menu

Bowie - Pinups (1973)

mijn stem
3,03 (258)
258 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: RCA

  1. Rosalyn (2:21)
  2. Here Comes the Night (3:09)
  3. I Wish You Would (2:49)
  4. See Emily Play (4:11)
  5. Everything's Alright (2:28)
  6. I Can't Explain (2:11)
  7. Friday on My Mind (2:56)
  8. Sorrow (2:53)
  9. Don't Bring Me Down (2:06)
  10. Shapes of Things (2:53)
  11. Anyway, Anyhow, Anywhere (3:07)
  12. Where Have All the Good Times Gone? (2:41)
  13. Growin' Up * (3:26)
  14. Port of Amsterdam * (3:19)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 33:45 (40:30)
zoeken in:
2,5
beetje een tegenvaller, de meeste covers klinken flets en ongeïnspireerd.
Pink Floyds "See Emily Play" is één van de schaarse lichtpunten.
Nog net **' 2,5 op 5 **'

0,5
Ziggy was al moe aan het worde. en dat merk je -_-*

avatar van tomthumb
Friday on my mind vind ik heel geslaagd in zijn uitvoering.

Marcel²
Tonyvdb schreef:
beetje een tegenvaller, de meeste covers klinken flets en ongeïnspireerd.


Is mij ook opgevallen, alleen Sorrow is erg mooi.
Een tegenvaller dus.

avatar van Drs. DAJA
2,5
Sorrow, I Can't Explain maar vooral The Port Of Amsterdam en See Emily Play vind ik erg geslaagd hoor!

avatar van vanson
3,0
de bonustracks staan helaal alleen op de RCA cd's, niet op de latere EMI remasters, maar Growin' Up en Port of Amsterdam is het beste dat op dit album had kunnen staan.

avatar van tomthumb
Friday on my mind is een geweldige cover, steekt het origineel naar de kroon.

avatar van nuf
4,0
nuf
friday on my mind is echt leuk! sorrow ook. zelfs emily play is een aardige cover. naar mijn mening geen matig album.

*3.5

avatar van Shangri-la
3,0
Ik vind dit ook wel een aardig album, geen hoogvlieger maar toch...

avatar van orbit
1,5
Behoorlijk slechte plaat van Bowie.. onbegrijpelijk gezien de tijd waarin dit werd uitgebracht. Ik zou hem nog eens kunnen herbeluisteren, maar de moed ontvalt me eigenlijk bij het vooruitzicht. 1,5*

EVANSHEWSON
Ja, een coveralbum en niet één van de allerbeste.
Toch enkele geslaagde covers.

De single Sorrow is natuurlijk top!

See Emily Play en Friday on my Mind toch geslaagde covers.

Dans le port d'Amsterdam verkies ik echt toch van Jacques Brel !

2.5 sterren. Omdat het Bowie is, want anders haalt ie maar 2**

avatar van aERodynamIC
3,0
Opener Rosalyn vind ik een heerlijke binnenkomer met daarna behoorlijk wat afwisselende nummers voor wat betreft hun kwaliteit.
Ik zie hierboven Friday On My Mind genoemd worden als een van de wat betere tracks op dit album. Zelf vind ik dat nu juist niet: ik vind het een vervelend nummer in deze versie (alhoewel ik van het origineel ook niet zo warm kan worden).
I Wish You Would, Sorrow en bonustrack Port of Amsterdam zijn voor mij dan weer wel de betere nummers. Nu ben ik normaal gesproken niet dol op bonustracks als toevoeging op het originele album, maar in het geval van de Brel-cover vind ik het dan weer prima ook al valt het in het niet bij het origineel natuurlijk.

Pieter Paal
Voor alle volledigheid heb ik dit album wel in mijn collectie. De cover van 'Sorrow' van The Merseys dat ook op single verscheen, vind ik hier het beste. 'Port of Amsterdam' is best wel goed gedaan en heel doorleefd gezongen.

EVANSHEWSON
Pieter Paal schreef:
Voor alle volledigheid heb ik dit album wel in mijn collectie. De cover van 'Sorrow' van The Merseys dat ook op single verscheen, vind ik hier het beste. 'Port of Amsterdam' is best wel goed gedaan en heel doorleefd gezongen.


Voor de hoes alleen al zou je hem kopen.

