Neal Morse - Sola Scriptura (2007)

Wel, The Door beviel me wel. In 't begin een beetje schrikken met die 'In the name of God you must dieee-eeee', maar het is een zeer degelijke prog epic. Vooral dat sluitstuk met die killer gitaarsolo zoals ik hier eerder al zei (die ook in de trailer voor de dubbel dvd te zien is, waarin Paul Bielatowicz gekke bekken trekt ). Ik herinner me ook een prachtig Spaans gitaartje die een latin sfeer in de cd brengt, maar al sla je me dood, ik zou niet meer weten waar dat ergens was.

Meer luisterbeurten nodig!

En o ja, die dvd heb ik niet, ik wil 'm echt, maar mijn muzikale uitgaven lopen de laatste tijd nogal de spuigaten uit, niet in het minst door de 'Special Bundle' van Testimony 2...

DVD toegekomen, nu bekijken

Meneer Morse is met deze plaat helaas weer gezakt voor de cursus 'doseren' maar gelukkig komen zijn talenten op het kwalitatieve vlak beter tot hun recht.

The Door was wat mij betreft het beste solo-nummer totdat Seeds of Gold vorig jaar verscheen maar eigenlijk is dit hele album van een constant hoog niveau (ook Heaven in my heart). Zoals eigenlijk al zijn albums.

Dit is zeker een mooie plaat en heb hem al weer een paar jaar. Vooral het eindstuk van the door is geweldig. De dvd is prachtig.

Heerlijke plaat.

Ik vind Heaven In My Heart een leuk nummer maar die hadden ze net zo goed er uit kunnen laten. Verder echt een heerlijk meesterwerk. Gaat overigens niet over Martin Luther King maar over Martin Luther. Teksten zoals "In the name of God you must die!" moet je ook op een context-gevoelige manier opvatten en de gehele tekst en het verhaal er achter er bij pakken.

O ja, solo aan t eind van The Door vind ik een van de mooisten ooit gemaakt. Paul Bielatowicz maakt em mogelijk nog epischer op de liveversie. Genieten van het hoogste niveau.

4,5*

Ik ervaar exact hetzelfde (en Paul klaarblijkelijk ook aan zijn grimassen te zien ) en schrik er telkens weer van als dat zachte stuk dat er net aan voorafgaat, er al is (waar zijn die 25 vorige minuten gebleven?!).

Haha, zeker weten. Het gaat bijna allemaal te snel voorbij, die epische muziek.

Rond de 12de minuut van track 2

De progmetal-gedeeltes hiervan zijn lekker gevarieerd en fel, keurig in de lijn van Dream Theater maar met genoeg pakkende melodieën en kleurige instrumentatie om de muziek toch een behoorlijk eigen gezicht te geven, dus daarover zul je mij niet horen klagen (hoewel de kwaliteit van de stem van Morse af en toe een beetje schril bij het niveau van zijn gitaarspel afsteekt). Daartussendoor staan de meer song-georiënteerde gedeeltes met de verhalende teksten; de melodieën en de arrangementen daarvan klinken mij iets te Amerikaans en iets te traditioneel in de oren om echt boeiend te zijn, en de religieuze saus waarmee het geheel is overgoten trek ik zelfs helemáál niet – het "plotgegeven" van Maarten Luther en zijn innerlijke strijd kan me nog wel boeien, maar vrij regelmatig neemt de predikant in Morse het toch over van de verteller van dit album en krijg ik een onaangenaam jubelend hallelujah opgedrongen (zoals bijvoorbeeld tijdens de lange laatste minuten van het album), en daarvoor pas ik.