Iron Maiden - The Number of the Beast (1982)

Tot morgen waarde Heer Hendrik

Ah, kleine mume meeting organiseren? Ik zal er ook bij zijn morgen. Zin in!

De setlist kent weinig verrassingen, evengoed veel zin in het feestje vanavond!

Geweldige show, goede songkeuze, maar het geluid was een beetje een brei. Dat was toch wel jammer. Terwijl het geluid in de Ziggodome best goed kan zijn, dat bewees Rush wel enkele weken geleden.

Helemaal mee eens. Op de plek waar ik stond was dat ook zo. Voorprogramma had een beter geluid. Aan de andere kant hoor ik verhalen dat op andere plekken het geluid wel goed was.
Geweldige show, maar achteraf blijf ik denken het had nog zoveel verrassender kunnen zijn met nummers als Killers, etc. Met dezelfde golden oldies blijf ik moeite houden.

Het was zeker een goede show, heb er echt van genoten, helaas was het niet helemaal perfect. De gitaarsolo van Adrian Smith bij "Wasted Years"ging de mist in. Zag en hoorde niet goed wat er gebeurde. Of hij haalde het niet of zijn gitaar viel even uit. Daar komt bij dat Nicko McBrain bij The evil that men do opeens een ander ritme ging drummen.

Maar verder fantastisch. "Phantom of the opera" was voor mij het hoogtepunt!!

Nicko is een zwever dat is bekend

Volgens vele het beste Iron Maiden album, maar staat niet eens in mijn top 5 Maiden albums. Zeker een goed album, maar wel een erg overrated naar mijn mening. Vind het de minste van alle jaren 80 Maiden albums.

Hun geweldig debuutalbum Iron Maiden uit 1980 was veelbelovend, de fantastische opvolger Killers uit 1981 liet een verfijnder klinkende groep horen, deze The Number of the Beast met nieuwe zanger Bruce Dickinson voel ik nog steeds aan als dé aanval naar de absolute top van Metal. Na 31 jaren heeft dit album, nog steeds een belangrijke impact op mij. Mijn definitie van een zuivere klassieker.

Die impact is nog dusdanig dat ik me zelfs herinner, zoals bij Kill ‘Em All van Metallica, waar ik dit album in 1982 op vinyl heb gekocht, in een platenwinkel in de Kapellestraat in Oostende, nabij het Wapenplein. De prijs hangt nog binnenin de hoes: 275 BEF! Zoals zovele platenwinkels is deze ook al lang uit ons straatbeeld verdwenen, nu bevindt zich daar een krantenwinkel. Ik denk er nog vaak aan als ik dat gebouw passeer. Best raar wat een mens zich nog herinnert.

De interesse voor dit album werd voornamelijk gewekt door de eerste single, Run to the Hills, en heel zeker de tweede single, het titelnummer. Was de videoclip voor de eerste single tamelijk grappig, toonde de videoclip voor de tweede single een heel ander facet van de groep. Van dan af werd Iron Maiden satanische trekken toebedeeld. Nooit begrepen wat de goegemeente hier satanisch aan vond. Geen gevoel voor humor, denk ik dan.

Staat de originele vinylversie in mijn kast, dan staat de versie met bonustracks op mijn computer. Nu en dan draai ik de versie met die bonustracks, meestal mis ik die niet eens. De voornoemde singles vind ik niet de sterkste nummers op dit album, Run to the Hills is een ideaal live nummer om eens de nicotine uit je longen te brullen, The Number of the Beast laat sinds een aantal jaren live een bittere smaak na, want soms wordt het toch rommelig en meestal te snel gespeeld. Op dit album heeft het zijn unieke dreiging kunnen bewaren.

Invaders en Gangland worden soms verguisd als “mindere nummers”, hoeveel groepen zouden niet een arm en een been over hebben gehad om die nummers te mogen componeren. Luister toch eens naar het opgewekte en swingende drumwerk van Clive Burr (RIP), de gitaarsolo’s van de heren Murray en Smith en laat je gewoon eens gaan. Ik worstel nog eerder met 22 Acacia Avenue, hoewel ik het na al die jaren niet kan uitleggen waarom. Naast het fulminerende titelnummer, de studioversie althans, staan hier voor mij nog drie absolute hoogtepunten uit hun loopbaan en ze kunnen er een groot aantal voorleggen: Children of the Damned, The Prisoner en Hallowed Be Thy Name. Bangelijk is het rijtje topnummers. Nat is het lijf na het airdrummen bij The Prisoner.

Slotwoord: voor mij persoonlijk en voor het genre (dat lelijk woord) één van de absolute klassiekers en topplaten uit de muziekgeschiedenis en moet je nog het beste van al weten? Dankzij hun verenigde talenten slaagden ze later erin dit album nog te overtreffen. Straffe mannen, die ijzeren maagden.

Inderdaad, dat was Piece of Mind......
Kom maar met de kritiek mannen!

Maar verder een prachtige review Sir! Ik weet ook nog precies waar ik de plaat kocht, in een obscuur winkeltje in Harderwijk, als een Picture disc in 1982. En die heb ik nog steeds.

