Ralph de Jongh - Dancing on a Volcano (2017)

Wat een fantastische recensie Hugo. Een diepe buiging is op zijn plaats. Laten we hopen dat het helpt om de bekendheid van Ralph te vergoten, want hoewel ik aan andere Nederlandse artiesten geen afbreuk wil doen, ken ik bands die de 100 stemmen aantikken die de veters van Ralph zijn cowboylaarzen nog niet mogen aanraken. Slechts 10 stemmen staan in geen verhouding tot de kwaliteit en passie die Ralph de Jongh keer op keer aan de dag legt.

Ondertussen circuleert er op Spotify alweer een volgende album: My Friend getiteld die de sfeer van Misty Train oproept en alweer ijzersterk is. Helaas voorlopig alleen op Spotify of via CDBaby verkrijgbaar. Er is een kansje dat hij ook fysiek wordt uitgebracht, maar zover is het zeker nog niet.

Heel erg bedankt Henk.

Wat betreft het standpunt over sommige Nederlandse bands die hier veel stemmen vergaren ben ik het volledig met je eens, soms is de kwaliteit ondermaats en worden ze in diverse media opgehemeld zonder daadwerkelijk over een groot talent te beschikken. Uitzonderingen daar gelaten, want gelukkig verschijnt er ook van Nederlandse bodem geregeld een fijn plaatje.

Helaas kom ik soms ook nieuwe muziek tegen waarvan het echt de vraag is waarvoor niet meer mensen het kennen. Los van het hele marketinggebeuren is het soms zelfs treurig te noemen dat een bepaalde artiest/band op een podium staat voor nog geen 100 mensen. Ralph verdient zo veel meer aandacht op bijvoorbeeld dit forum en zeker ook buiten ons land, gelukkig weet hij in Nederland zijn bekendheid steeds wat verder uit te breiden.

Ik heb net weer even contact gehad met Ralph, geweldig sympathieke man en een muzikant van groot formaat. Veel musici kunnen een voorbeeld nemen aan zo iemand, blij met zelfs de minste aandacht voor zijn werk. Mooi dat er alweer een nieuw album online staat, kan er verder weinig informatie over vinden, zal Ralph er even naar vragen. De cd box van Dancing on a Volcano bevat trouwens een prachtig boekje, met een mooi stuk over zijn jongere jaren en de muziek die hij toen leerde kennen.

Misschien dat er nog meer mensen geïnteresseerd zijn in deze fantastische blues trilogie van Ralph de Jongh, want dit werk verdient meer aandacht.

Ronald5150, Broem, spinout, Murdoc023, Stijn_Slayer, George, BoyOnHeavenHill, Maartenn, Metalhead99, musician, vielip, Chungking, nlkink en alle bluesliefhebbers die ik nog vergeten ben te noemen.

Van Ralph te horen gekregen dat het hier om een niet eerder uitgebracht album uit 2005 gaat. My Friend zal waarschijnlijk alleen als online materiaal worden uitgebracht, maar wie weet dat er binnenkort nog een fysiek exemplaar gaat verschijnen.

Ik ken de beste man alleen (vaag) van naam. Maar daar komt zeer waarschijnlijk binnenkort verandering in. Want grote kans dat ik Ralph op het aanstaande Crossed Guitars Festival ga zien! Ter voorbereiding zal ik me eens gaan verdiepen in zijn werk.

En waar kan ik dit eenvoudig krijgen?

Plaat is bij Ralph te bestellen via [email protected]. Daarnaast bij diverse platenzaken, online shops als cdbaby, itunes, discogs en te beluisteren op streamingdiensten als spotify.

Het liefst bij Ralph zelf natuurlijk.

Ik moet bekennen dat 's mans naam me niets zei, maar heb net Highway Man [Long Version] gehoord.
Verdorie dat klinkt lekker en nergens ook maar iets van zijn NL afkomst te bespeuren in zijn zang.

