Soft Cell - Non-Stop Erotic Cabaret (1981)

Met het aparte Sex Dwarf en het overbekende Tainted Love. Ik vind dit het beste album van Soft Cell.

Ik word altijd wel blij van Chips on my shoulder. De video van Sex Dwarf is trouwens erg apart.

En Say Hello Wave Goodbye klinkt ook vrolijk

En past weer prima in de huidige electrolash-hype

Dit album blijf ik toch wel de beste vinden van dit duo. Vooral Sex Dwarf: dat gaat echt nooit vervelen.
Dat laatste gaat ook op voor de cover Tainted Love. Jazeker; een cover! Toont al aan hoe knap ze het gedaan hebben, want velen denken dat dit echt een nummer van deze heren is, wat dus niet zo is.

Van wie is het origineel dan?

Dat is een goeie.........even googelen vrees ik.....

Gloria Jones dus, maar die van Soft Cell is echt klasse
Dit is voor mij echt een uit je dak gaan plaat. Hoewel ik wel voor de 12inches ga.

Plaat gekocht toen ik een jaar of 15 was, vanwege het nummer 'Say Hello,Wave Goodbye'. Heel veel gedraaid, ook al vond ik het toen ook wel wat 'rare' muziek en 'rare' teksten hier en daar. Ik voelde wel aan dat dit over een wereld ging die heel anders was dan wat ik tot dan toe kende (piepklein dorp in het oosten van het land)

Gokje: Broekland?

De term gedateerd wil ik nog wel eens gebruiken bij muziek uit dit tijdperk, maar als ik de cd nu zo weer eens hoor vind ik dat reuze meevallen en valt me op hoe sterk dit album wel niet is en hoe opvallend dat deze muziek weer helemaal hot is.

Heerlijk om die clip van Say Hello, Wave Goodbye weer eens te zien!

God bless youtube

Jawel, die clip ook van Bedsitter, wauw !

Wel eeen ontzettend nichterige verschijning hoor die Almond!

Maar dit was een zeer leuk en verrassend sterk album hoor!
Torch, Bedsitter, Tainted Love...Memorabilia!
En Say Hello Wave Goodbye is gewoon om bij weg te dromen, zo mooi!

****

Kunnen stoere vrachtwagenchauffeurs dat niet handelen dan?

Ja kom op Patrick, zo'n man van de wereld als jij....

Het is maar een vaststelling dat die Almond er allesbehalve appetijtelijk uitziet. Een nicht ok, maar een nicht die er ook nog eens niet uitziet... !

Gelukkig gaat het om de muziek en die blijft ook na al die jaren nog steeds formidabel

Geheel akkoord!

