menu

Ayreon - The Source (2017)

mijn stem
3,89 (83)
83 stemmen

Nederland
Metal / Rock
Label: Mascot

  1. The Day That the World Breaks Down (12:32)
  2. Sea of Machines (5:08)
  3. Everybody Dies (4:42)
  4. Star of Sirrah (7:03)
  5. All That Was (3:36)
  6. Run! Apocalypse! Run! (4:52)
  7. Condemned to Live (6:14)
  8. Aquatic Race (6:46)
  9. The Dream Dissolves (6:11)
  10. Deathcry of a Race (4:43)
  11. Into the Ocean (4:53)
  12. Bay of Dreams (4:24)
  13. Planet Y Is Alive! (6:02)
  14. The Source Will Flow (4:13)
  15. Journey to Forever (3:19)
  16. The Human Compulsion (2:15)
  17. March of the Machines (1:40)
  18. The Day That the World Breaks Down [Instrumental] * (12:32)
  19. Sea of Machines [Instrumental] * (5:08)
  20. Everybody Dies [Instrumental] * (4:42)
  21. Star of Sirrah [Instrumental] * (7:03)
  22. All That Was [Instrumental] * (3:36)
  23. Run! Apocalypse! Run! [Instrumental] * (4:52)
  24. Condemned to Live [Instrumental] * (6:14)
  25. Aquatic Race [Instrumental] * (6:46)
  26. The Dream Dissolves [Instrumental] * (6:11)
  27. Deathcry of a Race [Instrumental] * (4:43)
  28. Into the Ocean [Instrumental] * (4:53)
  29. Bay of Dreams [Instrumental] * (4:24)
  30. Planet Y Is Alive! [Instrumental] * (6:02)
  31. The Source Will Flow [Instrumental] * (4:13)
  32. Journey to Forever [Instrumental] * (3:19)
  33. The Human Compulsion [Instrumental] * (2:15)
  34. March of the Machines [Instrumental] * (1:40)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur: 1:28:33 (2:57:06)
zoeken in:
avatar van jasper1991
4,0
Welk een verzameling zangers... Russel Allen, Floor Jansen, Hansi Kürsch, Nils Rue, Tobias Sammet... het kan niet op. Ik heb ergens het gevoel dat dit de laatste Ayreon zal worden. Arjen is al het theater in geweest en gaat nu ook daadwerkelijk een live optreden doen. Het lijkt dat hij dat allemaal nog wilde doen voor het einde van zijn carrière.

Het verhaal vindt dus plaats op een zekere planeet Alpha in het Andromeda-sterrenstelsel (dat overigens echt bestaat). Die planeet wordt bewoond door de voorouders van de mensheid en de president (Russel Allen) heeft ervoor gezorgd dat computers intelligenter zijn gaan worden dan de bewoners van de planeet, waardoor er paniek ontstaat. Beetje standaard technofobisch op het eerste gezicht, maar ik ben benieuwd hoe het verhaal uiteindelijk gaat verlopen.


avatar van Nicole_1989
5,0
Klinkt weer erg goed, met een steengoede cast! Ben erg benieuwd, kan niet wachten... Earbook pre-order komt er weer aan!

avatar van jasper1991
4,0
Puik nummertje hoor, The Day that the World Breaks Down. Het moest even op me inwerken, maar nu herken ik steeds meer de coherentie. Karevik lijkt nu al beter te zingen dan hij op heel The Theory of Everything deed, en Kürsch blijft een prachtige stem hebben. Het 'bluesy' gedeelte kon me erg bekoren.

3,0
Jeetje wat een allegaartje zeg. Dat valt tegen als je de eerste paar top albums als maatstaf neemt. Sorry, maar de eerste indrukken zijn niet hoop gevend. Misschien dat het later nog bijtrekt, maar meestal zijn de eerste indrukken de beste.

avatar van jasper1991
4,0
Allegaartje is zo ongeveer het USP van Ayreon, toch?