Nu moest ik in bovenstaand zinnetje geweldig uitkijken dat ik in het woord hoes op het eind geen domme tikfout maakte, want de r en de s liggen op een azerty-klavier (België, jullie Nederlanders hebben Querty-klavieren) dicht bij elkaar...


Pieter Paal
EVANSHEWSON schreef:
(quote)


Voor de hoes alleen al zou je hem kopen.

Nu moest ik in bovenstaand zinnetje geweldig uitkijken dat ik in het woord hoes op het eind geen domme tikfout maakte, want de r en de s liggen op een azerty-klavier (België, jullie Nederlanders hebben Querty-klavieren) dicht bij elkaar...



De hoes is in dit geval mooier dan de muziek.
Ik wist niet dat jullie daar een ander klavier hebben, wij hebben hier Laurens van Rooyen en Louis van Dijk.

avatar van Bashua
3,5
Drs. DAJA schreef:
Sorrow, I Can't Explain maar vooral The Port Of Amsterdam en See Emily Play vind ik erg geslaagd hoor!


Ben ik t volledig mee eens.. Moet wel bekennen dat de hoes t m nog het beste doet van de plaat

avatar van Carebo
4,0
Zeer laag gemiddelde voor deze zwaar onderschatte plaat (cd). Toen Bowie dit uit bracht, was de gedachte dat men het ijzer moet smeden.......... want op korte tijdspanne bracht hij toen enkele parels van albums uit!

Ik heb dit altijd een heerlijk album gevonden en er staan enkele prachtige nummers op. See Emily Play, I Can't Explain, Anyway A. A.... en het juweeltje Sorrow zijn voor mij de beste covers!

Misschien ben ik teveel fan van Bowie's vroegere werk en doet het me steeds terug denken aan mijn jeugdjaren, maar dit album heeft altijd een speciaal plaatsje gehad in mijn verzameling!!
4****

avatar van GothicBowie
3,5
Er zitten een paar heel mooie covers tussen zoals '' Port of Amsterdam'' en vooral dan ''Sorrow'' een track die het album beetje een uitstraling geeft, een vrij eigenzinnig maar leuke coverplaat van Bowie. Niet een van mijn favorieten, heb het bvb eerder voor de cover-albums van Bryan Ferry in de jaren 70, maar ook niet slecht

3,5
tomthumb schreef:
Friday on my mind is een geweldige cover, steekt het origineel naar de kroon.


Helemaal met je eens, en Here comes the night is ook geweldig.
De nummers die Bowie covert zijn over het algemeen beter dan de oorspronkelijke nummers, alleen de nummers die hij covert vind ik meestal niet zo boeiend.
Erg onder gewaardeerde cd 3.5 ster

avatar van joko16
3,5
ooit gekocht...en na verloop van tijd geruild voor een Zappa plaat

avatar van Stijn_Slayer
1,5
Slappe plaat waar mij het nut geheel van ontgaat. Aladdin Sane was net uit, waarom dan dit inspiratieloze album ook nog?

'See Emily Play' klinkt meer als een parodie dan als een cover. Ik heb het gevoel dat Syd Barrett en co hier flink in de zeik genomen worden.

Alleen 'Port of Amsterdam', nota bene een bonusnummer, vind ik goed.

avatar van kaztor
4,0
Stijn_Slayer schreef:
'See Emily Play' klinkt meer als een parodie dan als een cover. Ik heb het gevoel dat Syd Barrett en co hier flink in de zeik genomen worden.


Dat heb je dan mis. Het is een van Bowie's all-time favorieten.

4,0
zalig cover album hij zet het zo naar zijn hand dat het lijkt of het door hem zelf geschreven is ben ook opzoek gegaan naar een paar van de originele artiesten en vind bowie beter

Father McKenzie
Zalig? Ik vind dit echt slappe hap, wat we van Bowie niet echt gewend waren; Inspiratieloze coversplaat, Sorrow als single was goed,maar dan heb ik het ook zowat gehad met dit plaatje, eentje waarvan de hoes de muziek ontzèttend overstijgt, want die is wel goed!

beaster1256
ja, het was een leuk plaatje maar een echte grote bowie plaat was het zeker niet , see emily play was leuk en sorrow de single , maar de spetter op het album was bowie's bewerking van brel's amsterdam , fantastische bewerking en het stond nog niet op de lp ook !!!

