The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

the world is a vampire de zin waarmee ik de Smashing pumpkins mee leerde kennen bullet with butterfly winks 1979 en tonight tonight en stumbeleine dat waren mijn eerste favorieten van de Samshing pumpkins

Ja het moest er van komen. Ik heb dit de afgelopen maanden toch erg veel gedraaid. Zoveel zelfs dat ik Muse naar 2 had gezet op mn Last.Fm . Dit is op zich een vertekend beeld omdat ik veel cd's op mn Dolby speel in plaats van mn pc, maar aangezien ik Muse toch al jaren draai vond ik dit toch wel erg raar. Hoewel ik weleens mn twifels heb over Last.Fm wat betreft bijhouden van alles.
Maargoed, je raad het al, ik moest m vandaag toch echt aanschaffen. Ik heb m nu opstaan en jeetje wat klinkt dat toch lekker. Erg mooi Artwork ook. Siamese Dream deze keer nog niet aangeschaft omdat ik ook al Red van King Crimson had uitgezocht, maar die plaat komt zeker nog wel een keer. Al is Mellon Collie toch nog wel een heel slagje beter. Topplaat, die nog geen notering krijgt omdat ik even teveel kanditaten heb en op het eind van het jaar ga kiijken hoe ik het allemaal verdeel en misschien nog wat platen hoger of lager beoordeel.

Ik dacht dat het alleen mijn pcfiles waren maar nu met de originele cd valt het nog meer op: De cd is productioneel best wel apart/raar. Ik heb het idee dat de zware/lage tonen te veel benadrukt zijn. Het gitaargeluid is juist zo vet,d dat hele dichtgesmeerde. Vaak heb ik alleen de indruk dat alles een tikkelte te laag staat afgestemd. De gitaren zijn af en toe bijna net zo laag als de bas, waardoor je zeg maar een brei krijgt. Dat knalt niet echt zeg maar. Ik kan mn systeem harder zetten, maar het word alleen maar een zwaardere brom/dreun. (op meerdere systemen uitgeprobeerd) Mn hele vloer trilt, maar ik heb niet het idee dat het uit mn boxen knalt, omdat het allemaal zo laag is. Misschien staat de ritmesectie wel te hard in de mix, dat kan ook, maar kloppen doet het naar mijn zin in ieder geval niet.

Dit ene dingetje is echter niet genoeg om hem van de 5* af te houden hoor.

Mijn kennismaking met de Pumpkins en daarna direct alles aangeschaft.
Wat een wereldplaat is dit!!

@ThirdEyedCitizen:

Misschien is dat de inbreng van Flood. Die moet nog eens geconfronteerd worden met het spreekwoord "overdaad schaadt". Luister bijvoorbeeld maar eens naar Soulwax' Any Minute Now...

Nou, gelukkig ben ik dan niet de enige die zoiets soortgeloijks opvalt. Soulwax ken ik, die vind ik productioneel gezien ook vaak best raar inderdaad. Niet vreemd dus, als het dezelfde producer is.

Ook voor mij was dit de eerste kennismaking met de S.P. Heb niet meteen alles aangeschaft , maar dit is echt een herlijke dubbelaar.

billy corgan's tweede meesterwerk.

echt alles is op dit album te horen, dream-pop, goth-rock, metal, piano-ballads.

zoiets maak je maar een keer en daarna nooit meer.
jammer genoeg heeft billy corgan dat ook bewezen met het laatste pumpkins album.

Subliem dubbelalbum, wat me aan donkere winterdagen doet denken!

Dat heb ik enkel bij de tweede cd, de eerste is voor mij zomers

Als je naar de namen van beide cd's kijkt, weet je ook meteen waarom. Dawn to dusk is een cd voor overdag. Twilight to starlight is een cd voor 's nachts! (Ik denk dat we dag/nacht toch ook kunnen zien als zomer/winter, zelfde contract qua vrolijkheid en somberheid).

De eerste muziek die ik hoorde toen ik in 1996 ontwaakte uit een achtdaagse coma na een werkongeval....

DIt vergeet ik nooit meer...

Dat is goed ontwaken ja

Iemand ooit opgevallen dat de bedrukking van cd 1 wel erg veel lijkt op de zon van Teletubbies.

ja, dat was mij ook opgevallen.

En ik vond de Teletubbies nog orgineel.
Het hele art-werk van dit album is erg mooi.
Het zou een mooie LP hoes zijn geweest.

Ik kende dit al langer, maar ik ben de laatste tijd dit album echt vaak gaan luisteren. Ik had echt zo'n "Wauw dit is toch wel erg goed" moment. . Ik ga hem van de week aanschaffen.

Siamese Dream is geniaal (#3), dit album is een stuk minder door de overdosis songs.
Nu moet ik zeggen dat ik het album nog niet grijs gedraaid heb (, wat ik met zijn voorganger wel gedaan heb), maar volgens mij overheersen de hardere songs: de kant van de Pumpkins die mij minder bevalt. Voor de rest staan er natuurlijk een paar hemels mooie liedjes op (Tonight, Tonight, Porcelina of the Vast Oceans). Maar door de hoeveelheid songs een 3,5*.