Het album is blijkbaar vroeg gelekt.

avatar van BlauweVla
Ook deze Ayreon gaat mij niet overtuigen vrees ik. Het verhaal komt behoorlijk standaard over en van mij mag het iets abstracter allemaal, dus niet over machines en planeten... Maar dat is ook een kwestie van smaak waarschijnlijk. De muziek van de beschikbare nummers op YouTube klinkt als niks nieuws op Ayreon gebied. Goed geproduceerd en het komt van een vakman natuurlijk, maar wat spanning en sensatie zou wel leuk zijn bij een nieuwe Ayreon release. Maar wie weet zit ik ernaast met de rest van het album

4,5
Eerste indrukken zijn goed.
Ayreon moet je altijd even inkomen. sommige nummers pakken direct anderen moet je leren ontdekken.
De afwisseling, verrassingen, opbouw, instrument gebruik, artiesten, tekst. gewoon een geweldige ontdekkingstocht. Genieten!

3,0
Bonne schreef:
Eerste indrukken zijn goed.
Ayreon moet je altijd even inkomen. sommige nummers pakken direct anderen moet je leren ontdekken.
De afwisseling, verrassingen, opbouw, instrument gebruik, artiesten, tekst. gewoon een geweldige ontdekkingstocht. Genieten!


Haalt het niet bij bijv. into the electric castle

Neal Peart schreef:
Haalt het niet bij bijv. into the electric castle


Vanwaar de vergelijking met dat album? Is het niet logischer om het te vergelijken met wat recenter werk van Arjen zoals "The Theory Of Everything" of "01011001"?

Natuurlijk haalt het het niet bij "Into The Electric Castle".

avatar van Nicole_1989
5,0
pachag schreef:
(quote)


Vanwaar de vergelijking met dat album? Is het niet logischer om het te vergelijken met wat recenter werk van Arjen zoals "The Theory Of Everything" of "01011001"?

Natuurlijk haalt het het niet bij "Into The Electric Castle".


Waarom überhaupt vergelijken met voorgaande albums? Ik bekijk graag een album als op zichzelf staand. Zeker en vooral bij Ayreon. Alleen voor de verhaallijn pak ik de voorgaande albums er bij, maar niet als vergelijkingsmateriaal. Want het is algemeen bekend dat Arjen zoveel mogelijk probeert te experimenteren bij ieder album en ieder album zoveel mogelijk anders probeert aan te pakken (The Theory Of Everything is daarvan wel een goed voorbeeld, denk ik).

Nicole_1989 schreef:
Waarom überhaupt vergelijken met voorgaande albums? Ik bekijk graag een album als op zichzelf staand.


Eens. Toch betrap ik mij er ook wel op dat ik wel vergelijk met voorgaande albums. Je wil toch weten of een artiest een beetje hetzelfde niveau aanhoudt. Maar om ieder nieuw album nou gelijk te gaan vergelijken met wat voor velen geldt als het beste van die artiest, vind ik wel wat teveel gevraagd. Ik zie dat ook bij bijvoorbeeld artiesten als Yes of Dream Theater: "Heaven & Earth haalt het niet bij Close To The Edge", "The Astonishing is niet van hetzelfde niveau als Images And Words".

Wel ben ik benieuwd of Ayreon de lijn van "The Theory Of Everything" doorzet. Ik heb dat album gisteren nog weer eens opgezet en vind dat toch wel erg goed.

avatar van Nicole_1989
5,0
pachag schreef:
(quote)


Eens. Toch betrap ik mij er ook wel op dat ik wel vergelijk met voorgaande albums. Je wil toch weten of een artiest een beetje hetzelfde niveau aanhoudt.