Stem heeft wat weg van Mick Jagger/Michael Hutchence/William Topley (The Blessing). Maar snel eens achteraan.

De 3e schijf zal altijd mijn favoriet blijven van dit album. De grotendeels akoestische nummers raken mij doorgaans het meest. Maar de andere 2 schijfjes gaan er ook in als koek hoor. Vooral met het weer van de laatste dagen werken de bluesrock van schijf 1 en de pop/rock van schijf 2 meer dan uitstekend.

Mochten jullie denken dat Ralph klaar is voor dit jaar dan kunnen jullie dat rustig vergeten. Op 16 december presenteert Ralph in Borger de nieuwste CD STS.

Het loopt nog niet echt storm, geloof. Ik snap waarom jullie dat aangaat, het komt uit z'n tenen.

Ik hoor trouwens ook Neil Young (of beter gezegd The Crazy Horse) en mss een beetje vloeken in de kerk, maar bij Breakfast Served verwachtte ik zomaar Minnie the Moocher, qua Blues Brothers.

Er staat me nog een hele ontdekkingsreis te wachten, na deze drie nog allerlei nieuwer werk

Gelukkig sneeuwt het buiten en staat de kerstvakantie bijna voor de deur

En omdat de Kerst voor de deur staat is het wellicht het beste om eerst Breath of Live te proberen. De sobere setting met die prachtige vioolklanken van Ewa Pepper geven je het ultieme kerstgevoel.

Release QUANTUM box QUATRO + FRIENDS:

24 februari release in Taverne Bergen
28 februari release VanBeresteyn Theater Veendam
2 maart release in Maloe Melo Amsterdam

QUATRO:
Nico Heilijgers : bas & backing vocals
Marcel Wolthof : drums & backing vocals
Moon Anderson : backing vocals
Ralph de Jongh : vocals & gitaar

FRIENDS:
Michel ten Hoope : bas & backing vocals
Leon van Etten : drums & backing vocals
Almar Fernhout : backing vocals & gitaar
Ralph de Jongh : vocals & gitaar

Afgelopen zondag vroeg ik Ralph de Jongh vooraf aan zijn optreden in café De Klomp, of hij wat Stones nummers wilde spelen, omdat ik dacht dat het aanwezige publiek dat wel zou kunnen appreciëren. Achteraf besefte ik me dat Ralph zelf genoeg Stones achtige nummers heeft geschreven, zoals bijvoorbeeld Highway Man.

Het nummer staat op zijn fantastische drieluik Dancing on a Volcano, een van mijn favoriete albums uit mijn muziekcollectie. Een van de albums van dat drieluik heet Highway Man, het album en de song Highway Man zijn opgedragen aan Max Joosten, Leen Wander en Piet Dik. Zij brachten Ralph in het verleden trouw naar concerten en weer terug naar huis.

Als er een nummer is wat Ralph het beste typeert dan is dat wel Highway Man. Hij zingt daarin niet voor niets “singing the blues, being the blues”. Het drieluik verscheen een jaar na het twintigjarige jubileum van Ralph. Ralph is hier optima forma, niet in de laatste plaats door de geweldige muzikanten waardoor hij omringd wordt, Arend Bouwmeester, Maarten Ouweneel, Nico Heilijgers, Arie Verhaar en Monique Anderson. En onder de gastmuzikanten bevinden zich gelouterde krachten als Bas Paardekooper, Ewa Pepper, Ad van der Veen en last but not least Roel Spanjers.

Het is een fraai boxje met prachtig begeleidend, fotorijk boekje. Veelal is de muziek door blues doordrenkt, maar hoor je ook rock- en funkinvloeden. Zelfs Oosterse invloeden in China. Dancing on a Volcano is dan ook een absolute must voor de echte blues liefhebber. Het is trouwens intussen alweer meer dan 25 jaar geleden dat Ralph’s carrière begon. Ralph vond het dus tijd worden voor wat verzamelcd’s. Binnenkort verschijnen Best of Volume 1 (2cd) en 2 (4cd).