De frustratie wordt er vanaf de begintonen al helemaal uitgegooid: fru-fru-fru-fru-fru Frustration. Almond gooit zijn hele hebben en houwen er uit en partner in crime Dave Ball ondersteunt hem daarin op de synths. Hoekige ritmes worden met een warm blazers-sausje overgoten en dan heb ik gelijk al één van de bijzondere kenmerken van dit duo te pakken: ze zijn ongelooflijk origineel en weten aan hun synthi-pop zeer leuke elementen toe te voegen waardoor het blijft hangen en waardoor het vooral weet op te vallen. Het gaat over een vreemde kerel die in Soho rondtoert en misschien wel jouw buurman of zelfs vader zou kunnen zijn zonder dat je het in de gaten hebt.
Hierna volgt gelijk al die ene grote hit Tainted Love wat zoals inmiddels bekend een cover is van Gloria Jones, vrouw van Marc Bolan. Heel knap gedaan, zeker als je beseft dat nog steeds veel mensen zeer vreemd opkijken als ze horen dat dit niet een origineel van Soft Cell is. Op de b-kant stond een charmante Supremes-cover Where Did Our Love Go? die eenzelfde beat meekreeg. Bij latere persingen werd dit nummer als bonustrack toegevoegd. Tainted Love werd een welverdiende nummer 1 notering in o.a. de UK. Electronisch maar ook zeer menselijk tegelijkertijd (ongetwijfeld door de soul-invloed).
Seedy Films valt op door de alt-sax. Het geeft het nummer een beetje een sleazy touch mee. De dames-vocalen maken het dan nog eens extra zwoel en daarmee is het zeker een bijzonder nummer te noemen.
Youth is een schitterende electronische ballad die ook live regelmatig werd uitgevoerd. Het is een reis door een wat schemerige wereld en is een echt 'nachtnummer'.
Sex Dwarf is een vervreemdend up-tempo nummer met misschien nog wel vreemdere lyrics. Net als Lou Reed is Almond er goed in om bijzondere karakters neer te zetten zoals hij hier doet op dit nummer. Ook de video was indertijd tongue-in-cheek. Zeer apart nummer en weet nog altijd te boeien.
Entertain Me heeft een apart intro met Marc accapella en een achtergrond-koor dat telkens reageert. Snel wordt het een up-tempo electro-nummer waar de backings continue blijven reageren. Opzwepend tot en met!
Chips on My Shoulder is heerlijk uptempo en vooral erg poppy. Heerlijke speelse stukjes maken het nummer niet al te zwaar.
Bedsitter werd de tweede single van dit album en is nog steeds een zeer sterk nummer. Het ging eens niet over het decadente uitgaansleven en de pleziertjes die mensen maakten, maar over het alledaagse leven waar eenzaamheid en armoede voor veel mensen heel normaal waren.
Secret Life heeft ook wel een beetje een soul-tintje a la The Supremes. Uiteraard is het wat killer door de electronica, maar zoals al eerder gezegd is de muziek van Soft Cell eigenlijk nooit kil te noemen en kent het voldoende warmte net als dit nummer.
Afsluiter Say Hello, Wave Goodbye is een juweel van een song en is nog steeds een torenhoge live-favoriet bij de trouwe fans. Je kunt er dan ook bijna wel vanuit gaan dat dit nummer ergens aan het eind wordt gespeeld en gezongen. Het was ook op single verschenen en is behoorlijk emotioneel te noemen. Ook voor mij nog steeds een persoonlijke Soft Cell-favoriet.
Latere persingen van dit album kregen een hoop bonustracks mee en in dit geval gelukkig maar. Ik ben er normaliter geen liefhebber van, maar hier durf ik toch echt wel te zeggen dat een aantal van die tracks simpelweg onmisbaar zijn.
Te beginnen met het eerder genoemde b-kantje van Tainted Love waar de geluiden van die single nog in doorklinken: Where Did Our Love Go?, zoals gezegd een cover van The Supremes.
Ook het knisperende en knetterende Memorabilia is inmiddels een zeer bekend nummer geworden en duidelijk behorend tot de allerbeste Soft Cell-nummers. Anno nu klinkt het nog steeds even fris en fruitig.
Facility Girls is prachtig meerstemmig gezongen en gaat wederom over gewone mensen, althans zo op het eerste gezicht: a secretary in the daytime.
Fun City duurt ruim 7 minuten en is daarme het langste nummer te vinden op dit album. Op en top Soft Cell is dit zeker wel te noemen: de wat lijzige zang van Almond in combi met de stekelige arrangementen van Ball doen het wederom erg goed.
Torch is ook een behoorlijke hit geweest en stond vreemd genoeg niet op de oorspronkelijke versie van dit album. Het is een wat treurig nummer over 'looking for love in a sad song'.
Het knisperen en knetteren van Memorabilia horen we ook terug op Insecure Me. De blazers keren terug en in combinatie met de electronica geeft dat wederom een zeer bijzonder effect. Voeg daar het flamboyante gezang van Almond aan toe en dan kunnen we zeggen dat het zeer fijn is dit nummer terug te horen als bonus-track.
Single What? is ook een ijzersterk nummer en verscheen dus los van enig album. Gelukkig duikt het nu op als toevoeging, want het is een heerlijk nummer waar ik altijd erg vrolijk van kan worden en wat ook live zeer sterk is en de zaal altijd goed weet mee te krijgen. Tevens een northern soul-cover, wat niet iedereen schijnt te weten.
.... So heeft iets lijzigs aan het begin maar ontpopt zich al snel als een zeer lekker swingend instrumentaal nummer. Dave Ball mag zich dus lekker uitleven.
Al met al is dit album een mijlpaal in de pop-electronica te noemen en het staat nog steeds als en huis. Veel dertigers en veertigers hebben ongetwijfeld doede herinneringen aan de hit Tainted Love (Wie heeft er niet op staan swingen op de dansvloer? House was immers nog in geen velden of wegen te bekennen!).

Tsjioeei, aERo, wàt een mooie uiteenzetting zeg, je bent er duidelijk erg in onderlegd, ik bedoel in weetjes over deze plaat en dit bandje.

Ik blijf persoonlijk TORCH als hun allerbeste compositie beschouwen, en die vrouwenstem op het einde vind ik gewoon pure HETE EROTIEK, niets minder!

En mijn dank aan jou door dit album/deze band weer hoog in de update-lijst te doen belanden want er is de laatste dagen opeens heel wat meer gestemd op dit album

Tja, die originele versie van 'Tainted love' van Gloria Jones heeft inderdaad wat meer soul. Dit is een hartstikke mooi album en de bonus tracks krikken de boel aardig op.