Het is prachtig, ook gezien de diversiteit van de songs.
Waar bv Tales of a Scorched Earth zwaar doorramt is een Tonight Tonight weer prachtig mysterieus, maar ook platen zoals Beautifull of To Forgive zijn subliem, of het lekkere donkere Love
Ik kan niet uitgepraat raken over deze plaat behalve de geluidskwaliteit.

Ik vind het overigens ook een briljantere plaat dan het zeer lovende 2 jaar later uitkomende Radiohead- OK Computer, die ook zeer vet is.
Maar ik luister Smashing Pumpkins al zoooooo lang en toen mij 1 jaar terug verteld werd dat OK Computer echt vernieuwend zou moeten wezen voor die tijd viel het me wat tegen.

Ik heb dit album onlangs gekocht, maar heb nog niet de tijd gehad om het ook te luisteren. Ik zal eens kijken of ik vanavond tijd heb, want ik ben wel nieuwsgierig. Als het album dezelfde kwaliteit heeft als nummers: Tonight, Tonight, Bullet with butterfly wings, 1979, en Beautiful die ik al ken...dan belooft het veel goeds in iedergeval.

Dat is het zeker, kan ik uit eigen ervaring melden... Ga die platenspeler aanschaffen en schaf deze schitterende drie-dubbelaar aan (inclusief twee bonus tracks en gewijzigde track volgorde!!!!)

Geweldig dat dit album nog als LP is uitgebracht; wist ik niet.

Ach kerel, alle goede muziek komt nog steeds gewoon op plaat uit....

Ik vind dit album toch echt wel veel te lang duren. Geef mij dan maar Siamese Dream.

Na een best wel lange tijd van wennen begin ik nu toch aardig in het album te komen, en dan vooral CD1(Dawn to Dusk). Ik moest vooral wennen aan Billy Corgan's stem en hoe hij zijn lyrics brengt, ik vond dit niet irritant maar een beetje onprettig om naar te luisteren. Maar dit zit nu helemaal goed...Binnenkort ff wat vaker naar CD2 luisteren en dan kom ik op dit album terug.

inderdaad

CD2 eigenlijk amper beluisterd.
overdosis.

als cd 2 nu minder was dan 1 dan wel, maar cd 2 is minstens zo sterk

zelden een dubbelaar meegemaakt die op beide ceedees weet te boeien en niet verzand in fillers

corgan op zijn absolute top

Als hier één cd van was gemaakt had dit wat mij betreft één van de beste albums allertijden kunnen zijn.

De meest prestigieuse plaat van de Smashing Pumpkins, en niet altijd even geslaagd, er staan echt werkelijk prachtige nummers zoals, het zijn er nog al wat! Thirty - Three, 1979, Tonight Tonight, Lily ( My One And Only), Bodies, Love, Cupid De Locke, Bullet With Butterfly Wings en uiteraard Zero enz. Sommige nummers, voornamelijk de rustige nummers stralen echt een subliemiteit uit en kan je echt goed horen wat voor geweldige songschrijver Billy Corgan is, en zeker als je weet dat bijna het hele oeuvre van de Smashing Pumpkins door hem alleen is geschreven, er zijn maar weinig muzikanten die dat gegeven is.

Ik denk dat ik Tonight ( Tonight) maar weer de Smashing Pumpkins ga luisteren!

Mellon Collie is een album geweest dat destijds letterlijk mijn leven heeft beïnvloed, in die zin dat ik mede door deze plaat naar bepaalde bands en muziek ben gaan luisteren wat weer mede bepaald heeft hoe ik later in het leven zou staan.
Het was eind 1995 mijn eerste kennismaking met de Pumpkins. Maandenlang heb ik naar niets anders meer geluisterd. In het begin vond ik vooral de single 'Bullet With Butterfly Wings' te gek, net als 'Tonight, Tonight', 'To Forgive', 'Muzzle', 'Bodies', '1979' , 'Thirty Three' en 'By Starlight'. De wat makkelijker in het gehoor liggende nummers dus.
Maar dit album is zo divers (pop, metal en alles daartussenin) dat het gewoon tijd nodig had om op me in te werken. Na een tijdje merkte ik dat gewoon alle nummers geweldig vond, met 'Porcelina of the Vast Oceans' toen als absolute uitschieter. Dit is ook weer zo'n album waarbij ik bij ieder nummer wel bepaalde herinneringen heb. Leuke en minder leuke.
Het is ook een van de weinig dubbelaars waarbij geen enkel nummer overbodig klinkt in mijn oren. Deze band was in deze periode zo goed en zo productief, dat zelfs een 3 dubbel cd mogelijk was geweest die nog net zo geweldig had geklonken (zie alle prachtige b-kantjes - 5 of 6 voor ieder van de 5 singles - en de 'Pastiche Medley' op de Zero single met allemaal stukjes van outtakes die voor Mellon Collie bedoeld waren.)

Dit is voor mij de beste Pumpkins plaat, hier waren Billy & Co op hun allerbest en meest productief/inventief. Een subliem meesterwerk (hoewel ik ook problemen heb met de productie) dat bij iedereen in de kast (of op je mp3 speler) hoort te staan. En toch had ik hier geen plaats meer voor in mijn top-10. Schandalig eigenlijk.