Snap ik wel hoor, en af en toe betrap ik mijzelf daar ook wel op. Ik merk het bijv. bij artiesten als Edenbridge of Leaves' Eyes, waar ik op een gegeven moment wat 'moe' van word omdat ze telkens hetzelfde soort muziek lijken te maken.
Maar bij artiesten als Ayreon heb ik daar echt geen last van, omdat het alle kanten op kan en ik elke keer weer verrast word!

avatar van pos
4,0
pos
Er staan toch wel weer een aantal hele goeie nummers op hoor. Het moet zoals altijd even de tijd krijgen maar dit klinkt wel erg vet allemaal. De folklore riedeltjes zijn nooit mijn favoriete momenten maar de plaat is zo gevarieerd en heavy zo nu en dan dat ik me er hier nergens aan stoor.

avatar van gigage
Ik zie vandaag voor het eerst de video van de lange openingstrack met commentaar (in tekst) van de meester zelf. Is erg leuk om te lezen (vooral dat 1100110011 stuk) terwijl je de muziek luistert en natuurlijk is iedereen die hij introduceert geweldig! Het laag stemmen van de gitaar maakt het behoorlijk powerfull.
De solo van Paul Gilbert op Star of Sirrah , heerlijk. later de rest eens bekijken.

avatar van Ayreonfreak
4,0
Een prima album wat in mijn optiek nog meer kan groeien dan het nu al doet. Het is onmiskenbaar Arjan Lucassen en ook op dit album verloochend hij zijn duidelijke signature niet. Over de hele linie zijn de tracks meer uptempo dan voorgaande albums en ook wel wat harder. De zangers en zangeressen krijgen meer invloed dan ooit, wat wellicht een klein beetje ten koste gaat van de instrumentele input. Hoe wel het geheel herkenbaar Ayreon is, gaat hij overdaad aan herhaling en de bekende trucjes uit de weg en weet hij me redelijk te verrassen. Ik vind het wel jammer dat de vrouwelijke vocalen gereduceerd zijn tot die van Floor Jansen en Simone Simons. Daar had iets meer variatie in gemogen wat mij betreft. Maar wat is toch geweldig hoe Lucassen het toch voor elkaar krijgt om de vocalisten op zijn albums anders te laten klinken dan in hun eigen band. Niet elke zanger kan mij bekoren, maar persoonlijk was ik voorafgaand de release erg content met Zaher Zorgati van Myrath. Maar helaas krijgt hij maar een heel kleine rol toegekend, hoewel hij mij met dat kleine aandeel wel weer de rillingen bezorgt, zo uniek en excentriek het nummer wordt wanneer de Tunesiër inhaakt.

avatar van jasper1991
4,0
Van te voren wist ik dat de zangcast van historische kwaliteit is. Als Arjen het compositiewerk voor zijn rekening neemt, kan er dus niet zoveel misgaan. En dat is ook niet veel gebeurd, zeker niet op cd 1.

The Source is voor Ayreon begrippen behoorlijk metal en snel. Het is begrijpelijk dat Arjen overwoog hier een Star One-project van te maken, maar de folkinvloeden en stijlwisselingen hinten duidelijk naar een Ayreon-album. Het verhaal past ook prima in het concept van The Ayreon Universe. Het is allemaal meer van hetzelfde qua technofobie en sci-fi, maar sterk uitgewerkt, waarbij ieder personage een duidelijke rol heeft in het verhaal: de chemicus bedenkt een drug die het ras het eeuwige leven bezorgt, de astronoom ontdekt een planeet, de biologe stelt vast dat de voorwaarden voor leven er ook goed zijn, de diplomaat houdt de neuzen dezelfde kant op en Sammet neemt iedereen mee in de starblade, die in detail wordt ontleed in mijn cd-boekje. Dat is op zichzelf wel leuk naast de vele nietszeggende afbeeldingen die het boekje naar mijn mening bevat.

Ik zou geen zanger willen noemen die er met kop en schouders bovenuit steekt, maar Nils Rue valt me positief op: bij Pagan's Mind kan zijn stem op den duur wennen of zelfs vervelen, maar doordat hij geen hele nummers zingt, krijgen de momenten wanneer hij zijn intrede doet een krachtige impuls. Sowieso slim van Arjen om hem de rol van profeet te geven, omdat hij bij zijn band ook over dat soort onderwerpen (New Age, Erich von Däniken) zingt. De andere Noor, Michael Eriksen, heeft daarnaast ook een schitterende, ijle hoge stem. Kürsch zingt zoals gebruikelijk bijzonder en bijzonder fraai met zijn ruimtelijke stem en Allen haalt ook zijn niveau. De man zingt de sterren van de hemel met veel kracht en gevoel voor drama. Zaher Zorgati vind ik overbodig. In Deathcry of a Race is zijn zangstijl voor mijn gevoel puur voor het effect gebruikt, hetgeen ik artistiek niet zo kan waarderen. Voor die operapassage die hand in hand gaat met zijn moment geldt hetzelfde.

