Chris Isaak - Wicked Game (1991)

Mooie sfeervolle verzamelaar van Isaak. Waarbij ieder nummer zo'n beetje raak is. Mooie stem, prima muzukanten, sterke nummers, goede productie. Kortom alles klopt.

Prima verzamelaar van Chris Isaak. ”Wicked Game” en ”Blue Hotel” zijn mijn favorieten. Samen met de andere liedjes hangt over het gehele album een donkere, dreigende en melancholische sfeer. Hierbinnen komt de stem van Isaak uitstekend tot zijn recht. Ik vind het daarentegen wel een beetje monotoon worden na verloop van tijd. Instrumentaal is het allemaal dik in orde. Of zijn studioalbums beter zijn durf ik niet te zeggen, maar dit verzamelalbum is zeer genietbaar.

Kun je je prima aan wagen als deze verzamelaar je aan spreekt.

Op zich een prima album van Chris Isaak. Het klinkt allemaal bijzonder "retro"; terug naar de jaren 60 achtige nummers, zeer Amerikaans. Op een gegeven moment vind ik het wel genoeg, ik raak verzadigd van de soortgelijke nummers.

Super verzamelaar van Isaac
Blijft me op luistergebied boeien,terwijl ik zijn reguliere albums laatste tijd laat liggen
Mooie samenstelling,mss is Voodoo wat zwakker,maar dat neemt het genot niet weg
Ook de Yardbirds cover ..Heartfull of soul vind ik soms beter dan het org
Dit is idd 60,S retromusic...een soort Roy orbison geluid met galmende gitaren uit de early 60,S

Mooi album

Als je 's nacht voor pampus op de bank ligt ? Toegegeven, het is een sympatieke uitvoering en Isaak's arrangement kwa plaatsing van de solo klopt misschien wat beter maar Jeff Beck's gitaarwerk bij de Yardbirds is van een andere planeet.

Bovendien is Isaak's geluid toch meer gebaseerd op einde 50s / begin 60s, pre-british invasion dus, waardoor voor mijn gevoel het nummer in zijn uitvoering een beetje unheimisch klinkt.

Grappig wat je hier schrijft, Droombolus... Heart full of soul heb ik zelf pas via de versie van Chris Isaak op zijn tweede plaat leren kennen, en daar was ik altijd zeer van onder de indruk. Via mijn kortgeleden aangeschafte verzamelaar van de Yardbirds heb ik nu een paar weken geleden het origineel ontdekt, en dat vond ik zó leuk dat ik de (zeker twintig jaar niet meer beluisterde) cover van Isaak weer eens opzocht – maar op de één of andere manier vind ik die nu niet meer hálf zo goed als vroeger, veel minder donker en overweldigend dan ik me herinnerde. Het is mijn ervaring (van mijzelf en van een paar muziekvrienden) dat je de versie die je van een nummer het eerst hoort dikwijls de beste blijft vinden, ook nadat je het (vaak vanwege de authenticiteit beter aangeschreven) origineel hebt leren kennen, maar in het geval van Heart full of soul ben ik zelf dus helemaal om.

Ondanks dat dit een verzamelaar is, is het toch een lekkere cd om regelmatig op te zetten. Wicked game en blue hotel op één schijfje is sowieso al top!

Ja. Fijn plaatje dit!

Daar sluit ik mij geheel bij aan.

Ik heb in het helemaal geen albums van Isaak, behalve deze Wicked Game. Een compilatie, maar het rare is dat desondanks het klinkt als een mooi geheel. Mooie nummers ook op z'n Isaaks, een beetje treurige stemming, maar buitengewoon aardig.

Misschien krijg ik alle Chris Isaak fans over mij heen, maar formeel gesproken heb ik met dit album wel altijd het gevoel gehad dat ik daarmee het beste van Isaak in huis had en dat er op zich geen reden meer is om nog meer van Isaak in huis te halen. Dit voldoet volledig, met enige regelmaat haal ik het uit de kast. Maar misschien vergis ik mij.

Dat gevoel/idee heb ik dus op de een of andere manier ook.

Dat geldt ook voor mij. Komt nog bij dat ik ooit (in mijn muzikale beginjaren) heb gedacht dat dit een gewoon studioalbum van de beste man was. En als het niveau van deze ook op de andere albums zo zou zijn, dan wachtten me nog diverse pareltjes. Echter bleek enige tijd later dan dat het hier om een verzamelaar ging, dus heb ik het daarbij gelaten.