4,0
ik zeg ook niet dat het zijn beste album is maar slappe hap zeker niet wat hij met lets dance , never let me down en tonight deed dat is pas slappe boel deze doet hij voor mij alle eer aan

Jack in the Box
Je moet dit album gewoon zien (en horen) als Bowie's eerbetoon aan de muziek waar hij in de jaren 60 naar luisterde.
Deze zet ik alleen zachtjes op de achtergrond op als er 's avonds visite is.
Bij Sorrow zet ik de volumeknop wat meer open. Toen dat nummer een hitje was, had ik het origineel nog niet gehoord. Vandaar dat ik Bowie's versie beter vind.
En dat Brel-nummer (bonus track) is heel goed gedaan. Scott Walker kan ook prima overweg met Brel-nummers. Liesbeth List trouwens ook.
Bowie's beste albums blijven voor mijn oren Ziggy Stardust, Hunky Dory en die Berlijn trilogie.
Op vinyl draaide ik vroeger Changes one and two veel, maar daar is de dubbel-CD The Singles Collection later in de plaats voor gekomen. En Rare Bowie, een album met bijzonderheden die ik alleen op vinyl heb kunnen bemachtigen.

In het begin van het CD-tijdperk werden Bowie's albums op RCA uitgebracht net zoals bij de originele LP-uitgaven het geval was.
Later heeft Bowie's 'nieuwe' uitgever EMI alles overgenomen en een aantal interessante bonus tracks toegevoegd.
In de jaren 90 zag ik bij CD-winkels vaak Amerikaanse Bowie CD's van het label Rykodisc in de afprijsbakken liggen voor heel weinig. Er zat wel een cut out in het doosje (en de rest).
Die Amerikanen stuurden dus hun Bowie CD's naar Europa waar het altijd wel verkocht wordt.
De eerste CD van Bowie's Tin Machine project kon je ook voor een grijpstuiver meenemen. Later kwam weer die digital geremasterde serie van EMI, maar dan zonder bonus tracks.

Wolfgang1975
Toen ik als 13-jarige mijn eerste Bowie album kocht (Ziggy Stardust) en daarna de ene naar de andere klassieker kocht, was ik er van overtuigd dat Bowie met zijn goddelijke stem niets kon verpesten. Totdat ik Pin-Ups aanschafte. Niet eerder klonk Bowie (en z'n band trouwens ook) zo ongeïnspireerd en vlak als op deze wel erg tegenvallende plaat. Het hoogtepunt? Uhh,..., het outro van See Emily Play en Port Of Amsterdam, de bonustrack op de 1990 remaster. Maar, omdat het een bonustrack is tel ik hem niet mee in m'n beoordeling.

avatar van kaztor
4,0
Heerlijk ongecompliceerde plaat, dit. Er was duidelijk veel lol tijdens de opnames en er wordt wel degelijk een eigen draai aan de nummers gegeven. Met Rosalyn en Here Comes The Night opent de plaat als een kanon. De Who-covers behoren ook tot de hoogtepunten, zo ook Friday on My Mind, Sorrow en een versie van Floyd's See Emily Play zoals die in het Stenen Tijdperk geklonken zou hebben. Eigenlijk vind ik alleen Where Have All The Good Times Gone wat zwak.

AddictedToElvis
Bowie's coverplaat. Coveren is niet een van zijn kwaliteiten, hoewel er af en toe wel wat moois tussen zit. Het is duidelijk dat hij erg hield van de rock 'n' roll uit de jaren '60, maar dat R&R geluid is niet voor hem bestemd. Ik zeg niet dat hij niet kan rocken, maar in ieder geval niet op deze manier. Dit bleek al in zijn Stones cover op Aladdin Sane. De Who-covers waren erg matig, evenals The Kinks' Where Have All the Good Times Gone. Rosalyn vind ik dan wel weer redelijk geslaagd. Ook Here Comes the Night en See Emily Play klinken lekker. Het beste nummer is zonder meer Sorrow, het enige nummer dat écht op z'n Bowie is. De andere nummers zijn een beetje middelmatig. Wat opvalt is dat de nummers die ik al kende van het origineel, hierop een stuk minder vindt (op See Emily Play na). Hier glijdt Bowie voor het eerst uit, na een reeks geweldige albums (TMWSTW t/m AS). Maar slechts is het zeker niet. Jammer dat de samenwerking met Mick Ronson / Spiders From Mars met zo'n middelmatig album eindigt.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:01 uur

geplaatst: vandaag om 03:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.