Ik denk dat elke liefhebber zich nog goed herinnert in welke omstandigheden de eerste indrukken van dit album toen werden opgedaan. Het moment dat mijn oudere broer er mee thuiskwam staat haarscherp in mijn geheugen gegrift. En van de eerste luisterbeurt ook een en ander, waarvan vooral die gesproken intro's natuurlijk.

Inderdaad, legendarisch zijn die gesproken intro's van The Number of the Beast en The Prisoner. Het was even adrenaline ophouden en dan volledig loslaten als het nummer zelf losbarstte.

Inderdaad, dat was Piece of Mind......
Kom maar met de kritiek mannen! . [/quote]

Geen kritiek van mijn kant Astro.
Allebei de platen zijn aardig te noemen.

En toch, nog even wachten, Piece of Mind heeft zijn momenten... en zijn momenten. Waarop ik doelde, komt nog .

Piece of mind heeft zijn momenten maar kan niet op tege n Number of the beast. Na POM kwam weer een topper.....Powerslave (misschien zelfs beter dan NOTB)

En na powerslave kwam hun "masterpiece"uit wat studioalbums betreft Somewhere in Time. En zo heeft iedereen wel een verschillend favoriete Maiden album en dat maakt die periode toch wel erg bijzonder. Heel knap hoe deze band dat voor elkaar heeft gekregen

Op Somewhere in time gingen ze experimenteren met synths. Ik was dar nogal allergies voor.....moet nu bekennen dat Somewhere zeker geen slecht album is maar is zeker niet zo goed als NOTB en Powerslave imo.

Het bekendste, meest legendarische en volgens velen beste album van Iron Maiden. Di’Anno is vervangen door Dickinson, hetgeen een totaal ander (en in mijn optiek beter) vocaal geluid oplevert.

Opener ‘Invaders’ is samen met ‘Gangland’ het minste nummer van het album. Na de mindere opener barst het geweld echter los (in eerste instantie figuurlijk trouwens, want): ballad ‘Children of the Damned’ is een prachtig nummer. Hierna volgt een drietal sterke, echte metalsongs, met het titelnummer als voortreffelijke climax. Dan meezinger ‘Run to the Hills’, in het begin best leuk, maar begin hem toch wat flauw te vinden. De smaak van het mindere ‘Gangland’ wordt gelukkig snel weggespoeld met de epische afsluiter, het beste nummer van dit album en het nummer dat ze tot en met de vorige Tour altijd live speelden: ‘Hallowed Be Thy Name’. De onheilspellende intro, Bruce’ zeer gedreven vocalen en het instrumentale gedeelte: het is allemaal om van te smullen.

Bij de eindafrekening blijven er 5 goede tot geweldige nummers over en 3 mindere (hoewel ze niet slecht zijn). Vier sterren lijken me hier op hun plaats.

Invaders is juist vet! Echt zo'n lekker opgefokt, voortrazend nummer. Goeie binnenkomer hoor
En die solo is ook hemels

Tja, daarom geven wij 5* Nieuwstad.

Daar hoef je toch niet zo bedrukt bij te kijken

Ik vind Invaders ook erg gaaf. Een beetje een vergeten Maidennummer. Vooral op de verzen ben ik gek.

Axes grind and maces clash as wounded fighters fall

Opgefokt is het goede woord inderdaad.

Die zanglijnen in de coupletten/verzen zijn echt zeer gaaf ja. De refreinen zijn weliswaar eenvoudig van opzet, maar dat zorgt ook voor de nodige balans met meer epische nummers als 22 Acacia Avenue en Halllowed Be Thy Name.

Geweldig nummer inderdaad. En als opener sluit het qua stijl eigenlijk mooi aan op het vorige album, Killers.

Klopt. Ik probeer het me dan ook wel eens voor te stellen met Dianno op zang. Die had het waarschijnlijk nog een stuk rauwer en smeriger laten klinken. Gangland is ook zo'n nummer dat ik Dianno wel had horen zingen op bijv. Killers.

Invaders is in mijn ogen net zo'n perfecte opener als bijvoorbeeld Aces high op Powerslave. Niks mis mee dus!

Eigenlijk vind ik het goed tot aan het refrein. Lekker energiek introotje , goed couplet, heerlijk dreigend pre-refrein en dan komt het lame refrein met dat gare toonladdertje dat op en neer gaat... maar wel een oké nummer hoor.

Invaders is gewoon goed. En als opener inderdaad prima geschikt. Ideetje voor een volgende toernee?

Dan hoor ik toch liever Caught somewhere in time. Invaders vind ik best oke, maar dat refrein.....verziekt een boel voor mij.

Gevonden in de kringloop voor 70 centen!!

Vroeger nooit echt geluisterd, maar nu zeker wel interessant!

Wat een heerlijke plaat is dit zeg! De stem van Dickinson past erg goed bij deze muziek, en is erg prettig om naar te luisteren! Het is het 1e Maiden album wat ik compleet hoor, en ik vermoed dat ik nu niet ineens heel veel Maiden zal luisteren, maar deze is echt in de roos!

Mocht ik er nou nog wel een willen proberen... welke raden julle me dan aan?