De eerste zes nummers zijn allemaal voltreffers. Het eerste nummer is spectaculair zonder te ontsporen en tegelijkertijd lekker rockend. Het bluesy gedeelte vind ik vooral fraai, waarbij ook de overgang naar het drama van Eriksen fraai is ingepast. In Sea of Machines is de hoofdrol voor Rue in het krachtige refrein, maar het nummer zit verder mooi in elkaar, met ook een fraaie bridge. Everybody Dies, het Mills-nummer, vond ik niks toen ik hem voor de eerste keer hoorde, maar vind ik nu een van de sterkhouders. Ik had om de een of andere reden moeite met het flitsende karakter ervan, maar dat is enorm bijgetrokken, op het 'follow me'-gedeelte na, wat ik een lelijke overgang vind. Star of Sirrah is misschien wel het beste nummer, waar ik de coupletten met Allen en Rue fraai vind en de gitaarsolo. Het nummer kent ook een fijne kadans met heerlijk riffwerk. All That Was is een meeslepend folknummer dat helemaal klopt om daarna in het lekker vlotte Run! Apocalypse! Run over te gaan. Het is een goed geschreven powermetalnummer dat door de onderbrekingen voor de vocale experimentjes van Mills ook een interessante kant heeft. Sammet en Rue zorgen voor een toprefrein.

Vanaf Condemned to Live daalt het niveau relatief, maar misschien komt dat meer omdat de eerste zes nummers zo onwaarschijnlijk goed waren. Planet Y is Alive! kent nog wel een gave thrashriff en The Source Will Flow is een prima ballad. Into the Ocean is ook een sterk nummer dat behoorlijk geïnspireerd lijkt te zijn op hardrock van een paar decennia terug. Vooral Allen klinkt aan het begin zeer als Dio.

Arjen heeft voor zijn topcast dus ook waardige nummers geschreven, met op de eerste cd zelfs briljante momenten. Het is ook nauwelijks te merken dat bijna iedereen vanuit huis zijn of haar stukken heeft opgenomen. Het album is steviger dan ooit en ik bespeur een ontwikkeling in de Ayreon-discografie van zacht naar hard. Een ‘mannelijk’ album noemde hij het zelf, ten opzichte van het ‘vrouwelijke’ project The Gentle Storm. Maar het maakt niet uit voor welke stijlkeuzes Arjen opteert. Alles is goud wat uit zijn muzikale brein komt, en anders een ander edelmetaal. Ik kan alleen maar zeggen dat ik hoop dat meneer Lucassen nog lang doorgaat met tweederangs sciencefictionverhalen op muziek te zetten.

avatar van james_cameron
3,5
Arjen Lucassen levert geen half werk af en ook dit Ayreon-album is tot in de puntjes verzorgd. Het klinkt allemaal weer erg fraai, met een keur aan gastzangers- en zangeressen. Voornaamste probleem, naast de sporadische overdaad aan vrolijke folk-riedeltjes dan, is dat het songmateriaal een beetje inwisselbaar is. Nergens worden nieuwe paden bewandeld of risico's genomen. Dat is jammer, want het doet een beetje afbreuk aan alle kwaliteit die hier wel degelijk wordt geleverd. Vooral degelijkheid troef derhalve.

avatar van Ayreonfreak
4,0
Ondertussen is het album op nr 1 in de album top 100 binnen gekomen. Dutch Charts - dutchcharts.nl
Toch heel bijzonder dat een progartiest dat nog voor elkaar krijgt. Iemand een idee hoeveel je er dan moet hebben verkocht?

