Run the Jewels - Run the Jewels 3 (2016)

In deze onzekere tijden is onlangs toch één iets voor altijd duidelijk geworden: EL-P en Killer Mike, samen Run The Jewels, gebruiken releasedata alleen nog om hun billetjes mee af te vegen. Derde gezamenlijke plaat Run The Jewels 3 wordt namelijk nu al gratis aangeboden op de site van het illustere duo, en dat maar liefst drie weken te vroeg. In 2014 werd hun vorige album op een gelijkaardige manier aan de man gebracht. No more heroes? Not quite!

En hoe mooier de plaat, hoe mooier het gebaar natuurlijk. Run The Jewels 3 heeft op dat vlak grote schoenen te vullen na diens verpletterende voorganger uit 2014, en doet een meer dan dappere poging hiertoe. Vooral op de eerste helft van het album staan een aantal tracks die tot het allerbeste horen wat deze groep tot nu toe heeft uitgebracht. Nummers als Talk To Me, Call Tickeron en Stay Gold zijn typische RTJ-bangers: de beats zijn hard maar inventief, de raps vlammend maar ook erg speels. Sowieso is de wisselwerking tussen de knokkel-krakende Killer Mike en de meer snerende EL-P weer helemaal perfect. De Jagger/Richards van de hiphop.

Run The Jewels 3 duurt wel een stuk langer dan de twee voorgangers, wat jammer is aangezien de plaat vanaf 2100 plots een stuk wisselvalliger wordt. Alleen Everybody Stay Calm en Report to the Shareholders / Kill Your Masters (met een nieuwe gastrol voor Zack de la Rocha) komen dan nog even hard binnen als de krakers aan het begin. Het duo had zich dus beter aan een extra rondje kill your darlings gewaagd, al blijven zelfs de minder interessante nummers met dank aan het prima rapwerk nog best overeind.

Het is ook dankzij deze ijzersterke symbiose dat het RTJ-huisje fris blijft ruiken, want voor de derde keer op rij heeft het duo weinig veranderd aan de basisformule. If it ain’t broke, don’t fix it, maar hoelang kan Run The Jewels nog verder zonder dat stilstand tot achteruitgang gaat leiden? Het is dus vooral over de opvolger dat ik me een beetje zorgen maken. Run The Jewels 3 is, hoewel iets te lang, een dikke aanrader. Downloaden maar!

(Dit bericht komt van mijn muziekblog The Irresistibles. Het is zeker niet de bedoeling dat al mijn blogposts op musicmeter terechtkomen, dus wie benieuwd is naar meer mag altijd de facebook-pagina liken. Bedankt! Deze recensie verscheen eerst op cuttingedge.be)

Prima derde album, minstens zo goed als de eerste twee. De samenwerking tussen rappers Killer Mike en El-P klinkt nog steeds bijzonder inventief en energiek. Het songmateriaal is dit keer iets toegankelijker, met minder abstracte beats en een wat meer directe aanpak. Het resulteert in ieder geval wederom in een reeks fijne hip-hop tracks, weliswaar niet zo vernieuwend als het voorgaande werk, maar zeker zo sterk en overtuigend.

Dit lees ik wel vaker op deze albumpagina, en dat was ook mijn eerste indruk.

Maar nu vind ik hem niet veel meer onderdoen voor RTJ2. Ook die plaat kwam gelijk goed binnen, maar moest even bezinken om me volledig te overtuigen. Dat bezinken begint ook deel 3 nu te doen. Ik denk niet dat ik hem ooit even hoog aan zal slaan als zijn voorganger, maar zeker als ik deze op hoog volume afspeel over een goede koptelefoon of goede speakers wordt het me weer duidelijk hoe on point de productie is. Tel daarbij op dat de laatste twee tracks onbeschrijfelijk goed zijn (Thursday in the Danger Room had zo een hoogtepunt op El's laatste solo-album kunnen zijn, en die beatswitch in Report to the Shareholders doet niet veel onder voor die op Don't Die), en ik ben definitief overtuigd.