Vandaag mijn vinylversie vervangen door een ceedeetje, nog wel op de rommelmarkt in Lokeren gevonden voor amper 6 € en in nieuwe staat, dus ongebruikt, dat zag ik meteen!

Prachtplaat, maar dat wist ik al!

Euh... ik verhoog naar 4.5 sterren!

Sterk album, nummers die blijven hangen, sterke teksten en marc almond die op een torenhoog niveau zingt. En zo hebben we het graag. Ook leuk dat er af en toe blazers opduiken maar de prijs van beste nummer gaat naar Sex Dwarf, ongelooflijk nummer met die gekke tekst. En Tainted Love is natuurlijk ook geweldig, zal nog dagenlang in mijn kop rondspoken.

Vond het zeer intrigerend deze electronica. Wist ik veel dat het smnichtendisco was? Laatst weer eens gehoord, blijft overeind staan (ja, de muziek!) van daar de 4,0.
Live is was en zal Marc Almond niet te harden zijn, wat kan die vals zingen zeg!

Het is met recht een valse nicht te noemen dan

Hier staat een recensie van het optreden van Marc Almond in Paradiso dat goed weergeeft hoe ik het zelf ook heb ervaren.

Misschien kunnen de stoere mannen van MuMe eens wat minder de nadruk leggen op het imago of de geaardheid van de artiest?

Dit is ook een lekkere decadente video Soft Cells Tainted Love:
http://www.youtube.com/watch?v=oEh5pWjcWCg

NON STOP EROTIC CABARET
wordt al maanden in een 2CD deluxe editie beloofd,
maar werd meermaals uitgesteld (wie weet er meer over?).

Bedoeling was om het album te combineren
met Non Stop Ecstatic Dancing, het remix-album uit 1982.
Ook alle b-kantjes en extended versies zouden van de partij zijn.

Dit debuutalbum uit 1981 in zonder meer een voltreffer.
Heerlijk gearrangeerde synths, kitscherige vocalen
en sleazy teksten over alles wat vettig en prettis is.


Frustration is een neurotische opener met een meesterlijke Ball.
En de pathetiek spat ook meteen van Almonds performance.

Tainted Love kreeg een speciaal albumarrangement.
Door het niet te laten outfaden past het beter in het concept.

Seedy Films is gewoon geniaal. Ik ben geen ervaringsdeskundige,
maar zo moet een eroscoop volgens mij aanvoelen: Isn't that you on the screen?

Youth is zo pathetisch dat je in een nostalgische huilbui zou losbarsten.
Hou die zakdoek van Seedy Films dus nog even bij de hand (wat zeg ik nou toch).

Sex Dwarf wordt vaak geciteerd als een quintessential Soft Cell nummer.
Ik vond het toch net iets te druiperig en te gortig: alleen voor SM fans.

Entertain me laat ons Almond zien zoals we hem solo zouden leren kennen.
Theatraal in het middelpunt van de kisch: cabaret met een valse noot.

Chips on My Shoulder is een hyperkinetische dansvloerkiller.
En de tekst steekt meteen de draak met de doorsnee doemdenker.

Bedsitter was de tweede singel die het in Engeland ook vrij goed deed.
In het refrein hoor ik net iets te veel Eight Days a Week van de Beatles.

Secret Life leunt in het arrangement dicht aan bij Tainted Love.
Ik vind het wellicht met Sex Dwarf het minste nummer van de plaat.

Say Hello Wave Goodbye is magistrale romantiek. Je zou bijna
vergeten dat het om een man gaat die breekt met een prostituée.


De bonustracks dan.

Memorabilia was de allereerste singel: uptempo discowave.
Geproducet door Daniel Miller en je hoort inderdaad Depeche Mode.

Where Did Our Love Go, de Supremes cover, was een commerciële blunder.
De b-kant van Tainted Love, ook een cover, en daarom geen royalties voor de band.

Facility Girls is een miniatuurtje over een meisje met twee jobs.
Keurig meisje overdag, stoeipoes 's nachts: cliché, maar mooi gemaakt.

Fun City laat Soho horen: een grootstad by night met veel neonreclame
die je in duizend kleuren heel wat plezier belooft.

Torch was een heerlijke singel en ook top 10 in de Benelux.
Met zwoele trombone en sensuele stem van Cindy Ecstacy.

Insecure Me is de opzwepende, funky b-kant van Torch.
Zoals het vaak met dit duo was: de b-kant was minstens zo sterk als de a-kant.


Non Stop Erotic Cabaret grijpt de luisteraar bij het kruis.
En zo hoort het natuurlijk: je blijft gegarandeerd met rode oortjes achter.
Nu de deluxe edition nog ...