avatar van gigage
Paar honderd

avatar van Ayreonfreak
4,0
gigage schreef:
Paar honderd
Een paar noem ik 200. Ondanks deze tijd waarin nauwelijks fysieke cd's worden aangeschaft vind ik dat toch wel heel weinig.

avatar van BlauweVla
Worden album downloads niet meegeteld in die lijst?

avatar van jasper1991
4,0
Hartstikke leuk natuurlijk, maar wel ietwat vertekend. Cd's zijn eigenlijk niet meer van deze tijd en geven geen goed beeld van de poulariteit van een artiest. De nummer 1-positie zegt wel iets, maar metalluisteraars zijn nou eenmaal relatief trouwe cd-kopers.

avatar van The_CrY
4,0
Sterker nog, Arjen moet het wel hebben van zijn CD verkopen, omdat hij nooit live speelt. Helaas zullen de teruglopende cijfertjes wel te maken hebben met de opkomst van The Gentle Storm, The Theater Equation, en nu dan die live concerten in september. Ach, als het hem helpt.

The Source ligt lekker in het gehoor tot nu toe, maar ik mis nog even die wow-factor die ik dikwijls wel heb. Wellicht moet ik een keer meelezen met het boekje, zodat de personages me wat duidelijker worden. Komt nu een beetje over alsof Arjen teveel zangers heeft gecast. Dat gezegd hebbende vind ik CD1 wel erg sterk en dan met name Michael Eriksen, Michael Mills, en Tobias Sammet.

avatar van Nicole_1989
5,0
The_CrY schreef:

The Source ligt lekker in het gehoor tot nu toe, maar ik mis nog even die wow-factor die ik dikwijls wel heb. Wellicht moet ik een keer meelezen met het boekje, zodat de personages me wat duidelijker worden. Komt nu een beetje over alsof Arjen teveel zangers heeft gecast.


Dan raad ik je absoluut aan om het nog eens met het boekwerk erbij te luisteren, al is het alleen al maar vanwege de karakteruitleg die wordt gegeven onder ieders foto. Verder vind ik de verhaallijn echt prachtig vormgegeven, de emoties van chaos, paniek, angst en verdriet zijn daadwerkelijk te horen in de muziek en zang!
Wellicht omdat hij zo recent is en ik er nog van ben weggeblazen, maar nu zeg ik: mijn favoriete Ayreon.

Mijn recensie volgt later nog, als ik wat meer tijd heb

avatar van rr66
4,0
Klinkt gewoon lekker, maar wel weer héél herkenbaar...

avatar van gigage
jasper1991 schreef:
. De nummer 1-positie zegt wel iets, maar metalluisteraars zijn nou eenmaal relatief trouwe cd-kopers.


Dat zie ik dan nooit terug in de jaarlijsten, of bedoel je specifiek fysieke aanschaf?
In de Vinyl 33 staat Ayreon overigens op 7 en in de german charts op 10.

En ja , downloads tellen ook mee voor de charts (als ook bol.com meen ik)

avatar van Leptop
4,0
james_cameron schreef:
Arjen Lucassen levert geen half werk af en ook dit Ayreon-album is tot in de puntjes verzorgd. Het klinkt allemaal weer erg fraai, met een keur aan gastzangers- en zangeressen. Voornaamste probleem, naast de sporadische overdaad aan vrolijke folk-riedeltjes dan, is dat het songmateriaal een beetje inwisselbaar is. Nergens worden nieuwe paden bewandeld of risico's genomen. Dat is jammer, want het doet een beetje afbreuk aan alle kwaliteit die hier wel degelijk wordt geleverd. Vooral degelijkheid troef derhalve.


Mee eens.

avatar van The_CrY
4,0
Ook wel mee eens. Meerdere luisterbeurten resulteren enkel in toenemende verveling.

avatar van Nicole_1989
5,0
Jammer!
En bij mij juist tegenovergesteld: bij iedere luisterbeurt lijk ik weer meer te gaan genieten, alsof alles steeds meer op zijn plek valt.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:14 uur

geplaatst: vandaag om 03:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.