoner, Number of the beast zelf uiteraard en de ijzersterke afsluiter Hallowed Be Thy Name. De rest doet zeker niet onder!