Nou, dan heb ik hier het prettige bericht dat zijn (eerste) album 'Silvertones' uit 1985 bij mij het meest wordt gedraaid, want echt enorm goed. Ik geef toe dat de compilatie 'Wicked Game' goed in elkaar zit en zeker veel van zijn beste werk kent. Toch mis ik daarop bijv. Isaak's beste nummer, en wel
'Gone Ridin' van dat eerste album. Een fantastische rocker!

Verrassend na deze voor het eerst geheel beluisterd te hebben. Kon er in die tijd weinig mee maar begrijp de muziek inmiddels en dan is dit toch een klein pareltje.

Mooi, strak, simpel.

Het is mij een raadsel waarom ze een topper als In the head of the jungle (immers ook van Hearst shaped world) er niet op hebben gezet.
Er staan genoeg nummers op deze verzamelaar die ik er graag voor in zou willen wisselen.
De 2 reguliere albums die hij hierna maakte (San Francisco Days en Forever Blue) zijn zeker aanraders en draai ik zelfs liever dan deze vroege verzamelaar.

Vroeger ooit al eens gehad maar nu weer gekocht in de kringloopwinkel.
Al zal dit een ander exemplaar zijn.
Aardige verzamelaar. Wicked Game ben ik wel beu gehoord maar afsluitend met de instrumentale versie uit de film Wild At Heart van David Lynch spreekt het me toch wel aan.

Ik kom niet zo vaak in België maar toevallig Wild At Heart in een Antwerpse bios gezien ( nee, niet dat megageval buiten de stad) . Flinke zaal, bomvol, terwijl deze cultfilm in Nederland waarschijnlijk niet in de grote zalen vertoond zou worden. Dan komt de muziek van Isaak ook wat beter tot zijn recht.

Juist de wat broeierige songs van Chris vormen wat mij betreft een meerwaarde in Isaak's oeuvre, of het nu gaat om de Yardbirds versie van Heart Full of Soul, Voodoo, Baby Did a Bad Bad Thing, You Owe Me Some Kind of Love of Graduation Day, stuk voor stuk heerlijke tracks. De instrumentale versie (maar ook reguliere) van Wicked Game reken ik daar ook toe. Het is jammer dat Isaak in de loop van zijn carrière zijn verering van Roy Orbinson op een wel heel gladde manier voor het voetlicht ging brengen. Tot aan Forever Blue heeft de beste man geen slecht album gemaakt wat mij betreft. Deze verzamelaar biedt trouwens wel een fraai (maar spaarzaam) overzicht van zijn discografie tot dan toe.

Lekkere verzamelaar van Chris Isaak. Ik heb de regulieren albums allemaal maar kwam deze in de uitverkoop tegen en toch maar meegenomen. Mooie selectie van nummers die prima bij elkaar passen en er eigenlijk een prima op zichzelf staand album van maken, dat is ook weer een prestatie op zich. Ik mis wel mijn favoriet Solitary Man, maar die past er qua sfeer ook niet tussen. Vanavond maar weer even wat regulier werk van Chris Isaak opzetten.

Ik heb er tegenwoordig niet zoveel last meer van maar dit is zo'n album wat je na een wilde avond stappen op een zwoele zondagmiddag op de bank over je heen laat komen met de ramen en deuren open en een zwoel windje wat de gordijnen laat wapperen. Zit ook wel wat een Lana del Rey sfeertje in en ook dat is een compliment.

Prima verzamelaar, maar toch wat te weinig om echt onder de indruk te zijn 3,5*

1. Wicked Game (4:49) --- 5,0
2. You Owe Me Some Kind of Love (3:53) --- 3,5
3. Blue Spanish Sky (3:58) --- 3,5
4. Heart Shaped World (3:28) --- 3,0
5. Heart Full of Soul (3:20) --- 3,5
6. Funeral in the Rain (3:22) --- 3,0
7. Blue Hotel (3:13) --- 4,0
8. Dancin' (3:45) --- 3,5
9. Nothing's Changed (4:07) --- 3,0
10. Voodoo (2:42) --- 2,5
11. Lie to Me (4:15) --- 3,5