Fall Out Boy - Infinity on High (2007)

Wat me zo tegenstaat aan dit soort image bandjes is dat het duidelijk gemaakt is voor tieners meisjes, die hun muzieksmaak nog aan het ontwikkelen zijn en bands beoordelen op hoe hot een bassist of zanger is, en er dus sad enough intrappen. Terwijl er niets mis is met hun best aardige catchy 'wegwerpliedjes'. Alleen die schreeuwwerige fans verpesten mijn goede eerste associatie die ik had bij het luisteren naar deze muziek

Het is natuurlijk niets met wat ik normaal gesproken luister, maar er zijn wel 2 leuke nummers op. Daar houd het ook wel direct bij op vind ik zo. Ik vind ze over het algemeen wel een leuk bandje maar Led Zeppelin, Guns N´ Roses en Metallica vele malen beter.

Laat toevallig nog eens geluisterd in de auto. Zitten toch wel een paar grappige nummers tussen. The Take Over, the Break's Over en Fame < Infamy zijn best goed te pruimen

Getroll + reacties verwijderd.

edit: en nog een paar, user geband.

Mensen die denken dat dit weer een van de 'dertien in een dozijn rockbandjes uit de vs' is vergissen zich.
Deze band heeft veel meer in zijn mars. Sommige nummers zijn zelfs geweldig.
Neem bijvoorbeeld het nummer 'I've got all this ringing in my..'. De melodie is echt prachtig. Een band die staat als eenhuis en prachtige melodieen schrijft, dat is het. Dat is eengouden combinatie.

... en dat vergeten alle mensen die emotionele teksten horen van bands.. behalve als de muziek anders is.. denk aan Nick Cave, Radiohead etcetera.

dit kun je geen muziek noemen.

Toch wel, en goede zelfs

Stuk voor stuk klassiekers op dit album.
Kan geen moment noemen waar het album in elkaar zakt of wanneer er zelfs maar een klein nummertje tussenzit.
Hun beste album, veel beter dan Folie a Deux, had ze live nog graag eens aan het werk gezien. Jammer dat ze gestopt zijn, want Pat & Pete's solo projecten doen me echt niets.

Gewoon wat ongecompliceerd raggen op gitaren met lichtverteerbare teksten. Niks mis op zijn tijd.

Fame < Infamy, The Take Over, the Break's Over en Don't You Know Who I Think I Am vind ik best vet.

Ik vind van wel. Ik vind dat alle nummers op dit album mijn standpunt bevestigen. Dat jij daar anders tegenover staat betekent natuurlijk niet dat ik me vergis.

Prettige poppy punkrock, afwisselend en onderhoudend, al wordt het nergens echt geweldig. De hit This Ain't A Scene, It's An Arms Race steekt er duidelijk met kop en schouders bovenuit. Het songmateriaal ligt lekker in het gehoor maar mist net dat beetje extra dat het kan doen onderscheiden van genregenoten.